Μοναδικός στόχος η αυτοδυναμία
01/07/2017 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μοναδικός στόχος η αυτοδυναμία

Εν μέσω σφοδρού καύσωνα η ατμόσφαιρα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας είχε ένα… πρόβλημα. Μύριζε πολύ έντονα η φορμόλη που έβαλαν για να συντηρηθούν τα πολιτικά πτώματα της πασοκαρίας που επιχειρεί να αλλάξει σελίδα, αλλά ματαίως.

Το Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης είχε τα πάντα, κυρίως είχε τη μιζέρια που αναδίδει πλέον ένα πεθαμένο πολιτικό προϊόν που προσπαθεί να δείξει ότι είναι κάτι διαφορετικό, κάτι καινούργιο.

Όταν βλέπεις να αποθεώνεται ο Γιώργος Παπανδρέου, το «παιδί της Αλλαγής», τότε καταλαβαίνεις ότι αυτός ο χώρος δεν έχει ελπίδες.

Όταν βλέπεις τον γηραιό Σημίτη να κάνει επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, όταν βλέπεις τη Βάσω Παπανδρέου, τον Μπίστη, τον Πρωτόπαππα και τόσους άλλους τελειωμένους να μιλούν για το μέλλον της Κεντροαριστεράς και της χώρας. Ή όταν ακούς τη Φώφη να προαναγγέλλει νέο πολιτικό φορέα φτιαγμένο προφανώς με ότι αποφόρια άφησε το ΠΑΣΟΚ του παρελθόντος, τότε καταλαβαίνεις γιατί ο Τσίπρας κυριαρχεί.

Ένα τελειωμένο κόμμα σε έναν σοσιαλιστικό χώρο που πεθαίνει σε όλη την Ευρώπη κι όχι μόνο. Δείτε τι έχει πάθει το Γαλλικό σοσιαλιστικό κόμμα. Δείτε πώς καταρρέει ο Σουλτς αλλά και ποιος είναι ο ρόλος του στην Ισπανία, την Ιταλία, τη Βρετανία. Ανύπαρκτοι επειδή ακριβώς είναι πολιτικοί που δεν έχουν ιδέες, οράματα, διεξόδους από τα μεγάλα προβλήματα.

Γι’ αυτό και βρίσκονται κάτι τύποι σαν τον Αλέξη και τους παίρνουν και τα… σώβρακα.

Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα ο χώρος του κέντρου έκρινε πολλές φορές τις εκλογές και την κατεύθυνση της χώρας. Ασφαλώς η ΝΔ είναι ένα δεξιό, φιλελεύθερο, φιλοευρωπαϊκό κόμμα που έχει έναν σκληρό πυρήνα ψηφοφόρων. Κάθε φορά που το κομμάτι του κέντρου μετακινήθηκε προς τα δεξιά, κέρδισε τις εκλογές η ΝΔ και κάθε φορά που πήγαινε προς τα αριστερά κέρδιζε το ΠΑΣΟΚ και το διάδοχο κόμμα του, ο ΣΥΡΙΖΑ.

Και ασφαλώς τη ΝΔ πρέπει να την ενδιαφέρει το εκλογικό σώμα που κινείται στο κέντρο. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι θα υιοθετεί και τις μεσαιοχωρίτικες πολιτικές πρακτικές του. Αυτό ακριβώς θέλησε να εκφράσει με την παρουσία του στο Συνέδριο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ότι ναι, υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές και ευδιάκριτες πολιτικές, ότι η ΝΔ δεν είναι ΠΑΣΟΚ, αλλά κι ότι όταν οι καιροί το απαιτούν μπορούν να υπάρχουν και συνεννοήσεις. Άλλωστε, στα χρόνια των μνημονίων, από το 2010 και μετά η μοναδική περίοδος όπου η χώρα σημείωσε πρόοδο και σταθερότητα (παρά τους μπαχαλάκηδες του ΣΥΡΙΖΑ) ήταν αυτή που συγκυβέρνησε η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ. Τότε ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος ξεπέρασαν τις αντιπαλότητες γιατί το απαιτούσε η κατάσταση της Ελλάδας. Ή θα την άφηναν να καταστραφεί ολοκληρωτικά ή θα έκαναν υποχωρήσεις για να σώσουν οτιδήποτε σωζόταν.

Από το χθεσινό Συνέδριο αυτό που μένει είναι ότι η πιο φρέσκια ματιά στα γεγονότα ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η πιο προκλητική βεβαίως το «μαντρόσκυλο» του Τσίπρα, ο Τζανακόπουλος. Ο οποίος κάλεσε το ΠΑΣΟΚ να επιλέξει μεταξύ προόδου και ΝΔ. Τι να πει κανείς από ανθρώπους που ψηφίζουν μνημόνια με την οκά…

Ο Μητσοτάκης καλά έκανε και πήγε σε μια εκδήλωση που έμοιαζε με… πολιτικό μνημόσυνο ενός πολιτικού χώρου που δεν υπάρχει πια. Και καλά έκανε που έβαλε τις διαχωριστικές γραμμές αφήνοντας πάντα παράθυρο για συγκλήσεις, όπου απαιτείται. Η ΝΔ δεν είναι ΠΑΣΟΚ και δεν πρέπει να γίνει ποτέ. Η ΝΔ χρειάζεται καθαρές κουβέντες κι όχι τη νεοπασοκαρία που πρεσβεύει ο Τσίπρας και η παρέα του ή την παλαιοπασοκαρία που εκπροσωπεί η Φώφη και τα άλλα «ορφανά» του Ανδρέα.
Όμως, ο Κυριάκος και όλη η ΝΔ πρέπει να στοχεύουν πλέον στην αυτοδυναμία για να έχει ο τόπος μια σταθερή κυβέρνηση χωρίς εξαρτήσεις ή εκβιασμούς και πάρε – δώσε. Άλλη λύση δεν υπάρχει. Καλές οι προσωπικές σχέσεις, οι πολιτικές συνεννοήσεις, η αβροφροσύνη και η επαφή με άλλους χώρους, πλην ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, η ΝΔ είναι ένα δεξιό κόμμα που πρέπει ξεκάθαρα να δώσει την εναλλακτική πρόταση στο λαό.

Όμως, αυτό που προέχει είναι να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ και αυτό πρέπει να γίνει με κάθε τρόπο. Κυρίως με το να μη χαθεί καμιά ψήφος, να μη δοθεί ούτε στον Τσίπρα βεβαίως αλλά ούτε και στους πεθαμένους πολιτικούς φορείς που αλλάζουν ονόματα ή σύμβολα αλλά δεν αλλάζουν πρόσωπα και τακτικές.