Η Σκληρή Δεξιά στηρίζει ΝΔ
07/04/2019 12:00
Του Ιεροφάντη
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Σκληρή Δεξιά στηρίζει ΝΔ

Ιδεολογικά βρίσκομαι σε αυτό που ονομάζουμε συντηρητική, πατριωτική και καπιταλιστική Δεξιά.

Σκέτα.

Ούτε Κεντρό-, ούτε Φιλελεύ – ούτε Νεοφιλελεύ-, ούτε τίποτα άλλο.

Ξερό, Δεξιά.

Αυτοπροσδιορίζομαι ως Έλλην πατριώτης, Χριστιανός Ορθόδοξος, Καπιταλιστής.

Πολιτικά, δεν ανήκω στο κόμμα της Αξ. Αντιπολίτευσης, ούτε σε κάποιο άλλο υπαρκτό πολιτικό φορέα, ούτε είμαι εγγεγραμμένος σε κάποιο κόμμα.

Ψηφίζω ανελλιπώς, διότι πιστεύω ότι στις Δημοκρατίες, το δικαίωμα του εκλέγειν είναι πολύ σημαντικό για να το αποδυναμώνω μέσω της αποχής και να επιτρέπω έτσι να με κυβερνούν μειοψηφίες.

Έχω γράψει ότι δεν θέλω η χώρα μου να γίνει ροντέο. Στη χώρα αυτή θέλω να ζήσω με ασφάλεια και προκοπή και θέλω να την παραδώσω στα παιδιά μου, όπως μου την παρέδωσαν οι γονείς μου, ακέραια και ζώσα, Χριστιανική και Ελληνική.

Στις επικείμενες εκλογές, βουλευτικές και μη, καλούμαι να αποφασίσω που θα ρίξω την ψήφο μου.

Πρώτον, έχω να επιλέξω μελλοντική κυβέρνηση. Και οι δύο πόλοι που θα συγκρουστούν είναι ο πόλος του ΣΥΡΙΖΑ στα αριστερά και της ΝΔ στο Κέντρο. Ενδιάμεσα και παραπλεύρως υπάρχουν πολλά μικρά σχήματα. Αλλά εδώ συγκρούονται δύο κόσμοι. Ο δικός μου κόσμος δεν έχει τίποτα κοινό με αυτόν του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεύτερον, θέλω να δώσω την τελευταία ευκαιρία ανάταξης αυτής της χώρας στην οικονομία της, χωρίς σόκ και δέος, εντός Ευρώ και Ε.Ε.. Μολονότι είμαι αντιφεντεραλιστής και με χαροποιεί η άνοδος του ευρωσκεπτικιστικού ρεύματος στην Ευρώπη, πιστεύω πως είναι προς το συμφέρον της Ελλάδος στην παρούσα φάση, η ενίσχυση της κοινοβουλευτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Είναι προφανές για μένα ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση που θα προκύψει από τις επερχόμενες γενικές βουλευτικές εκλογές, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να επιδιώξει ραγδαία αποκλιμάκωση της ασφυκτικής δημοσιονομικής πίεσης που ασκούν οι διεθνείς πιστωτές, αν θέλει να συμβάλλει ουσιαστικά στην μία και μοναδική ευκαιρία που θα έχουμε ως χώρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας μας. Εκτιμώ ότι το έργο της θα είναι πιο εύκολο σε ένα ευρωκοινοβούλιο που θα αντανακλά συσχετισμούς λιγότερο φεντεραλιστικούς από το τωρινό. Εν όψει εξόδου της Μεγάλης Βρετανίας από την ΕΕ, με ένα κοινοβούλιο όπου οι ευρωσκεπτικιστές θα αποτελούν πλέον το 20 - 30% της δύναμής του, με μια επιτροπή που θα πρέπει πλέον να λαμβάνει υπόψη αυτούς τους νέους συσχετισμούς, με πρώτη δύναμη το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και επικεφαλής της Επιτροπής τον κ. Βέμπερ, το ακλόνητο, σήμερα, Ευρωιερατείο, παρά το γεγονός ότι θα παραμείνει ακόμη Γερμανοκρατούμενο, εκτιμώ ότι θα έχει περισσότερα αυτιά να ακούσει την Ελλάδα σε ένα περιβάλλον έντονης αμφισβήτησης του εγχειρήματος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και με τις φυγόκεντρες δυνάμεις να ισχυροποιούνται έτι περαιτέρω πολιτικά.

