#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
07/05/2013 21:44
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η φανέλα με το νούμερο 6



(Ανανεωμένο) «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για έναν αθλητή, απ' όταν κρεμά τη φανέλα του η αγαπημένη του ομάδα», δήλωσε ο Νίκος Γκάλης στην αποψινή προς τιμή του εκδήλωση, εμφανώς συγκινημένος.

Στα 56 του, τα χρόνια έχουν «γράψει» πάνω του. Κι όμως ο γιος των Ελλήνων μεταναστών από τη Ρόδο, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στις ΗΠΑ ,ο κατά κόσμον Νικόλαος Γεωργαλής, υπήρξε ο σημαντικότερος αθλητής όχι μόνο στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ, αλλά ολόκληρου του ελληνικού αθλητισμού.

Δεν απογείωσε μόνο μια ομάδα, μια πόλη, μια χώρα, έγινε συνώνυμο της αποτελεσματικότητας και ένας αθλητής που τον ήξεραν και στο τελευταίο χωριό της Φιλανδίας.

Δεν γίνεται να φορά άλλος τη φανέλα με το νούμερο 6. Δεν είναι απλά «ιεροσυλία». Δεν χωράει σε άλλον το μέγεθος της φανέλας

Το Αλεξάνδρειο θα λέγεται πλέον «Nick Galis Hall», με τον επίσημο Άρη να μιλά για κάτι που έπρεπε να γίνει, για μια μεγάλη «εκκρεμότητα» που κλείνει.

Έπρεπε ίσως να περάσουν όλα αυτά τα χρόνια, να κλείσουν πληγές, εγωισμοί, να παραμεριστούν τα ανούσια  και να μπει σε περίοπτη θέση η φανέλα του Νίκου Γκάλη. Στο κέντρο  του ουρανού του «Παλαί» πλαισιωμένη από τα λάβαρα με τους τίτλους του Άρη.

Κι όμως όλα το μακρινό 1984 φαίνονταν «καταστροφικά» για τον Άρη:

Το πρωτάθλημα μπάσκετ 1983/84 ήταν ένα από τα ανταγωνιστικότερα που έγιναν ποτέ στην Ελλάδα. Κύριοι διεκδικητές του τίτλου ήταν ο Παναθηναϊκός (η κλασσική από τότε δύναμη του ελληνικού μπάσκετ) ο Άρης και ο ΠΑΟΚ. Στις 24 Απριλίου του 1984 πραγματοποιήθηκε μπαράζ για την ανάδειξη του πρωταθλητή μεταξύ ΠΑΟ και Άρη στο ουδέτερο γήπεδο της Κέρκυρας. Εκεί, ο Παναθηναϊκός κέρδισε με 80-76 και κατέκτησε το 19ο πρωτάθλημα της ιστορίας του και το ματς καταχωρήθηκε ως το «μπαράζ της Κέρκυρας».

Έξι μέρες πριν,  επίσης το 1984 (πριν καν μπει η γραμμή του τρίποντου) ο ΠΑΟΚ επικράτησε του Άρη με 74-70 και κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, σε ένα αξέχαστο ματς που έμεινε στην ιστορία ως ο τελικός των «ξυρισμένων κεφαλιών».

Ο Παναθηναϊκός του Στεργάκου, του Κάπου, του Ανδρίτσου, του Βίδα, του Κορωναίου, ο ΠΑΟΚ του Φασούλα, του Μάνθου Κατσούλη, του Αλεξανδρή, του Σταυρόπουλου, έμοιαζαν ανυπέρβλητα εμπόδια για τον Άρη του Γκάλη να φθάσει στην κορυφή.

Οι «ειδήμονες» του αθλήματος μετά το διπλό στραπάτσο, προέβλεψαν τη «διάλυση του Άρη»…

Κι όμως εκείνη η ομάδα με τον Νικ να προπονείται ασταμάτητα και να κατεβαίνει έτοιμος στις προετοιμασίες, ήταν γραφτό να κάνει την Ελλάδα να παραμιλά για μια επταετία, να περιμένει τις Πέμπτες για να δει τα ευρωπαϊκά της κατορθώματα, να βλέπει το μεγάλο μπασκετικό δίδυμο να μεγαλουργεί.

 

Εσύ Γιαννάκη πάρ’ τους τα μυαλά και συ Γκάλη πάρ’ τους το κεφάλι!!!

