Πρέπει να τελειώνει το παραμύθι της Αριστεράς
21/01/2016 00:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πρέπει να τελειώνει το παραμύθι της Αριστεράς

Τα όσα «αποκάλυψε» ο γραμματέας της Νεολαίας για την οικογένειά του και τους αριστερούς αγώνες που τώρα δικαιώθηκαν με τους διορισμούς είναι η μία πλευρά. Η άλλη είναι οι πραγματικές αποκαλύψεις του Γιάνη Βαρουφάκη για το πώς η Αριστερά κυβερνά, τον τρόπο που είχε σχεδιάσει να οδηγήσει το τιμόνι της πατρίδας.

Και τα δύο γεγονότα που σημάδεψαν την εβδομάδα αποκαλύπτουν το ποιόν της Αριστεράς, δείχνουν ακριβώς αυτό που όλοι γνωρίζαμε αλλά λίγοι αναφέραμε. Τι ακριβώς έχει γίνει.

Οι ηττημένοι του Εμφυλίου πολέμου, κατάφεραν μέσα σε λίγες δεκαετίες να γίνουν νικητές. Και δε λέμε μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά μέρος και του ΠΑΣΟΚ. Ούτε βεβαίως επαινούμε τους ταγματασφαλίτες και λοιπούς προδότες της Κατοχής και καταδικάζουμε πραγματικά αγνούς αγωνιστές της Αριστεράς που έχυσαν το αίμα τους για τα ιδανικά που πίστευαν. Άλλωστε, αυτά είναι παρελθόν και δεν ανήκουν στον 21ο αιώνα.

Μιλάμε για την ιδεολογία της Αριστεράς και τον τρόπο που κατάφερε να την καταστήσει κυρίαρχη στην ελληνική πολιτική σκηνή. Τι έκαναν λοιπόν οι αριστεροί μετά από την ήττα τους στο βουνό και τη Βάρκιζα; Κατ' αρχάς δημιούργησαν ενοχές σε όλη την ελληνική κοινωνία. Οι διώξεις, οι φυλακίσεις, οι εξορίες, οι δολοφονίες (κατακριτέα όλα αυτά, αν και στην μετεμφυλιακή περίοδο δεν θα περίμενε κανείς λιγότερα) έγιναν κάτι σαν «ασπίδα» για την επίσημη Αριστερά. Ξεχάστηκε η ήττα και αίφνης τα πάντα έμοιαζαν και συνεχίζουν να μοιάζουν με μια «υποχρέωση» που έχει κάθε Έλληνας πολίτης απέναντι στην Αριστερά. Είναι η βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι πας αριστερός είναι τίμιος, αγνός, πατριώτης, αγωνιστής, διωκόμενος. Επομένως πρέπει να προστατευτεί σαν... Καρέτα – Καρέτα. Πρέπει να βοηθηθεί στη ζωή του, να βολευτεί στο Δημόσιο, να κάνουν δουλειές μαζί του, να μη θιγεί ποτέ, ακόμη κι αν υπάρχουν ράμματα για τη γούνα του (βλέπε π.χ. το γεγονός ότι το ΚΚΕ Α.Ε. δεν έχει ελεγχθεί ποτέ).

Αλλά και μέσα στην κοινωνία, επειδή το... χρωστάμε (ένα αιώνιο χρέος δηλαδή) η Αριστερά μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει. Μπορεί να δέρνει στους δρόμους, να καίει την Αθήνα, να δημιουργεί μονίμως επεισόδια, να καλύπτει τους μπαχαλάκηδες. Ακόμη και να τροφοδοτεί με τρομοκράτες τις οργανώσεις που έχουν αιματοκυλίσει την Ελλάδα μεταπολιτευτικά. Μπορεί να στήνει κινήματα «δεν πληρώνω», να δέρνει πολιτικούς, να μπουκάρει στα πανεπιστήμια, να βάζει φωτιά παντού και να μένει ατιμώρητη.

Κι όταν έρχεται η ώρα της πρώτης φοράς Αριστερά να εφαρμόζει όλα αυτά μαζί. Ο Ιάσονας να διορίζει γιατί του το χρωστά η χώρα, ο Αλέξης να κυβερνά «καβαλώντας» τον ελληνικό λαό γιατί ήρθε η ώρα της... διωκόμενης Αριστεράς. Ο Βαρουφάκης να παίζει την τύχη της χώρας στα ζάρια γιατί αυτός ως αριστερός θέλει να πολεμήσει τον καπιταλισμό.

Και ταυτόχρονα να το παίζουν και ακτιβιστές της πολιτικής καλώντας τον κόσμο να βγει στους δρόμους για να... ενισχυθεί το διαπραγματευτικό ατού της.

Είναι ακριβώς η λογική αυτή που κυριάρχησε στο δημοψήφισμα και στις εκλογές. Και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ. Και με τη νομιμότητα, και με την παρανομία. Και όλα αυτά περνούν έτσι απλά στην κοινωνία γιατί απλά αισθάνεται ενοχές απέναντι στην Αριστερά. Τι άλλο πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από τη δολοφονία των παιδιών στη Μαρφίν με τους δολοφόνους να παραμένουν ατιμώρητοι και να μη γίνεται μια εκδήλωση στη μνήμη τους. Και παράλληλα, τη δολοφονία του «αριστερού» Αλέξη που έχει γίνει το νέο... Πολυτεχνείο της Αριστεράς.