Τρίτον, στο χώρο της κεντρώας ΝΔ, θεωρώ τον Κυριάκο, τουλάχιστον στα οικονομικά, πιο καπιταλιστή από τους περισσότερους εκεί μέσα που εκπέμπουν κρατισμό από εκατό χιλιόμετρα μακριά.

Αλλά κυρίως διότι θεωρώ επιτακτική ανάγκη να συντριβεί όσο πιο εμφατικά γίνεται αυτό το συνονθύλευμα απάτριδων, άθεων, ιδεοληπτικών, μαθημένων στην τεμπελιά και στη ραστώνη, αμπελοκηφήνων της Αριστεράς και των συμμάχων της, των ΑΝΕΛ, της Καραμανλογενούς Σχολής Σκέψης, των μεταγραφών εξ αυτής και των νεοπαγών σχημάτων που δημιουργούνται εν όψει εκλογών, από «λοχαγούς» και «ταγματάρχες» του ΚΚΒ.

Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προσέφερε στη σύγχρονη ελληνική πολιτική ιστορία την πιο μαύρη σελίδα της από άποψης ποιότητας πολιτικού προσωπικού και η καλώς εννοούμενη πολιτική αντιπαράθεση στα χρόνια της διακυβέρνησής τους υποβαθμίστηκε σε ότι πιο άγριο, ταπεινό, υποβολιμαίο και στρεβλό έχει υπάρξει στα χρόνια της Μεταπολίτευσης.

Συνέδεσαν το όνομά τους με εθνικές στρατηγικές ήττες (3ο Μνημόνιο, υποθήκευση εθνικής περιουσίας στο Υπερταμείο για 99 έτη, Συμφωνία Πρεσπών) και κάθε μέρα παραμονής τους στην εξουσία ή ισχυροποίησής τους στην Αντιπολίτευση αποτελεί μήτρα εθνικών δεινών για το μέλλον, που πρέπει, εί δυνατόν, να περιοριστεί δραστικά πολιτικά, ου μη και να εξαλειφθεί οριστικά.

Έχοντας τα ανωτέρω υπόψη, έχω αποφασίσει να στηρίξω το κόμμα της ΝΔ και τον αρχηγό της, Κυριάκο Μητσοτάκη.

Δεν θεωρώ τον Κυριάκο Μητσοτάκη, Δεξιό. Ούτε η ΝΔ είναι το κόμμα των ονείρων μου. Του έχω κάνει δομική κριτική για τις αβελτηρίες του, τη θολούρα, τα αντιφατικά μηνύματα, το χαζοχαρούμενο προφίλ του κόμματος που ηγείται, το οποίο θεωρώ ως ένα βαθμό και συνυπεύθυνο για το 3ο Μνημόνιο και για άλλα πράγματα.

Επιμένω σε αυτή.

Αλλά σε κάθε περίπτωση, τον θεωρώ σε σύγκριση με τον Τσίπρα, ως ικανότερο και, το κόμμα του, τη ΝΔ, πιο συγκροτημένη πολιτική παράταξη, από το τσούρμο των μηδενιστών.

Η Ελλάς, μετά τις εκλογές, θα έχει, στην καλύτερη περίπτωση, πρακτικά 12 με 18 μήνες στη διάθεσή της, για να δείξει ότι μπορεί να παραμείνει στη πρώτη ταχύτητα των χωρών της Δύσης.

