Ούτε ο Τσίπρας... κύριε Μεϊμαράκη
04/07/2018 13:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ούτε ο Τσίπρας... κύριε Μεϊμαράκη

Για όσους τρέφουν ακόμα αυταπάτες για τα ευτράπελα που εκτυλίχθηκαν το καλοκαίρι του 15’ που είχαν ως αποτέλεσμα την εδραίωση του λαοπλάνου στην εξουσία αρκεί να διαβάσουν την δήλωση του Β. Μεϊμαράκη με αφορμή τους… ύμνους Μοσκοβισί.

«Αναγνώριση από @pierremoscovici της εθνικής μας στάσης το 2015: «είναι ένα συλλογικό προϊόν εργασίας ... είναι ο κ. Μεϊμαράκης παρών, και αν το δικό σας κόμμα δεν ήταν εκεί το καλοκαίρι του 2015 για να ψηφίσει, για να στηρίξει, δεν θα ήμασταν σήμερα στο καλό σημείο», ανέφερε συγκεκριμένα σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ.

Προσέξετε, αυτά τα λέει ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ κι όχι ο ψεκασμένος που θέλει να ρίξει την κυβέρνηση για το ξεπούλημα της Μακεδονίας αλλά δεν το πράττει γιατί εμπιστεύεται τον Αλέξη, όπως μας είπε. Τα ύστερα του κόσμου.

Τώρα, κατά πόσο θεωρείται εθνική στάση το γεγονός ότι ο Μεϊμαράκης στήριξε τον λαοπλάνο εξουσιοδοτώντας τον εμμέσως να φορτώσει 200 δισ. στις πλάτες του λαού τη στιγμή που βγαίναμε από τα μνημόνια, είναι ένα ερώτημα που καλείται να το απαντήσει η επιστήμη.

Διότι η ορθή πολιτική κίνηση όταν το 15’ ο Τσίπρας έχασε 40 βουλευτές, ήταν να τον ρίξει και να συμμετέχει σε μία κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας με πρωθυπουργό κοινής αποδοχής. Έτσι, η χώρα θα διασφάλιζε την παραμονή της στο ευρώ, θα συνέχιζε την πολιτική Σαμαρά που μας έβγαζε πραγματικά από τα μνημόνια και κυρίως θα γλίτωνε την λαίλαπα της αριστεράς.

Αντίθετα, ο κύριος Μεϊμαράκης επέλεξε να δώσει το φιλί της ζωής στον Αλέξη, χαντακώνοντας τον ίδιο αλλά και το κόμμα του με την ήττα που υπέστη στις εκλογές τον Σεπτέμβριο του 15’.

Κι αντί να αναγνωρίσει το σφάλμα του και να συνταχθεί με τις προσπάθειες του νυν αρχηγού της παράταξης μπας και απαλλαγεί η χώρα από τους ολετήρες, επί της ουσίας συντάσσεται και πάλι με τον εχθρό υπονομεύοντας για μια ακόμη φορά το κόμμα του.

Η πλάκα είναι ότι ούτε ο Τσίπρας δεν πανηγυρίζει έτσι για την... έξοδο από τα μνημόνια.

Εντάξει, αντιλαμβανόμαστε την πίκρα του Βαγγέλη λόγω της ήττας από τον Κυριάκο. Καλό όμως είναι να τον υπονομεύει με το απαραίτητο τακτ κι όχι να εκτίθεται κατά αυτόν τον τρόπο.

Παρεμπιπτόντως, συμφωνεί κι ο κύριος Καραμανλής με την αναγνώριση της εθνικής στάσης το 15’;