Η Πολιτική της Συναίνεσης και ο γιος του Βιβλιοπώλη
30/11/2015 13:47
Του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη*
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Πολιτική της Συναίνεσης και ο γιος του Βιβλιοπώλη

Δεν πρέπει σε κανένα να κάνει εντύπωση ότι στην Ελλάδα θεωρούνται ως σοβαροί αναλυτές μόνον εκείνοι που προσεγγίζουν τα θέματα κάτω από το πρίσμα της πολιτικής της συναίνεσης (Consensus Politics). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί δε το γεγονός ότι αυτοί οι αναλυτές είναι μάλιστα αρθρογράφοι σε φερόμενες ως Συντηρητικές εφημερίδες, κατέχοντας μόνιμη στήλη, προτείνοντας και υποψηφίους αρχηγούς της αρεσκείας τους χρησιμοποιώντας ως κύριο επιχείρημα την επιστημονική τους ιδιότητα. Είναι οι μικροκαταμερισμοί εξουσίας αυτοί που στην Ελλάδα σου δίνουν βήμα ασχέτως εάν έχεις να προσκομίσεις κάτι καινούργιο.

Δύο εκ των αναλυτών, η επιστημονική άποψη των οποίων για το «Έθνος» ήταν ιδιαιτέρως θετική και επιστημονικά αποδείξιμη, όσο περνούσαν τα χρόνια είπαν να την ανατρέψουν και να «χριστιανοδημοκρατικοποιηθούν» για να λάβουν «βάπτισμα σοβαρότητας». Φυσικά δεν μπόρεσαν να απεκδυθούν τον αντικομμουνισμό τους διότι τα καταραμένα τα γραπτά μένουν (Scripta Manent), ιδίως δε όταν είναι και ολόκληρα βιβλία. Και εκεί που πίστευαν στο Έθνος, ανακάλυψαν ότι για να καταστείς προνομιακός συνομιλητής της «Ελίτ» αυτής της χώρας πρέπει να ΠΟΤΑΜΙζεις λίγο μη τυχόν και σε στραβοκοιτάξουν οι άξεστοι εκείνοι που απαρτίζουν την φερόμενη ως Αστική μας Τάξη. Μην έχοντας προσωπικότητα και ελληνική μόρφωση σοβαρή οι τελευταίοι (βλέπετε στα περισσότερα ιδιωτικά σχολεία αυτής της χώρα επικρατούν οι Ρεπούσειες απόψεις) έχουν μόνο δύο τρόπους για να διακριθούν: είτε να ψευτοσοσιαλίζουν είτε να ευρωλιγουρίζουν, είτε βέβαια και τα δυό. Αστική τάξη να σου τύχει.

Αυτοί οι αναλυτές λοιπόν είναι οι ίδιοι που υποστηρίζουν μετά πάθους την πολιτική συναίνεση με την αριστερά ασχέτως εάν αυτό θα την διασώσει μαζί με τις αναχρονιστικές ιδέες της. Παρεμφερές πολιτικό σκηνικό όμως έχει επισυμβεί και σε μία άλλη χώρα, μία άλλη χρονική περίοδο: την μεταπολεμική Βρετανία. Στην μεταπολεμική Βρετανία, από το 1945 και επέκεινα, επικράτησαν οι απόψεις του Ουίλλιαμ Μπέβεριτζ σε συνδυασμό με τον οικονομικό Κεϋνσιανισμό. Οι απόψεις αυτές λίγο ως πολύ υιοθετούσαν την αντίληψη ότι δεξιοί και αριστεροί πρέπει να συμφωνήσουν στην δημιουργία ενός τερατώδους δημοσίου κοινωνικού κράτους, ασχέτως ελλειμμάτων, ούτως ώστε η ανεργία να είναι μηδαμινή και να αποφεχθεί έτσι οριστικά ο οιοσδήποτε κίνδυνος παρεκτροπής σε ναζιστικά και κομμουνιστικά κόμματα.

