Ο Ραχόϊ δεν είχε «Πέμπτη φάλαγγα»…
30/06/2016 07:00
Του Θανάση Κ.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο Ραχόϊ δεν είχε «Πέμπτη φάλαγγα»…

Ο Κεντροδεξιός Μαριάνο Ραχόϊ υπήρξε σε δύσκολους καιρούς ηγέτης του Κεντροδεξιού Κόμματος Ισπανίας, όπως ο Αντώνης Σαμαράς υπήρξε, σε ακόμα πιο δύσκολες συγκυρίες ηγέτης του Κεντροδεξιού Κόμματος της Ελλάδας.

Εδώ όμως τελειώνουν οι ομοιότητες και αρχίζουν οι μεγάλες διαφορές μεταξύ τους:

--Ο Ραχόϊ όταν κυβέρνησε, δεν χρειάστηκε να περάσει από Μνημόνιο, όπως ο Σαμαράς…

--Ο Ραχόϊ κυβέρνησε τέσσερα χρόνια, ενώ ο Σαμαράς μόλις δυόμιση.

--Ο Ραχόϊ στα τέσσερα χρόνια που κυβέρνησε μείωσε το έλλειμμα της χώρας του κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ ο Σαμαράς στα 2,5 χρόνια που κυβέρνησε κατάφερε να μειώσει το έλλειμμα της χώρας του κατά 7,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Στο μισό χρόνο περίπου, τρείς φορές περισσότερο!

--Ο Ραχόι κυβέρνησε μόνος του, χωρίς «εταίρο».

Ο Σαμαράς υποχρεώθηκε να συγκυβερνήσει με δύο άλλα κόμματα…

-- Στα χρόνια που κυβέρνησε ο Ραχόϊ, το Κόμμα του έχασε 12 ποσοστιαίες μονάδες (από 40% το 2011 έπεσε στο 28% το 2015).

--Στα χρόνια που κυβέρνησε ο Σαμαράς, και σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες από κάθε άποψη, το Κόμμα του έχασε λιγότερο από 2 ποσοστιαίες μονάδες (από 29,63% το 2012 έπεσε στο 27,83% το 2014, μόλις 107 χιλιάδες ψήφους)!

Τελικά και οι δύο, και ο Ραχόϊ και ο Σαμαράς, μετά τη διακυβέρνησή τους πήραν τα ίδια περίπου ποσοστά: 28%!

--Αλλά το Ραχόϊ δεν τον αμφισβήτησε κανείς μέσα στο κόμμα του, παρά τη μεγάλη εκλογική πτώση που σημείωσε στη διάρκεια της διακυβέρνησής του.

Συσπειρώθηκαν γύρω του και έξη μήνες αργότερα έγιναν επαναληπτικές εκλογές, το Κόμμα του Ραχόϊ ανέβασε τα ποσοστά του (από το 28% στο 32%), οι λαϊκιστές του Podemos έπαθαν πανωλεθρία (έχασαν πάνω από 1 εκατομμύριο ψήφους παρά τη συμμαχία τους με την Κομμουνιστική Αριστερά) και τώρα ο Ραχόι ετοιμάζεται να ορκιστεί ξανά Πρωθυπουργός.

--Αντίθετα, μετά την ήττα του Ιανουαρίου του 2015, τον Σαμαρά τον αμφισβήτησε ένα μέρος του Κόμματός του και όλοι οι «παρατρεχάμενοι παράγοντες» της Κεντροδεξιάς, παρά το γεγονός ότι η ΝΔ είχε κρατήσει ουσιαστικά τις δυνάμεις της.

