Η παιδεία είναι επιστήμη, αλλά και τέχνη
14/07/2019 09:30
Του Lycinos
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η παιδεία είναι επιστήμη, αλλά και τέχνη

Σχεδόν όλα τα υπουργεία.

Έχουν λίγο πολύ, κάποια σαφήνεια όσον αφορά τον προορισμό τους.

Όπως π.χ. το Τουρισμού, ή το Αγροτικής Ανάπτυξης, ή το Υπουργείο Υγείας, ή το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, ή το Υπουργείο Οικονομικών, κ.λ.π.

Εκτός του Υπουργείου Δικαιοσύνης...

Δίκαιο… Διαχρονικά... Και μια ζωή… Αναγκαστικά… Κάποια, τάξη στο χάος…

Ακόμα όμως και αυτό το Υπουργείο Δικαιοσύνης, χωρίς μια βασική προϋπόθεση, δεν στέκει. Με τίποτα.

Θέλω να καταλήξω, ότι βάση για παρόν και μέλλον σε όλα τα παραπάνω είναι ένα υπουργείο με ασαφή όρια, έκταση πεδίου, χρονικό ορίζοντα, προτεραιότητες και στόχους.

Μόνο η εποπτεύουσα αρχή έχει την υποχρέωση και την ευθύνη... Έως που και πως.

Το Υπουργείο Παιδείας.

Ανάπτυξη και καλλιέργεια γλώσσας. Πρωταρχικό.

Ιδεών, αξιών, κριτικής σκέψης. Ευρυθμία. Δημιουργία. Συνολική ανέλιξη.

Με ανάδραση εννοείται, και, στην ποιότητα των πολιτικών που μας εκπροσωπούν.

Τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε γίνει μάρτυρες, μιας συνεχούς αποτυχίας στην επιλογή Υπουργών Παιδείας από τις διάφορες κυβερνήσεις που πέρασαν σε αυτόν το τόπο.

…Άλλοτε για να κρατηθούν ισορροπίες, να βολευτεί κάποιος βουλευτής που πρέπει κι’ αυτός να χρησιμοποιηθεί, αλλά δεν κάνει για τίποτα…

…Άλλοτε γιατί υπάρχουν κοινωνικές συστάσεις...

…Άλλοτε γιατί βοηθάει κάποιος… τις ανάγκες… του αγώνα της ηγεσίας του κόμματος… με «άλλο τρόπο».

…Και άλλοτε, για να γίνει ανανέωση στην εκμετάλλευση, με την δημιουργία ελπίδας εισαγωγής σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα… Εκλογικό εργαλείο…Της μαμάς τους…

Ονόματα και πεπραγμένα; Θλίψη.

Το ναδίρ. Φίλης, Γαβρόγλου.

Η επίσκεψη του νέου πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη στο Υπουργείο Παιδείας, και η συνάντησή του με την νέα υπουργό κα. Κεραμέως, έχει θετικώς, ιδιαίτερη σημασιολογική αξία.

Και πολύ καλά.

Αρκεί μόνο αυτό;

Αρκούν κάποιες καλές, και άριστες αν θέλετε, σπουδές από μεριάς της νέας Υπουργού, για το πολύ δύσκολο και πολύ σημαντικό αυτό Υπουργείο;

Όσον αφορά ένα τουλάχιστον μέρος, ναι.

Και είναι αυτό που αφορά το βασικό, τεχνικό - διαδικαστικό.

Όπως, διορισμοί εκπαιδευτικών, άσυλο, πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, επαγγελματικός προσανατολισμός, κ.α.τ.

Με την απαραίτητη ασφαλώς συμπαράσταση κατάλληλων συμβούλων.

Υπάρχει όμως και το φιλοσοφικό - ιδεολογικό μέρος, που κανονίζει την ποιότητα ζωής και το μέλλον της Ελληνικής κοινωνίας.

Παιδεία.

Παιδεία αληθινή. Ελεύθερη. Καθαρή. Δημιουργική. Που καλλιεργεί κριτική σκέψη.

Στο τι έχει αξία, και ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητές μας, ατομικά, οικογενειακά, συλλογικά, κοινωνικά, σαν Ελλάδα και σαν χώρα.

Τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική.

Έλληνες ζουν σ’ αυτήν την χώρα. Έλληνες την υπερασπίζονται.

Δεν είναι ευρέως αντιληπτό, ότι η Ελλάδα δέχεται διαρκή ιδεολογική επίθεση.

Ακήρυχτος πόλεμος.

Υπόγειος, ύπουλος, διαλυτικός.

Η Αριστερά.

Με τα ιερά της κείμενα..

Προσπάθησε.

Να υποβαθμίσει τον Όμηρο.

Τον Θουκυδίδη.

Τον επιτάφιο του Περικλή.

Να αντικαταστήσει την κλασσική τέχνη με τον βάρβαρο σοσιαλιστικό ρεαλισμό.

Αμφισβήτησε, τον θεμέλιο λίθο της κοινωνίας, την τριλογία Ορέστεια του Αισχύλου.

Κατά πως την βόλευε αμφισβητήθηκε σαν επικίνδυνο, το Τί τηνικάδε ἀφῖξαι, ὦ Κρίτων;

Προβλήθηκε κουτοπόνηρα, ο Προμηθέας δεσμώτης σαν σύμβολο ανυπακοής κ.α.π.

Οι Βρυξέλλες.

Με βια.

Μοντέλα ζωής. Αριστοτέλης. Ρώμη. Παπισμός. Μαζάνθρωπος και Ύλη.

Λυπάμαι. Τα ίδια λάθη για άλλη μια φορά.

Χρειαζόμαστε υπουργό παιδείας, φιλόσοφο... Και όχι κοινωνικό περίγυρο…

«Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ

Καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό· καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα· καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό. Καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα.»