 

Το 1985 ο Γιαννάκης πηγαίνει στον Άρη. Πολλοί είπαν ότι αυτή η ‘’συνταγή’’ θα είναι καταστροφική, επειδή πίστευαν ότι Γκάλης και Γιαννάκης δεν θα μπορούσαν να συνυπάρξουν στην ίδια ομάδα, αφού ήθελαν από μια μπάλα ο καθένας! Όμως τελικά συνέβη το ακριβώς αντίθετο! Οι δύο αστέρες συνυπήρξαν αρμονικότατα, συνεργάστηκαν άριστα μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου και οδήγησαν τον Άρη και την Εθνική ομάδα σε τεράστιες επιτυχίες, σε μια εποχή που ο ελληνικός αθλητισμός δεν είχε να επιδείξει κάτι ιδιαίτερα σημαντικό. Το αγωνιστικό φαινόμενο Γκάλης-Γιαννάκης ακόμη και σήμερα παραμένει αξεπέραστο.

Τα παιχνίδια Ιωνικός-Άρης με τους δύο αντιπάλους, ήταν πραγματικές τιτανομαχίες των δύο παικτών, οι οποίοι έκαναν αδιανόητα πράγματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τότε οι γνώμες διίστανται για το ποιος τελικά ήταν καλύτερος παίκτης και σκόρερ, κάτι που σημαίνει –κακά τα ψέματα- ότι υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός μεταξύ τους εντός και εκτός γηπέδου…

Όπως έχει πει και ο Βασίλης Γκούμας με απόλυτη ειλικρίνεια, οι αντίπαλοι ενός σταρ δεν είναι οι μόνο οι πέντε του αντιπάλου, αλλά και οι 4 συμπαίκτες του…

 

Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα

Η αποψινή δήλωση του Νίκου Γκάλη στον Βασίλη Σκουντή, με μνήμες από το Ευρωμπάσκετ του '87: Θυμάσαι που είχα πει, η κορυφαία στιγμή μέχρι την επόμενη; Δεν θα υπάρχει πιο μεγάλη από αυτή την στιγμή»...

Έχουν πει για τον Νίκο Γκάλη...

Σεργκέι Μπέλοφ): «Τον θαυμάζω. Όταν παίζει ένας με έναν είναι ανίκητος. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι ένας παίκτης θα μπορούσε να τα βάλει με όλη τη Σοβιετική Ένωση.»

Αλεξάντρ Γκομέλσκι (σοβιετικός προπονητής): «Ο Γκάλης είναι παίχτης του 21ου αιώνα.» (1987)

Ντράζεν Πέτροβιτς: «Θέλω να είμαι συμπαίκτης του Γκάλη. Να του δίνω ασίστ και αυτός να σκοράρει.»

Αζα Πέτροβιτς: «Ο Ντράζεν είναι αδελφός μου, αλλά ψηφίζω τον Γκάλη.»

Μπομπ Μακ Αντού: «Ο Γκάλης κάνει πράγματα, που ούτε οι παίκτες των Σέλτικς και των Λέικερς μπορούν να κάνουν.»

Μάικλ Τζόρνταν: «Δεν περίμενα να βρω ένα τόσο σπουδαίο παίκτη στην Ευρώπη.»

Γιώργος Αμερικάνος (παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής): «Ο άνθρωπος είναι κομπιούτερ! Αν έπαιζε μαζί μας στην ΑΕΚ του '60 θα ήμασταν αήττητοι.»

Βασίλης Γκούμας (παλαίμαχος καλαθοσφαιριστής): «Αν παίζαμε μαζί θα σκοράραμε 300 πόντους σε κάθε παιγνίδι!»

Όντι Νόρις (παλαίμαχος αμερικανός καλαθοσφαιριστής): «Έχω δει πολλούς παίχτες στην καριέρα μου, αλλά αυτά που κάνει ο Γκάλης στο παρκέ, μόνο δύο ή τρεις παίχτες μπορούν να τα κάνουν.»

Ρούουντ Χαρεβάιν (ολλανδός προπονητής): «Βρήκα τρόπο για να σταματήσω τον Γκάλη. Θα τον κλειδώσω στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του κι έτσι δεν θα έλθει στο γήπεδο.»

 

Στατιστικά

Έπαιξε σε 854 επίσημα παιγνίδια και σημείωσε 25.995 πόντους, 30.4 κατά μέσο όρο.