Οι λαϊκιστές του ΣΥΡΙΖΑ τα έκαναν μαντάρα, σε έξη μήνες επιβλήθηκαν capital controls, το κόμμα του Τσίπρα διασπάστηκε, ο Σαμαράς όμως υποχρεώθηκε σε παραίτηση και μετά από λίγο έγιναν εκλογές, όπου ο… «πελαγωμένος» Τσίπρας έχασε μέσα σε έξη μήνες «διακυβέρνησης» 320 χιλιάδες ψήφους, τριπλάσιους απ’ όσα είχε χάσει ο Σαμαράς σε δυόμιση χρόνια διακυβέρνησης…

Αλλά η ΝΔ, χωρίς το Σαμαρά πλέον, έχασε το Σεπτέμβριο κι αυτή 200 χιλιάδες ψήφους! Και τερμάτισε δεύτερη ξανά…

Υποχρεώνοντας το Σαμαρά σε παραίτηση, οι εν πολλαίς αμαρτίαις γεγηρακότες «προεστοί» της Ν.Δ.», και τα τσιράκια τους, έδωσαν στον Τσίπρα δεύτερη ευκαιρία!

Ύστερα πήγαν σε εσωκομματικές εκλογές, προσπάθησαν να σύρουν τη ΝΔ σε γραμμή «συμπόρευσης» με το ΣΥΡΙΖΑ και τελικά… έχασαν τον έλεγχο του Κόμματος! Και ησύχασαν;

ΔΕΝ ησύχασαν! Καθόλου μάλιστα…

Στο μεταξύ όσο περνάει ο καιρός αποκαλύπτεται η απάτη του ΣΥΡΙΖΑ και η ανικανότητα του Τσίπρα να κυβερνήσει.

Καταφέρνει να κάνει όλες τις πιθανές κολοτούμπες, αλλά ΔΕΝ καταφέρνει τα κυβερνήσει!

Είναι εξαιρετικός για το… «τσιρκο Μεντράνο», αλλά δεν κάνει για Μαξίμου!

Αυτά που έφερε είναι πολύ περισσότερα από εκείνα που ο ίδιος κατήγγελλε όταν ήταν στην Αντιπολίτευση.

Πολλά απ’ αυτά, μάλιστα, ο Σαμαράς τα είχε αποφύγει…

Και αυτά που δεσμεύεται να κάνει ο Τσίπρας σήμερα, ο ίδιος δεν τα πιστεύει, πολύ περισσότερο δεν τα πιστεύουν οι δικοί του, δεν μπορεί να τα κάνει, δεν ξέρει πώς να τα κάνει, και οι έξω του βάζουν όλο και πιο δύσκολα, καθώς η κατάσταση της χώρας επιδεινώνεται όλο και περισσότερο.

Οι ξένοι τον ενθαρρύνουν να πάρει δύσκολα μέτρα και ύστερα του λένε πως τα μέτρα που πήρε… «δεν βγαίνουν»!

Μάλλον ετοιμάζονται να τον «σουτάρουν»! Και σύντομα μάλιστα….

Η σύγκριση μεταξύ Σαμαρά και Τσίπρα είναι πλέον συντριπτική!

Και οι ψηφοφόροι αρχίζουν να το καταλαβαίνουν όλο και περισσότερο.

Όλοι και περισσότεροι

Ακόμα και πολλοί από εκείνους που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ…

Ενώ μέσα κι έξω από τη χώρα, η δικαίωσητου Σαμαρά γίνεται πια χιονοστιβάδα!

Κι αυτό είναι που προκαλεί ίλιγγο σε κάποιους.

Και από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στους… «γνωστούς-αγνώστους» υπονομευτές των εκάστοτε αρχηγών στη Νέα Δημοκρατία.

Κι όσο περισσότερο δικαιώνεται ο Σαμαράς και αναγνωρίζεται αυτό μέσα κι έξω από τη χώρα, τόσο περισσότερο λυσσομανάνε εναντίον του, και οι πολιτικοί αντίπαλοί του και οι «άσπονδοι φίλοι» του.

Ιδίως αυτοί οι τελευταίοι…

Ο Σαμαράς όμως, απ’ ό,τι φαίνεται, δεν μασάει.

Μια ζωή μαραθωνοδρόμος ήταν και μαραθωνοδρόμος παραμένει.

Αντέχει στα «χτυπήματα».

Ξέρει να πέφτει και να ξανασηκώνεται.

Ξέρει να χάνει, αλλά ξέρει και να κερδίζει.