Τα μεταμνημονιακά μέτρα είναι ταφόπλακα για την οικονομία και η οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση πρέπει να επαναδιαπραγματευθεί άμεσα άρση αυτών και αλλαγή σημαντικών παραμέτρων της εποπτείας, αν θέλει αυτή η χώρα να ελπίζει ότι θα σταθεί κάπως σταθερά στα πόδια της.

Πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει ένα παράθυρο ευκαιρίας λίγων μηνών, όπου το οικονομικό υπόδειγμα της νέας κυβέρνησης, ήδη από το πρώτο εξάμηνο της ζωής της, θα δείξει αν οι αγορές χρήματος αποφασίσουν να επενδύσουν στις υποαξίες της ελληνικής οικονομίας μετά από 10 χρόνια ύφεση και εκμεταλλευτούν το momentum, ή απλά θα αδιαφορήσουν και θα μας ξεγράψουν από το χάρτη. Και όλα αυτά υπό την προϋπόθεση ότι το εξωτερικό μακροοικονομικό περιβάλλον θα επιτρέψει στην οικονομικά ανυπόληπτη Ελλάδα να ξεδιψάσει με λίγο από τη ρευστότητα που κυκλοφορεί και επανατοποθετείται.

Ραγδαία αποφορολόγηση, γενναία μείωση ασφαλιστικών εισφορών, επενδυτικά κίνητρα, απονομή δικαιοσύνης, κράτος δικαίου, καλά αμειβόμενες δουλειές, αυτά θα φέρουν επενδύσεις.

Για να τα πετύχει αυτά μια ελληνική κυβέρνηση, είναι βέβαιο ότι απαιτείται αφενός τιτάνιο έργο από μέρους των ανθρώπων που θα στελεχώσουν την κρατική μηχανή σε εξαιρετικά περιορισμένο εύρος χρόνου και αφετέρου πιθανώς σύγκρουση με το Ευρωϊερατείο.

Για να συγκρουστεί ή, έστω, να έχει την ισχύ να διαπραγματευτεί σκληρά μια ελληνική κυβέρνηση, δεν αρκεί μια πρωτιά στις βουλευτικές εκλογές.

Απαιτείται ισχυρή αυτοδυναμία, ει δυνατόν 180 βουλευτών, που θα της δώσει αέρα να μεταβάλλει άμεσα ακόμη και τον εκλογικό νόμο.

Σύμφωνα δε με όσα δημοσίως λέγονται και γράφονται, η Αξιωματική Αντιπολίτευση, για να επιτύχει αυτή την ευρεία εκλογική νίκη, απαιτείται να διευρύνει τους ορίζοντες και το ακροατήριό της.

Έχει γραφεί ότι ήδη έχει προσελκύσει το Κέντρο και τη Σοσιαλδημοκρατία, έχει διεμβολήσει την σοβαρή Αριστερά, έχει εξασφαλισμένη την Κεντροδεξιά δεξαμενή της.

Μένει το μικρό μεν, κατά τα λεχθέντα πολλών, αλλά δυναμικό τμήμα της Γνησιο – Σκληροδεξιάς.

Αν κάποιος δει τον πολιτικό χάρτη, σχεδόν όλο το εκλογικό σώμα που αντανακλάται στα κοινοβουλευτικά κόμματα του δημοκρατικού τόξου (δηλαδή όλων, περιλαμβανομένου του ΚΚΕ και εξαιρουμένης της ΧΑ), είναι έτοιμο να συνταχθεί με τον ένα ή άλλο τρόπο με τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Υπό αυτές τις προϋποθέσεις, αφενός δεν υπάρχει κανείς λόγος για ένα τμήμα του εκλογικού σώματος που είναι Δεξιό να μην εκφραστεί δημοκρατικά μέσω της επιλογής της ΝΔ σε μια τόσο κρίσιμη αναμέτρηση και αφετέρου, με το μικρό μας λιθαράκι, θα συνδράμουμε και εμείς στην ευρεία νίκη και την επίτευξη ενισχυμένης αυτοδυναμίας.

