Ο Κυριάκος, οι Συνιστώσες και ο Μέγας Γρίφος της Δεξιάς
15/01/2016 19:50
Του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη*
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο Κυριάκος, οι Συνιστώσες και ο Μέγας Γρίφος της Δεξιάς

Μετά από τόσους μήνες περιπλάνησης, η αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας εξέλεξε επιτέλους ηγεσία. «Μητσοτακικοί», «Σαμαρικοί», «Καραμανλικοί» και επιτήδεια ουδέτεροι έπαιξαν το παιχνίδι τους. Άλλοι κέρδισαν και άλλοι έχασαν. Η βάση συμμετείχε μαζικά, αλλά όχι και τόσο μαζικά όπως το 2009. Τα δε επίσημα ηλικιακά στατιστικά καταδεικνύουν ότι ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα περίπου 60 έτη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο νέος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, επέλεξε μία εκστρατεία συνετή, αφού ήταν συνεπής στο μετριοπαθές προφίλ που παρουσιάζει στο κοινό τόσα χρόνια ενώ τόνισε τα αρχηγικά του χαρακτηριστικά στην κατάλληλη καμπή της καμπάνιας. Ήταν δε και λίγο τυχερός αφού τον ευνόησε το φιάσκο της πρώτης αποτυχημένης διεξαγωγής αλλά και η φανερή απροθυμία ή υφέρπουσα αλαζονεία που επέδειξε ο Β. Μεϊμαράκης να δώσει των υπέρ πάντων αγώνα για να εκλεγεί όπως και η λανθασμένη στρατηγική που επέλεξε να ακολουθήσει, θέτοντας ως πρωτεύοντα αντίπαλό του τον Α. Τζιτζικώστα.

Τούδε και στο εξής θα κριθούν πολλά για το τί μέλλει γενέσθαι στον ευρύτερο χώρο της κεντροδεξιάς. Τα φλερτ με κάποια από τα στελέχη των κομμάτων ΠΟΤΑΜΙ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΞΑΝ και ΔΡΑΣΗ ήδη ξεκίνησαν. Εάν καρποφορήσει αυτή η προσέγγιση, η Νέα Δημοκρατία θα επεκταθεί από τον χώρο της Κεντροαριστεράς μέχρι τις παρυφές της Δεξιάς. Κοινό σημείο που τέμνει όλες αυτές τις τάσεις είναι η επιθυμία τους να διώξουν μία από τις χειρότερες κυβερνήσεις που ηγεμόνευσαν ποτέ στον τόπο αυτό. Η ύπαρξη κοινού εχθρού είναι πάντοτε ευκολότερο να ενώσει, ειδικά ανθρώπους που ιδεολογικά δεν απέχουν τα μέγιστα.

Η ΔΗΞΑΝ και η ΔΡΑΣΗ δεν διαφέρουν σε κανένα σημείο από τις θέσεις του Κ. Μητσοτάκη, ούτε στην οικονομία ούτε στα ηθικοπολιτικά ζητήματα. Το ίδιο συμβαίνει με το ΠΑΣΟΚ και με το ΠΟΤΑΜΙ. Το ΠΑΣΟΚ ειδικά δεν έχει επιδείξει κατά την διάρκεια της Προεδρίας Φ. Γεννηματά ένα νέο διακριτό στίγμα που να το τοποθετεί στον πολιτικό χάρτη ως ένα κόμμα με διακριτή ταυτότητα. Βρίσκεται ανάμεσα στο λαϊκιστικό προφίλ του ιδρυτή του και του εθνομηδενιστικού εκσυγχρονισμού Κ. Σημίτη. Τί ακριβώς είναι όμως αυτό το ενδιάμεσο ερευνάται ακόμα και κεφαλαιοποιείται στο συμπαθέστατο χαμόγελο της Προέδρου του. Αυτή η αδυναμία αυτοπροσδιορισμού δίνει το δικαίωμα σε διάφορα στελέχη να γλυκοκοιτάζουν την προπτική εισόδου στον χώρο της ΝΔ. Οι περισσότεροι από την «εκσυγχρονιστική» ομάδα Σημίτη βέβαια κατοικοεδρεύουν αυτήν την στιγμή στο ΠΟΤΑΜΙ.