Σε 384 αγώνες στη μεγάλη κατηγορία του μπάσκετ σημείωσε 12.849 πόντους (33,4 κατά μέσο όρο) και είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών.

Αγωνίσθηκε 168 φορές με την Εθνική Ελλάδας, με μέσο όρο πόντων 30,46.

Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 και στα Ευρωπαϊκά του 1983, 1987, 1989 και 1991.

Ρεκόρ πόντων σε ένα αγώνα: 62, στον αγώνα Άρη - Ιωνικού το 1981. Στον ίδιο αγώνα ο μελλοντικός του συμπαίκτης στον Άρη Παναγιώτης Γιαννάκης σημείωσε 73 πόντους για λογαριασμό της ομάδας της Νίκαιας.

Ρεκόρ πόντων σε Ευρωπαϊκό Αγώνα: 57, το 1981, στον αγώνα Άρη-Βενέτσια για το κύπελλο Κόρατς.

Τίτλοι: Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1983, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991. Κύπελλο Ελλάδας: 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1993. MVP (Ελληνικό Πρωτάθλημα): 1988, 1989, 1900, 1991.Ευρωμπάσκετ: 1987 χρυσό, 1989 αργυρό MVP Ευρωμπάσκετ: 1987.

Το γεγονός ότι αυτός ο τεράστιος παίκτης δεν πήρε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα με τον Άρη ή τον Παναθηναϊκό, ελάχιστη σημασία έχει. Όπως είπε και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς απόψε, απλά και αυθεντικά: He is …Θεός!

«Δεν είναι μέρα για δάκρυα. Σήμερα τιμάμε τον "δικό μας Μάικλ Τζόρνταν!. Ήρθαμε να του πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ. Τον ευχαριστώ που μου έβαλε 50 πόντους στη... μούρη», δήλωσε το «λιοντάρι» του ελληνικού μπάσκετ Στιβ Γιατζόγλου…

Αν όλα αυτά τα λένε αντίπαλοι του Γκάλη στο παρκέ, μάλλον τα λόγια είναι περιττά…

Μ.Ο.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. greco avatar
    greco 07/05/2013 15:50:29

    είσαι o άξιος και o μοναδικός νίκος γκάλης σούπερ σταρ εύγε !!!!! ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΜΊΑ ΖΩΗ !!!!!!

  2. ΝΠ avatar
    ΝΠ 07/05/2013 17:19:33

    Αν είναι έτσι,τότε ο Κ.Μ
    ΈΧΕΙ μάλλον πολύ δίκαιο.
    Δε σχολιάζω την τελευταία περίοδο.Δεν είναι ώρα να ανοίξει αυτή η κολώνια,(κολόνια).
    Υ.γ.δεν είχε ,έχει; κάμπινγκ στη Χαλκιδική;

  3. ΝΠ avatar
    ΝΠ 07/05/2013 17:27:34

    Σύμφωνοι, δεν είναι ανάγκη ...να ανοίξει η ίδια κολόνια..

  4. B.Q avatar
    B.Q 07/05/2013 20:00:25

    Κάλλιο αργά, παρά ποτέ.....

  5. Μεγάλες στιγμές avatar
    Μεγάλες στιγμές 07/05/2013 22:06:05

    Πόσο μικροί είναι όμως οι φίλαθλοι του Αρη που αποδοκίμασαν σε μια γιορτή τον Πρέλιεβιτς.

  6. Γιώργος Κουιμηντζή avatar
    Γιώργος Κουιμηντζή 07/05/2013 22:23:46

    Τεράστιος παίκτης ο Γκαλης χωρίς καμία αμφιβολία.

    Η μεγαλύτερη του συνεισφορά στον ελληνικό αθλητισμό ειναι ότι δίδαξε επαγγελματισμό και έδειξε σε όλους ότι με σκληρή δουλειά πας μπροστά.

    Λαμπρό παράδειγμα ( όχι μόνο για τον αθλητισμό) και θα πρέπει να προβαλεται με κάθε τροπο ειδικά στην σημερινή συγκυρία.

    Ο ελληνισμός θα πρέπει να βγάλει τα γεράκια του μπροστά.


    ΥΓ .
    ειναι πραγματικά ειρωνικό τα κανάλια την ίδια ώρα να παίζουν Σουλειμαν και Καρανταγι.

