#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
13/12/2010 19:24
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Γεωπολιτική και Ποδόσφαιρο

Οι βαθύτερες  γεωπολιτικές προεκτάσεις της επιλογής των χωρών φιλοξενίας του παγκόσμιου κυπέλλου ποδοσφαίρου

Σύμφωνα με τον George Orwell, ο σοβαρός αθλητισμός  είναι σαν τον πόλεμο, μείον τους πυροβολισμούς. Ο μάνατζερ θρύλος της Liverpool FC, Bill Shankly, είχε πει κάποτε, πως το ποδόσφαιρό δεν είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου, αλλά κάτι πολύ πιο σημαντικό!

Για αυτό, αξίζει να εξετάσουμε τις βαθύτερες συνέπειες της πρόσφατης επιλογής των χωρών που θα φιλοξενήσουν τα παγκόσμια κύπελλα ποδοσφαίρου του 2018 και του 2022. Οι μέχρι τώρα ενδείξεις που προκύπτουν από τη μάχη για το χρίσμα, είναι ότι η Ρωσία και το Κατάρ νίκησαν κατά κράτος τις υποψηφιότητες των ΗΠΑ, της Αγγλίας, και της Ιαπωνίας. Ένα αποτέλεσμα που αντανακλά την νέα γεωπολιτική πραγματικότητα, μετά τη παγκόσμια οικονομική κρίση. Οι νέες πλούσιες σε ρευστότητα οικονομικές δυνάμεις, επικράτησαν με ευκολία, έναντι  των δημοσιονομικά ταλαιπωρημένων χωρών του παλιού G7. Οι ηττημένοι, όμως, δεν δέχθηκαν το αποτέλεσμα με χάρη. Ο Ομπάμα μάλιστα, δήλωσε πολύ ωμά, πως η FIFA έκανε λάθος επιλογή. Από τη πλευρά της, η FIFA ανταπάντησε λέγοντας, πως η απόφαση της βασίστηκε σε μια  στρατηγική ανοίγματος καινούργιων αγορών για το δημοφιλές άθλημα. Οι Άγγλοι σχολιαστές μυρίστηκαν κομπίνα. Πως αλλιώς, λένε, η υποψηφιότητά τους που πήρε τη κορυφαία βαθμολογία, κατέληξε τελευταία;



Οι πιο πρόσφατες  προβολές-εκτιμήσεις  της Παγκόσμιας Τράπεζας, θέλουν τη Βραζιλία, τη Ρωσία, την Ινδία, και τη Κίνα, να συνεισφέρουν το 62% της παγκόσμιας ανάπτυξης στα επόμενα 20 χρόνια, μεγάλο δηλαδή ποσοστό συγκρινόμενο με το αντίστοιχο 13%  των χωρών της G7. Αυτό σημαίνει τεράστιες προοπτικές για: τα δικαιώματα αναμετάδοσης, αθλητικά είδη, ηλεκτρονικά παιχνίδια, και άλλα παρόμοια κόλπα που ενισχύουν τη σύγχρονη αθλητική αγορά. Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι για τους οποίους το ποδόσφαιρό, διάσημο για τις σκοτεινές του οικονομικές συναλλαγές, θα αισθάνεται πιο άνετα στις αναδυόμενες οικονομίες.

Είναι χαρακτηριστικό, πως ένας από τους όρους που η FIFA έθεσε στη βρετανική υποψηφιότητα, ήταν η εξαίρεση από ποινές για ξέπλυμα χρημάτων, σε άτομα εξουσιοδοτημένα από τη FIFA! Το μεγάλο αφεντικό της, ο Sepp Blatter, γνωστός και ως ο «πάπας του ποδοσφαίρου», έκανε μια έκκληση της τελευταίας στιγμής στα μέλη της επιτροπής που θα ψήφιζε τις υποψηφιότητες, θυμίζοντας τους κινδύνους της βρετανικής ερευνητικής δημοσιογραφίας, που ήδη κόστισαν πολλά σε δυο μέλη της ομοσπονδίας τους. Τέτοιου είδους ανησυχίες δεν υφίστανται στη Ρωσία, την οποία οι Αμερικανοί διπλωμάτες (κατά τη WikiLeaks) περιγράφουν ως χώρα όπου η μαφία συνεργάζεται στενά με τη κυβέρνηση. Από την άλλη, ούτε το Κατάρ φημίζεται για τον αποκαλυπτικό του τύπο, ή την ύπαρξη κάποιας ζωντανής πολιτικής  αντιπολίτευσης.