Με τον τρόπο αυτό επιπλέον επιτυγχάνεται αρραγές μέτωπο, αλλά και αποσύρεται από την δημόσια συζήτηση οποιαδήποτε μομφή για τυχόν επαμφοτερίζουσα στάση των Σκληροδεξιών, ή υπερψήφιση επιλογών που μπορεί να αποτελέσουν άλλοθι σε μετεκλογικό χρόνο σε πιθανές αποτυχίες της ΝΔ ή άλλα ευφυολογήματα της κομματικής μηχανής της.

Η σκληρή, καπιταλιστική, πατριωτική Δεξιά, θα σταθεί στο πλευρό της ΝΔ και θα κάνει το πατριωτικό καθήκον να στηρίξει επιλογή που θα οδηγήσει τους εθνομηδενιστές σε ποσοστά πίσσας και νικοτίνης.

Επαφίεται στο κόμμα και στον Αρχηγό του, να αξιοποιήσουν την νίκη τους.

Και τη χρειάζεται αυτή την ισχύ η επόμενη ελληνική κυβέρνηση για να μουδιάσει το εγχώριο μαύρο μέτωπο των μηδενιστών, που σχεδιάζει ήδη από την επόμενη μέρα τον αστικό του πόλεμο, με ορίζοντα την Προεδρική εκλογή του 2020, αλλά και για να γίνει αντιληπτό στις Βρυξέλλες, ότι ο Έλληνας κυβερνήτης, δεν εξαρτάται από συμφωνίες πάνω ή κάτω από το τραπέζι, μεσολαβητές, ισορροπίες ή άλλες πολιτικές πιρουέτες, για να είναι εκβιάσιμος.

Όμως, πέραν από τα οικονομικά, η Ελλάς, με ραγδαίους, πλέον, ρυθμούς, αποχριστιανοποιείται, γενετικά μιξάρεται, κοινωνικά περιθωριοποιείται, δημογραφικά εξαφανίζεται, εθνικά υποχωρεί, οικονομικά φυτοζωεί, θεσμικά απορροφάται από τρίτους, μεταπίπτει δηλαδή σε καθεστώς απορροφώμενου αποτυχημένου κράτους (absorbed failed state) εντός υπερκείμενων απρόσωπων ευρωδομών που ακόμη, πολλοί εξ αυτών, στερούνται δημοκρατικής νομιμοποίησης.

Την επιτυχία του κ. Μητσοτάκη εγώ προσωπικά θα την αναγνωρίζω αν καταφέρει να απαλύνει τις οδυνηρές συνέπειες της Συμφωνίας των Πρεσπών, αν θωρακίσει τα σύνορα της χώρας, αν αποτρέψει τον λαθροεποικισμό της, αν αντισταθεί στη διαλυτική λειτουργία των κάθε λογής δικαιωματιστών, αν εργαστεί για την ενίσχυση της ελληνικής παραδοσιακής οικογένειας θέτοντας γενναία μέτρα για να τιθασεύσει την επελαύνουσα δημογραφική κάμψη, αν αντιμετωπίσει πειστικά τα ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας και γενικευμένης ανομίας, αν ανακτήσει την εθνική κυριαρχία σε όλη τη γεωγραφική έκταση της χώρας (περιλαμβανομένων και των Εξαρχείων), αν συνασπίσει ισχυρές στρατιωτικές και διπλωματικές συμμαχίες με τους κατάλληλους συμμάχους στην περιοχή και τη Δύση ευρύτερα.

Δεν θα του δώσω λοιπόν την δικαιολογία να πει ότι δεν τον στήριξε ο λαός και για το λόγο αυτό δεν μπορεί να κάνει τα παραπάνω.

