Να μην  χάσουμε το τρένο...
16/11/2017 09:00
Του Πάνου Β. Ζήση
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Να μην χάσουμε το τρένο...

Από την αρχή ξεκαθαρίσαμε ότι μας χωρίζει άβυσσος με το Μητσοτακέικο. Ωστόσο κάναμε πέτρα την καρδιά μας και στηρίξαμε τον Κυριάκο μπας και απαλλαγούμε από τη χειρότερη κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος. Άλλωστε μπροστά στο συμφέρον της πατρίδας δεν χωράνε προσωπικές έριδες.

Δυστυχώς όμως αποδείχτηκε ότι δεν συμμεριζόμαστε την ίδια αγωνία για την πατρίδα.

Παρά τις απέλπιδες προσπάθειές μας να πείσουμε την ηγεσία της ΝΔ να αλλάξει ρότα αν θέλει πραγματικά να τσακίσει τον ολετήρα για να αναπνεύσει η χώρα, αυτή συνεχίζει να πορεύεται σε θολό τοπίο.

Ναι μεν ζητούσε και ζητάει εκλογές, αλλά έτερον ουδέν. Ακόμη αναμένουμε το... σχέδιο σωτηρίας της Ελλάδας το οποίο ακόμα επεξεργάζονται. Εκτός κι αν νομίζουν ότι με τις... υποσχετικές για μείωση φορολογίας και εισφορών θα καταφέρουν να σηκώσουν από τον καναπέ τον τσακισμένο Έλληνα για να τους ψηφίσει.

Θα μου πείτε είσαι υπερβολικός και ισοπεδωτικός. «Ο πρόεδρος έχει καταρτίσει συγκεκριμένο πρόγραμμα και μένουν κάποιες λεπτομέρειες τις οποίες σύντομα θα παρουσιάσει». Δεκτόν σύντροφοι, αλλά πείτε μου, αρκεί ένα καθαρά διαχειριστικό σχέδιο του μνημονίου για να βγει η χώρα από την κρίση;

Αρκούν οι ελλειμματικές θέσεις για την λαθρομετανάστευση, την παιδεία, την εξωτερική πολιτική, την υγεία για να πειστεί ο πολίτης ότι η ΝΔ αποτελεί το μοναδικό αποκούμπι του; Αν νομίζετε ότι αρκούν τότε πάμε πάσο.

Πολύ φοβούμαστε όμως ότι ισχύει το αντίθετο και σύντομα η ΝΔ θα ξαναβρεθεί σε στρατηγικό αδιέξοδο.

Φαίνεται ότι επιβεβαιώθηκε αυτό που πολλάκις γράψαμε αλλά δεν θέλαμε να το πιστέψουμε. Ότι ο Μητσοτάκης εκτελεί με... παρρησία την τακτική του ώριμου φρούτου.

Ευελπιστεί ότι η φθορά του Τσίπρα θα τον οδηγήσει στο Μαξίμου κι επαναπαυόμενος στη «σιγουριά» των δημοσκοπήσεων περιμένει να αγκαλιάσει την καρέκλα.

Πλανάται πλάνην οικτράν αν θεωρεί την εξουσία δεδομένη.

Προφανώς έχει υποτιμήσει τον Τσίπρα και τον αντιμετωπίζει ακόμη σαν το παιδάκι του δεκαπενταμελούς.

Δεν έχει αντιληφθεί ότι θα κάνει ακόμη και συμφωνία με τον διάβολο για να παραμείνει πρωθυπουργός.

Δεν έχει κατανοήσει ότι ο μπαχαλάκιας των καταλήψεων, μπορεί μεν να μην έχει πάει στο Χάρβαρντ, αλλά είναι παιδί της πιάτσας, στροφάρει και μαθαίνει γρήγορα... Εν ολίγοις είναι street fighter κι όχι αποστειρωμένος αστός που φοβάται να λερώσει τα χέρια του. Κι από τη στιγμή που βρέθηκε... πρώτο τραπέζι πίστα, κάτι που δεν ονειρεύονταν ποτέ, θα κάνει τα πάντα για να το κρατήσει.