Οι Συντηρητικοί πολιτικοί στην Βρετανία, όντας οι περισσότεροι γόνοι, βαρώνοι και γέροντες (σας θυμίζει κάτι;) το απεδέχθησαν με αποτέλεσμα να καταντήσουν το πολιτικό παρακολούθημα της αριστεράς με ανεξέλεγκτα αποτελέσματα. Τα συνδικάτα ηγεμόνευαν με δικτατορικό τρόπο. Η ταφή των νεκρών δεν ήταν εφικτή επειδή οι νεκροθάφτες, διαμαρτυρόμενοι, απεργούσαν. Μάλιστα έκαναν και συστάσεις στην κυβέρνηση παροτρύνοντάς την να τοποθετήσει τα ενταφιασμένα σώματα σε αποθήκες και να σκεφτεί σοβαρά την εναλλακτική λύση της μαζικής ταφής στον Ατλαντικό(!). Οι συλλέκτες απορριμάτων αρνούνταν να δουλέψουν προκαλώντας τρομακτική αύξηση του αριθμού των αρουραίων αφού τα σκουπίδια ξεχείλιζαν σε όλο το μήκος και πλάτος των δρόμων. Η πιθανότητα της πρόκλησης υγειονομικής κρίσης δεν ήταν μακριά. Εάν συνέβαινε δε, το ποιος θα την αντιμετώπιζε ήταν άγνωστο. Οι νοσοκόμες απεργούσαν απαιτώντας αυξήσεις της τάξεως του 25% ενώ την ίδια ώρα οι οδηγοί ασθενοφόρων αρνούνταν να δουλεύσουν και σε πολλές περιπτώσεις δεν απαντούσαν κάν σε κλήσεις. Και μέσα σε όλα αυτά, το τερατώδες δημόσιο που παρήγαγε ελλείμματα υπήρξε ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους η Μ. Βρετανία βρέθηκε υπό την εποπτεία του ΔΝΤ (σας θυμίζει κάτι;).

Χρειάστηκε για να ανατραπεί αυτή η φρικτή κατάσταση που είχε διαμορφωθεί να ανέλθει στη ηγεσία του Συντηρητικού κόμματος μία κόρη ενός μπακάλη, η Μάργκαρετ Θάτσερ. Η καταγωγή της από τα δυναμικά μεσαία στρώματα της Βρετανίας σε συνδυασμό με τα ισχυρά της πιστεύω σφυρηλάτησαν μία φλογώδη προσωπικότητα που δεν πίστευε ούτε στην μεταπολεμική ορθοδοξία αλλά ούτε στην «πολιτική ορθότητα» της συναίνεσης που πρέσβευαν οι προερχόμενοι από τα υψηλά αστικά στρώματα συνάδελφοί της στο ίδιο κόμμα. «Οι κοινωνίες πρέπει να ενθαρρύνουν και να ανταμοίβουν αυτούς που επιχειρούν και καινοτομούν, αυτούς που δημιουργούν πλούτο χωρίς την βοήθεια των κυβερνήσεων» συνήθιζε να λέει. Έτσι, επί των ημερών της οι κρατικές επιδοτήσεις σε βιομηχανίες έπαυσαν με αποτέλεσμα να κλείσουν πολλές επιχειρήσεις, περιέκοψε δαπάνες από το κράτος οπουδήποτε είχε αυξηθεί η σπατάλη τσακίζοντας την γραφειοκρατία. Λίγα χρόνια μετά η πολιτική της απέδωσε και η Μ. Βρετανία εξήλθε της ανάγκης αρωγής από το ΔΝΤ. Δεν είναι να απορεί κανείς γιατί είναι η πιο μισητή φιγούρα της διεθνούς Σοσιαλδημοκρατίας.

Πρέπει να καταλάβετε, όσοι από εσάς απελπίζεστε ή όσοι από εσάς ελπίζετε ότι ο Τσίπρας θα πέσει πολύ σύντομα, ότι ο Σοσιαλισμός δεν είναι μόνον οικονομικός και πολιτικός. Ο Σοσιαλισμός στην Ελλάδα είναι και επικρατούσα πολιτιστική μεταβλητή όπως ήταν και στην Μ. Βρετανία. Είναι βαθειά χαραγμένος στη νοο - τροπία μας από την στιγμή που αντιλαμβανόμαστε το γύρω περιβάλλον μας και βλέπουμε τις θέσεις εργασίας σιωπηρά να τις καταλαμβάνουν ανεπαρκέστατες έως σπιθαμιαίες φιγούρες απλά και μόνο επειδή διαθέτουν «κονέ». Η απόλυτη επικράτηση δε αυτής της πρακτικής και στον ιδιωτικό τομέα σημαίνει ότι ο Σοσιαλισμός κυριαρχεί απόλυτα. Η αυτάρεσκη έκφραση «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» που έχει ειπωθεί από την συντριπτική πλειοψηφία υπονοεί ότι στην κομματική νομενκλατούρα «εγώ έχω πρόσβαση στην ανώτερη ιεραρχία της από ότι εσύ».