Αθροίζοντας τις δύο αυτές «εκσυγχρονιστικές» ομάδες αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι διαφορές τους με τον Κ. Μητσοτάκη δύνανται να ανιχνευθούν στο εάν το κράτος ή ο ιδιώτης θα διατηρήσει το 51% ή το 49% του ιδιοκτησιακού ελέγχου ενός κρατικού οργανισμού προς ιδιωτικοποίηση.Τους ενώνουν όμως άλλα ζητήματα βαρύτερης σημασίας: η παραμονή στην Ευρωζώνη, η άποψή τους ότι πρέπει να δημιουργηθεί μία Ομοσπονδιακή Ευρώπη στην οποία το Έθνος Κράτος παίζεί τον ρόλο της Πολιτείας, το γεγονός ότι το Έθνος είναι μία «φαντασιακή κοινότητα» που κατασκευάστηκε από τα κράτη μετά την Γαλλική Επανάσταση, η μετριοπάθεια στις διεθνείς σχέσεις, η αποφυγή «εθνικιστικών» εξάρσεων όπως το «Μακεδονικό», το «ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάαν», τα «Ίμια» κλπ, η συγγραφή νέων βιβλίων που δεν είναι «εθνικιστικά», η απόλυτη ελευθερία στην επιλογή όπως η υιοθεσία των ομόφυλων ζευγαριών και ο διαχωρισμός της εκκλησίας από το κράτος.

Εδώ η εξίσωση για τον νέο Πρόεδρο της ΝΔ αρχίζει να γίνεται δύσκολη. Από ό,τι όλα δείχνουν θα δώσει χώρο, επέκεινα του συνεδρίου, στην δεξιά τάση του κόμματος. Κύριοι εκπρόσωποί της ο πρώην Πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ο Άδωνις Γεωργιάδης η στάση του οποίου έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εκλογή Μητσοτάκη, ο Μάκης Βορίδης οι σχέσεις του οποίου με τον κ. Γεωργιάδη είναι άγνωστες προς το παρόν και ο Φαήλος Κρανιδιώτης ο οποίος δεν εξελέγη Βουλευτής αφού είναι γνωστό τοις πάσι ότι οι κκ. Τραγάκης και Νεράντζης στην Β΄ Πειραιώς διαθέτουν τέτοιο πολιτικό εκτόπισμα όπου το αυθάδες 49χρονο λυκόπουλο επ’ ονόματι Κρανιδιώτης πρέπει να περιμένει. Τα χαρακτηριστικά αυτής της τάσης, ναι μεν συγκλίνουν στην οικονομία με τους Φιλελευθέρους του κ. Μητσοτάκη αλλά οι διαφορές τους στα ηθικοπολιτικά ζητήματα, που περιεγράφησαν ως άνω, είναι μεγάλη. Αντίθετα, υπάρχει μεγαλύτερη σύγκλιση στα ηθικοπολιτικά ζητήματα – πλην της συναίνεσης – με τους Καραμανλικούς. Αλλά βέβαια, από την άλλη, ο ήπιος κρατισμός της Καραμανλικής πτέρυγας δεν δύναται να βρίσκει σύμφωνη την δεξιά τάση του κόμματος. Η αντίδραση και τα βέτο που θα επιβάλλει η δεξιά τάση του κόμματος για τα ηθικοπολιτικά ζητήματα στους Φιλελευθέρους και η συνεργασία της με την Καραμανλική πτέρυγα επάνω σε αυτά θα διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στο κατά πόσον θα συνεχίσει να υφίσταται, τουλάχιστον εντός του κόμματος.

Οι επιλογές του νέου Προέδρου και ο χώρος έκφρασης που θα δοθεί στην δεξιά τάση θα διελευκάνουν το κατά πόσον ο χώρος μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και Χρυσής Αυγής θα συρρικνωθεί ή θα μεγαλώσει. Ταυτόχρονα όμως, θα πρέπει να επιλέξει ποιο από τα δύο ρεύματα, το κεντρώο/κεντροαριστερό ή δεξιο θα δυσαρεστήσει περισσότερο. Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να δυσαρεστηθεί περισσότερο το πρώτο παρά το δεύτερο και αυτό διότι το άθροισμα από τα δεξιά είναι μεγαλύτερο, η δεξιά είναι η ψυχή της παράταξης και δεν θα ανεχθεί πάλι να υποστεί τον εξευτελισμό του αισθήματος ντροπής για την ταυτότητά της.

