Ονειρεύομαι μια Ελλάδα (Γ)
18/12/2017 14:54
Του Μέντορος
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ονειρεύομαι μια Ελλάδα (Γ)

Ονειρεύομαι μια Ελλάδα που οι πολίτες της χαμογελούν όταν χαιρετίζουν τους γνωστούς τους ή τους συναλλασσόμενους μαζί τους. Που λένε καλημέρα εγκάρδια και το εννοούν. Που ευχαριστούν όταν τους προσφέρεται κάτι ή γίνονται αποδέκτες κάποιας εξυπηρέτησης και προσπαθούν να ανταποδώσουν. Ονειρεύομαι γονείς που είναι στοργικοί και τρυφεροί με τα παιδιά τους χωρίς να είναι καταπιεστικοί ή φορτικοί και τα αφήνουν να μεγαλώσουν και να αναπτυχθούν με σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Ονειρεύομαι γονείς που διαπαιδαγωγούν με το παράδειγμά τους και την πειθώ και όχι με την επιβολή όχι μόνο τα δικά τους αλλά και τα άλλα νέα παιδιά του κοινωνικού τους περίγυρου.

Ονειρεύομαι άντρες που έχουν αξίες και διάθεση να προσφέρουν στην οικογένεια τους και στην κοινωνία. Άντρες που έχουν φιλότιμο και μπέσα, που ο λόγος τους είναι συμβόλαιο τιμής απαραβίαστο. Άντρες που αγαπούν και προστατεύουν τα παιδιά, τις γυναίκες, τους ηλικιωμένους, τους ανήμπορους και προσπαθούν να βοηθήσουν τους πιο αδύναμους. Άντρες που δεσμεύονται και δίνουν όλες τους τις δυνάμεις για να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Άντρες που έχουν αξιοπρέπεια και δεν επιτρέπουν σε κανένα να τους προσβάλλει, να τους μειώνει και να τους απαξιώνει. Άντρες που ξέρουν να συγχωρούν και να δίνουν δεύτερη και τρίτη ευκαιρία. Άντρες που σέβονται και τιμούν την φιλία και τους φίλους τους. Άντρες που είναι τρυφεροί και ευαίσθητοι χωρίς να είναι μαλθακοί. Άντρες που τιμούν και σέβονται την σύντροφο τους, που λένε «σ’ αγαπώ» και το εννοούν.

Ονειρεύομαι γυναίκες που έχουν αξίες και διάθεση να προσφέρουν στην οικογένεια τους και στην κοινωνία. Γυναίκες με αξιοπρέπεια και σεβασμό στον εαυτό τους και οι οποίες την θηλυκότητα τους δεν την χρησιμοποιούν σαν εργαλείο. Γυναίκες που ελεύθερα αποφασίζουν αν θα κάνουν οικογένεια και θα γίνουν μητέρες γιατί το θέλουν και όχι γιατί τους επιβάλλεται. Γυναίκες που είναι τρυφερές και στηρίζουν τον σύντροφο τους και τα παιδιά τους. Γυναίκες που ενδιαφέρονται για τις ζωές των άλλων γυναικών χωρίς να κουτσομπολεύουν. Γυναίκες υπερήφανες για το σώμα και τη ηλικία τους. Γυναίκες που μεγαλώνουν τα παιδιά τους με αγάπη και αυτοπεποίθηση στον εαυτό τους, που δεν περιμένουν ανταλλάγματα ή ανταμοιβές γι' αυτό.

Ονειρεύομαι μια ελληνική κοινωνία που κυριαρχούν ο αλληλοσεβασμός, η ευγένεια, η κατανόηση και η συμπόνια. Μια κοινωνία που αντιμετωπίζει όλα τα παιδιά σαν παιδιά της. Μια κοινωνία που δεν αφήνει στο περιθώριο αλλά αντίθετα φροντίζει τους ανήμπορους, τους άνεργους, τους ανάπηρους, τους ψυχικά πάσχοντες, τους ηλικιωμένους. Μια κοινωνία που σέβεται και διατηρεί τις παραδόσεις της αλλά ταυτόχρονα έχει τις κεραίες της ανοιχτές στις αλλαγές και το μέλλον. Μια κοινωνία που δεν έχει σαν μέτρο αξίας των ανθρώπων το εισόδημα ή την περιουσία τους. Μια κοινωνία σφιχτοδεμένη και αλληλέγγυα αλλά ταυτόχρονα ανοιχτή και φιλόξενη.

Δεν είναι κακό να ονειρεύεται κανείς….

Μέντωρ

(Διαβάστε εδώ το Α' Μέρος κι εδώ το Β')