Όχι στην παλαιοκομματική εκμετάλλευση του θρησκευτικού συναισθήματος
17/02/2017 14:52
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Όχι στην παλαιοκομματική εκμετάλλευση του θρησκευτικού συναισθήματος

Πραγματικά δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς αυτή η χώρα θα πάει μπροστά όταν κάποιοι συνεχίζουν να ψηφίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και για να λέμε την αλήθεια, όταν υπάρχουν και άνθρωποι που θεωρούν ότι η ΝΔ πρέπει να γυρίσει στην εποχή του… Συναγερμού.

Στο χώρο της Αριστεράς, και ειδικά στην κυβέρνηση επικρατεί ένα ανεπανάληπτο χάος, χαρακτηριστικό γνώρισμα των αριστερών που έχουν αράξει στα καφενεία και περιμένουν να πέσει το μάννα εξ ουρανού. Αιώνιοι φοιτητές που αδιαφορούν για τον χαμένο χρόνο και που έγιναν υπουργοί για να ταλαιπωρούν μια ολόκληρη χώρα.

Κι ενώ τα έχουν κάνει μπάχαλο, ενώ το σύνολο το ελληνικού λαού αναγνωρίζει ότι δεν έχουν κάνει τίποτε σωστό κι ότι ήταν καλύτερα πριν από δύο χρόνια, υπάρχουν ακόμη αριστεροί Ταλιμπάν που τους πιστεύουν. Γίνονται τα ίδια με τη διαπραγμάτευση, η ίδια καφρίλα, τα ίδια κόλπα και τελικά θα έρθει και η ίδια βαριά πληρωμή, αλλά υπάρχουν ακόμη… αριστεροί που τους υποστηρίζουν. Τους βλέπουμε στα κανάλια, τους ακούμε στις παρέες, υπάρχουν ακόμη κάποιοι που δηλώνουν Συριζαίοι. Ή αν δεν το κάνουν από ντροπή τουλάχιστον τους δικαιολογούν στις συζητήσεις: «Αντιστέκεται ο Αλέξης, ο Σόιμπλε φταίει». «Γιατί ο Σαμαράς ήταν καλύτερος και η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ θα μας έσωζαν;» «Και τι θέλετε δηλαδή; Να ψηφίσουμε τον γιο του Μητσοτάκη; Καλύτερα ο Τσίπρας κι ας μας πάει στο γκρεμό. Τουλάχιστον δεν θα πεθάνουμε… νεοφιλελεύθερα».

Αυτές είναι ορισμένες από τις ατάκες των υποστηρικτών του ΣΥΡΙΖΑ που πάσχουν από το Σύνδρομο της Στοκχόλμης. Αγάπησαν τον απαγωγέα τους και δεν φεύγουν από κοντά του. Ή κατ’ άλλους το βλακόμετρο της Αριστεράς είναι αήττητο. Ζει και βασιλεύει και έχει αποκτήσει πολλούς… πελάτες.

Υπάρχει όμως σωτηρία και στη δεξιά παράταξη; Ας δούμε λοιπόν πώς αντέδρασαν όσοι διάβασαν το άρθρο για το Τάμα του Έθνουςκαι τις ανοησίες που ξαφνικά ανακίνησαν ορισμένοι βουλευτές για να μη χάσουν τα χριστιανικά ψηφαλάκια.

Πολλοί έγραψαν πώς τολμάμε να αμφισβητήσουμε ένα Τάμα που έγινε πριν από καμιά 200αριά χρόνια. Άλλοι λένε ότι θα έδιναν τον οβολό τους για να γίνει ο μεγάλος ναός κι άλλοι παραπονέθηκαν γιατί υπάρχουν χρήματα για τέμενος κι όχι για χριστιανικό ναό. Στο τελευταίο να συμφωνήσουμε, όμως, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με συμψηφισμούς. Έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που πιστεύουν ότι η θρησκεία, η πίστη στο Θεό πρέπει να είναι συνδεδεμένη με ένα Τάμα Αγωνιστών ή κάτι τέτοιο. Άντε λοιπόν στη Νέα Δημοκρατία να υιοθετήσουν και τα οστά του Πατροκοσμά, την Αγία Ζώνη της Παναγίας, τα λείψανα του Αγίου Ποτάπιου και ούτω κάθε εξής. Να τα εκθέσουν στην Πειραιώς να γεμίσει και το εκλογικό σακούλι με ψήφους.

Κάποιοι πιστεύουν ότι με παλαιοκομματική εκμετάλλευση του θρησκευτικού συναισθήματος θα τα έχουν καλά και με το Θεό.

Οι βουλευτές γιατί νομίζουν ότι έτσι θα πάρουν ψήφους και οι πολίτες που στηρίζουν τέτοια αιτήματα για Τάματα και για πολυτελείς ναούς που νομίζουν ότι έτσι θα πάρουν θέση στον Παράδεισο δίπλα στον Αγιο Πέτρο.

Αμ η θρησκεία δεν είναι δοσοληψία κύριοι. Είναι κάτι μέσα στην καρδιά που δεν χρειάζεται ούτε προβολή, ούτε μεγαλεία.

Η πατρίδα, η θρησκεία, η οικογένεια, το τρίπτυχο που ασέλγησαν πάνω του κάποια ακροδεξιά θρασίμια κάποτε και το κάνουν ορισμένοι και τώρα, είναι στοιχείο μιας δεξιάς παράταξης. Είναι και πρέπει να είναι μέρος της Νέας Δημοκρατίας. Να τιμά την πατρίδα, να σέβεται την θρησκεία, να στηρίζει την οικογένεια. Αλλά όχι με παλαιοκομματισμό που θυμίζει άλλες εποχές. Η ΝΔ πρέπει να παραμείνει ένα δεξιό κόμμα αλλά μάλλον κάποιοι έχουν μπερδέψει τα πράγματα. Πρέπει να είναι ένα ανοικτό κόμμα που κοιτάζει μπροστά και δεν έχει καμιά ανάγκη από Μεγάλες Ιδέες οι οποίες μάλιστα δεν έχουν και κανένα αποτέλεσμα.

Ας πάψουν λοιπόν και οι δεξιοί να έχουν πάθει κολλήματα. Στο 2017 ζούμε, ας ξυπνήσουν λίγο, να δούμε πώς θα πάει η χώρα μπροστά. Να την στηρίξουμε με βάση τις παραδόσεις και με πατριωτισμό αλλά όχι και να γυρίσουμε αιώνες πίσω.