Αλλά και για άλλον έναν κρίσιμο λόγο που υποτιμάται τις περισσότερες φορές: ο Συντηρητικός χώρος ήταν πάντοτε εκείνος που «προσέφερε» το Αφήγημα στην Κεντροδεξιά σε όλες τις χώρες. Αυτό είχε γίνει αντιληπτό και από την Μάργκαρετ Θάτσερ και από τον Ρόναλντ Ρέϊγκαν. Στις επόμενες γενιές πολιτικών που δεν κατέστη κάτι τέτοιο αντιληπτό ξεπήδησαν το Tea Party, ο Φάρατζ και η Λεπέν. Στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα στην Αμερική αυτό αποκωδικοποιήθηκε άμεσα και τόσο τα αιτήματα όσο και το ίδιο το Tea Party ενετάχθησαν στους κόλπους του κάνοντας τον πιο έγκριτο Συντηρητικό αναλυτή Ferguson να αντιληφθεί το «πόσο μπροστά είναι οι Ρεπουμπλικάνοι». Στο Συντηρητικό κόμμα στην Μ. Βρετανία ο David Cameron ενσωμάτωσε πολλά από τα αιτήματα του Ευρωσκεπτικιστή Nigel Farage και ξανακέρδισε τις εκλογές. Στην Γαλλία αντιθέτως, η Κεντροδεξιά δεν άκουσε τις καμπάνες που ηχούσαν από τα Δεξιά της και η Μαρίν Λεπέν θριαμβεύει. Το άρθρο αυτό γράφτηκε 14.01.2016. Αχρείαστο ας είναι.

*Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμων και Συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Διογένης avatar
    Διογένης 14/01/2016 16:06:43

    Ωραία αποτύπωση. Πολιτικότατη. Εύγε στον αρθρογράφο.

  2. Ρωμανός Πορφυρογέννητος avatar
    Ρωμανός Πορφυρογέννητος 15/01/2016 00:40:48

    Ο πατέρας Μητσοτάκης είχε τεραστια απήχηση στη Δεξιά και στη δεκαετία του 80 οι Δεξιοί ήταν οι πιο φανατικοί μητσοτακικοί. Άρα υπάρχει το know how. Επιπλέον, το γεγονός πως ο Μητσοτάκης εχει μετριοπαθές προφίλ δεν σημαίνει πως ειναι τόσο ... Ποταμισιος όσο τον παρουσιάζουν ενιοι αρθρογράφοι ( ειναι γνωστές όσοι σχέσεις των Μητσοτακηδων με εκκλησία, βασιλιά Κωνσταντινο κλπ). Επιπλέον, ο Κυριάκος γνωρίζει πως το άθροισμα φιλελεύθερων και δεξιών τον έκανε αρχηγό... Οι καραμανλικοί ειναι πολιτικός χυλός στο χώρο μεταξύ αυτών των τάσεων με χαλαρή ιδεολογία. Άρα εύκολα διαχειρίσιμοι... Λίγα αξιώματα και όλα καλα... Έχετε εμπιστοσύνη στον Κυριακο... Ειναι εξυπνότερος και μεθοδικότερος αυτού που δείχνει...

  3. Παρατηρητής avatar
    Παρατηρητής 15/01/2016 03:07:04

    O Kυριακος πρεπει να καταλαβει οτι χωρις την ενεργη παρουσια εμπλοκη και αναμιξη της δεξιας πτερυγας της νεας δημοκρατιας στην διαμορφωση των πολιτικων η ΝΔ θα ξανακαταστει ενα αχρωμο κομμα που θα ντρεπεται για τις επιλογες του και θα ειναι ατολμο μπροστα στην αριστερα και τους συνδικαλιστες της.

