Το απόλυτο τέλμα: Ο Ξηρός στο Εθνικό
26/01/2016 16:10
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το απόλυτο τέλμα: Ο Ξηρός στο Εθνικό

Στην τέχνη δεν υπάρχει λογοκρισία, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Υπάρχουν ωστόσο κάποια όρια που όταν ξεπερνιούνται δημιουργούν σοβαρούς προβληματισμούς. Διότι η τέχνη δημιουργεί πρότυπα και ασφαλώς η κοινωνία χρειάζεται πρώτα με αξίες τις οποίες καθορίζει κυρίως το ήθος. Όταν ένα έργο τέχνης είναι προκλητικό απλά και μόνο για να πουλήσει τότε υπάρχει πρόβλημα μεγάλο. Ειδικά μάλιστα όταν για να γίνει αυτό το έργο πληρώνεται από την τσέπη του ελληνικού λαού.

Αφορμή για όλα αυτά η απόφαση του Εθνικού Θεάτρου να ανεβάσει ένα έργο που είναι βασισμένο στο βιβλίο του αρχιτρομοκράτη Σάββα Ξηρού. Η Ισορροπία του Nash, βασισμένη στο έργο του πολύ-ισοβίτη Ξηρού «Η μέρα εκείνη», στο οποίο περιγράφει τις εμπειρίες του από την πολυτάραχη ζωή του, έχει ήδη προκαλέσει πλήθος αντιδράσεων.

Υπάρχουν τόσα και τόσα βιβλία να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης. Το έργο του δολοφόνου επελέγη; Πόσο τυχαίο είναι άραγε ότι ανεβαίνει ένα έργο που βασίζεται στις εμπειρίες του αρχιτρομοκράτη τώρα που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και ο Μπαλτάς υπουργός Πολιτισμού; Και μάλιστα ανεβαίνει στο Εθνικό Θέατρο που πληρώνεται από τον οβολό του ελληνικού λαού;

Γιατί θα πρέπει ο κόσμος δηλαδή να δει επί σκηνής τη γεμάτη αίμα ζωή του Ξηρού; Θα δημιουργήσει πρότυπα και αξίες ένα τέτοιο έργο; Γίνεται για να καταδικαστεί η τρομοκρατία; Για να ζητήσει μήπως συγγνώμη κάποιος από αυτούς; Κανείς δεν το έχει κάνει, ούτε από τα ίδια τα θύματα, ούτε από τους συγγενείς τους. Πώς θα αισθανθούν άραγε τα παιδιά, οι γονείς, τα αδέρφια των θυμάτων της «17Ν» βλέποντας τον Σάββα Ξηρό να κοκορεύεται που έγινε και… θεατρικός συγγραφέας;

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει συγκεκριμένους σκοπούς. Θέλει πάση θυσία να επιβάλει τις ιδεοληψίες της, θέλει με κάθε τρόπο να «αγιοποιήσει» τρομοκράτες που έχουν σκοτώσει από 5-6 ο καθένας και έχουν προκαλέσει τεράστια ζημιά στη χώρα. Υπάρχει βεβαίως και ο παράγων «στενή σχέση με την τρομοκρατία». Ξέρουμε για τους Συριζαίους «συνηγόρους» των τρομοκρατών. Γνωρίζουμε για τις αγαστές σχέσεις πρώην βουλευτών ή νυν στελεχών με τον Κουφοντίνα ή με μέλη των «Πυρήνων της Φωτιάς». Ο Λάμπρου συνεχίζει το θεάρεστο έργο του στην Κουμουνδούρου παρά τις αποκαλύψεις για συναλλαγή με τους τρομοκράτες.

Σκόπιμα λοιπόν ο Μπαλτάς και η παρέα του πήραν το έργο του Ξηρού και το κάνουν θεατρική παράσταση. Έχουν τις εμμονές τους οι άνθρωποι και πρέπει να τις περάσουν στον κόσμο. Θα έχει ενδιαφέρον βέβαια να μάθουμε αν πλήρωσαν και… πνευματικά δικαιώματα στον Σάββα Ξηρό.

Και γιατί όχι να μην κάνουν και θεατρική παράσταση πώς σκότωσαν τον Αξαρλιάν ή τον Μπακογιάννη ή οποιοδήποτε άλλο θύμα. Να δείχνουν φόρα παρτίδα το θεάρεστο έργο τους.

Και στη συνέχεια να πάρει σειρά στο Εθνικό, στο όνομα της τέχνης πάντα, το σύμφωνο συμβίωσης του Κορτώ.

Και ύστερα σου λένε για αξιακή κρίση.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιάννης Οικονομόπουλος avatar
    Γιάννης Οικονομόπουλος 26/01/2016 15:15:25

    Ακρότατο παρακμιακό φαινόμενο.
    Αιδώς Αργείοι.

  2. tt avatar
    tt 26/01/2016 17:32:14

    Γιατι εχουμε ακομα κρατικά θέατρα και σινεμά σε χώρα χωρις γάζες στα νοσοκομεια;
    .
    .
    Η ύπαρξη του εθνικού θεάτρου και κέντρου κινηματογράφου ειναι ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ φαύλη, τα ΧΟΜΠΥ πληρώνονται απο την τσέπη του καθενός, οχι απο τους φόρους και το αίμα των φορολογουμένων.
    .
    .
    Τωρα, περί ποιότητας, πάντα κατι τέτοιες κοπρολαγνικες και αιμομεικτικες πομφολυγες ανέβαζαν και γύριζαν, σε ολη την μεταπολίτευση κυριαρχεί η ιδεολογία των Εξαρχειων. Δεν βλέπω κατι ασυνήθιστο.

