Ονειρεύομαι μια Ελλάδα (Β)
17/12/2017 14:37
Του Μέντορος
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ονειρεύομαι μια Ελλάδα (Β)

Ονειρεύομαι μια Ελλάδα που διασφαλίζει στους πολίτες της μια αξιοπρεπή και κατά το δυνατόν σταθερή εργασία που να εξασφαλίζει ένα ελάχιστο επίπεδο εισοδήματος. Ονειρεύομαι μια χώρα που η οικονομία της παράγει, προάγει και δημιουργεί και δεν βασίζεται στις παρασιτικές δραστηριότητες και στην υπόγεια ή άμεση διασύνδεση με τον δημόσιο – κρατικό τομέα.

Ίσως κάποιοι σκεφτούν ότι ονειρεύομαι πολύ αλλά ευτυχώς τα όνειρα είναι ακόμα ελεύθερα και ο καθένας έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να προσπαθεί να τα κάνει πραγματικότητα.

Ονειρεύομαι μια Ελλάδα που φροντίζει για την ουσιαστική και ολόπλευρη εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση της νεολαίας της και για τον ουσιαστικό επαγγελματικό προσανατολισμό πριν από το λύκειο. Που φροντίζει για την συνεχή και δια βίου μάθηση και ενημέρωση όλων των εργαζομένων ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις ραγδαίες αλλαγές που συντελούνται τόσο τοπικά όσο και στην παγκόσμια οικονομία. Ονειρεύομαι μια Ελλάδα που αποκαθιστά ένα λογικό θεσμικό πλαίσιο για την εργασία και την ασφάλεια και υγιεινή των εργαζομένων. Ονειρεύομαι μια Ελλάδα που δεν κυριαρχεί η μαύρη και αδήλωτη εργασία, η απλήρωτη εργασία, η αμοιβή μισθωτών με δελτία παροχής υπηρεσιών (μπλοκάκια). Ονειρεύομαι εργοδότες που σέβονται και συνεργάζονται με τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις τους ώστε να μεγιστοποιούνται τα οικονομικά αποτελέσματα από την μια μεριά αλλά και να βελτιώνονται οι ηθικές και υλικές απολαβές των εργαζομένων από την άλλη.

Ονειρεύομαι ένα δημόσιο τομέα που τα τυχόν κενά του σε θέσεις εργασίας τα καλύπτει με αδιάβλητα και αξιοκρατικά κριτήρια και όχι με βάση τις κομματικές επετηρίδες ή άλλες διασυνδέσεις. Ονειρεύομαι ένα δημόσιο τομέα που τις προμήθειες του τις κάνει με διαφανή τρόπο και δεν αγοράζει από τους κολλητούς, τους γνωστούς και όσους δίνουν την μεγαλύτερη μίζα. Ονειρεύομαι ένα πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και έργων με αξιοκρατική, αντικειμενική και κοινωνικά δίκαιη ιεράρχηση και που κατανέμεται στους αναδόχους – εργολήπτες με ισοτιμία και αξιοκρατία. Ονειρεύομαι ένα δημόσιο τομέα που τους προμηθευτές του, τους συνεργάτες και τους πολίτες τους πληρώνει γρήγορα, εγκαίρως και χωρίς να τους ταλαιπωρεί με γραφειοκρατικές διαδικασίες.

Ονειρεύομαι ένα πρωτογενή τομέα που να καλύπτει τις διατροφικές ανάγκες του ελληνικού λαού και όπου είναι εφικτό να κάνει και εξαγωγές. Ονειρεύομαι αγρότες γης και κτηνοτρόφους ενημερωμένους, καταρτισμένους, συνεταιρισμένους που εργάζονται με σχέδιο και όραμα, με την ουσιαστική υποστήριξη του κράτους και δεν στηρίζονται στις επιδοτήσεις. Ονειρεύομαι την επιστημονική έρευνα και ανάπτυξη στον αγροτοδιατροφικό τομέα να αναπτύσσεται και να κατακτά παγκόσμια επιτεύγματα.

Ονειρεύομαι μια ναυτιλία που δεν θα προσφέρει μόνο ή κυρίως στα κέρδη των εφοπλιστών αλλά θα κατανέμει τον δημιουργούμενο πλούτο όσο το δυνατόν ευρύτερα σε όλη την εθνική οικονομία. Ονειρεύομαι μια αμοιβαία επωφελή και ισότιμη συνεργασία πολιτείας και εφοπλιστών για την ανάπτυξη και διαφύλαξη αυτής της ιδιαίτερης δραστηριότητας των Ελλήνων.

Ονειρεύομαι μια τουριστική βιομηχανία που θα αναδεικνύει την ομορφιά του ελληνικού φυσικού και οικιστικού περιβάλλοντος και του ελληνικού πολιτισμού. Ονειρεύομαι η προσπάθεια για παραπέρα ανάπτυξη να αποτελέσει το τρένο που θα σύρει όλη την οικονομία σε μια σειρά επενδύσεων στις υποδομές και στην προστασία του περιβάλλοντος.

Ονειρεύομαι μια νέα ελληνική βιομηχανία που θα στηρίζεται στις υπάρχουσες δραστηριότητες (πχ. βωξίτες, αλουμίνα, προϊόντα αλουμινίου) αλλά και στην αναβίωση ιστορικά αξιόλογων δραστηριοτήτων όπως η κλωστοϋφαντουργία, η εριουργία, η υαλουργία, η βιομηχανία ξύλου, η ναυπήγηση σκαφών και πλοίων, η χημική βιομηχανία, η φαρμακοβιομηχανία που για διάφορους λόγους συρρικνώθηκαν ή εξαφανίστηκαν.

Ονειρεύομαι μια οικονομία που δοκιμάζει τις δυνάμεις της στα γνωστά και οικεία αλλά ταυτόχρονα ξανοίγεται σε νέα πεδία όπως την βιοτεχνολογία, την παραγωγή λογισμικού και εφαρμογών, τις τηλεπικοινωνίες, τον βιομηχανικό σχεδιασμό.

Δεν είναι κακό να ονειρεύεται κανείς….

Μέντωρ

(Διαβάστε εδώ το Α’ Μέρος)