Ταξίδια μακρινά ως τη Τζαμάικα...
14/03/2019 09:30
Του Κάσσανδρου​​
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ταξίδια μακρινά ως τη Τζαμάικα...

Όσο πλησιάζουν οι ευρωεκλογές τόσο αρχίσει να ξεκαθαρίζει και στο μυαλό το δικό μας αλλά και στο μυαλό του Πρωθυπουργού η στρατηγική την οποία η κυβέρνηση θα ακολουθήσει όσον αφορά τις εκλογικές μάχες που θα ακολουθήσουν και για την οποία εν πολλοίς ευθύνονται οι παρεμβάσεις από εξωχώριες δυνάμεις και από τους πάτρωνες της Κυβέρνησης.

Η αλλαγή του εκλογικού νόμου με την άρση του ασυμβίβαστου βουλευτή και υποψήφιου ευρωβουλευτή δεν νομίζω πως αποτελεί φωτογραφική διάταξη για την υποψηφιότητα Κουντουρά-Δανέλλη, αλλά αποτελεί διάταξη η οποία θα επιτρέψει στον πρωθυπουργό να φτιάξει ένα ευρωψηφοδέλτιο στο οποίο θα συμπεριλαμβάνονται πολλά ισχυρά και πρωτοκλασάτα στελέχη της Κυβέρνησης .Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή θα προσπαθήσει να φτιάξει ένα ευρωψηφοδέλτιο όσο πιο ισχυρό, ποιούμενος ενδεχομένως την ανάγκη φιλοτιμία.

Τα πρώτα ονόματα που είδαμε στο ευρωψηφοδέλτιο φανερώνουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να συσπειρώσει ευρύτερες δυνάμεις πέραν αυτών οι οποίες με αφορμή τη συμφωνία των Πρεσπών θέλησαν να συμμετάσχουν στην κυβερνητική πλειοψηφία. Υπάρχουν ωστόσο πληροφορίες ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κινηθεί στην κατεύθυνση να κατέβει υποψήφια μόνο η και Αχτσιόγλου αλλά και άλλοι υπουργοί και προβεβλημένα στελέχη-βουλευτές.

Ο στόχος είναι προφανής. Ο Τσίπρας κατεβάζει “πρώτη ομάδα” έτσι ώστε να πετύχει όσο δυνατόν μεγαλύτερο ποσοστό στις ευρωεκλογές με σκοπό να κάνει τις εθνικές εκλογές όσο πιο αργά γίνεται. Από τη στιγμή που η Νέα Δημοκρατία έχει ένα ευρωψηφοδέλτιο το οποίο είναι λογικό όσον αφορά τις ευρωπαϊκές εκλογές και όχι υπερβολικά δυνατό, θα προσπαθήσει να επιτύχει τη μικρότερη δυνατή διαφορά.

Επίσης στην Ευρωπαϊκή κάλπη είναι πιθανό να εμφανιστούν ενισχυμένα και τα μικρότερα δεξιά κόμματα τα οποία θα μειώσουν το ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από τους σχεδιασμούς και τις δολοπλοκίες του κυβερνητικού κόμματος καθώς το κλίμα στα ευρωπαϊκά δρώμενα είναι υπέρ ευρωσκεπτικιστικών σχηματισμών. Και φυσικά έχει σχέση και με την ανεπαρκή αν όχι ανύπαρκτη μεταναστευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Συνδεδεμένη εξέλιξη με τα παραπάνω αποτελεί και η κίνηση Δένδια εναντίον Άδωνι Γεωργιάδη καθώς ξαναβάζει την Νέα Δημοκρατία σε εσωστρέφεια αλλά κυρίως προβάλλει έναν άλλο πόλο εντός της Νέας Δημοκρατίας ο οποίος επιθυμεί την κυβερνητική σύμπραξη με το ΣΥΡΙΖΑ και τη δημιουργία μιας ευρύτατης κυβερνητικής πλειοψηφίας. Μιας πλειοψηφίας η οποία είναι λίαν επιθυμητή από τα Ευρωπαϊκά κονκλάβια αλλά και από τις οικονομικές δυνάμεις οι οποίες στηρίζουν ακόμα και σήμερα μία κυβέρνηση η οποία έχει χάσει τη λαϊκή ανοχή .

Η τάση αυτή εντός του κομματικού μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το εκλογικό σώμα και τους ψηφοφόρους της οι οποίοι συσπειρώνονται στην κάλπη της Νέας Δημοκρατίας με πρωταρχικό αίτημα να φύγει η κυβέρνηση Τσίπρα.

Διακηρυγμένος στόχος της κυβέρνησης είναι η διαφορά να είναι μικρή έτσι ώστε να μπορέσει ο Τσίπρας να διατηρήσει τη θέση του αδιαφιλονίκητου ηγέτη της ευρύτερης αριστεράς και ένας εκ των δύο πόλων του νέου διπολισμού και ταυτόχρονα να διεκδικήσει ενδεχομένως συμμετοχή σε μία κυβέρνηση στις μεθεπόμενες εκλογές, γιατί όχι και συμμετοχή σε μία κυβέρνηση Τζαμάικας αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές που έρχονται, ειδικά εάν δεν υπάρξει αυτοδυναμία.

Σε αυτό βρίσκει συνοδοιπόρους και ένα κομμάτι του μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας το οποίο επίσης επιθυμεί μία κυβέρνηση Μεγάλου Συνασπισμού τύπου Τζαμάικας και το οποίο να υπενθυμίσουμε πως ηττήθηκε στις εκλογές για αρχηγό.

Σε κάθε περίπτωση η παράδοση της εξουσίας από τους μηχανισμούς οι οποίοι στηρίζουν σήμερα τον Τσίπρα δεν θα είναι εύκολη και είναι πολύ πιθανό μετά από πιέσεις και ατυχήματα ο κάθε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας να κληθεί να απαντήσει αν επιθυμεί να συμμετέχει σε μία κυβέρνηση Τζαμάικας. Δηλαδή αν θα πει το μεγάλο Όχι ή το μεγάλο Ναι.

Γιατί αν και ο λαός έχει βέβαια την απάντηση του στο μεγάλο Όχι σε μία τέτοια εκτρωματική συγκυβέρνηση, είναι πολλοί αυτοί οι ”ισχυροί” οι οποίοι θα ζητήσουν απάντηση σε αυτό το ερώτημα.

Και ελπίζουμε πως τα ταξίδια ως τη Τζαμάικα θα παραμείνουν μακρινά.