Μνημείο αναισθησίας
27/07/2017 13:21
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μνημείο αναισθησίας

Σήμερα βγήκα έξω στους δρόμους και αντιλήφθηκα αυτό που μέχρι σήμερα δεν μπορούσα. Δεν με άφηνε η τυφλή πολιτική μου τοποθέτηση κατά της αριστεράς. Κι όμως, σήμερα είδα το φως το αληθινό αφού είχα στο μυαλό μου όσα είπε χθες ο Αλέξης Τσίπρας.

Είδα ανθρώπους χαρούμενους, χαμογελαστούς, αισιόδοξους. Έτρεχαν στη δουλειά τους, στην εφορία, στις τράπεζες, στη ΔΕΗ, στον ΟΤΕ, στα καταστήματα και ήταν μες στην τρελή χαρά.

Βρε μπας και είναι μεθυσμένοι; Μήπως έχουν πάρει από το… καλό το κρητικό, από τα άγια χώματα που γέννησαν έναν πολιτικό του διαμετρήματος του Πολάκη;

Βρε μπας και μαζεύτηκε όλο το… αέριο γέλιου πάνω από την Αθήνα και οι πολίτες ξεκαρδίζονταν χωρίς λόγο;

Τίποτε απ’ όλα αυτά. Απλά ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του άλλαξαν τον τόπο. Έδιωξαν την απαισιοδοξία από τον ελληνικό λαό. Ο κόσμος γελά, χειροκροτεί τους πολιτικούς, βεβαίως μόνο της αριστεράς, τρέχει να πληρώσει τα χρέη του χωρίς να βαρυγκωμά. Ο πρωθυπουργός έπαθε… Μπαλαφίαση. Τον σταματούν στο δρόμο και του λένε «ευεργέτη μας». Τον χαιρετάνε σαν τον Πετρόπουλο και του δίνουν συγχαρητήρια ζητώντας του μάλιστα να αυξήσει κι άλλο τους φόρους.

Αυτή είναι η πραγματική Ελλάδα κακόμοιροι και κακεντρεχείς νεοφιλελέδες που έχετε και άποψη. Αυτή είναι η Ελλάδα της αριστεράς κι όποιος έχει αντίρρηση ας βγει στους δρόμους να δει την αλήθεια.

Όπως λέει και μια φυλλάδα της αλησμόνητης πασοκαρίας, ο Αλέξης το παλιόπαιδο τα κατάφερε έγινε πυλώνας σταθερότητας στην Ευρώπη και στην Αμερική.

Ο Αλέξης είναι ο νέος… Ελευθέριος Βενιζέλος. Ακολουθεί τα βήματά του και αλλάζει την Ελλάδα. Αυτά είναι μεγαλεία.

Δυστυχώς στη χώρα κυριαρχεί η μιζέρια και η απαισιοδοξία. Μην δείτε… ψεκασμένο με αέριο γέλιου. Μην δείτε κανέναν πολιτικό να έχει πιει ένα ποτήρι παραπάνω. Μην δείτε κανέναν πρωθυπουργό να παραδέχεται ότι έκανε λάθη, αλλά… ψέματα δεν λέει ποτέ και είναι κι έντιμος άνθρωπος.

Προπαγάνδα της δεξιάς είναι όλα. Και το γεγονός ότι η επικοινωνιακή προπαγάνδα συνεχίζεται αμείωτη με αφορμή την έξοδο στις αγορές. Και το γεγονός ότι οι ίδιοι αυτοί μνημονιακοί άνθρωποι σχεδίαζαν πραξικόπημα και κατάλυση της Δημοκρατίας. Και το γεγονός ότι υπουργοί νταραβερίζονται με ισοβίτες και κανονίζουν δικαστικές υποθέσεις. Ακόμη και το γεγονός ότι θέλουν τη Μαδουροποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Χωρίς δικαστές, χωρίς ανεξάρτητες αρχές, χωρίς φωνές αντίδρασης.

Ο Αλέξης Τσίπρας αποδεικνύει καθημερινά ότι απευθύνεται σε ένα κοινό, το δικό του κοινό, που τρώει αμάσητο τον σανό που του σερβίρουν. Αποδεικνύει ότι έχει πάθει το σύνδρομο του Ντόριαν Γκρέι. Αντιλαμβανόμενος ότι η εξουσία του (όπως η ομορφιά) κάποια στιγμή θα χαθεί και μη μπορώντας να το αντέξει, πουλάει την ψυχή του στο διάβολο για να μείνει αιώνια κυρίαρχος. Έρχεται, όμως, η ίδια η ζωή, οι αμαρτίες, τα λάθη, τα εγκλήματα που σαπίζουν την ψυχή του. Αλλά το κυριότερο: Που ξυπνούν τον κόσμο από το λήθαργο.

Μπορεί η κυβέρνηση… να παίρνει ληγμένα και να τα βλέπει όλα χαρούμενα, όμως, δεν είναι τελικά έτσι. Η δήλωση αυτή του Τσίπρα απλά θα μείνει στην ιστορία ως μνημείο αναισθησίας.