  7. Gangster avatar
    Gangster 07/05/2013 22:35:57

    Ως φιλαθλος που έχω ακόμη κρατημένα στο συρτάρι μου πανω από 100 εισιτήρια από αγώνες του ΑΡΗ της δεκαετίας του 80 (μαζί και με άλλα από τα πέτρινα χρόνια), που ως μαθητής παρακαλούσα εβδομάδες να με πάει οδικώς ο πατέρας μου στο Flanders Expo της Γάνδης για να δω την αγαπημένη μου ομάδα να χάνει εμφατικά δυο φορές αλλά να τραγουδώ επί 5 ώρες με όλη τη δύναμη που έχει ένα παιδί "Αρη σε αγαπω" θα ήθελα να προσθέσω δέκα δικούς μου λόγους που με υποχρεώνουν να σταματήσω την επαγγελματική μου δουλειά και να τους καταθέσω προς τιμήν του μεγάλου αθλητή Νίκου Γκάλη (με κάθε σεβασμό και στον άλλο μεγάλο αθλητή Παναγιώτη Γιαννάκη).

    Ενα μεγάλο ευχαριστώ στον Νίκο Γκάλη γιατί:

    1. Μας έκανε ανθρώπους. Έδειξε ότι με τη δουλειά, με τον επαγγελματισμό μπορεί κάποιος ακόμα και με μειονέκτημα (εν προκειμένου σωματικών προδιαγραφών) να είναι πρώτος.
    2. Μας εμαθε οτι αν ειχες δουλεψει στην προπονηση, μπορεί να έχανες 15 πόντους στο ημίχρονο αλλά ήξερες ότι στο τελος το ματς θα κερδιθεί. Απλως δεν ήξερες πως.
    3. Η ρήση του μετά τον ημιτελικό με τη Γιουγκοσλαβία στην ερώτηση "είναι αυτή η μεγαλύτερη επιτυχία": "ναι, μέχρι την επόμενη φορά" είναι άποψη ζωής.
    4. Όταν στο Παλαί πριν μπει η ομάδα έπαιζε στα μεγάφωνα το Λυκόφως των Θεών, και εμπαινε πρώτος με τη γροθιά σφιγμένη, ήξερες οτι αυτη η υπόσχεση θα τηρηθεί. Οτι μπορείς να πιστέψεις.
    5.Ήταν μύθος. Ήταν παντού. Αυτόλλητο στα βιβλία των παιδιών. Built to Win. Με τη στολή της Εθνικής.
    6. Υβρίστηκε αλλά ποτέ δεν λειδωρήθηκε από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ παρά την αντιπαλότητα. Και σημερα, παρουσία του, έκανε τους φίλους του Αρη να χειροκροτήσουν τους μεγάλους αντιπάλους Πρελεβιτς, Κορφα και Φασουλα.
    7. Περίμενε αδιαμαρτύρητα σχεδόν είκοσι χρόνια να τον τιμήσουν.
    8. Ποτέ δεν ανήκε σε ομάδες και κλίκες και κόμματα αλλά στον απλό κόσμο. Γι αυτό και τιμάται μόνο από αυτούς.
    9. Έκανε τα παιδάκια να παίζουν επί ώρες μες τη βροχή με μια ξεφούσκωτη μπάλα σε μπασκέτες χωρίς δυχτάκι μόνο και μόνο για να μάθουν reverse. "Ε, κοίτα, τη μπάλα ο Γκάλης και καλάθι".
    10. Χάρη σε αυτόν, ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ, αν και χωρις τίτλο απο το 1970 εχει τόσο πιστούς φιλάθλους που αγαπούν και ακολουθούν την ομάδα τους παντού. Στα δύσκολα. Χωρις να περιμένουν επιτυχίες ως αντάλλαγμα. Δεν χρειαζεται. Τους έδωσε απλόχερα ο Νικ για μια ζωή.

    Και κάτι ειδικό: γιατί ο Νικ όταν έφυγε (ή μάλλον εκδιώχθηκε από κάποιους) από τον Άρη, χάρισε τις οφειλές του και δεν τις διεκδίκησε ποτέ. 
    Γι αυτό από όσους τον έζησαν
    λατρεύεται ακριβώς σαν ΘΕΟΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ
    Ενα σύνθημα που δεν ειπώθηκε έκτοτε για κανέναν άλλον, μεχρι που ηρθε η ωρα του και ξανακουστηκε σήμερα και πάλι γι αυτόν.