    Η παρουσια του αδωνι στην ηγετικη ομαδα του κομματος δεν θα πρεπει να ειναι απλα ως μερος μιας ισορροπιας αλλα πραγματικη πολιτικη επιλογη του κυριακου.

    Δεν πρεπει απλα να συνυπαρχει η δεξια και το κεντρο μεσα στην ΝΔ αλλα να συνδιαμορφωνει πολιτικες.

    Πιστευω οτι εδω ειναι που παιζετε το ματσακι.

  4. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 15/01/2016 07:38:07

    Όσοι δεξιοί επέλεξαν το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα (Σαμαράς,Γεωργιάδης,Βορίδης) και το "Μένουμε Ευρώπη" από τα πράγματα,ότι και να λένε επέλεξαν και τους περιορισμούς που συνεπάγεται η παραμονή της Ελλάδος στην ευρωζώνη.
    Δεν νοείται να έχεις δεχθεί να φας στη μάπα την ταλαιπωρία όλου του μνημονίου για να μείνεις Ευρώπη και να μη θέλεις μια ομοσπονδιακή Ευρώπη που εάν υπάρξει τουλάχιστον θα μεταφέρει πόρους από τα πλουσιότερα στα φτωχότερα μέρη.
    Δεν νοείται να θέλεις μια ενωμένη Ευρώπη και να αντιτάσσεσαι στις ευρωκοινοτικές οδηγίες ή το κοινοτικό Δίκαιο ή τα ευρωπαϊκά δικαστήρια.
    Εάν τα βάλεις όλα αυτά μαζί θα δεις ότι τελικά οι μόνες διαφορές των ευρωπαϊστών εθνικιστών (ας πούμε έτσι τους Σαμαρά,Γεωργιάδη) με τους ευρωπαϊστές μη εθνικιστές του Ποταμιού είναι όσες αφορούν διαφορές με μη μέλη της ΕΕ (Τουρκία,Σκόπια).
    Στα υπόλοιπα σημεία ότι διαφορές να έχεις τελικά οδηγείσαι από το ευρωκοινοτικό δίκαιο.
    Αλλά και σε αυτές τις διαφορές (Τουρκία,Σκόπια) σημασία εν τέλει δεν έχει τι θέλεις αλλά τι μπορείς να πετύχεις.
    Το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα έχει ο Μητσοτάκης όπως και κάθε Μητσοτάκης και είχε και ο Σαμαράς είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι στη δεξιά που δεν έχουν αντιληφθεί τους περιορισμούς του ευρωκοινοτικού δικαίου και θέλουν ταυτόχρονα να ανήκουν στην ΕΕ αλλά νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν σαν να ήσαν εντελώς ανεξάρτητο κράτος.
    Αυτό δεν γίνεται.
    Ο αντιρατσιστικός νόμος ήταν κοινοτική οδηγία στην οποία το μόνο που μπορούσε να κάνει ο Σαμαράς και έκανε ήταν να βάλει μέσα και τις γενοκτονίες που έχει αναγνωρίσει η βουλή των Ελλήνων.
    Το σύμφωνο συμβίωσης ψηφίσθηκε εν όψει της καταδίκης της Ελλάδος από το ευρωπαικό δικαστήριο.
    Η θανατική ποινή απαγορεύεται στην Ευρώπη.
    Και άλλα πολλά.
    Δεξιοί που προσελκύονται από χρυσαυγίτικες τάσεις αλλά ταυτόχρονα θέλουν να ανήκουν στην ΕΕ για λόγους οικονομίας ή ασφάλειας είναι ουτοπιστές σαν τους αριστερούς.
    Ψηφίζουν βέβαια ψεκασμένα.

  5. ΚΥΘΗΡΙΟΣ avatar
    ΚΥΘΗΡΙΟΣ 15/01/2016 10:33:04

    @ Ψυχραιμία, υπάρχουν και δεξιοί που ούτε από χρυσαυγίτικες ρητορικές προσελκύονται ούτε ψεκασμένοι είναι. Θέλουν για λόγους οικονομικούς να ανήκουν στην ευρωπαϊκή οικογένεια,όπως όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί άλλωστε για οικονομικούς λόγους θέλουν το ίδιο,αλλά με μόνο αντάλλαγμα την αναγνώριση εκ μέρους της Ευρώπης,την κουλτούρα ,τις παραδόσεις,τα πιστεύω,την ιδιαιτερότητα του κάθε λαού,και να μήν απαιτούν να μπαίνουν όλα και όλοι στη χοάνη της ομογενοποίησης. Βάσει αυτών όμως,σίγουρα είναι όπως λές,ουτοπιστές...

