#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
21/08/2011 07:07
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Η Εθνική υπέταξε και τον πρωταθλητή του ΝΒΑ!



Η Εθνική ομάδα μπάσκετ νίκησε 69-56 τη Γερμανία και έκανε το 2 στα 2 στο τουρνουά του Μπάμπεργκ. Επεισόδιο μεταξύ Φώτση και Γιάγκλα, εξαιτίας μιας αγκωνιάς του Γερμανού. Για ακόμη ένα παιχνίδι η ομάδα έδειξε ότι της περισσεύει το ταλέντο και η διάθεση.  Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα για το Ευρωμπάσκετ της Λιθουανία, η Εθνική δείχνει ότι βρίσκεται στο γκρουπ των ομάδων που θα παλέψουν για τα μετάλλια. Κορυφαίοι της ομάδας σε άμυνα και επίθεση ο Κώστας Κουφός με 17 πόντους και ο Γιάννης Μπουρούσης (14 πόντοι, 8 ριμπάουντ), ο οποίος έπαιξε εξαιρετική άμυνα πάνω στον σούπερ σταρ του ΝΒΑ, Ντιρκ Νοβίτσκι. Η παρουσία του μεγαλύτερου ίσως ευρωπαίου παίκτη όλων των εποχών για ένα ακόμη καλοκαίρι, παρέα με τους «ξυλοκόπους» της Γερμανίας, αποδεικνύει ότι τα επιχειρήματα περί κούρασης δεν είναι παρά προφάσεις.

Προσγειωμένος εμφανίστηκε ο ομοσπονδιακός τεχνικός, Ηλίας Ζούρος, ο οποίος έχει και αυτός την ευκαιρία να καταξιωθεί ως προπονητής στο πού υψηλό επίπεδο των εθνικών ομάδων: "Σε γενικές γραμμές παίξαμε πολύ καλή άμυνα. Για δεύτερο συνεχόμενο αγώνα ήμασταν καλοί στον τομέα αυτό. Σιγά- σιγά προχωράμε, αλλά πρέπει να μείνουμε συγκεντρωμένοι και προσηλωμένοι στη δουλειά που κάθε μέρα επιβάλλεται να κάνουμε. Δεν θα πρέπει να σταματήσουμε τη δουλειά, θα πρέπει να συνεχίσουμε στον ίδιο ρυθμό. Ήμασταν καλοί, αλλά θα πρέπει να γίνουμε καλύτεροι. Να βελτιωνόμαστε, ειδικά στην άμυνα, που είναι πολύ σημαντικό κομμάτι για την ομάδα μας. Πρέπει να βρούμε τη χημεία και να προχωρήσουμε, ώστε να είμαστε έτοιμοι στο Ευρωμπάσκετ".

Τα δεκάλεπτα: 14-17, 28-43, 37-53, 56-69

ΓΕΡΜΑΝΙΑ (Ντιρκ Μπάουερμαν): Μπένζινγκ 4, Χέρμπερ 3(1), Χάμαν 6, Σούλτζε, Σάφαρτζικ 9(3), Ολμπρεχτ, Σβέλδεμ 6(2), Κέιμαν 15, Γκάρδνερ, Νοβίτσκι 11, Γιάγκλα, Βισόσκι, Στάιγκερ
ΕΛΛΑΔΑ (Ηλίας Ζούρος): Βασιλειάδης 4, Μπουρούσης 14, Ζήσης 11(1), Ξανθόπουλος, Καλάθης 4, Φώτσης 9 (2), Παπανικολάου 4, Μαυροειδής 2, Κουφός 17, Καϊμακόγλου 1, Σλούκας 3(1), Μπράμος

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΕΥΑ avatar
    ΕΥΑ 21/08/2011 08:57:34

    Η Εθνική παίρνει το αίμα μας πίσω..και από τους Γερμανούς

  2. Android avatar
    Android 21/08/2011 12:31:45

    Ελα ρε παιδιά εντάξει τώρα. Η Εθνκή μπάσκετ μια χαρά τους νικάει όλους στα φιλικά και στο "Ακρόπολις" μετά θα βγούμε πρώτοι κλπ. Στις επίσημες διοργανώσεις είναι το θέμα τι θα κάνουμε

  3. vardarskian avatar
    vardarskian 21/08/2011 12:53:00

    τελικά του Μπουρούση του εξασφάλισε φάρμακο ο Μάκαρος;

    • ΕΥΑ avatar
      ΕΥΑ @ vardarskian 21/08/2011 13:02:12

      Μέχρι και τέλη Ιουνίου δεν είχε διαταχτεί ποινική δίωξη για παραβίαση του νόμου για ντόπινγκ..