  8. Β.Κ.Σ. avatar
    Β.Κ.Σ. 08/05/2013 00:26:27

    Ο Γκάλης έβγαζε μια σεμνότητα και μια σοβαρότητα στο γήπεδο βγαλμένη από παλαιές εποχές. Τα σημερινά του δάκρυα τεκμηριώνουν την στόφα αυτή, του παληακού δουλευτή, Έλληνα του μόχθου. Το φαινόμενο Γκάλης δεν ήταν αποτέλεσμα αποκλειστικό χαρίσματος, ήταν αποτέλεσμα σκληρής προσωπικής δουλειάς και ατέλειωτων ωρών καθημερινής μοναχικής προπόνησης, πέραν της ομαδικής. Για χρόνια, μέχρι να αποσυρθεί. Και η συμπεριφορά του μανιαμούνια Πολίτη ήταν αχαρακτήριστη, όμως η Ιστορία είναι και αμείλικτη και αδέκαστη, ο Γκάλης κατεγράφη ως ο μεγαλύτερος Έλληνας αθλητής της σύγχρονης Ελλάδας, τον Πολίτη με μεγάλη προσπάθεια τον ταυτίζουμε με τη νίκη του ευρωμπάσκετ, ας είναι καλά η γλοιώδης επηρμένη διαχείριση που της έκανε ο ίδιος ακολούθως...
    Νίκο Γκάλη κατάφερες το δυσκολότερο. να μεριάσει εξαρχής στο πέρασμά σου η μιζέρια που κάνει κουμάντο στην πατρίδα μας και να σου αφήσει γήπεδο να κάνεις παιχνίδι... ελάχιστοι τό ΄χουν καταφέρει μέχρι στιγμής και στον αθλητισμό είσαι ο μόνος!

    • Diamond Angel avatar
      Diamond Angel @ Β.Κ.Σ. 08/05/2013 10:48:58

      '' Νίκο Γκάλη κατάφερες το δυσκολότερο. να μεριάσει εξαρχής στο πέρασμά σου η μιζέρια που κάνει κουμάντο στην πατρίδα μας και να σου αφήσει γήπεδο να κάνεις παιχνίδι… ελάχιστοι τό ΄χουν καταφέρει μέχρι στιγμής και στον αθλητισμό είσαι ο μόνος! '' Αυτή η αλήθεια !!

  9. Δαναός avatar
    Δαναός 08/05/2013 06:55:08

    Χθες, όλες οι αθλητικές εφημερίδες είχαν αναφορές -ολοσέλιδες ή και μικρότερες- στη τη βραδιά της γιορτής.Εκτός από μια. Και μάλιστα Θεσσαλονικιά! Τα σπορ του Βορρά.
    Σήμερα Μικρέ δεν κυκλοφόρησαν. Πως λέγεται αυτό στην καθομιλουμένη και στην ψυχολογία;

    • Δαναός avatar
      Δαναός @ Δαναός 08/05/2013 07:18:14

      Τελικά κυκλοφόρησαν γράφοντας κάτω δεξιά: ΜΠΡΑΒΟ ΜΠΑΝΕ!
      Έκπληκτοι οι ξένοι αστέρες του παρελθόντος, που βρέθηκαν στη Θεσσαλονίκη, με την παρουσία του Μπάνε Πρέλεβιτς, στην προεδρία της ΚΑΕ Παοκ! Ε ρε κομπλεξάρες!!! Και γιατί ρε μάγκες ήρθαν οι ξένοι αστέρες στη Θεσσαλονίκη; Για τον Μπάνε; Ή για τον Μπαοκ;

      • Μεγάλες στιγμές avatar
        Μεγάλες στιγμές @ Δαναός 08/05/2013 10:31:25

        Δάσκαλε...ήρεμα.Μάλλον ήρθαν για την φιέστα του Αρη ο οποίος βρήκε επιτέλους μια ευκαιρία για πανηγύρια,αφού απο τίτλους καπούτ!!!

        • Δαναός avatar
          Δαναός @ Μεγάλες στιγμές 08/05/2013 12:49:16

          Εκεί είναι η μαγεία της ιδέας!Στις "μεγάλες στιγμές" που μένουν!Και είναι ορόσημα. Και αλλάζουν και τα μελλούμενα. Κι ο Γκάλης άλλαξε πολλά, μα πάρα πολλά σε νοοτροπία, τεχνική, επαγγελματισμό.Και πάνω απ΄όλα ένωσε μια Ελλάδα την ώρα που κάποια ανθρωπάκια με μίσος γυρίζανε σαν στοιχειά στους άδειους δρόμους της Θεσσαλονίκης. Δεν άντεχαν ούτε να τον βλέπουν στην τηλεόραση!