  6. Σπαθάριος avatar
    Σπαθάριος 15/01/2016 11:57:24

    Ως δεξιός θέλω να είμαι μέλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας η οποία όμως θα είναι σύνολο χωρών και όχι χώρων.
    Και αυτό, όχι απαραίτητα για δογματικούς λόγους, αλλά γιατί δεν βλέπω καμία διάθεση η Γερμανική πολεμική αεροπορία να αναχαιτίζει την Τουρκιά στο Αιγαίο ή το ΠΝ τους να απαγορεύει τα σουλάτσα τους και να διασφαλίζει την ΑΟΖ που θα είναι και δική τους.
    Δεν βλέπω να ενοχλούνται ιδιαίτερα για το casus belli ή για την κατοχή στην Κύπρο, κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους, χώρου τους δηλαδή, από τρίτη δύναμη.

    Όσο λοιπόν η οικογένεια δεν αναλαμβάνει το όλον των υποχρεώσεων κάθε μέλους της και κάνει διαχωρισμούς με βάση ιδιοτελή συμφέροντα, δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί πλήρη συμμόρφωση στα θέλω της και ΒΕΒΑΙΑ δεν μπορεί να γίνει σύνολο χώρων ούτε κανείς δ πρέπει να της το επιτρέψει.

  7. Χρήστος Χρηστίδης avatar
    Χρήστος Χρηστίδης 15/01/2016 12:55:31

    Η Εθνική ταυτότητα με ευδιάκριτες και ορατές γραμμές αγγίζει περισσότερο την Ελλάδα από ότι άλλες Ευρωπαϊκές και ειδικά χώρες όπως αυτές του Ευρωπαϊκού Βορρά. Οι λόγοι είναι αρκετοί αλλά θα περιοριστώ σε κανα δυο για την οικονομία του χώρου. Η μακρά Ελληνική Ιστορία η οποία "βαραίνει" τους ώμους κάθε Νεοέλληνα άσχετα με το αν απδεικνύεται ανακόλουθος της με τις συμπεριφορές του. Οι Εθνικές απειλές που ζώνουν πανταχόθεν την Ελλάδα εξαιτίας των αλυτρωτικών τάσεων που εμφανίζουν μετ' επιτάσεως οι περισσότεροι εκ των γειτόνων μας. Το Εθνικό συναίσθημα των Ελλήνων συνεγείερεται ευκολότατα ΟΤΑΝ προκαλείται. Η ΝΔ οφείλει να ασχοληθεί με τα Εθνικά μας θέματα δίνοντας την ίδια βαρύτητα με αυτά της οικονομίας και του συμαζέματος του αδηφάγου κράτους. Η "δεξιά της" πτέρυγα είναι παραδοσιακά πιο ευαίσθητη με τα θέματα αυτά και ο κ. Μητσοτάκης αυτό ΔΕΝ πρέπει να το λησμονήσει, ούτε καν να το υποβαθμίσει. Σε μια σύγχρονη φιλοευρωπαϊκή ΝΔ η διάστασή μας στο θέμα της ονομασίας με τους Σκοπιανούς, το Κυπριακό και οι Ελληνοτουρκικές διαφορές έχουν θέση και μάλιστα ισχυρή. Όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο αρθρογράφος η Θάτσερ ΔΕΝ δίστασε ούτε λεπτό στην υπόθεση των Φώκλαντ και ιστορικά αλλά και πολιτικά δικαιώθηκε. Ας δούμε λοιπόν τις κινήσεις του και θα αξιολογηθεί κι αυτός όπως και τόσοι άλλοι που ηγήθηκαν αυτής της παρατάξεως.

