Πως να συνεργαστείς με τους ολετήρες της πατρίδας;
21/05/2017 14:06
Του Αδέξιου Δεξιού
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πως να συνεργαστείς με τους ολετήρες της πατρίδας;

Πριν από λίγα 24ωρα ξαναχτύπησε η «σεσημασμένη» βουλευτής της ΝΔ. Κατερίνα Παπακώστα, η οποία προσφάτως απομακρύνθηκε από αναπληρώτρια τομεάρχης υγείας μετά την σύγκρουση με τον Άδωνη Γεωργιάδη.

Με άρθρο της στο ΑΠΕ (το κυβερνητικό ΑΠΕ που ευχαρίστως το δημοσίευσε) γράφει μεταξύ άλλων:

«Σήμερα, ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση υλοποιούν τα συμφωνημένα διότι τα συμφωνημένα πρέπει να τηρούνται. Είμαστε λοιπόν όλοι προ των ευθυνών μας να σχεδιάσουμε μια Πολιτική και μια Στρατηγική για τη μεταμνημονιακή εποχή της Χώρας, αναχαιτίζοντας τον πειρασμό του διχασμού και των ακροτήτων που τον συνοδεύουν.»

Επίσης αναφέρει:

«Διαχρονικά, οι πολίτες του κόσμου, οι οποίοι έρχονταν αντιμέτωποι με σκληρές πολιτικές ζητούσαν το ίδιο ακριβώς πράγμα, το οποίο αποτυπώνεται άριστα στην παράσταση «Εβίτα», όπου ο λαός τραγουδά στην Εύα Περόν: «Οι όροι της Πολιτικής σαφείς, ρητοί και ακριβείς: Κάνε το όπως μπορείς, τέχνη του εφικτού και του ανέφικτου. Τη μια τραβάς με τον σταυρό, τη μια με τον εξαποδώ. Θες μια μέση οδό».

Η Μέση Οδός είναι η ποιοτική διαφορά της Νέας Δημοκρατίας ως θεσμικής και ιστορικής παράταξης, η οποία είναι βαθειά συνδεδεμένη με το ιδεολογικό της DNA και ως της πολιτικής δύναμης και η οποία εγγυάται την ενότητα του Έθνους και της Ελληνικής κοινωνίας, αναχαιτίζοντας τον λαϊκισμό, την μισαλλοδοξία και τον διχασμό, προκειμένου να αντλήσει εύκολα κέρδη στον βωμό της μικροκομματικής συγκυρίας. Άρα, ο Πρωθυπουργός διαπράττει συνειδητά ένα ακόμα unfair, διότι δεν επιτρέπεται να συγκαταλέγει στην ρητορική περί παλαιού κομματικού συστήματος την Νέα Δημοκρατία, διότι η ποιότητά της είναι ευδιάκριτη στο θεσμικό, στο δημοκρατικό, πολιτικό πεδίο.

Ακόμη και αν κατανοώ την ανάγκη του να την αποδομήσει, πλην όμως πράττει λανθασμένα, διότι ως θεσμικός παράγοντας, η Νέα Δημοκρατία είναι η μόνη πολιτική δύναμη που δύναται να υλοποιήσει την Πολιτική και Στρατηγική της Χώρας για την μεταμνημονιακή περίοδο επ' ωφελεία του κοινωνικού συνόλου.

Την «Μέση Οδό» πρέπει να βρούμε, αλλιώς θα μας καταπιεί ο Αμοραλισμός, ο Διχασμός και τα Άκρα. Πρέπει να βρούμε και πάλι το όραμά μας και να αναχαιτίσουμε την παρακμή των αρχών και των αξιών μας, συνέπεια της οποίας είναι η οικονομική κρίση».

Να αναγνωρίσουμε στην κ. Παπακώστα το θάρρος της γνώμης. Μπορεί και μιλά εκεί που κάποιοι μεσαιοχωρίτες και φλώροι της Νέας Δημοκρατίας κρύβονται μέχρι να συμβεί αυτό που επιδιώκουν. Δηλαδή τον διχασμό.

Αν καταλαβαίνουμε καλά, αυτό που θέλει η κ. Παπακώστα είναι η συναίνεση, να βρει η ΝΔ μια μέση οδό και να μην επικρατήσουν τα άκρα. «Να επιστρέψει η ΝΔ στις ρίζες της», όπως λέει και ο τίτλος του ΑΠΕ.