  4. blue nile avatar
    blue nile 21/08/2011 12:57:55

    Αυτό που με ανησυχεί είναι το περιφερειακό σκοράρισμα που πρέπει να συνεισφέρουν οι κοντοί.
    Και το πάγιο πρόβλημα των περισσότερων περιφερειακών Ελλήνων παιχτών που δεν μπορούν παίξουν πολύ καλά το ένας με έναν.
    Καλά τα συστήματα καλό και το πέρασμα της μπάλας στους ψηλούς αλλά έρχονται στιγμές που οι καλές ομάδες θα παίξουν άμυνα που θα σπάει κόκαλα και δεν θα περνάει κουνούπι. Τότε θέλεις να πάρει ένας τη μπάλα και σε λίγο χώρο να αδειάσει με ντρίπλα τον προσωπικό του αντίπαλο και είτε να πατήσει γερά και να το κολλήσει είτε να δημιουργήσει ρήγμα μπάινοντας προς τα μέσα και μετά να ασιστάρει τους ψηλούς είτε να πασάρει έξω για τρίποντα (η περιβόητη σερβική κοζάρκα ).
    Εκεί νομίζω πως εδώ και χρόνια έχουμε πρόβλημα. Τα δυαροτριάρια μας δεν μπορούν να ντριπλάρουν υπό πίεση και μετά να μπορούν να πατήσουν με γερό jumb stop και αν σηκωθούν ή να φύγουν από τον προσωπικό τους αντίπαλο.
    Από τριάρια: Αλβέρτης, Κακιούζης, Φώτσης, Περπέρογλου, Καιμακόγλου, Βασιλειάδης και τόσοι άλλοι λιγότεροι ή περισσότεροι εύστοχοι παίχτες από ντρίπλα γιοκ. Κανείς τους ποτέ δεν έμαθε το μπάσκετ που ήξερε ο αυτοκαταστροφικός Φάνης ή το ζεστό χέρι του Παπαγεωργίου που το είχε όχι μόνο εν στάσει αλλά μετά από κίνηση.
    Στα δυάρια ο Σπανούλης έπαιζε ωραία το ένας με έναν αλλά όχι με σκοπό να πατήσει και να σηκωθεί στα τέσσερα με έξη μέτρα γιατί εκεί θα κατεδάφιζε τα ταμπλό από την αστοχία αλλά να κάνει διείσδηση που εκ των πραγμάτων όσο και αλτικός να είναι, λόγω του μικρού του ύψους και των μεγάλων κορμιών που υπάρχουν θα δυσκολεύεται εσαεί.
    Πριν είκοσι και κάτι χρόνια δούλευα σε ένα τότε πολύ μοδάτο μπαράκι στη Θεσσαλονίκη και είχα συχνά στη μπάρα Πρέλεβιτς και Παπασαράντου. Τότε ο Μπάνε μου έλεγε ότι δεν συμφωνούσε με τον τρόπο που δουλεύουν οι Έλληνες προπονητές τις μικρές ηλικίες που έβαζαν τους πιτσιρικάδες να ξεποδαριάζονται τρέχοντας στο Σέιχ Σου εκεί που αντοχή έτσι και αλλιώς είχαν και δεν τους έβαζαν να σουτάρουν κάτω απ'όλες τις συνθήκες για να στρώσουν το χέρι τους. Γίνονται έτσι μου΄λεγε καλοί αθλητές αλλά από μπάσκετ λίγα πράγματα.
    Συνυπολογίζοντας και το ότι στις ομάδες τους έπειτα ως άνδρες δεν αναλαμβάνουν συχνά πρωταγωνιστικό ρόλο στο σκοράρισμα αλλά λόγω των ξένων , τότε των ομογενών και μετέπειτα των κοινοτικών είναι κάτι σα κομπάρσοι υπερπολυτελείας.
    Δεν φτάσαμε τυχαία στο σημείο να μην έχουμε σίγουρα χέρια από μέση και μακρυνή απόσταση. Σκεφτείτε τι μπορεί να κάνει μια εύστοχη ομάδα με το ανεπανάληπτο ματς της εθνικής με τις ΗΠΑ που λόγω οίστρου οι διεθνείς δεν έβλεπαν καλάθι αλλά καζάνι.
    Με αυτά τα χρόνια δεδομένα τι δεδομένα τώρα έχει αυτή η εθνική?
    1) Σκυλίσια άμυνα όχι όμως μόνο χαμαλίδικη δηλαδή να παρθούν τα αντίπαλα σουτ με κακές προυποθέσεις αλλά επιθετική πιεστική άμυνα που να οδηγεί σε κλεψίματα και εύκολα καλάθια σε αιφνιδιασμό. Εκεί ο αμερικανοτραφής Καλάθης κεντάει κάτι που ο Ζούρος έδειξε να το έχει υπ'όψιν.
    2) Τα ριμπάουν για τί αν πιέζεις πολύ έξω κινδυνεύεις να μην πας σε γρήγορα μπλοκ άουτ αλλά νομίζω ότι οι λιγότερο ή περισσότερο ψηλοί μας είναι αρκετά γοργοπόδαροι και με καλές τοποθετήσεις οπότε μάλλον θα τα καταφέρουν. Όποτε τα παίρνουν σωστά και γρήγορα να ψάχνουμε πάλι αιφνιδιασμό.
    3) Στις οργανωμένες επιθέσεις σωστή τροφοδότηση των ψηλών που πρέπει λόγω προσόντων και ικανοτήτων να σηκώσουν το κύριο βάρος στο σκοράρισμα. Όταν πονέσεις τον αντίπαλο κοντά στο καλάθι ευκολότερα μετά θα έχεις στατικά και αμαρκάριστα σουτ στη περιφέρεια. (Ο Τάνιεβιτς έχει εκμεταλευτεί παμπολλες φορές παρόμοιες καταστάσεις)
    4) Πολλή δουλειά από τον πάγκο στα συστήματα της επίθεσης, μη μένουμε μόνο στο peak and roll σε παραλλαγές αλλά απαραίτητη η δημιουργική φαντασία: υπερφορτώσεις, διπλοσκριναρίσματα , κινήσεις προσποίησηςσ την base line με αλλαγές κατευθύνσεων χωρίς τη μπάλα θα δοκιμάσουν τις ικανότητες των παιχτών και μαζί με την αξιοποίηση του δυναμικού και το μπλοκάρισμα των ατού των αντιπάλων θα αναδείξουν πιότερα το άστρο του Ζούρου.
    5) Ψυχολογία που κακά τα ψέματα εννιά στις δέκα την έχουμε και
    απαραίτητα ΤΥΧΗ.
    Άντε και καλό βάθρο !

