Θα είναι κρίμα κι άδικο...
11/01/2018 07:00
Του Αδέξιου Δεξιού
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Θα είναι κρίμα κι άδικο...

Από την πρώτη στιγμή της εκλογής του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ είχαμε παραμερίσει πάθη και μίση και είχαμε στηρίξει την προσπάθεια που ξεκινούσε.

Ακριβώς σαν χθες πριν από δύο χρόνια, στις 10 Ιανουαρίου του 2016 ο Κυριάκος κέρδισε τις εσωκομματικές εκλογές και ξεκίνησε έναν αγώνα για να αλλάξει το κόμμα, για να ξανακερδίσει η παράταξη την εμπιστοσύνη της ελληνικής κοινωνίας.

Όλοι μαζί του, είπαμε τότε γιατί και με τον… διάβολο αρχηγό έπρεπε να φύγει η χολέρα της αριστεράς. Πανστρατιά κηρύξαμε γιατί δεν υπήρχε άλλη λύση παρά μόνο να στηριχθεί η νέα Νέα Δημοκρατία και βάλει τις βάσεις ώστε το ταχύτερο δυνατό να φύγει ο Τσίπρας από την εξουσία.

Δύο χρόνια πέρασαν, με σωστά, με λάθη, με καλά και με κακά στο κόμμα και με αναμονή πότε θα έπεφτε ο Τσίπρας, πότε θα γίνονταν οι πρόωρες εκλογές που ήλπιζε ο Κυριάκος. Η συγκυβέρνηση αποδείχθηκε σκληρή επειδή οι κυνικοί και οπορτουνιστές ψήφισαν τα πάντα κι επειδή δεν υπήρξε ουδεμιά κοινωνική αντίδραση. Αλλά δεν υπήρξε και ουσιαστική πολιτική αντίδραση, αντιπολίτευση με κότσια και με βάση τις αρχές που πρέπει να έχει ένα δεξιό, πατριωτικό κόμμα.

Έχουν γίνει και καλά, αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις, ο Μητσοτάκης κατάφερε να κάνει τη ΝΔ πρώτο κόμμα ξανά και να διεκδικεί και την αυτοδυναμία. Αν ισχύουν βεβαίως διότι γνωρίζουμε πως οι γκαλοπατζήδες (ειδικά όταν γίνονται και σύμβουλοι των αρχηγών) στήνουν το παιχνίδι κατά πως τους βολεύει.

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η ΝΔ είναι και θα είναι πρώτο κόμμα. Κανείς δεν λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι δεύτερο κόμμα και θα χάσει την εξουσία. Αρκεί, όμως, αυτό; Γιατί το ερώτημα που ακούγεται τον τελευταίο καιρό, και δύο χρόνια από την ανάληψη της αρχηγίας από τον Μητσοτάκη είναι ένα:

«Κι αν δε γίνει ο Κυριάκος πρωθυπουργός ποτέ, τότε τι;». Προσέξτε, δεν λέμε αν θα βγει πρώτο κόμμα η ΝΔ, αυτό είναι σίγουρο, αλλά αν θα σχηματίσει κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη. Αν θα ολοκληρώσει δηλαδή το σκοπό της η πανστρατιά του 2016.

Πολλοί πλέον αμφισβητούν αυτή την προοπτική. Αν και η μνημονιακότερη κυβέρνηση που πέρασε ποτέ, οι χειρότεροι σκλάβοι των δανειστών έχουν φέρει απίστευτα μέτρα κι έχουν τσακίσει τους Έλληνες, η ΝΔ δεν κεφαλαιοποιεί όπως πρέπει αυτή τη δυσαρέσκεια. Κι αν κάποιος πει ότι φταίει μόνον η κοινωνία που τρώει σανό, θα κάνει μεγάλο λάθος, θα αποπροσανατολίσει την κουβέντα.

Χρέος της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι να αναδείξει ηγετικό ρόλο, να πείσει ότι μπορεί να αναλάβει τα ηνία της χώρας, να παρουσιάσει καθαρό σχέδιο, να έχει συγκεκριμένους στόχους που δεν θα μπερδεύουν τους ψηφοφόρους.

Από το εκλογικό σώμα, ένα μέρος λέει ότι η ΝΔ θα κάνει τα ίδια και χειρότερα από τον ΣΥΡΙΖΑ κι ένα άλλο δεν γνωρίζει τις θέσεις του κόμματος για μείζονα προβλήματα.

Ακόμη δεν ξέρουμε τι θα κάνει με τους φόρους, πέραν κάποιας ασαφούς διαβεβαίωσης ότι θα πέσει ο ΕΝΦΙΑ στην τριετία και θα μειωθεί ο συντελεστής για τις επιχειρήσεις. Μα αυτό είναι φορολογική πολιτική, δεν υπάρχει τίποτε άλλο;

Με τις εισφορές και τον ΕΦΚΑ τι θα κάνει η ΝΔ; Με τις δημόσιες δαπάνες και τους χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους τι θα κάνει;

Ακόμη και με τα εθνικά θέματα, καθαρές θέσεις δεν έχουμε ακούσει. Το Σκοπιανό ανέδειξε τις αδυναμίες της ΝΔ να συγκροτήσει μια εθνική, πατριωτική πολιτική χωρίς θολούρα, χωρίς γκρίνιες, χωρίς να υποβόσκει μια σύγκρουση που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στη διάσπαση.

Πολλές φορές η ΝΔ δείχνει να έχει χάσει την ιδεολογική της ταυτότητα και τις βασικές αρχές της και προσπαθεί να «κλέψει» από άλλους χώρους ιδέες και τσιτάτα. Και το κυριότερο: Μια παρέα ανίκανων συμβούλων και παρατρεχάμενων έχουν κάνει κατάληψη στην Πειραιώς και λένε άλλα αντί άλλων. Αν γνώριζε ο κόσμος ποιος είναι στους… πρωινούς καφέδες και ποιος κάνει επικοινωνιακή τακτική και στρατηγικό σχεδιασμό θα έσκαγε από τα γέλια.

Όμως, δεν είναι η ώρα για μεμψιμοιρίες. Η κριτική που ασκούμε μπορεί να λειτουργήσει σαν ξυπνητήρι και να αλλάξουν όλα όσα γίνονται λάθος, προτού να είναι αργά. Δύο χρόνια ήταν πολλά για να αλλάξει το κόμμα και για να… βάλουν όλοι μυαλό. Ας μη δώσουμε την ευκαιρία στον Τσίπρα να διατηρήσει την ιδεολογική και πολιτική κυριαρχία του. Κι ας μην τον ξαναδούμε πρωθυπουργό για χρόνια εκεί που περιμέναμε να δούμε πρωθυπουργό τον Κυριάκο. Θα είναι κρίμα κι άδικο...