Οδεύουμε προς τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης;
05/12/2016 14:04
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Οδεύουμε προς τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Κάνοντας μια πιο βαθιά ανάλυση των αποτελεσμάτων και στην Ιταλία αλλά και στην Αυστρία με το τεράστιο ποσοστό των ακροδεξιών, αλλά και σε συνδυασμό με τα όσα συμβαίνουν σε όλες τις χώρες, ακόμη και στις ΗΠΑ, αυτό που κανείς μπορεί να πει είναι ένα: Η απόλυτη δυσαρμονία της θέλησης του λαού με τις κυβερνήσεις του, με τους ηγέτες του.

Βεβαίως και ο λαός εκλέγει τους κυβερνώντες και έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης. Όμως, το κάνει έχοντας την ελπίδα ότι θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, κι όχι να ξεχάσουν την επόμενη ημέρα των εκλογών όσα έχουν υποσχεθεί.

Οι λαοί ξυπνούν αλλά ξυπνούν με λάθος τρόπο. Ίσως πάλι συντασσόμενοι με ακραίους ή με λαϊκιστές να στέλνουν το δικό τους μήνυμα. Λάθος κατά τη γνώμη μας διότι η ζημιά που θα έχει γίνει στο μεταξύ είναι τεράστια. Δείτε για παράδειγμα τι πληρώνει η Ελλάδα αυτή τη στιγμή; Σκεφτείτε πώς θα ήταν σήμερα η οικονομία αν δεν μεσολαβούσε το εγκληματικό πρώτο εξάμηνο του 2015 αλλά και οι συνεχείς κωλυσιεργίες από πέρυσι μέχρι σήμερα; Το τίμημα που πληρώνουμε όλοι είναι τεράστιο για ένα λάθος που έγινε, να πιστέψουμε δηλαδή τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα και να πέσουμε στην παγίδα της απάτης του Τσίπρα και της παρέας του.

Εν πάση περιπτώσει, ο λαός αποφασίζει με πολλούς τρόπους, άλλοτε λανθασμένους, άλλοτε σωστούς. Όμως, τους τελευταίους μήνες είναι σίγουρο ότι στέλνει ηχηρά μηνύματα που θα πρέπει οι κυβερνήσεις να τα λάβουν υπόψη τους πριν πάρουν αποφάσεις που χειροτερεύουν την κατάσταση.

Στις ΗΠΑ, όπου είχαμε το περίεργο να παίρνει η Κλίντον 2 εκατ. ψήφους περισσότερους αλλά να εκλέγεται ο Τραμπ, το μήνυμα που εστάλη ήταν από συγκεκριμένες πολιτείες προς την κεντρική εξουσία. Ήταν πολιτείες που αισθάνθηκαν την αδιαφορία της Ουάσιγκτον και της πολιτικής ελίτ. Αισθάνθηκαν απομόνωση, αδιέξοδα και γι' αυτό έστειλαν τα μηνύματά τους. Οι λευκοί που είναι μειονότητα ψήφισαν τον Τραμπ αισθανόμενοι κατά κύριο λόγο φόβο για το μεταναστευτικό κύμα που σαρώνει τη χώρα τους. Καλό ή κακό συναίσθημα, αυτό είναι και αυτό αποτυπώθηκε στην κάλπη.

Στη Βρετανία ψήφισαν κατά της Ευρώπης επειδή μια μεγάλη μερίδα της μεσαίας τάξης και των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων ένιωσαν ότι είναι παραμελημένοι. Ότι δεν μπορεί να κάνει κουμάντο το κονκλάβιο των Βρυξελλών και του Βερολίνο. Ήθελαν τη χώρα ξανά στα χέρια τους, βλέποντας άλλωστε και την έξαρση του μεταναστευτικού. Σωστό ή λάθος αυτό είναι και ο βρετανικός λαός θέλησε να χτυπήσει καμπανάκια.

Στην Ιταλία το μήνυμα που εστάλη είχε τρία σημεία. Το πρώτο είναι ότι ο ιταλικός λαός αισθάνθηκε παραγκωνισμένος. Ο τελευταίος πρωθυπουργός που εξελέγη από το λαό ήταν ο Μπερλουσκόνι, έκτοτε είχαμε διορισμένους. Ε, λοιπόν αυτό ο λαός δεν το άντεξε άλλο.

Το δεύτερο ήταν ότι ο Ρέντσι απέτυχε σε όλα τα μέτωπα που άνοιξε. Ήταν κακός πρωθυπουργός γι' αυτό και τον έστειλαν. Τα όμορφα και νεανικά πρόσωπα δεν σε κάνουν καλό ηγέτη, έτσι δεν είναι Αλέξη;

Το τρίτο είναι και πάλι, όπως και στις άλλες περιπτώσεις το μεταναστευτικό. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε τη βόμβα που είναι έτοιμη να εκραγεί και που οι λαοί την βλέπουν ως απειλή για τη ζωή τους.

Η έξαρση του λαϊκισμού, με την ψήφο των λαών, θα φανεί πιο ξεκάθαρα και στη Γαλλία, και στην Ολλανδία, και στην Γερμανία. Ανεξάρτητα των εκλογικών αποτελεσμάτων το μήνυμα θα είναι ακριβώς η δυσαρμονία της βούλησης των πολιτών με την στρατηγική που ακολουθούν οι κυβερνήσεις.

Στην Ελλάδα βλέπουμε ακριβώς αυτό το σκηνικό. Η κυβέρνηση, μόλις 1 χρόνο από τις τελευταίες εκλογές έχει χάσει τη λαϊκή νομιμοποίηση. Μόλις 2 στους 10 θα ψήφιζαν Τσίπρα κι αν, δείχνουν οι δημοσκοπήσεις ενώ ακόμη και η ΝΔ δεν αποκλείεται να μην πάει πάνω από το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή περί το 36%. Η έξαρση του λαϊκισμού, οι γραφικότητες τύπου Γκρίλο, η λεγόμενη αντισυστημική ψήφος θα κυριαρχήσει απλά γιατί το σύστημα, οι κυβερνήσεις, οι θεσμικοί πολιτικοί, οι πολιτικώς ορθοί ηγέτες δεν έχουν λύσεις στα προβλήματα. Μην απορήσετε π.χ. αν δείτε τον Έλληνα Μπέπε Γκρίλο, τον Λαζόπουλο να κάνει κόμμα και να παίρνει 15%.

Μην απορήσετε από την έξαρση της ακροδεξιάς ή από την αύξηση της παρουσίας γραφικών φιγούρων τύπου Λεβέντη στη Βουλή.

Άλλωστε, το μεγαλύτερο μέρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι γραφικό, αντισυστημικό με την κακή έννοια, ακραία λαϊκίστικο που γιγαντώθηκε επειδή ακριβώς έπεσε στην περίπτωση που περιγράφουμε πιο πάνω. Η απογοήτευση του κόσμου από το παλαιό πολιτικό σύστημα έφερε τον Τσίπρα στην εξουσία.

Αν, λοιπόν, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη δεν υπάρξει κάτι νέο και επαναστατικό, τότε θα ζήσουμε ακραίες καταστάσεις. Και η διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μία από αυτές.