Η θεοποίηση κατά καιρούς προσώπων και η αδράνεια στην ύπαρξη γραφειοκρατίας στο δημόσιο σημαίνει ότι η πλειοψηφία αδυνατεί να σκεφτεί την Ελλάδα με μικρό κράτος διότι «λυπάται» να μείνουν άνεργοι κάποιοι άνθρωποι που μπήκαν σε κρατικές θέσεις κατασκευασμένες ως αποτέλεσμα ρουσφετιού. Το αίσθημα της λύπης περιορίζεται όμως μόνον εκεί διότι με αυτούς μόνο μπορεί να ταυτιστεί. Με τους 1.000.000 ανέργους του ιδιωτικού τομέα δεν μπορεί, και εάν κάποιος μπορέσει, το χρεώνει συνήθως στις ανισότητες του κακού καπιταλισμού και της κακιάς δεξιάς.

Χρειάζομαστε μία κυβέρνηση και έναν αρχηγό που θα είναι έτοιμος να θυσιαστεί έστω και για μία τριετία και δεν θα τον ενδιαφέρει η επανεκλογή του, κάποιον που θα συγκρουστεί με την αριστερά και την ιδεολογική της κυριαρχία. Γιατί όχι και τον γιο ενός βιβλιοπώλη;

*Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμων, Συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών, MSc Cardiff University, Institute of Chartered Shipbrokers.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Nίκος avatar
    Nίκος 30/11/2015 15:27:29

    Εύγε!Καιρό είχα να διαβάσω μια τόσο εμπεριστατωμένη άποψη

  2. Παρατηρητής avatar
    Παρατηρητής 30/11/2015 15:40:40

    Ειναι τεραστια η δυναμικη αδωνη και πιο συγκεκριμενα αυτα που πρεσβευει μαζι του.
    Πρεπει να γινουν μεγαλες ανωμαλιες για να ανακοπει αυτη η δυναμικη.

    ανωμαλιες που μονο με "εφιαλτες" μπορουν να γινουν πραγματικοτητα.

  3. Ίων και Ελευθέριος avatar
    Ίων και Ελευθέριος 30/11/2015 16:30:05

    Άριστο άρθρο, βάλσαμο. Λίγα λόγια, σωστά και ξεκάθαρα. Ευχαριστώ τον αρθρογράφο και το site. Να βλέπουν κι ορισμένοι γλωσσοπλάστες, να μαθαίνουν.

  4. ΟΠΑ avatar
    ΟΠΑ 30/11/2015 16:55:12

    ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!
    Δεν μασάει τα λόγια του ο αρθογράφος.

  5. Γεώργιος Τ. avatar
    Γεώργιος Τ. 30/11/2015 17:02:02

    Ωραίο το κείμενο. Αυτά θα τα έκανε ο Σαμαράς αν δεν υπήρχε η συγκυβέρνηση με τους σοσιαλιστές και τον μπαρμπά-Φώτη που τον έριξε τελικά για να ωφεληθεί το "φιλαράκι" του ο Τσίπρας. Και το μαύρο στην ΕΡΤ ήταν η απόδειξη του αν είχε ή όχι θέληση ο Σαμαράς. Το πρόβλημα είναι να πειστούν οι Έλληνες του τι χρειάζεται. Πράγμα δύσκολο με το 33% να λέει ακόμη μπράβο στον Τσίπρα για την καταστροφή που έχει επιφέρει. Πάμε για τον γκρεμό...

  6. λαέρτης avatar
    λαέρτης 30/11/2015 18:38:23

    Καταπληκτικό άρθρο!!
    Αυτό που δεν έχω καταλάβει είναι ποιος είναι ο μορφωτικός μέσος όρος του έλληνα ψηφοφόρου, που του ξινίζει ο πτυχιούχος πανεπιστημίου, ελεύθερος επαγγελματίας, γιος βιβλιοπώλη!
    Γεμίσαμε αριστερούς λόρδους!!
    Άντε με την ανοησία σε αυτή τη χώρα!!!!!

