Αναλγησία και οπορτουνισμός ή καθαρή ανικανότητα;
28/02/2016 13:57
Του Akenaton
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Αναλγησία και οπορτουνισμός ή καθαρή ανικανότητα;

Σε κάθε περίπτωση είναι επικίνδυνοι

Ευαισθησία αλά καρτ φαίνεται ότι δείχνει η κυβέρνηση με τους πρόσφυγες και τους λαθρομετανάστες.

Μετά τις λαμπρές ρήσεις της κυρίας Τασίας πως οι λαθρομετανάστες και οι πρόσφυγες «λιάζονται» και μετά μυστηριωδώς «εξαφανίζονται», ήρθε η ώρα της αλήθειας.

Φάνηκε ξεκάθαρα μετά το κλείσιμο των συνόρων πως αυτό το «μυστηριωδώς» είχε απλή – απλούστατη – εξήγηση: οι λαθρομετανάστες και οι πρόσφυγες φύρδην – μίγδην και πλήρως αξεχώριστοι απορροφούνταν από τα άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μονάχα η Αυστρία δέχτηκε στα εδάφη της 100.000 ψυχές μέσα στο 2015). Ο κ. Τσίπρας, η κυρία Τασία και η παρέα τους, δεν έμπαιναν καν στον κόπο να τους διαχωρίσουν και να τους ταυτοποιήσουν επισταμένως. Ο ΣΥΡΙΖΑ πουλούσε τζάμπα διεθνισμό και άκοπο ανθρωπισμό στις πλάτες των άλλων, με σύμμαχό του την παραπλανημένη και ψυχοπονιάρα ελληνική κοινή γνώμη.

Μετά φυσικά, μας βάλανε χέρι και υποσχεθήκαμε μέσω του κ. Μουζάλα που αντικατέστησε την κυρία Τασία, πως θα τους ξεχωρίζουμε και θα τους ταυτοποιούμε μέσω πέντε (5) hot spots και θα τους μοιράζουμε στην υπόλοιπη Ευρώπη μέσω δύο (2) relocation centers που θα ετοιμάζαμε μέσα στο 2015 το αργότερο. Φευ, αρχές Φεβρουαρίου 2016 ΔΕΝ είχαμε τίποτε έτοιμο. Κι όταν μας βάλανε το μαχαίρι στον λαιμό, σπεύσαμε τσάτρα – πάτρα και με την συμβολή του στρατού να τα φτιάξουμε. Αλλά, ήταν πλέον αργά. Ο τροχός της μετατροπής της χώρας σε «αποθήκη ψυχών» είχε αρχίσει ήδη να γυρίζει.

Μόλις τα βόρεια σύνορα άρχισαν να σφραγίζουν και οι πρώτες χιλιάδες λαθρομετανάστες και πρόσφυγες άρχισαν να κατακλύζουν την χώρα, ο αμοραλισμός των «ψυχοπονιάρηδων διεθνιστών» που μας κυβερνούν – παρέα με τους εξωνημένους ψευτοπατριώτες των ΑΝΕΛ – χτύπησε κόκκινο.

Αντί να φροντίσουν να συμμαζέψουν αυτές τις πρώτες 20.000 ψυχές που ξεμείνανε στην χώρα, να τους τακτοποιήσουν πρόχειρα, να τους διαχωρίσουν πειστικά, να τους φροντίσουν ιατρικά, να τους σιτίσουν, να τους καθοδηγήσουν (αν χρειαστεί και με την επιβολή) και να τους ετοιμάσουν για συντεταγμένη προώθηση στα σύνορα (τους πρόσφυγες) ή για μακροχρόνια κράτησή τους στην χώρα (τους λαθρομετανάστες), αυτοί τους αμόλησαν χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς να ιδρώσει το αυτάκι τους, στα λιμάνια, στις πόλεις, στις εθνικές οδούς, στους σταθμούς ανεφοδιασμού, στην Ειδομένη.

Και ΦΡΟΝΤΙΣΑΝ οι εικόνες όλων αυτών των δυστυχισμένων – που άφησαν εγκληματικά και με σχέδιο στην τύχη τους: ανυπεράσπιστα θύματα στα χέρια του θεού, στα κέφια του καιρού, στα γούστα του κάθε κερδοσκόπου – μέσω των διψασμένων για δυστυχία και πόνο ΜΜΕ, να φτάσουν σε κάθε ελληνικό σπίτι, σε κάθε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Δηλαδή, με σκοπό να προσποριστούν βραχυπρόθεσμα κομματικά οφέλη και να παρατείνουν για ένα διάστημα (μικρό ή μεγαλύτερο) την παραμονή τους στην εξουσία, αυτοί οι ψευτοπονιάρηδες διεθνιστές, δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν απάνθρωπα το δράμα τόσων χιλιάδων ανθρώπων και να καταρρακώσουν ανεπανόρθωτα την ήδη τραυματισμένη εικόνα του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

Η εξήγηση πως το θέατρο του παραλόγου που βιώνουμε τις δύο τελευταίες μέρες με τους ξαμολημένους πρόσφυγες – λαθρομετανάστες ολόκληρα ασκέρια στους δρόμους της χώρας ως αποτέλεσμα σχεδιασμού και συνάμα πολλαπλού εκβιασμού της ελληνικής κοινής γνώμης, των εταίρων στην Ευρώπη και του διεθνούς παράγοντα, είναι και η ευνοϊκότερη φυσικά για τούτη την ανάλγητη κυβέρνηση των τζάμπα ακτιβιστών. Γιατί αν περάσει κανείς στην άλλη εξήγηση, αυτήν της παντελούς ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ της σημερινής κυβέρνησης να ελέγξει μόλις δυο δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες – λαθρομετανάστες, δεν τολμάμε να φανταστούμε τι μας περιμένει στην περίπτωση που αυτοί θα αυγατίσουν και θα φτάσουν και ίσως ξεπεράσουν και τις 200.000 όπως προβλέπουν πολλοί ευρωπαίοι και αμερικανοί αναλυτές!

Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι καλύτερα ο κ. Τσίπρας να αποχωρήσει από τώρα, καθώς οι επιπτώσεις μιας τέτοιας μνημειώδους ανικανότητας με δεκαπλάσιους πρόσφυγες – λαθρομετανάστες στους δρόμους θα είναι ανυπολόγιστες και μπορεί να κινδυνέψουν πολλές ανθρώπινες ζωές, ακόμη και η ίδια η ασφάλεια και η εσωτερική ειρήνη του κράτους …