Για ένα κοινωνικά φιλελεύθερο - πατριωτικό κι όχι πατριδοκάπηλο κράτος
28/05/2019 18:07
Του Γεώργιου
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Για ένα κοινωνικά φιλελεύθερο - πατριωτικό κι όχι πατριδοκάπηλο κράτος

Κωδικοποιημένα:

1. Όχι παρεμβάσεις και οφίκια για τις κομματικές επιτροπές και μακριά από λογικές απόλυτης κομματικής ιδιοποίησης και ελέγχου.

Καμία σχέση φυσικά με ανασφάλεια δικαίου, αντιφατική και κουτοπόνηρα ιαβερική συμπεριφορά της δημόσιας διοίκησης που ευνοεί το φαβοριτισμό και μέσα σε όλα αποτρέπει τις επενδύσεις λόγω του μανδαρίνικου χαρακτήρα της.
Αυτοματοποιημένες διαδικασίες, απλούστευση αυτών και σύγχρονα διαγνωστικά εργαλεία εκτίμησης δεξιοτήτων του προσωπικού για να μην παρεμβαίνουν αυθαιρέτως και παραβιάζοντας εκ των υστέρων τον τύπο της δημοσιότητας οι κομματικοί μανδαρίνοι.

2. Στην οικονομία. Φιλελεύθερο περιβάλλον που δεν σημαίνει... ασυδοσία της αγοράς, αλλά ελευθερία της αγοράς.
Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και οι εκλεπτυσμένοι συνεχιστές τους, δεν κατανόησαν ποτέ τον κόσμο της εργασίας (βλ. μαξιμαλιστικές θέσεις για τον κατώτατο μισθό, τις ασφαΛΗΣΤΡΙΚΕΣ εισφορές, την φορολογία κλπ.) και ιδίως δεν συμμερίστηκαν ποτέ τους \"εκτός των τειχών\" κατά την βιβλιογραφία είναι οι \"oustsiders\" που παρά τις προοπτικές τους απαξιώθηκαν οι δεξιότητές τους μέσα σε ένα μανδαρίνικο κράτους που επέλεξε την στοχευόμενη συσσιτιοποίηση. Για ποιον λόγο; Για να ευδοκιμεί η προπαγάνδα.

3. Από τα παραπάνω προκύπτει και ο πατριωτισμός, όχι ως εφιαλτικός εθνοκεντρισμός, αλλά ως αναγνώρισης του έθνους ως συνείδησης κοινωνίας που μας συνέχει και μας κάνει καλύτερους.
Η Ευρώπη δεν είναι ούτε τέρας, ούτε η πεντάμορφη, είναι ένας μείζων γεωπολιτικός/γεωοικονομικός χώρος (και όχι μόνο) όπου η Ελλάδα οφείλει να ξεπεράσει τις ανασφάλειες είτε της μοιρολατρικής δορυφοριοποίησης, είτε του απομονωτισμού, που είναι η άλλη όψη του (ίδιου) νομίσματος.

4. Και βέβαια ένας υγιής πατριωτισμός, μέσα στο διεθνές περιβάλλον του συσχετισμού δυνάμεων πχ. αξιοποίηση εθνικού πλούτου και διασύνδεση με το ασφαλιστικό σύστημα κ.ο.κ., για να τελειώνει το δράμα του λαϊκισμού και του αντιπάλου δέους της ελιτίστικης μιζέριας διαχείρισης της φτώχειας με όρους δεοντολογίας.

Από την σύνθεση της ψήφου, υπήρξε ένα θετικό.

Με φρίκη διαπίστωνα ότι οι ιθύνοντες του συριζαίως πολιτεύεσθαι ευθαρσώς ομολογούσαν: \"δεν συμφέρει αυτό τους ψηφοφόρους μας\".

Εδώ ευτυχώς δεν υπάρχουν στεγανά και η κοινωνία επέλεξε να τελειώνει με τον φαύλο κύκλο εναλλαγής στην εξουσία που εγκαινίασε το ΣΥΡΙΖΑ.

Σε ένα φιλελεύθερο κράτος δεν υπάρχουν οι \"πολλοί\" και οι ισοπεδωμένοι \"λίγοι\", δεν υπάρχει... ομοφωνία του \"δημοκρατικού\" συγκεντρωτισμού, καπέλωση των θεσμών και περιθωριοποίηση του απλού πολίτη.

Σε ένα κοινωνικά φιλελεύθερο πατριωτικό χώρο η ασφάλεια είναι συνοδός συνθήκη της ελευθερίας και η ενσυναίσθηση παίζει τον πρωτεύοντα ρόλο τόσο για την κοινωνία της ανάγκης ώστε να μην περιθωριοποιηθεί (υγεία, εργασία, ασφάλεια δικαίου) όσο και για τους απλούς πολίτες για να μην αισθάνονται αδύναμοι απέναντι σε ένα ολοκληρωτικό κράτος που αντιλαμβάνεται ως \"εργαλειακή\" την διοίκηση και ως υπομόχλια τους θεσμούς.