  7. dimitrios avatar
    dimitrios 30/11/2015 20:44:08

    ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ.

  8. Διογένης avatar
    Διογένης 30/11/2015 21:35:34

    Ο Σαμαράς έριξε το σπόρο, αλλά ελέω Τσίπρα και κυρίως του αθλίου Κουβέλη που άνοιξε το δρόμο στον Τσίπρα, δεν πρόλαβε να χαρεί τον καρπό. Τώρα ο Άδωνις θα πρέπει να τσαπίσει, να ραντίσει, να λιπάνει για να ξαναανθίσει ο σπόρος του Σαμαρά και να μπορέσει να θερίσει είτε ο αυτός, είτε ο επόμενος.

    Ο Άδωνις μάς επιλύει το θέμα της συνέχειας του έργου του Σαμαρά, που ανέκυψε μετά την παραίτηση Σαμαρά τον Ιούλιο και τις καραμανλογενείς κραυγές περί συναίνεσης που επικράτησαν έκτοτε. Το πρόβλημα αυτό ήταν τόσο μεγαλύτερο, όσο το κτηθέν πρωθυπουργικό κύρος του Σαμαρά αποτελούσε εμφανές εμπόδιο στο να ξαναγίνει αρχηγός της ΝΔ ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τους πρώην υφισταμένους του. Ενώ και ως "εφεδρεία" ο Σαμαράς είχε σοβαρό ανταγωνισμό από τον Καραμανλή, που συν τοις άλλοις έχει και "βύσμα" αυτόν που θα διορίσει κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, εάν ανακύψει τέτοιο θέμα.

    Τα ευφυή μεν, κουτοπόνηρα δε Βορίδεια γλειψίματα προς την πλευρά Σαμαρά περί δήθεν πρωθυπουργοποίησης Σαμαρά θα ήταν ωραία, εάν είχαν οποιαδήποτε επαφή με την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι ότι τον Σαμαρά τον μισούν, διότι είναι απείρως καλύτερός τους και το αποδεικνύει μόνο και μόνο επειδή υπάρχει. Ας δούμε μόνον την πολιτεία του "Βούδα" της Ραφήνας, που μας το παίζει βαρύς κι ασήκωτος και την πολιτεία του Σαμαρά, με την αποχώρηση καθενός από την πρωθυπουργία και την αρχηγία. Πόσο αγέρωχα στάθηκε ο Σαμαράς απέναντι στον συκοφάντη του και καταστροφέα της χώρας, Τσίπρα και ποσο σκυμμένα και μουλωχτά ο Καραμανλής απέναντι στον επίσης συκοφάντη του και επίσης καταστροφέα της χώρας, ΓΑΠ. Πόση αναγνώριση και αποδοχή έχει ο Σαμαράς σήμερα στην Ευρώπη και παντού, και πόση ο Καραμανλής. Χωρίς υπερβολές, ο Σαμαράς σάρωσε κάθε προηγούμενο Έλληνα πολιτικό σε επίπεδο διεθνούς αναγνώρισης και κύρους.

    Όταν λοιπόν έρχεται και αποδεικνύει ο Σαμαράς με κάθε τρόπο πόσο καλύτερός τους είναι, τι περιμένουμε άραγε, να τον αγαπούν κιόλας και να του λένε "έλα αγαπημένε μας Αντώνη να σου τα δώσουμε όλα δικά σου"; Αφού τα θέλουν για δικά τους. Το λογικό είναι ο πόλεμος, η υπονόμευση, η συκοφάντηση. Τα είχε όλα άφθονα ο Αντώνης της Ελλάδας. Είναι ο μεγάλος τους κίνδυνος, ο μεγάλος τους εχθρός στη μάχη για τον έλεγχο του μαγαζιού, είτε ΝΔ λέγεται (το μικρό), είτε Ελλάδα (το μεγάλο).

    Άρα, όταν και αν τεθεί θέμα "ανάκλησης από την εφεδρεία", κοινώς, πρωθυπουργού σε οικουμενική, ο Παυλόπουλος (για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους) θα διορίσει τον Καραμανλή και φυσικά όχι τον Σαμαρά. Ακόμη και ξεπερνώντας τα όρια της αρμοδιότητάς του. Και φυσικά ούτε που θα αφήσει τον Τσίπρα και να σκεφθεί ακόμη (αν υποθέσουμε ότι ο Τσίπρας το... ήθελε!) για Σαμαρά πρωθυπουργό οικουμενικής όπως πρότεινε ο Βορίδης.