Έχει πείσμα και επιμονή, που άλλος κανείς ηγέτης στην Ελλάδα δεν έχει επιδείξει εδώ και πολλές δεκαετίες…

Ο Ραχόϊ που ΔΕΝ είχε εσωτερική υπονόμευση μέσα στο Κόμμα του, χρειάστηκε πολύ περισσότερο χρόνο από το Σαμαρά, για να κάνει πολύ λιγότερα απ’ ό,τι ο Σαμαράς, ο Ραχόϊ έχασε σε ποσοστά πολύ περισσότερο απ’ ό,τι ο Σαμαράς, αλλά κατάφερε να επανέλθει και να νικήσει το λαϊκισμό!

Ο Σαμαράς, σήμερα στηρίζει σταθερά και με συνέπεια τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον οποίο και βοήθησε να εκλεγεί.

Και με κάθε τρόπο εργάζεται για την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και την γρήγορη επιστροφή της παράταξής του στην διακυβέρνησή της χώρας.

Ο Σαμαράς στηρίζει σήμερα τον επόμενο εκλεγμένο αρχηγό της παράταξής του, με τρόπο που κανείς προηγούμενος αρχηγός δεν στήριξε ποτέ τον επόμενο! Ούτε στη ΝΔ, βεβαίως, αλλά ούτε και σε οποιοδήποτε άλλο κόμμα…

Ενώ τον ίδιο το Σαμαρά δεν τον στήριξε κανείς και τον υπονόμευσαν αρκετοί!

Και παρ’ όλα αυτά, ο Σαμαράς κατάφερε πράγματα που κανείς άλλος δεν έχει καταφέρει ως τώρα.

Σκεφτείτε να μην είχε κι όλη αυτή την εσωτερική «υπονόμευση»…

Γι’ αυτό και σήμερα συμβαίνει κάτι πρωτοφανές:

Ο Σαμαράς ανεβαίνει συνεχώς στην εκτίμηση των απλών οπαδών της Νέας Δημοκρατίας (ακόμα κι ανθρώπων που δεν τον στήριξαν όταν ήταν αρχηγός της, ή και ανθρώπων που γκρίνιαζαν όταν ήταν πρωθυπουργός), ενώ ανεβαίνει και στην εκτίμηση οπαδών άλλων κομμάτων, οι οποίοι ποτέ δεν ψήφισαν ΝΔ και τώρα νοσταλγούν το Σαμαρά (όχι τη ΝΔ, αναγκαστικά).

Αυτή είναι η «προίκα» που άφησε ο Σαμαράς στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Κι αυτή την «προίκα» οφείλει να την αξιοποιήσει ο Κυριάκος.

Και για το προσωπικό του όφελος, και για το καλό της παράταξης και για το συμφέρον της χώρας.

Η δικαίωση του Σαμαρά και της πολιτικής του ΔΕΝ είναι… «απειλή» για το Μητσοτάκη.

Είναι όπλογια τη σύντομα επιστροφή της ΝΔ στη διακυβέρνηση.

Και για να γίνει ο Μητσοτάκης Πρωθυπουργός…

Μερικοί αμετανόητοι, που θέλουν τη ΝΔ να σέρνεται και να μετατραπεί σε… «εξαπτέρυγο» του «θνήσκοντος» ΣΥΡΙΖΑ και του παραπαίοντος Τσίπρα, προσπαθούν να πείσουν τον Κυριάκο να αντιμετωπίσει το Σαμαρά ως… «απειλή»!

Πράγματι, κάποιοι μέσα στη ΝΔ - όχι πολλοί πια, αλλά αρκετοί για να κάνουν ακόμα «ζημιές» – βλέπουν μόνο ως εφιάλτη να κερδίσει ο Μητσοτάκης και μάλιστα με διαφορά τον Τσίπρα στις εκλογές που θα γίνουν πολύ σύντομα. Φέτος, κατά πάσα πιθανότητα…

Γιατί αν ο Τσίπρας ταπεινωθεί, αυτοί που λειτουργούν εδώ και ενάμιση χρόνο ως «πέμπτη φάλαγγα» του Τσίπρα μέσα στην ΝΔ, θα εξοβελιστούν μετά βαϊων και κλάδων, θα απομονωθούν «εν χορδαίς και τυμπάνοις, θα αναθεματιστούν και θα απομονωθούν μετά πολλών… «επαίνων»!

