Τελευταία ευκαιρία...
11/05/2017 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τελευταία ευκαιρία...

Από την ημέρα που νίκησε ο Μακρόν τη Λεπέν, μια εύκολη νίκη όπως αποδείχθηκε, στην Ελλάδα άρχισαν να… τρώγονται και να ξύνονται. «Ποιος να είναι ο Έλληνας Μακρόν», αναρωτήθηκαν κάποιοι, όπως κάνουν στην Ψωροκώσταινα οι επαρχιώτες κάθε φορά που βγαίνει κάποιος πολιτικός στο εξωτερικό. Εδώ μέχρι και τον Γ. Παπανδρέου… Έλληνα Ομπάμα τον ονόμασαν. Ο δε Τσίπρας είναι ένα υβρίδιο Ρέντσι, Τσε Γκεβάρα και Ανδρέα Παπανδρέου.

Μέχρι πρότινος κάποια πολιτικά νούμερα έψαχναν να βρουν τον Έλληνα Τραμπ και κάποιοι άλλοι αναζητούν τον Έλληνα Μπερλουσκόνι, πότε στο πρόσωπο του Μαρινάκη, πότε του Σαββίδη, πότε του Δασκαλόπουλου και η ζωή συνεχίζεται.

Έτσι, λοιπόν, ήδη κάποιοι αναζητούν τον Έλληνα Μακρόν που θα σαρώσει τον λαϊκισμό και τους ψεύτες του ΣΥΡΙΖΑ. Καραμανλικών συμφερόντων και προπαγάνδας site, ανέφερε τον Στουρνάρα ενώ άλλοι μίλησαν για τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως τον Μακρόν που θα μπορούσε να διώξει την… Λεπέν της Ελλάδας εξ αριστερών βεβαίως.

Λες και ο νέος Γάλλος πρόεδρος είναι κανένα θαύμα της φύσης, κανένας μεγάλος ηγέτης που θα πρέπει να βρει και συμπαραστάτες. Ένα γνήσιο τέκνο του γαλλικού πολιτικού συστήματος που αναρριχήθηκε γιατί κάποιοι το ήθελαν να συμβεί. Και γιατί η γαλλική δεξιά αποδείχθηκε ανίκανη να αναλάβει τα ηνία έπειτα από τους αποτυχημένους Σοσιαλιστές.

Αντί εδώ στην Ελλάδα να κάτσουμε να βρούμε τους δικούς μας ηγέτες, σκεφτόμαστε πώς θα μπορούσαμε να φτιάξουμε… κρουασάν α λα Ελληνικά. Σαν το… μπουγατσάν που έχουν φτιάξει στη Θεσσαλονίκη, μια μείξη κρουασάν και μπουγάτσας.

Και ορισμένοι δεξιοί φωστήρες θέλουν να μετατρέψουν σώνει και καλά τον Κυριάκο σε… μπουγατσάν. Ε, λοιπόν, ο Μητσοτάκης δεν πρέπει να τους αφήσει να το κάνουν αυτό. Αφενός γιατί ο Μακρόν δεν είναι καμιά πολιτική διάνοια αλλά ένας «φτιαγμένος» Πρόεδρος κι αφετέρου γιατί η Ελλάδα δεν έχει καμιά σχέση με τη Γαλλία και το Εθνικό Μέτωπο επίσης με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Μακρόν νίκησε πανεύκολα γιατί αντέδρασαν ταχύτατα τα φιλοευρωπαϊκά και αντιφασιστικά αντανακλαστικά των Γάλλων. Ειδικά μετά το Βατερλώ της Λεπέν στο τελευταίο ντιμπέιτ, οι ψηφοφόροι είδαν ότι ο άκρατος λαϊκισμός, το ψέμα και κυρίως η πολεμική κατά της Ευρώπης θα καταστρέψει τη Γαλλία.