Αλλά ποιος είναι ο ρόλος αυτός; Ποιες είναι οι ρίζες που πρέπει να επιστρέψει; Διότι άλλο είναι να δίνεις αγώνα να μην επικρατήσουν τα άκρα κι άλλο να είσαι ένα θολό κόμμα, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς πυξίδα όπου άγεσαι και φέρεσαι ανάλογα με τις καταστάσεις.

Η κ. Παπακώστα λέει αυτά που πολλά στελέχη του καραμανλικού στρατοπέδου λένε. Δηλαδή για το… καλό του τόπου να υπάρξει μια προσέγγιση και το κέντρο να θριαμβεύσει. Έτσι και η Εβίτα θα βγει στο μπαλκόνι να τραγουδήσει και ο μεσαιοχωριτισμός θα κυριαρχήσει και όλοι θα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα. Θα μπουν όλοι μέσα σε ένα τέντζερη, λίγο ΝΔ, λίγο ΠΑΣΟΚ, λίγο ΣΥΡΙΖΑ, θα πέσει αλατάκι, ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι και μια χαρά η σούπα.

Μια πολιτική σούπα ζητούν λοιπόν χωρίς να σκέπτονται πώς μπορεί να υπάρξει συναίνεση με ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν πιστεύει σε βασικές αξίες και πατριωτικά αισθήματα. Που δεν έχει ως πρώτη προτεραιότητα την αξιοκρατία, την αξιοσύνη, την ατομικότητα ως μέσο για να βγουν μπροστά οι άριστοι, είτε είναι πλούσιοι είτε φτωχοί. Πώς να συνεργαστείς με ένα κόμμα που διέλυσε την οικονομία και γελάει για τα κατορθώματά του; Που εξαπάτησε όσο κανείς τον ελληνικό λαό; Πώς να συνεργαστείς με αυτούς που τις μονές ημέρες είναι με τον Μαδούρο και τη Σοβιετία και τις ζυγές είναι τα σκυλάκια του Σόιμπλε και της Μέρκελ;

Εκτός κι αν συνεργασία της Δεξιάς με την Αριστερά είναι ότι η πρώτη δάνεισε τον ακομβίωτο για να κάνει άσεμνες χειρονομίες, τον Προκόπη για να δει προκοπή η χώρα και τον Μίμη για να γίνεται στη Δικαιοσύνη ό,τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Και βεβαίως, τι είδους συναίνεση είναι αυτή που δεξιοί με ονόματα βαριά σαν ιστορία πέφτουν στο επίπεδο του Τσίπρα και τον αβαντάρουν κυρίως δια της σιωπής τους;

Όχι κυρία Παπακώστα ή όποιοι σας έβαλαν να μιλήσετε. Δεν υπάρχει αυτή η μέση οδός αυτή τη χρονική περίοδο. Τώρα υπάρχει ο αγώνας για να φύγει η χολέρα του ΣΥΡΙΖΑ και για να δημιουργηθεί μια κυβέρνηση άξιων, που δεν είναι κατ’ ανάγκη δεξιοί αλλά είναι πατριώτες. Το έχουμε ξαναγράψει. Η χώρα χρειάζεται πατριωτική στροφή κι όχι φλώρους πολιτικούς που τσακώνονται για το αν θα πιουν φραπέ ή καπουτσίνο με αφρόγαλο.

Χρειάζεται πολιτικούς Άνδρες με Α κεφαλαίο που θα έχουν τη δύναμη να πατήσουν πόδι, να βάλουν τις φωνές, να συγκρουστούν, να πατάξουν τη διαπλοκή κι όχι να συμβιβαστούν μαζί της. Και Άνδρες που θα βάλουν την πατρίδα, την ασφάλεια, το αίσθημα ότι η εθνική ταυτότητα δεν χάνεται, πάνω απ’ όλα.

Υπάρχουν άραγε τέτοιοι πολιτικοί ή μήπως η κ. Παπακώστα έχει τελικά δίκιο και οδηγούμαστε στον μεσαίο δρόμο με τα σκυλιά δεμένα.