Και τι άλλο πιο χαρακτηριστικό από την εξουσία του Τσίπρα ο οποίος έγινε πρωθυπουργός και αισθάνθηκε τόσο δυνατός ώστε να παίζει την χώρα και το μέλλον των παιδιών μας στα ζάρια. Η λογική της ιδιοκτησίας της πατρίδας γιατί «μας το χρωστάτε».

Ε, όχι. Κανείς δεν χρωστάει σε κανέναν. Πρέπει να τελειώνει το παραμύθι της Αριστεράς που έχει πάει τη χώρα δεκαετίες πίσω. Ήρθε η ώρα να βγάλουμε όλοι τις ενοχές που κουβαλάμε λανθασμένα. Ήρθε η ώρα να πάει ο καθένας εκεί που ανήκει. Δε μιλάμε για νικητές και ηττημένους, αυτά είναι εμφυλιοπολεμικά διλήμματα. Μιλάμε για την προσφορά του καθενός ξεχωριστά και όλων μαζί σ' αυτόν τον τόπο.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Θόδωρος Hellados avatar
    Θόδωρος Hellados 20/01/2016 20:33:13

    Το περασμένο καλοκαίρι έλεγα ότι ήδη ακούγεται ο επιθανάτιος ρόγχος της άθλιας μεταπολίτευσης.
    Αυτές τις ημέρες -σήμερα, τώρα- ακούγεται δυνατότερα...

  2. ΚΥΘΗΡΙΟΣ avatar
    ΚΥΘΗΡΙΟΣ 20/01/2016 20:46:57

    Πρέπει επιτέλους να διαχωρίσουμε τους αγνούς αγωνιστές της Αριστεράς,'που πάλεψαν για τα ιδανικά τους,από το αντικείμενο που είναι τα ''ιδανικά της Αριστεράς''.
    Κατά τη γνώμη μου βεβαίως υπάρχουν αγνοί αριστεροί πατριώτες που πάλεψαν,θυσιάστηκαν για την Πατρίδα και την ελευθερία. Και εννοώ τους απλούς ανθρώπους βέβαια και όχι τους κομματικά ενταγμένους φανατικούς....
    Όμως πιστεύω ότι τα ''ιδανικά της Αριστεράς'' στα οποία πίστεψαν ή παραπλανήθηκαν και πίστεψαν αυτοί οι άνθρωποι,δεν είναι αγνά.
    Εν ολίγοις δεν θεωρώ τίμιο να επικρατεί παντού -δεν αναφέρομαι στο Antinews βεβαίως- το κλισέ ''αγνοί αγωνιστές της Αριστεράς'', ενώ αγνοί πατριώτες αγωνιστές υπήρχαν σε ολόκληρο το ιδεολογικοκοινωνικό φάσμα και δεν μνημονεύονται ποτέ ή μόνο κατ' εξαίρεσιν,από τη στιγμή ιδίως που -προσωπικά-την ιδεολογία της Αριστεράς τη θεωρώ μιά απάτη...

  3. λαέρτης avatar
    λαέρτης 20/01/2016 22:08:08

    ΑΦΗΣΤΕ ΣΥΡΙΣΟΚ ΝΑ ΞΕΦΤΙΛΙΣΤΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΜΑΖΕΨΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΕΜΒΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ

  4. Νίκος Α avatar
    Νίκος Α 20/01/2016 23:38:45

    Είναι πιστεύω διδακτικό να παρακολουθήσουμε το μένος με το οποίο απευθύνεται στον τότε Υπουργό Βρούτση μια κυρία της αριστεράς που προχθές εναπόθεσε μια κότα στο Μέγαρο Μαξίμου. Υστερα από την εκδίκηση της πραγματικότητας και την δραματική διάψευση των προσδοκιών. Αξίζει ιδιαίτερη προσοχή ο επίλογος της παρέμβασής της στην εκπομπή του Χατζηλαλάκη, ποιού άλλου;
    https://www.youtube.com/watch?v=LzZzRu9yq0A

  5. Παπακωνσταντίνου Γιώργος avatar
    Παπακωνσταντίνου Γιώργος 29/01/2016 07:08:37

    [ . . . δε μιλάμε για νικητές και ηττημένους, αυτά είναι εμφυλιοπολεμικά διλήμματα]
    έτσι κλείνει το άρθρο.
    Λάθος. Μεγάλο λάθος.
    Όχι λύθη.
    Ποτέ λύθη.
    Ποτέ.
    Η ιστορία δεν έχει λύθες και λησμονιές
    Ασφαλώς και υπάρχουν ητημμένοι.
    Και ασφαλώς και υπάρχουν και νικητές.
    Επεχείρησαν και εν γνώση τους να καταλάβουν την εξουσία με πόλεμο
    ενώ ήξεραν ότι δεν θα τον κερδίσουν.
    Όμως ένας πόλεμος τελεώνει με δίκες και καταδίκες.
    Εμείς οι νικητές; τους στείλαμε στα ξερονήσια για μεταπτυχιακά.
    Και τώρα εισπράτουμε τα αποτέλεσματα.
    Όχι στην λήθη.
    Απλά να θυμώμαστε το τι έγινε και να μην ξεχνάμε την αλήθεια.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.