Εδώ, όμως, έχουμε να κάνουμε με έναν άλλου είδους λαϊκισμό στον οποίον αναμειγνύονται ορισμένα ορφανά του Στάλιν, παραφυάδες της ακροδεξιάς και των ψεκασμένων και διάφοροι δεξιοί προδότες της δήθεν φιλελεύθερης κεντροδεξιάς που στηρίζουν τον Τσίπρα. Για να μην πούμε και την ανοχή της Χρυσής Αυγής ή τους τελειωμένους Πασόκους που κάνουν αβάντα στην κυβέρνηση. Ο λαϊκισμός του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμιά σχέση με αυτόν της Λεπέν, είναι πιο επικίνδυνος και για έναν άλλο λόγο. Γιατί η ψωροκώσταινα δεν είναι Γαλλία και γιατί ο σανός εδώ καταπίνεται αμάσητος.

Σε μια χώρα που θέλει το ευρώ αλλά δεν θέλει να δεσμεύεται για τίποτε λες και τυπώνει αβέρτα δραχμή. Και σε ένα κράτος που από τη μια κλείνει συμφωνίες – μνημόνια κι από την άλλη διορίζει κομματικό στρατό τι να περιμένεις; Και πώς να περιμένεις να αλλάξει η ελληνική κοινωνία όταν ακόμη και σήμερα πάνω από 20% στηρίζει τον μεγαλύτερο πολιτικό απατεώνα;

Αν θέλει, λοιπόν, ο Κυριάκος να γίνει σαν τον νέο Πρόεδρο (όχι στις θολές, ψευτοκουλτουριάκες και παντελώς αδιάφορες απόψεις του Γάλλου) ως προς το ότι θα σαρώσει το πολιτικό σκηνικό, πρέπει να βγάλει από πάνω του τη «ρετσινιά» ότι είναι αυτός ο Έλληνας Μακρόν. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να γίνει πιο σκληρός. Να γίνει πιο επιθετικός και να πολεμήσει λυσσαλέα τον άκρατο λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ και των καραμανλικών που τον στηρίζουν. Πρέπει να ανοίξει το κόμμα στην κοινωνία και να το στελεχώσει με ικανούς ανθρώπους που θα αντικαταστήσουν όλο αυτό το αρρωστημένο και βαριεστημένο πολιτικό προσωπικό που βγαίνει μπροστά και ο κόσμος σκέφτεται «τίποτε δεν άλλαξε στη ΝΔ, μία από τα ίδια».

Φτάνει πια με το κηφηναριό της δεξιάς, τους γόνους κι επιγόνους και τις υπόγειες κουβεντούλες. Και γι’ αυτό χαιρετίζουμε την εκδήλωση που έγινε για τα νέα στελέχη που πρέπει να βγουν μπροστά από το μητρώο της ΝΔ.

Ο Κυριάκος, με τα νέα στελέχη πρέπει να αλλάξει και τη νοοτροπία της ίδιας της κοινωνίας. Να παρουσιάσει ένα ξεκάθαρο πρόγραμμα για τα θέματα της καθημερινότητας, να πολεμήσει τον άκρατο λαϊκισμό με καθημερινό πόλεμο, να ξεσηκώσει τον κόσμο από το Survivor και να πάψει να περιμένει πότε θα πέσει ο Τσίπρας μόνος του. Να τον ρίξει η οργή της κοινωνίας, όχι με κινήματα διαμαρτυρίας σαν κι αυτά του ΣΥΡΙΖΑ και των Αγανακτισμένων. Αλλά με κινήματα ελπίδας, αλήθειας, οράματος.

Στη ΝΔ και τον Μητσοτάκη έλαχε η δύσκολη αποστολή να διαχειριστεί τη μετά ΣΥΡΙΖΑ εποχή. Πρέπει να γράψουν ιστορία γιατί αλλιώς θα μας φάει όλους μαζί το μαύρο σκοτάδι.