  10. Διογένης avatar
    Διογένης 08/05/2013 07:16:45

    Πολύ ωραίο κείμενο.

    Ο Γκάλης ήταν κάτι περισσότερο από σούπερ-σταρ, ο Γκάλης ήταν και είναι Μύθος. Δεν ήταν απλώς ένας μεγάλος αθλητής. Ήταν μια μεγάλη προσωπικότητα. Μια ιστορική προσωπικότητα. Άλλαξε την πορεία της ελληνικής κοινωνίας υπόρρητα, χωρίς κανείς καλά-καλά να το αντιληφθεί πόσο μεγάλη ήταν η διαφορά του "πριν" με το "μετά".

    Ποια είναι αυτή η διαφορά; Ότι ο Γκάλης ήταν Νικητής σε παγκόσμιο επίπεδο. Και ήταν η πρώτη φορά που η Ελλάδα είχε πετύχει μια τέτοια νίκη που μπορούσε να εμπδωθεί στο προσωπικό "είναι" του καθενός μας. Πέρασε ως παγκόσμιος Νικητής και ο Ωνάσης, αλλά η πορεία του δεν μπορούσε, εξ αντικειμένου, να μεταφερθεί στην ζωή του καθενός μας, δεν μπορούσε να γίνει κτήμα της κοινωνίας. Είχε και τραγικό τέλος η συναρπαστική περιπέτεια της πορείας του με τον θάνατο του Αλέξανδρου, που διέκοψε τον Μύθο που είχε πλάσει ο Αρίστος.

    Με τον Γκάλη ήταν διαφορετικά. Το κάθε παλικαράκι των δεκαετιών 80-90 έπαιρνε μια μπάλα και ονειρευόταν τον εαυτό του "Γκάλη". Μετά ήρθε το χρυσό της Πατουλίδου το 1992, δεν έχω καμιά αμφιβολία μέσα μου ότι και αυτό είναι καρπός του Γκάλη. Και όλη η μετέπειτα ανάπτυξη του αθλητισμού στην Ελλάδα. Δεν είναι μόνον ο επαγγελματισμός και η τελειότητα-τελειομανία που έφερε ο Γκάλης. Είναι η δυνατότητα να κοιτάξεις ψηλά, να πιστέψεις ότι μπορείς να είσαι ο καλύτερος όλων, χωρίς τις συναισθηματικές-διανοητικές δυσκολίες που σου προκαλεί η παραζάλη της αλαζονείας: Διότι ο Γκάλης ήταν πάνω από όλα Εργάτης του αθλήματός του, είχε επίγνωση της ανάγκης για σκληρή δουλειά. Το να φαντασιωθείς ότι είσαι ο καλύτερος, όταν μάλιστα έχεις προσόντα, είναι εύκολο. Το δύσκολο είναι να ξεπεράσεις την φαντασίωσή σου και να υλοποιήσεις τον στόχο ως πραγματικότητα.

    Αυτό ήταν που έφερε ο Γκάλης. Έφερε μια κοινωνία μπροστά. Πήρε την Ελλάδα ψωροκώσταινα και την έκανε παγκόσμια δύναμη. Σε έναν μόνον τομέα, ίσως, αλλά πάντως έδωσε αυτοπεποίθηση που ίσως η κοινωνία αυτή δεν είχε από τον καιρό του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου. Πρόκειται για ιστορική αλλαγή.

    Δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο για να περιγράψει αυτό που συνέβη από το τραγουδάκι του συγκροτήματος Φατμέ "Είμαστε πια πρωταθλητές". Λέει όσα γράφω παραπάνω σε πεζό λόγο και αποδίδει όλη την ιστορική διάσταση του επιτεύγματος του Γκάλη.