    Ο Βορίδης έδειξε κάτι πολύ σωστό πολιτικά, άλλαξε την ατζέντα στο δημόσιο λόγο με αυτό που είπε, ότι θα έπρεπε να στηρίξει ο ΣΥΡΙΖΑ Σαμαρά, εάν επιθυμεί συναίνεση. Όμως γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο Τσίπρας δεν επιθυμεί συναίνεση. Επιθυμεί την πολιτική κυριαρχία για τον εαυτό του. Και όλοι οι άλλοι πρέπει να είναι τα γιουσουφάκια που θα του διασφαλίσουν αυτή την πολιτική κυριαρχία. Και ο Παυλόπουλος και ο Καραμανλής και όλοι. Και ο Σαμαράς άμα λάχει ακόμη.

    Σε αυτό το σκηνικό ο "γιος του βιβλιοπώλη" καθίσταται πολύ σημαντικότερος της Θάτσερ, διότι η Θάτσερ δεν είχε τα εσωτερικά προβλήματα που έχει σήμερα η χώρα, ούτε είναι όμηρος η χώρα μια σάπιας πολιτικής νοοτροπίας όπως αυτή που εξέθρεψε επί σαράντα χρόνια η μεταπολίτευση των βαρωνιών της χώρας και της παράταξης. Η Βρετανία ήταν παντοτε μια βαθιά δημοκρατική χώρα, όπως δεν ήταν ποτέ η Ελλάδα. Ο Άδωνις καλείται να πάρει σχεδόν εκ του μη όντος μια σκυτάλη από τον Σαμαρά, την οποία τη νομίζαμε για πάντα πεσμένη. Από έναν Σαμαρά που ελέω των αντιστάεων του ελλαδικού συστήματος αναγκάστηκε για λόγους που δεν έχουν γίνει γνωστοί ακόμη δημόσια (και μακάρι να γίνουν κάποτε) να παραιτηθεί, διακόπτοντας εκεί απότομα το ανορθωτικό και μεταρρυθμιστικό έργο που τέθηκε σε ενέργεια όχι μόνον με την δική του διακυβέρνηση, αλλά και με τη στήριξη στην κυβέρνηση Παπαδήμου - και αυτό είναι κάτι που όσοι πολεμήσαμε την κυβέρνηση Παπαδήμου οφέιλουμε να του το αναγνωρίσουμε, διότι εκείνη η κυβέρνηση απέτρεψε τα όσα θα πάθαινε η Ελλάδα με το δημοψήφισμα του ΓΑΠ και όσα ακόμη θα έφερνε κακά ο ΓΑΠ, συν το ότι φρέναρε την κατρακύλα της οικονομίας. Για εκείνη την κυβέρνηση θυσίασε ο Σαμαράς την επερχόμενη τότε πολιτική ηγεμονία και αυτό δεν του το έχουμε αναγνωρίσει επαρκώς.

    Αυτό λοιπόν το ανορθωτικό και μεταρρυθμιστικό έργο δεν μπορούσε να μείνει χωρίς συνέχεια και ευτυχώς υπάρχει για να το συνεχίσει ο "γιος του βιβλιοπώλη".

    Η σημασία όμως του Σαμαρά στις μάχες που έρχονται θα είναι τεράστια.

    Δεν θα είναι μόνον ο ουσιαστικός ιδεολογικός και πολιτικός αρχηγός της προσπάθειας, αλλά θα είναι και αυτός που θα καλύπτει τα νώτα του επόμενου αρχηγού της ΝΔ από τις επιθέσεις του συστήματος. Έχοντας αποκτήσει ενδιαμέσως ένα τεράστιο κύρος σε Ελλάδα και στο εξωτερικο, Αντώνης της Ελλάδας υποχρεούται να κάνει χρήση του για τη συνέχιση του δικού του έργου. Και όχι για να βρεθεί η θέση του πρωθυπουργού της χώρας αύριο, που λάμπρυνε ο Σαμαράς με την παρουσία του όσο κανένας άλλος ίσως μεταπολεμικά (και δεν εξαιρώ ούτε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή από αυτή την κουβέντα) σε χέρια αναξίων που θα στείλουν τη χώρα κατευθείαν στη δραχμή.

