Πολιτική ψευδαισθήσεων...
30/05/2019 14:59
Του Σόλοικου
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πολιτική ψευδαισθήσεων...

O φανατισμός είναι μια ψευδαίσθηση της συνείδησης. Ο πολιτικός φανατισμός είναι μια παράκρουση ψευδαισθήσεων. Αναπτύσσεται εκεί που δεν επικρατεί η λογική των επιχειρημάτων. Κατά το γνωστό των ιδεοληπτικών της αριστεράς ότι όπου δεν επικρατεί το όπλο της λογικής, επικρατεί η λογική των όπλων.

Δηλαδή πολεμικό κλίμα με ιαχές και διακριτούς ρόλους αρχηγών καθοδηγητών, που κατευθύνουν την μάζα, που γίνεται κινούμενη άμμος. Πηλός που ζει στις ψευδαισθήσεις που του επιβάλλει το ιερατείο της πολιτικής τους χειραγώγησης.

Χωρίς σκέψη, αυτοκριτική ικανότητα, ατομική ανεξαρτησία και δικαίωμα αμφισβήτησης. Απολύτως άπραγο και χειραγωγούμενο. Πολιτικός φονταμενταλισμός. Μάζα υπάκουων χειραγωγούμενων. Ή χρήσιμων ηλιθίων. Οι οποίοι στο όνομα μιας πολιτικής ιδιομορφίας τους, μπορούν πειραματιζόμενοι να καταστρέψουν τα πάντα, αγνοώντας την γνώμη των άλλων και των περισσότερων.

Η παράκρουση των ψευδαισθήσεων, που γεννά χωρίς πολιτικό αισθητήριο, την αλαζονεία, την αυθαιρεσία και τον πολιτικό κανιβαλισμό. Και η έπαρση που γίνεται ύβρη και χλευασμός.

Οι αριστεροί ηγέτες δεν είναι ούτε οραματιστές ούτε ρηξικέλευθοι. Τα οράματά τους έμειναν στα τελευταία κενά βαγόνια του τραίνου της εξέλιξης, που δεν την γνωρίζουν ούτε την αποδέχονται.

Επιβάλλοντας τρόπους που ιστορικά αποτελούν αναχρονισμό και οπισθοδρόμηση. Που έχουν ξεπερασθεί από την ανάπτυξη των κοινωνιών και την ελευθερία των ιδεών.

Ζώντας στις ψευδαισθήσεις της ιδεοληψίας τους, αρνούνται την πραγματικότητα που τους τιμωρεί. Γιατί είναι αδήριτη και θέλει ικανότητα και τόλμη κάθε φορά για να αντιμετωπισθεί.

Όχι με ευχολόγια και λόγια του αέρα, αλλά με αποφασιστικότητα και έργα. Οι πολιτικές ψευδαισθήσεις δεν έχουν θέση στην πολιτική πραγματικότητα ούτε στον πολιτικό πολιτισμό. Είναι αντικείμενο αρμοδιότητας ελέγχου τους από ψυχιατρικές σχολές αντιστοίχων ειδικοτήτων.

Ο σεβασμός της πολιτικής αντιπαλότητας σε κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης και αντιθέτων επιδιώξεων, είναι κανόνας του πολιτικού πολιτισμού.

Ο χλευασμός του αντιπάλου αποτελεί στοιχείο εμπάθειας και πολιτικής άρνησης. Η μη αναγνώριση μιας συντριπτικής ήττας, είναι αναγνώριση της αδυναμίας να ταυτισθείς με την πραγματικότητα, γιατί ζεις στον κόσμο των ψευδαισθήσεων.

Αν το αντιληφθείς έγκαιρα μπορεί κάτι να σώσεις. Αν όχι μπορείς να καταστραφείς και να καταστρέψεις και τους άλλους, που δεν χρωστούν τίποτε να υποφέρουν από τα σφάλματά σου.

Η πολιτική αντιμετωπίζει καθημερινά την πραγματικότητα και προσπαθεί να την αλλάξει προς το καλύτερο. Δεν υπάρχει άσκηση πολιτικής ψευδαισθήσεων. Γιατί η πολιτική είναι η καθημερινή πραγματικότητα που πάντα βάζει το οριστικό τέλος στις ψευδαισθήσεις.