    Διότι, ας μην γελιόμαστε, τεράστιοι και οι υπόλοιποι παίκτες (Γιαννάκης κλπ.), αλλά Μύθο αυτών των διαστάσεων έφτιαξε μόνον ο Γκάλης. Και το τραγουδάκι που ακολουθεί δεν θα είχε γραφτεί, αν δεν υπήρχε ο Γκάλης. Διότι δεν θα υπήρχε αυτό που "κάτι άλλαξε από χθες":

    Βγαίνω μια βόλτα στην Αθήνα
    και βλέπω φάτσες γελαστές
    Θα ξανάρθει η ρουτίνα
    και θα ξανάρθουνε βροχές
    Θα ξανάρθει η ρουτίνα
    μα κάτι άλλαξε από χτες

    Είμαστε πια πρωταθλητές
    έρχονται άλλες εποχές
    έρχονται άλλες εποχές
    είμαστε πια πρωταθλητές

    Δεν ήταν μάγια και κατάρες,
    που δεν κερδίζαμε ποτέ
    Ήμασταν πάντοτε παικτάρες,
    μα δεν αλλάζαμε μπαλιές
    Ήμασταν πάντοτε ψυχάρες,
    μα δεν πιστεύαμε ποτέ

    Είμαστε πια πρωταθλητές
    έρχονται άλλες εποχές
    έρχονται άλλες εποχές
    είμαστε πια πρωταθλητές

    Πιες απ’ το κύπελλο σαμπάνια,
    να τραγουδήσουμε αγκαλιά
    για τη χαμένη περηφάνια,
    για τη χαμένη μας μαγκιά
    για τη χαμένη περηφάνια,
    που θυμηθήκαμε ξανά.

    • Β.Κ.Σ. avatar
      Β.Κ.Σ. @ Διογένης 08/05/2013 09:55:33

      Διογένη μακάρι να διάβαζε ο Γκάλης αυτά που έγραψες, μακάρι να τα έπαιρναν και να τα έβαζαν σ' ένα σχολικό βιβλίο να τα διαβάζαν όλα τα Ελληνόπουλα!

  11. Tonia G. avatar
    Tonia G. 08/05/2013 09:06:34

    Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝ ΑΘΛΗΤΗΣ.
    α) Μεγαλύτερος Αθλητής για λόγους που όλοι ξέρουμε.
    β) Μεγαλύτερος ΕΛΛΗΝ αθλητής λόγω του χαρακτήρα, της προσωπικότητας και της εντιμότητας του.

    Αν ζούσαμε σε δημοκρατική, ελεύθερη χώρα ο Ν. Γκάλης θα έπρεπε να ήταν Σημαιοφόρος της Ελλάδας σε ΟΛΕΣ τις Ολυμπιάδες και Μόνιμος Πρεσβευτής της Ελλάδος στον ΟΗΕ - UNICEF κτλ.

    Όμως ο ΓΚΑΛΗΣ ουδέποτε υποκλήθηκε στο ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΟΣ και στην ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΣΟΚΟΠΟΙΗΣΗ της Κοινωνίας.
    Είναι ΕΛΛΗΝΑΣ με τη κλασσική σημασία του όρου. Μετριόφρων και Μετρημένος. Θρασύς εκεί που πρέπει... στην Αρρένα με το σπαθί να στάζει αίμα και ιδρώτα.
    Τα λόγια άνηκαν σε άλλους... σε όσους πήραν καρέκλες και χρήμα πατώντας στις ασίστ και στα επιτεύματα του.

    - Ντροπή για τη Ελλάδα που η ΠΡΑΣΙΝΗ ομοσπονδία Μπάσκετ δεν έχει τιμήσει ακόμη αυτό το τεράστιο Ινδαλμα.
    - Ντροπή που δεν έχει αποσυρθεί η φανέλα του στη Εθνική Ομάδα της Ελλάδας
    - Ντροπή στη Κυβέρνηση της ΝΔ που την πρόλαβε ο ΑΡΗΣ και δεν διοργάνωσε ΠΡΩΤΗ ΕΚΕΙΝΗ μέσω της ΓΓΑ φιλικό παιχνίδι της ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ προς τιμήν του.