  8. Παράξενος avatar
    Παράξενος 15/01/2016 13:40:55

    @ Ψυχραιμία

    Υπόψιν όμως και ότι το ευρωπαϊκό δίκαιο αλλάζει. Το ότι το δέχεσαι και συμμορφώνεσαι σε αυτό δε συνεπάγεται ότι δεν μπορεί να είσαι αντίθετος ιδεολογικά σε κάποια σημεία του (παρόλο που τα εφαρμόζεις) και για αυτό να ζητάς από την ΕΕ, εντός των νομικών πλαισίων της, να γίνουν αλλαγές σε αυτά τα σημεία.
    Επίσης το τι περιεχόμενο θα μπορούσε να έχει μια ομοσπονδία στην περίπτωση της ΕΕ δεν είναι προκαθορισμένο. Άρα πρέπει να έχουμε συγκεκριμένη άποψη για το τι Ευρώπη θέλουμε και ποια η θέση της Ελλάδας και να ζητάμε ανάλογες εξελίξεις.
    Δηλαδή αυτά που αναφέρεις δεν είναι μόνο λόγοι περιορισμών αλλά και διεκδικήσεων (πάντα εντός των νομικών πλαισίων της ΕΕ), εφόσον βέβαια ένας λαός έχει ταυτότητα και γνώση του εαυτού του.

  9. Διογένης avatar
    Διογένης 15/01/2016 18:27:34

    Ψυχραιμία το κείμενό σου βρίθει ανακριβειών και παραπλανητικών παρουσιάσεων.

    Καταρχάς η υποτιθέμενη "καταδίκη" από το "ευρωπαϊκό δικαστήριο" για το σύμφωνο συμβίωσης δεν ήταν καταδίκη από το δικαστήριο της Ε.Ε., αλλά από το δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι ένα δικαστήριο που συχνά αποφασίζει με πολιτικά κριτήρια. Π.χ. ενώ εμάς μας καταδίκασε για την απαγόρευση της "τουρκικής ένωσης Ξάνθης" και το αγνοήσαμε, χωρίς υποστούμε και καμία συνέπεια, αθώωσε την Πολωνία για τον "σύλλογο κατοίκων Σιλεσίας" που στην πραγματικότητα ήταν ένωση των Γερμανών της Σιλεσίας, συντριτπικά πλειοψηφικής ομάδας έως τον Β΄ ΠΠ στη συγκεκριμένη περιοχή, που έγινε Πολωνία επειδή η ΕΣΣΔ θέλησε να "φάει" ένα μέρος της Πολωνίας από τα ανατολικά, οπότε της έδωσε γερμανικό έδαφος από τα δυτικά (έφτιαξε και την Λευκορωσία ως κράτος και ως "έθνος" για να αφομοιώσει εθνικά και πολιτισμικά τους Πολωνούς). Στην περίπτωση λοιπόν της Πολωνίας, παρά το ότι δεν υπήρχε πουθενά ούτε καν η λέξη "Γερμανοί" ή "γερμανικός", το ίδιο δικαστήριο που απαγόρευσε σε εμάς την "τουρκική ένωση Ξάνθης" (την οποία εμείς δεν απαγορεύαμε καθαυτή, απλώς είχαμε απαγορεύσει αυτό το όνομα, όχι τον σύλλογο καθαυτόν), το δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων είπε ότι εντάξει, μπορεί να το απαγορεύσει η Πολωνία και ας μην λένε καν "Γερμανοί", διότι λέει ότι είναι κίνδυνος για τη δημόσια τάξη της Πολωνίας! Ενώ π.χ. το "τουρκική ένωση" δεν είναι κίνδυνος για τη δική μας δημόσια τάξη. Δύο μέτρα και δύο σταθμά.

    Στην περίπτωση του συμφώνου συμβίωσης, το δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας καταδίκασε διότι δεν επεκτείναμε το σύμφωνο συμβίωσης ετερόφυλων ζευγαριών και στα ομόφυλα ζευγάρια. Αυτό το σύμφωνο συμβίωσης καθιερώθηκε το 2008 και δεν χρησιμοποιείται παρά μόνον από κάτι τύπους σαν την Ρένα Δούρου ή από συνεργούς τρομοκρατών για να μπορούν να τους βλέπουν στη φυλακή και να συνωμοτούν συχνότερα.