  5. Φειδίας avatar
    Φειδίας 22/08/2011 01:19:47

    Εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴν πολὺ καλὴ ἀνάλυσι, φίλε blue nile.
    Ὁ ἕνας καὶ μοναδικὸς θεὸς (ὁ μέγας Νὶκ) λείπει βεβαίως, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν χρειαζόταν κἂν νὰ τὸ πῇς. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια λείπουν παῖκτες ποὺ ἔστω νὰ θυμίζουν κάτι ἀπ᾿ αὐτόν, ὅπως ἐτόνισες (καὶ ἐπεσήμανες καὶ τὴν αἰτία). (Παπαγεωργίου... καλά, εἶσαι μεγάλος! Βάλε καὶ Κώστα Πετρόπουλο, τοῦ Ἀπόλλων Πατρῶν!)
    Ὡστόσο, ἔστω καὶ μὲ τὰ προβλήματα (οὐδεὶς τέλειος), τὸ μπασκετάκι τό ᾿χουμε καὶ δὲν πάψαμε ποτὲ νὰ τό ᾿χουμε.
    Ἐὰν κερδίσουμε καὶ τὸν Κουφό, ὁ ὁποῖος μέχρι τώρα ἦταν ἀπών, θὰ εἶναι καλό.
    Καλὴ ἐπιτυχία!