Κι αυτό δεν τον αντέχουν…

Η «Πέμπτη φάλαγγα» δίνει τα ρέστα της γιατί ξέρει πως αυτή είναι «η τελευταία ζαριά της».

Δεν θα τα καταφέρουν! Ούτε αυτή τη φορά…

Ο κόσμος της παράταξης τους έχει πάρει χαμπάρι…

--Τον έλεγχο του κόμματος τον έχουν χάσει…

--Στον υπόλοιπο χώρο της αντιπολίτευσης, δεν βρίσκουν «συμμάχους».

--Ο Τσίπρας χάνει έδαφος παντού. Και μέσα και έξω.

Οι εταίροι στην Ευρώπη τους έχουν πάρει χαμπάρι. Να πιαστούν από κάπου δεν έχουν.

Το μόνο που τους έμεινε είναι αυτό που ξέρουν καλά:

Να σπέρνουν «ζιζάνια» μέσα στη ΝΔ!

Αλλά κι εδώ χάνουν έδαφος…

Πέρσι έλεγαν πως η ΝΔ πρέπει «να πάρει αποστάσεις» από το Σαμαρά, για να ξεπεράσει την ήττα της.

Τώρα δεν λένε αυτό πια. Λένε κάτι άλλο:

Ότι ο Μητσοτάκης πρέπει να πάρει αποστάσεις από το Σαμαρά, γιατί του απειλεί την «πρωτοκαθεδρία»…

Πέρσι τον είχαν το Σαμαρά, για… «τελειωμένο»που πρέπει να τον πετάξουν σαν την τρίχα από το γάλα!

Τώρα των παρουσιάζουν ως τον «ανερχόμενο», τον «επικίνδυνο»,τον «απειλητικό», που πρέπει να τον κρατήσουν σε απόσταση

γιατί «θα τους πάρει το μαγαζί»!

Αλλά «μαγαζί» ΔΕΝ έχουν πια για να φοβούνται…

Και το Σαμαρά δεν τον ενδιαφέρει το οποιοδήποτε «μαγαζάκι».

Τον ενδιαφέρει η χώρα.

Δεν είναι σαν τα μούτρα τους: «συνωμότης» μικρού διαμετρήματος…

Είναι εθνικός ηγέτης!

Και ο ηγέτης βοηθά τη χώρα του από οποιαδήποτε θέση.

Κυρίως όμως, ο Σαμαράς δεν είναι… κορόιδο!

Γιατί μόνο κορόιδο θα συνωμοτούσε σήμερα για να πάρει, ντε και καλά, την Πρωθυπουργία, μέσα στα ερείπια που θα αφήσει πίσω του ο Τσίπρας φεύγοντας.

Αυτό το ρόλο ο Σαμαράς τον έπαιξε το 2012. Και τον έπαιξε με επιτυχία.

Τώρα είναι η σειρά του νέου αρχηγού, του Κυριάκου, να πάρει τα ηνία της χώρας.

Μόνο που αυτή τη φορά, θα έχει την απόλυτη στήριξη του Σαμαράπου διαθέτει και πείρα και διασυνδέσεις και κύρος και το έχει ξανακάνει…

Ενώ ο Σαμαράς όταν ανέλαβε δεν είχε τη βοήθεια και τη στήριξη κανενός!

Γι’ αυτό και ο Κυριάκος μπορεί να τα καταφέρει.

Γιατί αυτή τη φορά δεν θα είναι «μόνος εναντίον όλων» (όπως ήταν ο Σαμαράς). Θα έχει πολύτιμη στήριξη και βοήθεια.

Κι ένα κόμμα όπου οι «επαγγελματίες ιδιοκτήτες» της παράταξης και οι «καθ’ έξιν συνωμότες», είτε θα έχουν κάτσει στα αυγά τους

είτε θα έχουν απομονωθεί οριστικά.

Εξ άλλου, όπως και ο Σαμαράς, και ο Κυριάκος δεν είναι κορόιδο...