    Αν υπάρχει μια περίπτωση να μην πάει η χώρα στη δραχμή, αυτή είναι με τον Άδωνι αρχηγό της ΝΔ. Και τον Σαμαρά ουσιαστικό καθοδηγητή και προστάτη της όλης προσπάθειας.

  9. Κονδυλης avatar
    Κονδυλης 30/11/2015 22:53:10

    @Διογενης...Ακομα ενα μπραβο σε σενα που ενα εξαιρετικο αρθρο το εκανες ακομα καλυτερο.... Μα ειναι δυνατον να φανταστει κανενας καποιον αλλο απο τους 4 για αρχηγο, πλην του Αδωνι? Που εχει ολες τις προδιαγραφες για να γινει η αρσενικη "Θατσερ" που τοσο εχουμε αναγκη...

  10. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 01/12/2015 01:01:43

    @ Διογένης

    Αμφιβάλλω πολύ κατά πόσον ο Καραμανλής θέλει να αναλάβει τώρα.

  11. δεξιος  αγωνιστης avatar
    δεξιος αγωνιστης 02/12/2015 00:32:17

    Τα αρθρα ολα ειναι εξαιρετικα και σε αναλυση και σε επιχειρηματα.Μακαρι να τα διαβαζουν και νεα παιδια να μορφωνονται,ομως το προβλημα της Ελλαδος λεγεται Τσιπρας και της ΝΔ '' ΔΗΜΟΓΕΡΟΝΤΕΣ'' με οτι αυτο συνεπαγεται.Μακαρι να διαψευσθω,μακαρι να πεφτω εξω,ομως βλεπω εκλογες στην ΝΔ να μην γινονται απο την βαση,και να μετατιθενται για ανοιξη και με αλλο τροπο.Δεν θα επιτρεψουν στον Αδωνη να ανελθει στην αρχηγια ,δεν θα αφησουν την καρεκλα την αδαμαντινη σε πληβειο.Επισης επειδη κατα βαθος απαξιωνουν την βαση της παραταξης δεν θελουν εκλογες απ αυτην.Μεθοδευουν τροπους αποφυγης σαν το φιασκο της 22 Νοεμβριου. Δεν πρεπει συμμαχητες νεοδημοκρατες να το επιτρεψουμε αυτο αν τελικα το πραξουν.Πρεπει να αντιδρασουμε δυναμικα ,ενωμενος ο λαος της ΝΔ,αμειλικτος,αυστηρος.Ο νεος αρχηγος πρεπει να ειναι δυναμικος,αγωνιστικος,καθαρος ,διαυγης,ειλικρηνης,οχι δηθεν αλλα ο εαυτος του,αυτοδημιουργητος,ετοιμος να πεσει στη φωτια για τα πιστευω του και τα πιστευω των νεοδημοκρατων.Ο ΑΓ αυτα τα συγκεντρωνει.Ας αγωνιστει αυτος απ την πλευρα του και εμεις απ την δικη μας για να πετυχουμε την αλλαγη και την αναγεννηση στο κομμα μας ,γρηγορα ομως πριν γινει αποκομμα.

  12. tsinidis paul avatar
    tsinidis paul 02/12/2015 08:34:55

    Πολύ καλό το άρθρο, να διαβάζουμε και καμιά σοβαρή ανάλυση.

  13. ΑΓΙΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΤΗΣ avatar
    ΑΓΙΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΤΗΣ 02/12/2015 19:07:03

    ΑΔΩΝΗΣ. ΕΝΤΙΜΟΣ,ΣΤΑΘΕΡΟΣ,ΑΦΟΒΟΣ,ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ,

  14. Ζησης Μοσχοβιδης avatar
    Ζησης Μοσχοβιδης 04/12/2015 01:01:37

    Μεχρι τώρα την ΝΔ δεν ψήφισα ποτέ. Αν όμως έχει τον Αδωνι πρόεδρο, ΘΑ ΤΗΝ ΨΗΦΙΖΩ ΔΑΓΚΩΤΑ! Ειναι ο μόνος πολιτικός που έχει (κατα την γνώμη μου) ακεραιότητα, μαχητικότητα καί κάνει ρεαλιστική ανάλυση των γεγονότων. Λέει καί προτείνει το ΣΩΣΤΟ. Καλή σου επιτυχία Αδωνι για το καλό της Ελλάδος.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.