Φωτο: ΑΠΕ - ΜΠΕ
Φωτο: ΑΠΕ - ΜΠΕ
21/06/2020 14:49
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Τουρκία αποτελεί πλέον τον πιο επικίνδυνο παίκτη στη Μέση Ανατολή

Η Τουρκία διεξήγαγε εκτεταμένες αεροπορικές επιδρομές στο βόρειο Ιράκ τη Δευτέρα, επικεντρώνοντας τις επιθέσεις της σε περιοχές που κατοικούνται από τη μειονότητα των Γιαζίντι, που ακόμα προσπαθούν να επανακάμψουν από τη γενοκτονία που είχε εξαπολύσει εναντίον τους το Ισλαμικό Κράτος, αναφέρει σε άρθρο του το Daily Beast.

Σύμφωνα με το αμερικανικό ειδησεογραφικό site, ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν νιώθει ότι έχει την άδεια να προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες, λόγω των στενών δεσμών του με τον Ντόναλντ Τραμπ.

Παρά τους ισχυρισμούς της Άγκυρας περί βομβαρδισμού "τρομοκρατών”, οι περιοχές που χτυπήθηκαν στο όρος Σιντάρ είχαν σπηλιές και μικρά οικήματα, ενώ η Τουρκία δεν παρουσίασε καμία απόδειξη που να συνέδεε τους Γιαζίντι με πιθανή απειλή για την Τουρκία.

Αυτό είναι ένα ακόμα παράδειγμα των αυξανόμενων παράτολμων προσπαθειών της Άγκυρας να καλλιεργήσει το αυταρχικό δόγμα της και τον ακραίο εθνικισμό στο εσωτερικό της χώρας, την ώρα που χρησιμοποιεί δυσανάλογα μεγάλη στρατιωτική δύναμη στο εξωτερικό, διενεργώντας επιθέσεις και καταλαμβάνοντας εδάφη σε Συρία, Ιράκ και Λιβύη.

Σε μια χρονική στιγμή που οι συγκρούσεις σε Συρία, Λιβύη και Υεμένη έχουν αφήσει αυτές τις χώρες πιο διχασμένες από ποτέ, χωρίς να υπάρχει δρόμος για μια ειρηνική λύση ή μια λύση που οι εμπλεκόμενοι θα έχουν λόγο στη διαμόρφωση του μέλλοντός τους, η Τουρκία, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ, έχει παίξει έναν αυξανόμενα αποσταθεροποιητικό ρόλο σχεδόν σε όλες αυτές τις συγκρούσεις.

Τον περασμένο Νοέμβριο η Άγκυρα υπέγραψε μια συμφωνία με την κυβέρνηση της Λιβύης που εδρεύει στην Τρίπολη, η οποία διασφάλισε τις τουρκικές διεκδικήσεις σε ένα μεγάλο κομμάτι της ανατολικής Μεσογείου. Καταπατώντας χωρικά ύδατα της Ελλάδας και της Κύπρου, μιλώντας για τη "Γαλάζια Πατρίδα”, η Τουρκία ύστερα έστειλε drones στη Λιβύη και στρατολόγησε χιλιάδες φτωχούς Σύριους για να πολεμήσουν ως μισθοφόροι για την κυβέρνηση της Τρίπολης, αγνοώντας το εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ. Η αυξανόμενη εμπλοκή της Τουρκίας στη Λιβύη είχε ως αποτέλεσμα η Ρωσία να αυξήσει την υποστήριξή της στην πλευρά των Λίβυων αντικαθεστωτικών, με τις δύο πλευρές να τροφοδοτούν έναν θανάσιμο πόλεμο διά αντιπροσώπων.

Τον Φεβρουάριο του 2020 η Τουρκία αποφάσισε να στείλει τις δυνάμεις της στη συριακή επαρχία Ιντλίμπ, με το πρόσχημα της ενίσχυσης των φιλότουρκων ανταρτών που πολεμούσαν τις δυνάμεις του καθεστώτος Άσαντ. Όταν ο τουρκικός στρατός άρχισε να μετρά απώλειες στην Ιντλίμπ, η Άγκυρα αποφάσισε να αλλάξει τακτική, ξεκινώντας να απειλεί την Ευρώπη ότι θα την πλημμυρίσει με πρόσφυγες, εάν δεν βοηθούσε την Τουρκία. Για μια ακόμη φορά η Τουρκία δημιούργησε μια κρίση χρησιμοποιώντας απεγνωσμένους Σύριους ως πιόνια και το ίδιο κάνει στη Λιβύη.

Την ίδια ώρα η Τουρκία συνέχιζε την κατοχή συριακού εδάφους στην Τελ Αμπιγιάντ και το Αφρίν, προβαίνοντας σε ξεκαθάρισμα εκατοντάδων χιλιάδων Κούρδων και άλλων μειονοτήτων.

