Είναι δεδομένο ότι είναι ψεύτες...
04/09/2017 14:19
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Είναι δεδομένο ότι είναι ψεύτες...

Για να καταλάβουμε το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου πρέπει να ασχοληθούμε με το αν ο Ανδρέας και ο Αλέξης είναι ψεύτες; Πρέπει να μας απασχολήσει αν και πόσο λαοπλάνοι ήταν και ποια θα ήταν η τιμωρία τους σε μια κανονική χώρα;

Όχι, το αν είναι ψεύτες ή όχι το έχουμε εμπεδώσει. Το μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι ότι σημαντικό μέρος των πολιτών ακόμη πιστεύει στους ψεύτες και τους ακολουθεί.

Ενώ δηλαδή αποδεδειγμένα ο Παπανδρέου κορόιδεψε τον ελληνικό λαό, άλλα είπε κι άλλα έκανε, υπάρχει ακόμη πολύς κόσμος που λέει ότι είναι τεράστιος ηγέτης και μακάρι να ζούσε. Πάρτε για παράδειγμα το δίδυμο Αυτιά – Κουρουμπλή το Σάββατο. Και οι δυο προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι αν ζούσε ο Ανδρέας δεν θα υπέκυπτε στους δανειστές, δεν θα υπέγραφε μνημόνια και θα διέγραφε και το χρέος.

Ποιος; Αυτός που είναι βασικός υπαίτιος για την οικονομική κατάρρευση της χώρας. Αλλά και για τον εκμαυλισμό της κοινωνίας, τα ρουσφέτια, τις κλαδικές, τους πρασινοφρουρούς, τα τεράστια κονδύλια που σπαταλήθηκαν χωρίς να αναπτυχθεί η χώρα.

Ακούει ο κόσμος δημοσιογράφους και πολιτικούς (κυρίως «γενίτσαρους» του ΣΥΡΙΖΑ και Πασόκους) και κάθεται και σκέφτεται: «Λες αν ζούσε ο Ανδρέας να μην είχαμε κρίση;».

Κι όμως, λοιπόν, υπάρχουν πολλοί Παπανδρεϊκοί σήμερα, πολλοί Έλληνες που πιστεύουν ότι ο Ανδρέας δεν ήταν ψεύτης ή αν ήταν το έκανε για… το καλό μας.

Έτσι και με τον Αλέξη Τσίπρα. Ένας τόσο απροκάλυπτα ψεύτης, ένας άνθρωπος που αν τον βάλεις στο σπίτι σου μπορεί να σου κλέψει και τα πόμολα, κι όμως, έχει ακόμη κοινό και τον ακούει. Ένα 15% με 20% θα πήγαινε να τον ψηφίσει επειδή είναι «το καλό παιδί που αγωνίζεται με πείσμα κατά των δανειστών». Έλεος, ο άνθρωπος που κέρδισε δύο εκλογές και ένα δημοψήφισμα με απολύτως ψεύτικη ατζέντα, να συνεχίζει να έχει οπαδούς;

Πρόκειται για ένα σύμπτωμα της ελληνικής κοινωνίας που οδηγεί σε επέκταση της κρίσης σε όλα τα επίπεδα. Ο κόσμος εθίζεται στο ψέμα και δεν θέλει να ακούει την αλήθεια, ιδιαίτερα αν είναι πικρή. Οι πολίτες συνηθίζουν και ακολουθούν κάποιον που λέει όμορφα λόγια, ακόμη κι όταν αυτά είναι καταφανώς ψεύτικα.

Ο Τσίπρας δεν έχει υλοποιήσει ούτε μια από τις υποσχέσεις του. Λέει ψέματα πιο γρήγορα κι από τον Πινόκιο, χωρίς να μεγαλώνει η μύτη του. Ξέρει ότι έχει εξαπατήσει τον κόσμο, αλλά συνεχίζει.

Και ρωτάμε λοιπόν: Έχει νόημα να ασχολούμαστε με το αν είναι ο Αλέξης και ο Ανδρέας ψεύτες ή ότι υπάρχουν ακόμη οπαδοί των πολιτικών απατεώνων;