    Ο τεράστιος Γκάλης διδάσκει Πολιτισμό και Παιδεία γιατί απέρριψε με τη ζωή του το σύστημα, ίσως γιατί δεν ανδρώθηκε εδώ στην χώρα της κεκαλυμμένης φαιδρότητας, του ωχαδερφισμού, της μίζας και της ρεμούλας, της ρουφιανιάς, της μήτρας της Μαφίας και του Νεποτισμού, της εκδημοκρατισμένης δικτατορίας. Θα μπορούσε αν έμπαινε στο ΠΑΣΟΚ να τα είχε ΌΛΑ. Να ήταν Προπονητής, Βουλευτής, ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Το ΠΑΣΟΚ τους μάζευε όλους (όπως όλα τα αντίσοιχα καθεστώτα). Ο Γκάλης ΤΟΥΣ ΤΑ ΤΡΙΨΕ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ... Χωρίς να μιλά, χωρίς δημοσιεύματα, χωρίς δημοσιογραφικά παραπολιτικά. Απλά ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, όπως θα πρεπε να ίσχυε για κάθε έναν από μας... Γι αυτό ο Νίκος Γκάλης αποτελεί ως Άνθρωπος ΚΕΦΑΛΑΙΟ για τη χώρα.
    Κανεις όμως Υπουργός Πολιτισμού αυτό το διαμάντι δεν το βάζει μπροστά σε μια καμπάνια κατά της σχολικής βίας ή κατά του καπνίσματος ή υπέρ του αθλητικού τροπου ζωής... Γιατί κάνενας δεν ενδιαφέρεται όταν δεν υπάρχει "κοκό" στη μέση...
    Χρειάζονται "Νταλλάρες" κύριοι για να γίνονται επιδοτουμενες συναυλίες σε κατάμεστα στάδια όπως έλεγε κι ένας γνωστός μου. Το σύστημα φτιάχνει "Νταλλάρες" για να τους χρησιμοποιεί μετά υπέρ του... "Νταλλάρες" για να γίνεται το απαραίτητο κατηχητικό "μετά μουσικής" κάθε Σάββατο βράδυ στην εκπομπή του Σπ. Παπαδόπουλου... ή της Σεμίνας ή του κάθε καθεστωτικού "επαναστάτη"!

    Ζήτω ο ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ!!!

  12. DebbyTant avatar
    DebbyTant 08/05/2013 16:37:33

    Αυτοθαυμασμο
    αυτοπαινεματα
    κριση μεγαλειου
    δεν ειχε ο μπασκετμπολιστας γκαλης. Γιατι αλλωστε να εχει
    Ηξερε οτι εβαζε σε αθλητικο παιχνιδι μια μπαλλα σε ενα καλαθι.

  13. Κυθήριος Τ. avatar
    Κυθήριος Τ. 08/05/2013 19:56:41

    Νίκο Γκάλη σέ εὐχαριστῶ,γιατί μ' ἔμαθες νά ὀνειρεύομαι μέ τή μπάλα στά χέρια!
    Σ' εὐχαριστῶ γιατί μοῦ χάρισες μιά διέξοδο στά ἐφηβικά μου χρόνια,εἴτε βλέποντάς σε,εἴτε προσπαθῶντας νά σέ...μιμηθῶ!

  14. Ο Χαζος του χωριου avatar
    Ο Χαζος του χωριου 08/05/2013 23:11:59

    Θα παραθεσω στα τοσα μια προσωπικη στιγμη.

    Λιγους μηνες πριν την Ολυμπιαδα της Μοσχας εγινε το προολυμπιακο τουρνουα μπασκετ στο Βεβε της Ελβετιας. 1η φορα επαιζε ο Γκαλης (ως Γεωργαλης) με αφρο μαλλι στην Εθνικη του Ντουκσαιρ με Γιαννακη, Κοκκολακη, Πετροπουλο, Κατσουλη κ.λ.π.

    Την επομενη του αγωνα Ελλαδας - Ελβετιας συναντω στο πανεπιστημιο τον συμφοιτητη μου και διεθνη παικτη τοτε Ζαν Πιερ Εττερ ο οποιος προλαβαινωντας την ετοιμη καζουρα μου λεει, Αυτος οταν πηδαει παιρνει ασανσερ !!!

    Πολλα χρονια μετα....στο Τελ Αβιβ μετα τον ιστορικο ημιτελικο ΟΣΦΠ - ΠΑΟ και ενω πανηγυριζα σαν τρελλος θυμαμαι να ειχα μια σκεψη για τον, αντιπαλο τοτε Νικο Γκαλη, επειδη εχανε προφανως την τελευταια δυνατοτητα για να κατακτησει ενα ευρωπαικο... Κανενας αλλος αντιπαλος αθλητης θα μπορουσε να ειχε μετριασει - εστω προσκαιρα - την τρομερη χαρα μου...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.