Πότε θα αποκτήσουμε αίθουσα Χρυσοστόμου Σμύρνης;
06/09/2019 14:00
Του Έκτακτου Συνεργάτη
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πότε θα αποκτήσουμε αίθουσα Χρυσοστόμου Σμύρνης;

Στο τέλος κάθε Αυγούστου μια καταστροφική επέτειος, ξορκισμένη μέχρι πολύ πρόσφατα, κατατρέχει το έθνος μας. Είναι αυτή της μικρασιατικής καταστροφής που ξεκίνησε με την κατάρρευση του μετώπου και κορυφώθηκε με την πυρπόληση της Σμύρνης από τα δολοφονικά λεφούσια των Τσετών και τους άνανδρους πλιατσικολόγους του Νουρεντίν και του Κεμάλ.

Τα εκατό χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή, την ανείπωτη αυτή συμφορά που ακρωτηρίασε τον Ελληνισμό και αφάνισε την επί χιλιετίες παρουσία του στην άλλη πλευρά του Αιγαίου και τον Πόντο, συμπληρώνονται οσονούπω. Προηγείται η επέτειος των 200 χρόνων από την εθνεγερσία. Τόσο κοντά για να μας θυμίζει πόσο λίγο απέχουν ο θρίαμβος από την απόλυτη δυστυχία.

Τις τραγικές ημέρες της καταστροφής, έλαμψε η μορφή του Χρυσοστόμου Σμύρνης. Του Αρχιεπισκόπου και φλογερού πατριώτη, που δικαίωσε την εμπιστοσύνη των Μικρασιατών στο πρόσωπό του και έπεσε με συνέπεια στα ιδεώδη του και την υπηρεσία του ποιμνίου του. Ο Χρυσόστομος Σμύρνης δεν εφείσθη προσπαθειών και αγώνα για να δώσει σάρκα και οστά στο όραμα της Ελληνικής Ιωνίας. Μεγαλόψυχος και μεγάθυμος, δε δείλιασε στο μένος των μισαλλόδοξων και μικρόψυχων που είχαν τύχει της προστασίας του.

Ο Χρυσόστομος Σμύρνης, ακόμα και όταν οι τελευταίοι Έλληνες στρατιώτες και χωροφύλακες αποχωρούσαν από τη Σμύρνη και παρά τις επανειλημμένες προτροπές και νουθεσίες τους, αρνήθηκε να εγκαταλείψει την πόλη του και την Ελληνισμό. Κι αυτό ενώ γνώριζε τις φρικώδεις πρακτικές των Τούρκων και ήταν βέβαια η βαναυσότητα με την οποία θα τον αντιμετώπιζαν.

Ο Χρυσόστομος Σμύρνης, βάδισε την οδό του μαρτυρίου, αγέρωχα, με θάρρος, αποφασιστικότητα και αξιοπρέπεια. Οι δειλοί μακελάρηδές του, Κεμάλ και Νουρεντίν, προτίμησαν να κρυφτούν πίσω από τον όχλο, που οι ίδιοι διέταξαν να λυντσάρει τον πνευματικό ηγήτορα και εθνομάρτυρα.

Ο Χρυσόστομος Σμύρνης, υπέμεινε το μαρτύριό του με στωικότητα. Συνειδητά επέλεξε να γίνει η θυσία του, διαρκής υπόμνηση και ερινύες στους πρώην Συμμάχους μας και τα Σοβιετικά στηρίγματα των Νεότουρκων, που επέτρεψαν να γίνει το κακό. Μέσα από το αδιάψευστο μαρτύριό του, δεν επέτρεψε να υπάρχουν άλλοθι συμψηφισμών και βολικά στρογγυλέματα. Μέσα από το μεγαλείο της προσφοράς του έδωσε συνειδητά διέξοδο στη μανία των αγριμιών για να απαλύνει τα βάσανα και τις δυστυχίες των κατατρεγμένων Ελλήνων.

Ο Χρυσόστομος Σμύρνης με τη θυσία του απέδειξε τη λαχτάρα των Ελλήνων για την εθνική ολοκλήρωση και την αποφασιστικότητα των ταγών, να ποτίσουν με αίμα το δένδρο της ελευθερίας.

Ο Χρυσόστομος Σμύρνης είναι σύμβολο τιμής και υπερηφάνειας. Για όλους τους Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, που μετέτρεψαν την οδύνη τους σε δύναμη δημιουργίας και έδειξαν τις αστείρευτες δυνάμεις πάνω στις οποίος εδράζονταν το όραμα της Μεγάλης Ιδέας.

Ο Χρυσόστομος Σμύρνης είναι η πατρική μορφή, που έχει υπό τις φτερούγες της, την προσφυγιά και τους απογόνους της. Η θυσία του είναι ευλαβική παρακαταθήκη για πρόοδο και προκοπή. Για νίκες και επιτυχίες που θα τιμήσουν τη μνήμη του.

Στον αντίποδα του Χρυσοστόμου Σμύρνης, βρίσκεται η θλιβερή μορφή του Στεργιάδη. Του ψοφοδεούς υποτακτικού, με τις θολές στοχεύσεις και τις τραγικές επιλογές. Δεν είναι τυχαίο που έσπευσε να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα της Ιωνίας, που τόσα της χρωστούσε και τόσο ‘λίγος’ αποδείχθηκε απέναντί της.

Η θυσία και η προσφορά του Χρυσοστόμου Σμύρνης επ’ ουδενί έτυχαν της προσήκουσας αναγνώρισης από το σύγχρονο Ελληνικό κράτος. Που ακόμα και σήμερα αναζητά βηματισμό και συμφιλίωση με την Ιστορία του. Το Πρωθυπουργικό Γραφείο θα μπορούσε κάλλιστα να ονομασθεί σε λίκνο Χρυσοστόμου Σμύρνης. Μια υπόμνηση μεγαλείου και προσφοράς. Αλλά και πιστής σε αξίες, στόχους και ιδανικά. Που τόσο ανάγκη τα έχει η Πατρίδα μας.