  6. blue nile avatar
    blue nile 22/08/2011 04:18:45

    Αν και τότε φανατικός παοκτσής τον χαιρόμουν τον Νικ. Τον θεωρώ το μεγαλύτερο αθλητή εκτός ΝΒΑ τη δεκαετία του 80΄ . Ήταν εξαιρετικός και ο Ντράζεν την ίδια εποχή μα πιο πολύ με συγκινούσαν τα ντράιβ του Γκάλη ανάμεσα στους ψηλούς παρά η τάχιστη εκτέλεση με άλμα του στυλ μόλις πηδάω εφημερίδα του άτυχου Κροάτη.
    Καλά έκανες Φειδία και μας θύμισες τον Πετρόπουλο ένα πραγματικό Νουρέγιεφ του παρκέ.
    Συμφωνώ ότι το μπάσκετ το'χουμε και είναι το καλύτερο ομαδικό μας άθλημα. Βέβαια παίζει ρόλο σε αυτό και το ότι από το 87΄και μετά πολλά παιδιά ασχολούνται με αυτό. Αλλά, επιτρέψτε μου λίγο να γκρινιάξω, σα να'χει πάρει λάθος δρόμο. Κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουν οι υπεύθυνοι ότι προέχει η διεξοδική εκμάθηση της τεχνικής και η άοκνη εξάσκηση στην καλή εκτέλεση και όχι η παραπάνω από ένα σημείο εκγύμναση και αντοχή. Μιλάω για τις μικρές ηλικίες. Ο παίχτης στα δεκατέσσερα με δεκαπέντε πρέπει να ξέρει όλο το μπάσκετ και να παίζει με τον τρόπο που θα παίζει και στα εικοσιπέντε απλά με το πέρασμα των χρόνων θα αυξάνει τη δύναμη του και τη προσαρμοστικότητα του σε όλες τις συνθήκες. Εδώ οι προπονητές για να βγάλουν αποτέλεσμα πήζουν τα παιδιά στην άμυνα και στη φυσική κατάσταση που μικρά έτσι και αλλιώς την έχουν και δεν τα αφήνουν να χαρούν πέντε δέκα δημιουργικές φάσεις. Άμυνα όμως μπορείς να παίξεις και να μάθεις στα είκοσι είναι πιο πολύ θέμα θέλησης και αντοχής, το να εκτελείς σωστά πρέπει να το μάθει κάποιος μικρός όπως και πρέπει να μαθαίνει να παίρνει πρωτοβουλίες. Ο μπασκετικός αέρας είναι σίγουρα θέμα ταλέντου αλλά είναι και υπόθεση εκμάθησης και συνήθειας. Ο Ντούντα πάντα τα έλεγε αλλά ποιος τον άκουγε.
    Στο ποδόσφαιρο είμαστε έτη φωτός πίσω και για να πάρουμε αποτελέσματα πρέπει να λειτουργούμε με πρακτικές Ρεχάνγκελ και Σάντος, αιωνία βαρεμάρα δηλαδή που ενίοτε την διαταράσει ευχάριστα η χαρά του τελικού αποτελέσματος
    (σε εκείνο το εντελώς απρόσμενο 2005 η επιστήμη σηκώνει τα χέρια της και το λόγο έχουν μεταφυσικές εξηγήσεις).
    Στο μπάσκετ όμως μπορούμε να διακριθούμε παίζοντας πιο δημιουργικά.
    Το λέω και το πιστεύω.

  7. blue nile avatar
    blue nile 04/09/2011 11:37:03

    ....2004... όχι 2005...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.