  3. tt avatar
    tt 26/01/2016 17:39:57

    Που ήσασταν τα τελευταία 42 χρονια; Αυτό εννοεί ο Αδωνις ιδεολογική κυριαρχία της άκρας αριστεράς.
    .
    .
    Ποτε ανέβηκε ενα εργο για την Μπουμπουλίνα; Όλο δολοφόνοι, παρανομοι, πρεζακια, τραφικερ και κολλητοί, αυτό ειναι το εθνικό θέατρο και το ΕΚΚ.


    Καλή ορεξη φορολογούμενε.

  4. πΔπ avatar
    πΔπ 26/01/2016 22:29:10

    Τα παράπονά σας στον Κώστα Καραμανλή τον Μικρό.
    Αυτός αντί να δικάσει την 17 Νοέμβρη ως τρομοκρατική οργάνωση και τα μέλη της ως τρομοκράτες συγκεκριμένων Πολιτικών πεποιθήσεων, τους δίκασε ως κοινούς παραβάτες του Π/Δ, δολοφόνους εν προκειμένω.
    Γιατί άραγε ένας δολοφόνος να μην μπορεί να γράψει ένα θεατρικό έργο; Δεν είναι δα, Κομμουνιστής δολοφόνος τρομοκράτης!
    Κατά τα άλλα να μην λησμονάτε ν' ανάβετε κεριά και να τιμάτε την Μακρόνησο.

    (Σαμαρικός είμαι! όχι ΝεοΔημοκράτης.)

  5. Γιάννης Οικονομόπουλος avatar
    Γιάννης Οικονομόπουλος 27/01/2016 06:24:32

    @πΔπ

    Η δίκη της "17 Νοέμβρη", σε πρώτο βαθμό, έγινε το 2003. Σε αυτήν αποφασίστηκε ότι, "ως πολιτικό έγκλημα εκείνο που απευθύνεται αμέσως κατά της πολιτείας και τείνει στην ανατροπή ή αλλοίωση της καθεστηκυίας τάξης που υπάρχει σύμφωνα με το ισχύον πολίτευμα. Κάθε άλλο έγκλημα δεν υπάγεται στην έννοια του πολιτικού εγκλήματος, έστω κι αν τελέστηκε από το δράστη με αφορμή τα πολιτικά του φρονήματα."
    Το 2005, έγινε το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το οποίο δεν άλλαξε ουσιαστικά τις ποινές που επέβαλε το πρωτοβάθμιο, π.χ, για τον Σ. Ξηρό η πρωτόδικη απόφαση ήταν 6 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για συμμετοχή σε 5 δολοφονίες, ληστείες, εκρήξεις και συμμετοχή στη 17Ν και η εφετειακή 5 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για συμμετοχή σε 5 δολοφονίες, ληστείες, εκρήξεις και συμμετοχή στην οργάνωση.

    Καμμία σχέση λοιπόν η τότε διακυβέρνηση της Ν.Δ και ορθά εάν θέλουμε να σεβόμαστε το Σύνταγμα της πατρίδας μας.

  6. NN avatar
    NN 29/01/2016 09:20:36

    Αντιγράφω από κεντροδεξιά αντικυβερνητική σελίδα (αλλά τουλάχιστον με κατανόηση για το τι θα πει πολιτισμός)

    http://www.thetoc.gr/opinion/article/tromokratia-thema-sos

    Είναι άστοχο να συνδέσει κάποιος σήμερα μια σκηνοθέτη ή έναν θεατρικό οργανισμό, την τέχνη με την τρομοκρατία, τόσο εύκολα. Κατασκευάζει απλώς ένα κλίμα λογοκρισίας. Όταν ετοιμάζεται μια παράσταση για την τρομοκρατία και τη δικαιοσύνη, σε πειραματικό θέατρο- ντοκουμέντο, όπως η Ισορροπία του Nash, στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού, ο δημιουργός, δηλαδή η σκηνοθέτης Πηγή Δημητρακοπούλου, έχει την ελευθερία αλλά και την υποχρέωση να χρησιμοποιήσει όσο περισσότερες πηγές μπορεί. Ακόμα και αν αυτές είναι εξαιρετικά ενοχλητικές. Ακόμα και αν αυτές είναι το ημερολόγιο ενός τρομοκράτη. Αλλά αν θέλει να παρουσιάσει μια παράσταση που να αντιμετωπίζει το θέμα σφαιρικά δεν αρκεί μόνο αυτό. Ως ιδέα το θέμα της τρομοκρατίας είναι καταπληκτικό για παράσταση. Όπως όλα τα μεγάλα ζητήματα.

    Το θέατρο χρειάζεται φαντασία και δημιουργικότητα. Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή υπόθεση όταν φτάνει και επεξεργάζεται ζητήματα που καίνε, κοινωνικά προβλήματα, την σύγχρονη πραγματικότητα. Εκεί κρίνεται ο δημιουργός. Αν αγιογραφήσει τον τρομοκράτη, είναι και αυτό μια καλλιτεχνική επιλογή για την οποία θα κριθεί. Το έργο οφείλει να προκαλεί συζητήσεις, να ενοχλεί, να αναστατώνει, να μας κάνει να διαφωνούμε. Το έργο οφείλει να είναι ζωντανό. Αν αύριο κάνει κάποιος ένα έργο για τον Χίτλερ αρκεί να πούμε «γιατί κάνεις ένα έργο για ένα σφαγέα;», αν χρησιμοποιήσει αποσπάσματα από το «ο Αγών μου» θα κριθεί επί της επιλογής του θέματος ή επί του καλλιτεχνικού αποτελέσματος;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.