Τον Μάρτιο τα Ηνωμένα Έθνη ανέφεραν ότι οι υποστηριζόμενοι από την Τουρκία αντάρτες έκοψαν την πρόσβαση σε νερό σε περίπου 500.000 άτομα στην ανατολική Συρία, την ώρα που βρισκόταν στο απόγειό της η πανδημία του κορονοϊού. Στην υπό τουρκική κατοχή Αφρίν, πρόσφατες συγκρούσεις αποκάλυψαν ότι οι φιλότουρκοι αντάρτες είχαν θέσει στο στόχαστρο τις μειονότητες των Κούρδων και των Γιαζίντι, προβαίνοντας σε απαγωγές γυναικών και ασκώντας εκτεταμένη βία. Η Αφρίν, που κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στη Συρία ήταν το μοναδικό ειρηνικό σημείο της χώρας, τώρα βρίσκεται υπό τον ζυγό των φιλότουρκων παραστρατιωτικών με αποτέλεσμα οι μειονότητες να έχουν φύγει ή να ζουν υπό καθεστώς φόβου.

Με την πάροδο του χρόνου οι πολιτικές της Άγκυρας χειροτέρεψαν, λαμβάνοντας ώθηση από την ανεξέλεγκτη δημαγωγία της κυβέρνησης του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, που έχει φυλακίσει δημοσιογράφους και πολιτικούς της αντιπολίτευσης, ενώ την ίδια ώρα απειλεί τις γειτονικές χώρες και τους πρόσφυγες.

Απότομα ο Ερντογάν απέκτησε την αίσθηση ότι έχει την άδεια να ενεργεί καθ' αυτόν τον τρόπο χάρη στη στενή του σχέση με τον Ντόναλντ Τραμπ, με τους δύο προέδρους να έχουν συχνή επικοινωνία.

Ο Ερντογάν επίσης έχει δημιουργήσει δεσμούς με το Ιράν και τη Ρωσία, τα άλλα δύο απολυταρχικά καθεστώτα τα οποία έχουν παίξει τεράστιο ρόλο στη Μέση Ανατολή. Με κυνικό τρόπο αυτές οι χώρες διαμορφώνουν σφαίρες επιρροής σε Συρία και Λιβύη, ενώ την ίδια ώρα οι τουρκικές επιχειρήσεις στο βόρειο Ιράκ, συχνά με βομβαρδισμούς σε περιοχές με πρόσφυγες και άλλους εκτοπισμένους, συνεχίζονται χωρίς να υπάρχουν διεθνείς αντιδράσεις.

Σύμφωνα με το Daily Beast, ενώ οι ΗΠΑ έχουν εστιάσει στο Ιράν ως έναν παράγοντα αποσταθεροποίησης στη Μέση Ανατολή, η Τουρκία εξελίσσεται ταχύτατα σε μεγαλύτερη απειλή. Η συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ τής δίνει λευκή επιταγή να βομβαρδίζει και να εισβάλλει σε άλλες χώρες χωρίς να της ασκείται κριτική. Με θρασύτητα στέλνει μισθοφόρους στη Λιβύη, βομβαρδίζει τις περιοχές των Γιαζίντι στο Ιράκ, κατέχει παρανόμως την Αφρίν και απειλεί τους γείτονές της και τους εσωτερικούς αντιφρονούντες. Για να δείξει την υποστήριξη που τυγχάνουν οι επιχειρήσεις της, η Άγκυρα έφτασε στο σημείο να "υποτάξει” τα social media. Όπως αποκάλυψε πρόσφατη μελέτη του πανεπιστημίου του Stanford αναφορικά με το Twitter, έγιναν 37.000.000 fake tweets από προπαγανδιστές της κυβέρνησης Ερντογάν.

Οι ΗΠΑ και η διεθνής κοινότητα πρέπει να σταματήσουν να αντιδρούν σε κάθε απειλή που εκτοξεύει η Άγκυρα και αντιθέτως να απαιτήσουν η Τουρκία να συμμορφωθεί με τους διεθνείς νόμους. Όμως ο αυξανόμενος απομονωτισμός που επιδεικνύει η κυβέρνηση Τραμπ έχει ενθαρρύνει την επιθετικότητα της Τουρκίας, η οποία πιστεύει ότι μπορεί να δρα ατιμώρητη.

Αυτή η κατάσταση διαιωνίζει μια δεκαετία πολέμων στη Μέση Ανατολή και έχει συντηρήσει έναν φαύλο κύκλο συγκρούσεων σε ευαίσθητες περιοχές όπως το βόρειο Ιράκ. Αντί να ξεκινήσει η ανοικοδόμηση αυτών των περιοχών που πολύ πρόσφατα δοκιμάστηκαν από την παρουσία του Ισλαμικού Κράτους, οι συγκρούσεις που τροφοδοτούνται από τις φιλοδοξίες της Τουρκίας δεν αφήνουν να συμβεί αυτό. Το χάος που εξαπέλυσε η Άγκυρα έχει υπονομεύσει σχεδόν όλες τις προσπάθειες επίτευξης σταθερότητας στη μετά ΙΚ εποχής σε Συρία, Ιράκ και στην ευρύτερη περιοχή.

Πηγή: capital.gr