Μια ακόμη εθνική σφαλιάρα... από τον Σουλτάνο
23/04/2018 11:19
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μια ακόμη εθνική σφαλιάρα... από τον Σουλτάνο

Αυτό που συνέβη με τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς, αδέρφια, αποτελεί μια ακόμη εθνική σφαλιάρα. Ένα νέο εθνικό Βατερλό που χρεώνεται μεν στην κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, αλλά που στιγματίζει όλη τη χώρα. Μια χώρα που είναι ανίκανη να υπερασπιστεί τα παιδιά της, τους στρατιώτες, πώς θα δώσει την αίσθηση στους πολίτες ότι μπορεί η πατρίδα να κοιμάται ήσυχη;

Δύο μήνες στη φυλακή και είναι πιθανό να μη δουν άσπρη μέρα για πολλούς ακόμη μήνες ή και χρόνια. Και με τον πλέον επίσημο τρόπο έρχεται ο Ερντογάν να ζητήσει ανταλλαγή με τους οκτώ Τούρκους που έχουν ζητήσει άσυλο. Καταπατώντας βεβαίως κάθε έννοια δικαιοσύνης και διεθνούς δικαίου, ο Σουλτάνος κάνει μια χαρά τη δουλειά του. Τα συμφέροντά του εξυπηρετεί και την πατρίδα του υπερασπίζεται. Εμείς εδώ τι κάνουμε είναι το ερώτημα…

Μας αποκάλυψε ο Ερντογάν επίσης ότι το θέμα της ανταλλαγής το έθεσε στη Βάρνα, σχεδόν ένα μήνα πριν, μπροστά στα μούτρα του Τσίπρα. Και τι έκανε ο Έλληνας πρωθυπουργός; Βγήκε από τα ρούχα του; Αντέδρασε καθόλου; Έθεσε θέμα βέτο για να μην πάρει η Τουρκία τα 3 δις ευρώ από την Ευρώπη; Πήγε να καταγγείλει στα διεθνή φόρα την τουρκική ξεφτίλα;

Συγκάλεσε μήπως κάποιο συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, όχι για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά για να χαραχτεί μια εθνική γραμμή; Δεν έκανε απολύτως τίποτε. Το «τυπικό θέμα που θα λυθεί σε λίγα 24ωρα» μετατράπηκε σε άγος για την ελληνική κοινωνία. Σε ντροπή που προστίθεται σε πολλές άλλες εθνικές ντροπές.

Τι παρακολουθούμε δύο μήνες τώρα; Έναν πρωθυπουργό ανύπαρκτο, που ούτε καν το αυτονόητο δεν έκανε. Να προσκαλέσει στο Μαξίμου τους γονείς των δύο Ελληνόπουλων.

Έναν υπουργό Εξωτερικών απόντα, να προσπαθεί να λύσει το Σκοπιανό λες και του είπε κανείς να το κάνει.

Έναν υπουργό Άμυνας ανεκδιήγητο που σκέφτεται μόνο τα ψηφαλάκια. Έναν κυβερνητικό εκπρόσωπο που σε άλλη σοβαρή χώρα δεν θα πούλαγε ούτε τυρόπιτες στην Ομόνοια.

Μια ολόκληρη κυβέρνηση που δεν έκανε το παραμικρό για τον Κούκλατζη και τον Μητρετώδη. Λες και είναι ανύπαρκτοι, λες και δεν είναι παιδιά μας.

Ακόμη και το ψήφισμα – χαστούκι του Ευρωκοινοβουλίου μόλις την περασμένη εβδομάδα πέρασε και αυτό χάρη στην κινητοποίηση ορισμένων ευρωβουλευτών. Ακόμη και η στήριξη από Μακρόν δεν οφείλεται σε καμιά κυβερνητική πρωτοβουλία.

Ντροπή αισθανόμαστε που αφήνουν δύο παλικάρια να σαπίζουν στις τουρκικές φυλακές. Ντροπή για τον ενδοτισμό, την αντιπατριωτική συμπεριφορά και κυρίως την αίσθηση που όλοι νοιώθουμε ότι έχουμε ένα κράτος που «τρώει τα παιδιά τoυ».

Όχι ρε άθλιοι, πουλημένοι, δεν πρέπει να τους αφήσουμε να ξεχαστούν. Είναι δικά τους παιδιά και δικά μας.

Ασφαλώς και δεν μπορεί να υπάρξει ανταλλαγή με τους Τούρκους αξιωματικούς. Κάτι τέτοιο, ούτε να το σκεφτόμαστε. Και πρέπει να τους προστατέψουμε ακόμη περισσότερο μη τυχόν κι έχουμε καμιά MIT να κάνει απαγωγές από ελληνικό έδαφος.

Αλλά τώρα εκεί που έφτασαν τα πράγματα δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά με τους δύο Έλληνες. Μόνο να κινήσουμε γη και ουρανό για να πιεστεί η Τουρκία. Ακόμη κι αν πρέπει να κάνουμε εμπάργκο στην Ευρώπη των τουρκικών προϊόντων. Το 50% των εξαγωγών της γειτονικής χώρας απορροφάται από ευρωπαϊκές χώρες. Ας τους κόψουμε την ανάσα. Ας τους στείλουμε στα δικαστήρια. Ας κάνουμε κάτι.

Αν δε μπορεί ο Τσίπρας να πάει σπίτι του και να παρακολουθεί Survivor με την Περιστέρα του. Αλλά τα Ελληνόπουλα δεν πρέπει να τα αφήσουμε στο νέο… εξπρές του μεσονυχτίου.