    Πήγαν μετά κάτι ομοφυλόφιλοι στο δικαστήριο αυτό και πέτυχαν την καταδίκη της Ελλάδας.

    Η Ελλάδα την αγνοούσε για χρόνια αυτή την "καταδίκη" (όπως στην πράξη έχει το δικαίωμα), χωρίς να υφίσταται καμία ιδιαίτερη συνέπεια. Τώρα μιας έπιασε η πρεμούρα να είμαστε "καλά παιδιά" με την Ευρώπη.

    Αν θέλαμε όμως να μην έχουμε ούτε αυτό το (ανύπαρκτο στην πράξη) πρόβλημα, μπορούσαμε πολύ απλά να καταργήσουμε το σχεδόν άχρηστο σύμφωνο συμβίωσης και για τους ετερόφυλους. Έτσι δεν θα υπήρχε καμία "διάκριση".

    Στην πραγματικότητα, το σύμφωνο συμβίωσης για τους ετερόφυλους το έκανε ο Δένδιας τότε επί Καραμανλή, με βαθύτερο σκοπό να επεκταθεί αργότερα και στους ομοφυλόφιλους. Στημένο παιχνίδι δηλαδή.

    Κατά τα άλλα, βλέπω ότι δεν έχεις αλλάξει στο παραμικρό την αντίληψή σου για την Ευρώπη ως μια οντότητα που μας δίνει εντολές κι εμείς απλώς υπακούμε.

    Κάτι τέτοια "δεξιά" τυπάκια σαν κι εσένα, ψυχραιμία, ευθύνονται για την ανάπτυξη του λαϊκισμού, καθώς δώσατε χώρο όλοι εσείς οι της υποταγής στα δήθεν κελεύσματα της δύσης στα αριστερά μας (ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ) αλλά και στα δεξιά μας (Χ.Α. - ΑΝΕΛ) να προσποιηθούν κάποιοι ότι αυτοί δήθεν θα τα κάνουν σωστά. Και δεν τα κάνουν καν.

    Στις άλλες ανακρίβειές σου βαριέμαι να απαντήσω τώρα, αλλά αν με προκαλέσεις θα απαντήσω σε όλα.

  10. Φωτεινή avatar
    Φωτεινή 15/01/2016 22:02:25

    Διογένη,

    You never cease to amaze me!!

  11. Γεώργιος Τ. avatar
    Γεώργιος Τ. 16/01/2016 11:05:51

    Συμφωνώ απόλυτα με το Διογένη και τον Κυθήριο. Κανείς σε θέματα ηθικής και αξιών δε μπορεί να υποχρεώσει τις άλλες χώρες να ακολουθήσουν κάποια κοινοτική οδηγία. Άλλωστε με την ελευθερία μετακίνησης μεταξύ των χωρών-μελών, όποιος δε του αρέσει η Ελλάδα μας, μπορεί να πάει στην Ολλαδία όπου έχουν κόμμα παιδόφιλων ή στη Γερμανία όπου τη βρίσκουν με τα σκυλιά. Άντε γιατί πολύ έχουμε ξεφύγει με την ανωμαλία και θέλουμε να την προβάλουμε και ως προοδευτισμό. Αυτό που προ χιλιάδων ετών εξαφάνισε ο Ύψιστος με φωτιά και θειάφι και όποιος το αμφισβητεί ας πάει μια βόλτα στη Νεκρά Θάλασσα να το δει μόνος του τι συνέπειες έχει ένας τόπος όταν μαζικά περιφρονεί το Νόμο του Θεού και πηγαίνει κόντρα στη φύση...

  12. Ρηνα avatar
    Ρηνα 16/01/2016 13:13:23

    Ετσι ακριβως Γεωργιε!!!

  13. Μίλτος avatar
    Μίλτος 16/01/2016 21:10:41

    Εξαιρετικό άρθρο. Πραγματικός γρίφος η Δεξιά... Και μην ξεχνάμε πως είναι '' βαρύς ο σταυρός '' οποιουδήποτε πραγματικού Δεξιού!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.