Κυπριακό και εξελίξεις
09/01/2017 13:41
Του Πολύκαρπου Αδαμίδη
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Κυπριακό και εξελίξεις

Λέγεται πως το Κυπριακό, είναι για τον Ελληνισμό μια Ιστορία χαμένων ευκαιριών. Μια επιτομή δηλαδή της Ελληνικής Ιστορίας. Ιδιαίτερα της νεώτερης περιόδου της. Από τις δεσμεύσεις των δυνάμεων της Εγκάρδιας Συνεννόησης, για να συμμετάσχει η Ελλάδα του Κωνσταντίνου στο πλευρό τους, μέχρι το σχέδιο Άτσεσον, όταν όπως λέγεται ‘μας χάριζαν μια πολυκατοικία και κρατούσαν με ενοίκιο το ρετιρέ’.

Η σημερινή συγκυρία για την επίλυσή του, είναι κατ’ αρχήν αρνητική. Πέρα από φιοριτούρες και φαντασιακά πλεονεκτήματα, η επιρροή του Ελληνικού Μητροπολιτικού κέντρου, της κύριας δύναμης αποτροπής, είναι περιορισμένη. Βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τον εγκλωβισμό της οικονομικής δυσπραγίας. Την ίδια πάντα στιγμή δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε, τη βασική αρχή, πως ότι χάνεται στο πεδίο της μάχης, δεν κερδίζεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Από τους πρωταγωνιστές της διεθνούς σκηνής, οι ΗΠΑ βρίσκονται στο στάδιο μετάβασης στη νέα Προεδρία. Η Ρωσία, έχει ως σταθερά στην εξωτερική της πολιτική, ότι δεν θέλει μεταβολή του σημερινού στάτους, στην Κύπρο, που θα διευκόλυνε την οργανική της ένταξη στο ΝΑΤΟ. Δεδομένης της προσέγγισής της από το καθεστώς Ερντογάν, εύλογες είναι οι επιφυλάξεις και οι προοπτικές λειτουργικότητας της προτεινόμενης λύσης. Η ΕΕ, αντιμετωπίζοντας κλυδωνισμούς και φυγόκεντρες δυνάμεις, αναζητά ένα success story. Η επίλυση του Κυπριακού φαντάζει ως τέτοια.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό, είναι απαραίτητο να επισημανθεί, πως μια οποιαδήποτε λύση, δεν είναι καλή λύση. Ο πραγματισμός είναι αναγκαίος. Όπως και η λειτουργικότητα της συζητούμενης συμφωνίας. Η συμμετοχή στις διαβουλεύσεις της Γενεύης, πρέπει να είναι το επιστέγασμα και επισφράγιση των όσων έχουν ήδη τύχει επεξεργασίας και συμφωνηθεί. Αλλοίμονο αν επιδιωχθεί διαπραγμάτευση στη Γενεύη. Θα είναι καταστροφικό και θα οδηγήσει σε μοιραία παγίδευση. Το προηγούμενο της συνάντησης της Αδριανούπολης το 1968, πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή.

Στην κρίσιμη φάση των συζητήσεων, κανείς δε διανοείται και δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον πατριωτισμό, την υπευθυνότητα και τις καλές προθέσεις όσων συμμετέχουν, ή εκφράζουν ενδιαφέρον. Ας έχουμε πάντως υπόψη μας πως και ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με αυτές.