Η πλάκα είναι ότι παρόλο που σιχαίνονται τον Τσίπρα πιστεύοντας ότι τον έχουν για πρωινό, σέρνονται συνεχώς πίσω από τη δήθεν προοδευτική ατζέντα του. Πως αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι όποτε φέρνει ένα... αριστερούλικο δικαιωματικό νομοσχέδιο στη Βουλή σπεύδουν να το αγκαλιάσουν με θερμή και μετά την κατακραυγή το καταψηφίζουν, αφού φυσικά έχουν καταθέσει δικιά τους τροπολογία που πάνω κάτω λέει τα ίδια;

Πως είναι δυνατόν να προσπαθούν να διεμβολίσουν τον κατσαπλιά υιοθετώντας την πολιτική του; Πόσο δύσκολο είναι να δουν ότι πέρα από τους νεοδημοκράτες που δεν θα τον ξαναψηφίσουν δεν πρόκειται να πάρουν ούτε μία ψήφο από τους δυσαρεστημένους πασοκοσυριζαίους;

Δεν βλέπουν ότι επί της ουσίας με τις.... προοδευτικές παγίδες που στήνει θέλει να τους τραβήξει μακριά από την δεξιά και τους ψηφοφόρους της γιατί εκεί ελλοχεύει ο κίνδυνος; Τα αλισβερίσια με την Χρυσή Αυγή είναι κι αυτά τυχαία;

Καλό είναι οι φωστήρες της Πειραιώς να τα λάβουν υπ’ όψιν τους όλα αυτά γιατί εκεί θα κριθεί η μάχη.

Η οποία θα είναι καθαρά ιδεολογική καθώς πλέον το μνημόνιο αντι - μνημόνιο έχει πεθάνει.

Και το νέο δίλημμα που θα θέσει ο Τσίπρας όταν αποφασίσει να κάνει εκλογές θα είναι το εξής: Αριστερό ή Δεξιό Μνημόνιο;

Και θα υπάρξουν πολλοί σανοφάγοι για να το καταναλώσουν.

Ας ξυπνήσει λοιπόν το νέο επικοινωνιακό επιτελείο του Κυριάκου κι ας στρέψει το τιμόνι δεξιά προτού να είναι αργά. Ας του πει επιτέλους ότι ο κόσμος έχει αριστερό «ηγέτη» να ψηφήσει. Δεξιό δεν έχει.

Κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου για μια ακόμη φορά. Αν και αμφιβάλουμε πως θα εισακουστούμε.

Έκτος κι αν βαυκαλίζονται ότι θα αδειάσουν τον Τσίπρα οι ξένοι, άρα ποιος ο λόγος να εγκαταλείψουνε την... αριστερομπλέ ποταμίσια γραμμή και την τακτική του ώριμου φρούτου;

Κι αν δεν τον αδειάσουν σύντροφοι; Αν το καλοκαίρι του 18’ του δώσουν την πιστοληπτική γραμμή στήριξης και μία... γενναία υποσχετική για το χρέος, την οποία θα βαφτίσει έξοδο από τα μνημόνια; Τότε τι θα κάνουμε αδέρφια; Θα συνεχίσουμε να ζητάμε εκλογές; Θα γελάνε κι οι πέτρες...

Το έχουμε ξαναγράψει. Τόσο ο Καραμανλής, όσο κι ο Σαμαράς κέρδισαν λόγω της ιδεολογικής καθαρότητας που αμφότεροι πρόταξαν. Πιο κεντροδεξιά ο πρώτος, πιο δεξιά ο δεύτερος. Κάτι που ο Μηστοτάκης μέχρι στιγμής δεν διαθέτει στη φαρέτρα του. Για το μόνο που μας έχει πείσει, είναι ότι θα διαχειριστεί το μνημόνιο καλύτερα από τον Τσίπρα. Δεν αρκεί όμως για να κάνεις τη διαφορά.

Ας φωνάξει επιτέλους «Μπροστά με Δεξιά». Αν δεν το φωνάξει είναι σίγουρο ότι η αυτοδυναμία θα πάει περίπατο. Και τότε ενδέχεται να επιτευχθεί το νοσηρό σχέδιο του ολετήρα.

Η Φώφη, που όπως όλα δείχνουν θα εκλέγει, πιθανότατα να απαιτήσει συγκυβέρνηση και με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Τσίπρας δεν θα δεχτεί τον Μητσοτάκη για πρωθυπουργό κι έτσι θα οδηγηθούμε σε δεύτερες κάλπες με απλή αναλογική. Και για μία ακόμη φορά το παιδάκι του δεκαπενταμελούς, που τόσο υποτιμάμε, θα καταστεί ρυθμιστής της τύχης της χώρας.

Τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν και χειρότερα. Να επαναληφθεί δηλαδή το σκηνικό του 81’ - 85’, όταν κι οι τότε ηγεσίες του κόμματος δεν ήταν σε θέση να ζυγίσουν την πολιτική κατάσταση που επικρατούσε. Και μόνο που το σκεφτόμαστε μας πιάνει τρόμος.

Η ιστορία χτυπάει και πάλι την πόρτα της ΝΔ. Φρονούμε ότι ο Κυριάκος έχει ακούσει πριν από τον Αλέξη το μακρινό χλιμίντρισμα από τα άλογα της ιστορίας που έλεγε ο Μπίσμαρκ.

Να μην επαναληφθεί η ιστορία ως φάρσα.

Να μην χάσουμε το τρένο...