Το ποδόσφαιρο δεν είναι το μόνο άθλημα το οποίο ελκύουν οι νέες αναδυόμενες αγορές.  Στις επόμενες δεκαετίες, προβλέπεται να επενδυθούν τρισεκατομμύρια δολάρια σε συμφωνίες υποδομών σε αυτά τα κράτη, και για πρώτη φορά στην ιστορία, οι μεγάλοι κατασκευαστές της Δύσης, θα συναντήσουν ντόπιο ανταγωνισμό. Θα πάθουν άραγε  τα ίδια που έπαθαν και οι υποψηφιότητες της Αγγλίας και της Αμερικής; Χάρη στη WikiLeaks, γνωρίζουμε τι ακριβώς σκέφτεται ένα μέλος του βρετανικού κατεστημένου. Στη διάρκεια γεύματος στο Kyrgyzstan, ο πρίγκιπας Andrew χαρακτήρισε την εν εξελίξει διερεύνηση για διαφθορά, για  μια εμπορική συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία, ως «ηλιθιότητα». Το ακροατήριο του, αποτελούμενο από επιχειρηματίες που ψάχνουν για ευκαιρίες σε νέες περιοχές, τον επικρότησε με ενθουσιασμό.

Η ίδια η WikiLeaks αποτελεί ένα σύμβολο αυτού του διλήμματος. Όπως όλα δείχνουν, δεν αποκαλύπτει τα εσωτερικά της ρωσικής ή της κινεζικής κυβέρνησης. Αυτοί που υφίστανται την οργή της, και που παλεύουν με ζητήματα διαφάνειας, είναι η Αμερική και οι σύμμαχοί της. Αν υπήρχε ένας αντίστοιχος Ρώσος Assange,  μάλλον θα κατέληγε ως τροφή για τα ψαράκια. Η δε Κίνα, δεν τόχει  σε τίποτα να φυλακίσει έναν νομπελίστα, και να απειλεί με κυρώσεις όσα κράτη παρευρίσκονται στη τελετή απονομής! Ο  Μαρξ  αντικαταστάθηκε, όχι από τον Adam Smith, αλλά από τον Niccolò Machiavelli.

Μέχρι τώρα  πιστεύαμε πως τα κράτη με αυταρχικές κυβερνήσεις και με θεσμική διαφθορά, ήταν καταδικασμένα στην ασημαντότητα. Ο Francis Fukuyama υποστήριξε πως ο μόνος τρόπος για να προχωρήσει ο αναδυόμενος κόσμος θα ήταν να συγκλίνει με το Δυτικό μοντέλο του καπιταλισμού και της δημοκρατίας. Όμως αυτά τα έγραφε λίγο μετά τη λήξη του ψυχρού πολέμου, όταν η Δύση ήταν θριαμβεύτρια. Το ερώτημα που τίθεται σήμερα δεν είναι αν ο αναπτυσσόμενος κόσμος θα μπορέσει να συγκλίνει με τη Δύση, αλλά αν η Δύση, για να παραμείνει ανταγωνιστική, θα πρέπει να συγκλίνει με τον αναδυόμενο κόσμο. Και κάτι τέτοιο σημαίνει, πως θα δούμε ένα ολοκαίνουργιο είδος παιχνιδιού να παίζεται στο νέο κόσμο που αναδύεται.

S.A.-Newsweek.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. A.M. avatar
    A.M. 13/12/2010 19:34:38

    Βλέπω μόνο μια καλά στοπαρισμένη μπάλα.
    Και γώ που νόμιζα πως η μπάλα στοπάρετε μόνο με στήθος ή πόδι.
    Μαθαίνει ο άνθρωπος όσο ζεί.
    Εμπλουτίζει την γνωσιακή βάση δεδομένων του.

    • Μικρός Οδυσσέας avatar
      Μικρός Οδυσσέας @ A.M. 13/12/2010 21:39:15

      Στρώνει τη μπάλα για την επερχόμενη. Με μπερδεύει μόνο ότι φορούν το ίδιο νούμερο. 4...

      • Strange Attractor avatar
        Strange Attractor @ Μικρός Οδυσσέας 13/12/2010 22:14:15

        Στο νούμερο κόλλησε το μάτι σου;

        • danaos avatar
          danaos @ Strange Attractor 14/12/2010 07:53:36

          Η Μπάλα είναι το δόλωμα! Ο στόχος αλλού είναι βρε!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.