Από τον ψεύτη στον κλέφτη... και αντίστροφα
28/07/2017 12:34
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Από τον ψεύτη στον κλέφτη... και αντίστροφα

Πολύ μεγάλη κουβέντα έχει σηκώσει η αναφορά του Τσίπρα στην πρόσφατη συνέντευξή του κατά την οποία είπε: «Πολλοί μας λένε ψεύτες, αλλά κανείς δεν μας είπε κλέφτες».

Ο πρωθυπουργός κατ’ ουσίαν παραδέχεται ότι είναι ψεύτης και πανηγυρίζει που δεν τον λένε κλέφτη. Το δεύτερο βεβαίως αποδεικνύεται όταν η κυβέρνησή του θα παραδώσει το ταμείο στον επόμενο ή όταν βγουν τα σκάνδαλα π.χ. για το ποιοι και με τι τίμημα κερδοσκόπησαν το 2015, αν υπάρχουν μίζες ή όχι σε κάποιες ιδιωτικοποιήσεις, τι έχει γίνει με τους βαρόνους των media (Ψυχάρη, Μπόμπολα) που φέσωσαν με εκατοντάδες εκατομμύρια τους πολίτες αλλά αυτοί συνεχίζουν τη ζωάρα τους κ.λπ.

Όπως δεν ξέρουν οι αγράμματοι Καρανίκες που μας κυβερνούν, η υπόθεση του ποιος είναι ψεύτης και ποιος όχι απασχόλησε και τον σπουδαίο Επιμενίδη που εισήγαγε την εξής παραδοξότητα.

Κάποιος λέει ότι είναι ψεύτης, το παραδέχεται αλλά αφού είναι ψεύτης τότε είναι και η δήλωσή του ψεύτικη, επομένως λέει την αλήθεια και δεν είναι τελικά ψεύτης. Αν όμως λέει την αλήθεια είναι ψεύτης κατά δήλωσή του. Κι έτσι οδηγούμαστε σε έναν κυκλικό συλλογισμό κυνηγώντας την ουρά μας και μη καταλήγοντας πουθενά, ίσως στον παραλογισμό που μπορεί να έχει αυτή η παραδοχή.

«Πας Κρης ψεύτης» είχε πει ο Επιμενίδης για να στηρίξει αυτή την παραδοξότητα. «Πας Συριζαίος τίμιος, αν και ψεύτης» σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα και άντε βγάλε άκρη. Απλά όταν ένας πολιτικός αισθάνεται την ανάγκη να κάνει αυτή τη δήλωση τότε είναι σίγουρο ότι κάτι κρύβει. Την αγωνία του για να μην αποκαλυφθεί το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης;

Κάτι που ο ίδιος και οι συνεργάτες του γνωρίζουν; Το φόβο τους ότι τελικά μπορεί ο κόσμος να τους πει και ψεύτες και κλέφτες και τον πρώτο καιρό να χαρούν αλλά τον δεύτερο να πιαστούν;

Ότι κι αν είναι αυτό που φαίνεται να δείχνει ο Τσίπρας είναι η κούρασή του, η βαριεστημάρα του να κυβερνήσει και η αγωνία του για την υστεροφημία. Όταν ένας πολιτικός ξεκινά εκστρατεία για να φτιάξει το προφίλ του για την μετά τη σταδιοδρομία του εποχή, όταν θέλει να οικοδομήσει το προφίλ του τίμιου ανθρώπου τότε είναι δεδομένο ότι ετοιμάζεται και για απόσυρση.

Ο κ. Τσίπρας έχει σήμερα γενέθλια, γίνεται μόλις 43 ετών. Η αλήθεια είναι ότι όταν έχεις φτάσει στο ανώτατο αξίωμα μόλις στα 40 σου και ενδιαφέρεσαι για το πώς θα σε χαρακτηρίζουν από τα 43 και μετά τότε δύο πράγματα έχεις στο μυαλό σου: Είτε να αποχωρήσεις άπαξ και δια παντός από το πολιτικό σκηνικό παίρνοντας μαζί τα εύσημα του έντιμου, είτε να φτιάξεις μια παρακαταθήκη για το μέλλον. Μπορεί να σκέφτεται πως θα ήταν ο ιδανικός ηγέτης της κεντροαριστεράς που θα επανέλθει ως… σωτήρας έπειτα από μια δεξιά παρένθεση.

Ό,τι κι αν είναι αυτό που έχει στο μυαλό του ο πρωθυπουργός, είναι οξύμωρο το γεγονός ότι θεωρεί πλεονέκτημα το ότι είναι ψεύτης (αρχιψεύταρος θα λέγαμε εμείς) αρκεί μόνο να μην είναι κλέφτης. Κι εμείς γιατί πιστεύουμε ότι το να κλέψεις π.χ. 1 εκατ. ευρώ είναι λιγότερο κακό από το να έχεις πει τόσα ψέματα και να έχεις τόσες αυταπάτες η αξία των οποίων υπολογίζονται σε 100 δις ευρώ;

Με απλά λόγια, αν ήταν το 2015 να ξέραμε, να μας έλεγε ο Τσίπρας «δώστε μου βρε παιδιά 1 εκατ. ευρώ να σας αδειάσω τη γωνιά», ευχαρίστως θα το κάναμε αρκεί να γλιτώναμε όλη αυτή την καταστροφική διακυβέρνηση.

Ένας Αμερικανός συγγραφέας έχει γράψει: Είμαι πολιτικός, το οποίο σημαίνει ότι είμαι κλέφτης και απατεώνας. Όταν δεν φιλάω μωρά, κλέβω τα γλειφιτζούρια τους.