Δεν θα του δώσω το δικαίωμα να κρυφτεί πίσω από ένα αποτέλεσμα που, ίσως, να βολεύει την εθνομηδενιστική ατζέντα κάποιων, ακόμη και μέσα στο κόμμα του, με την εύκολη δικαιολογία ότι δεν τον στήριξε η Δεξιά πτέρυγα του πολιτικού φάσματος.

Δεν θα είναι σε τελική ανάλυση, μιας και αναφέρομαι επί προσωπικού, ο Ιεροφάντης, αυτός που θα χρησιμοποιήσει ο Κυριάκος ή κάποιοι φίλοι και γνωστοί, για κρυφτούν πίσω του αν και εφόσον, κάνει κολλεγιές με το ΠΑΣΟΚ, τα Ποτάμια ή και τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ.

Θα τον βγάλω με την ψήφο μου στον ντάκο και θα περιμένω να κάνει πράξη τα παραπάνω. Θα θέσω σε αυτόν τον πήχη ψηλά.

Στο τόπο που ψηφίζω, θα κοιτάξω να «σταυρώσω» όσους είναι κοντά στο δικό μου ιδεολογικοπολιτικό υπόβαθρο. Υπάρχουν παντού τέτοιοι. Ψάξτε και βρείτε τους και δώστε τους την ευκαιρία να στηρίξουν την προσπάθεια. Αν δεν βρείτε Δεξιούς, κοιτάξτε να βρείτε εξίσου ικανούς ανθρώπους, αυτοδημιούργητους, ηθικούς, με έξωθεν καλή μαρτυρία, που, έστω και κεντρώοι, αξίζει κανείς να τους επιλέξει για το ποιόν του χαρακτήρα τους.

Εύχομαι λοιπόν στον Κυριάκο και στο κόμμα του να νικήσουν, να σχηματίσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση, να κυριαρχήσουν πολιτικά και να επιτύχουν στο έργο τους. Αν τα καταφέρει, θα κυβερνά χρόνια και, σε προσωπικό επίπεδο, θα του το αναγνωρίσω στα ίσια και αντρίκια, καθότι, πολλάκις τον έχω κρίνει αυστηρά, αλλά όχι κακόβουλα.

Αν πάλι αποτύχει, αν επιλέξει συγκυβερνήσεις και κυβιστήσεις, εγώ μεν θα έχω κάνει το καθήκον μου, όχι προς το κόμμα και αυτόν, αλλά προς τα μικρά παιδιά μου και την οικογένειά μου, επιλέγοντας σήμερα με το μυαλό, σε αντίθεση, ίσως, με αυτό που μου υπαγορεύει το θυμικό και η καρδιά μου.

Αυτός δε, θα εξαφανιστεί πολιτικά σε λίγους μήνες, όπως και το κόμμα του, αλλά το εκκρεμές της πολιτικής ιστορίας, την επόμενη φορά, χωρίς το κομματικό ανάχωμα της, κατ' όνομα Κεντροδεξιάς αλλά κατ΄ ουσία σοσιαλδημοκρατικής, ΝΔ, το οποίο θα διαλυθεί και θα απαξιωθεί ολοκληρωτικά, θα χτυπήσει τέρμα Δεξιά.

Τότε, στην ατζέντα θα μπουν και θέματα που σήμερα είναι ταμπού και για το εσωτερικό και για τις εξωτερικές μας σχέσεις και οι πολιτικές επιλογές θα περιλαμβάνουν πλέον και ορισμένες άλλες, εντελώς ασύμμετρες τις οποίες θα αναλάβουν να υλοποιήσουν άλλες πολιτικές δυνάμεις, που θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν στα κελεύσματα των άγριων καιρών...

Ουαί, τότε, τοις Μαλακοδεξιοίς.

Ο νοών, νοείτω.