#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
24/06/2010 10:27
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ένας «παλιομοδίτης» προπονητής...



Ένας «παλιομοδίτης» προπονητής, πατέρας και άνθρωπος είναι πάνω από όλα ο Ρεχάγκελ. Ένας τύπος που (τις λίγες φορές που τον είδα από κοντά) δείχνει 15 χρόνια μικρότερος, έχει σπινθηροβόλο βλέμμα και δομημένο σύστημα αξιών.

Αυτοπροτάθηκε στην Εθνική, πήρε τον Τοπαλίδη μέσω βιογραφικού και ξεκίνησε. Στο πρώτο του παιχνίδι τρώει 5 από τη Φινλανδία, αρχίζει την εκκαθάριση, πείθει τον Ντέμη να γυρίσει στην Εθνική και σε ένα μήνα παίρνει 2-2 εκτός από τους Άγγλους, σε ένα ματς που μπορούσε να το κερδίσει. Ο απλός παρατηρητής κατάλαβε τότε ότι κάτι αλλάζει στην Εθνική.

Ποδοσφαιρικό ταλέντο στην Ελλάδα υπήρχε πάντοτε. Η Εθνική ήταν κάτι σαν πάρεργο, σαν καταξίωση για τους παίκτες, δεν χρειαζόταν δα να σπάσουν και τα πόδια τους.

Διάλεξε αυτούς που του ταίριαζαν, έμειναν αυτοί που στρίμωξαν το εγώ τους σε μια ποδοσφαιρική εθνική ομάδα. Στα προκριματικά για την Πορτογαλία ξεκινά με 2 ήττες, αλλά μετά πάει τρένο και ρίχνει την προειδοποιητική βολή τέτοιες μέρες το 2003. 0-1 μέσα στην Ισπανία. Μετά τον θρίαμβο του 2004 αρνείται ευγενικά τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας, όπως αρνείται και να την αφήσει για την Εθνική Γερμανίας, στην οποία τον έχει καλέσει δημόσια να αναλάβει ο Franz Beckenbauer.

Στην ξιπασμένη και νεόπλουτη με δανεικά ελληνική κοινωνία του 2004 κάποιος μιλάει για ηθική: «θα ήταν ανήθικο να αφήσω τώρα τους Έλληνες», λέει. Και αντί να γυρίσει στη Γερμανία να ετοιμάσει μια ομάδα για το Μουντιάλ του 2006 χωρίς προκριματικά, ή να εξαργυρώσει την επιτυχία με ένα μυθικό συμβόλαιο σε τριτοκοσμική χώρα, βολοδέρνει στην καθ΄ ημάς Ανατολή  και χάνει την πρόκριση στις λεπτομέρειες και κυρίως επειδή έχασε στην Αλβανία την πρώτη αγωνιστική, με μια ντουζίνα χαμένες ευκαιρίες.

Τότε έγινε η αποκαθήλωση του. Η μεγάλη πλειοψηφία των «ειδικών» και των ΜΜΕ ξιφούλκησε εναντίον του. Οι εμμονές του και τα δικά του παιδιά, τα συστήματα του, το γιατί δεν εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, γιατί δεν βλέπει δια ζώσης τα ματς στην Ελλάδα τύπου ομάδων  «Λαμογιακός-Δώθε βρέχει λεφτά ΟΠΑΠ».

Ήθελε να μείνει και έμεινε. Δραπέτευσε από την «Αγία Ελένη» που θέλαμε να τον στείλουμε και γύρισε για το ρέκβιεμ. Μόνο που αυτό αργούσε 4 χρόνια. Ενδιάμεσα θα οδηγήσει μια πολύ ανανεωμένη Εθνική στα γήπεδα της Αυστρίας για το ευρωπαϊκό του 2008 και μέσω Ουκρανίας θα πάει στο δικό του όμορφο Βατερλό, στη Νότια Αφρική, με την αρμάδα του Μέσι απέναντι του. Απέναντι της θα παρατάξει μια ομάδα με 4 σέντερ μπακ, ταμπουρωμένη μεν, αλλά ποδοσφαιρική ομάδα, όχι ομάδα μπράβων της παραλιακής, ότι είχε μείνει από την «παλιά φρουρά» και κάποιους νέους που γουστάρει. Στο 70¨θα πετάξει το μπουφάν στον πάγκο και θα πέσει μαχόμενος.

Από μία δουλειά, από μια σχέση και καμιά φορά και από τη ζωή επιλέγεις πότε θα φύγεις και κυρίως πως θα φύγεις...

Ο …κανονικός βασιλιάς Όθωνας έφυγε στις 23/10/1862 αφού προηγουμένως είχαν εκδηλωθεί ανταρσίες. Όταν επέστρεψε εσπευσμένα από την περιοδεία του στις επαρχίες με το πλοίο Αμαλία στον Πειραιά έκανε μεταβολή και  έφυγε μες τη νύχτα, δεν ξεμπάρκαρε να εξαντλήσει τις πιθανότητες παραμονής του στη βασιλεία.

Μάλλον βαρέθηκε τα καμώματα μας μετά από 30 χρόνια και ίσως μελαγχόλησε με την αχαριστία μας, καθώς όταν έπεσε χολέρα στην Αθήνα στη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου, είχε μείνει με την Αμαλία στην πόλη, ενώ (οποία έκπληξη) οι πολιτικοί της εποχής είχαν πάρει τα όρη και τα βουνά

Ο δικός μας Όθωνας, ο Ρεχάγκελ, δεν φεύγει ακριβώς διωγμένος, αλλά μάλλον του έχουμε δείξει την πόρτα και του λέμε ότι πέρασαν τα χρόνια και στον προθάλαμο περιμένει ο αντικαταστάτης. Αυτός νιώθει ότι έφθασε στο τέρμα. Έμεινε στο Ντέρμπαν να αποφορτισθεί, δεν επέστρεψε με την Εθνική, θα δει ενδεχομένως και κάποια ματς και πιθανόν να ψάξει για δουλειά.

Δεν μας κατάλαβε ποτέ, δεν τον κατανοήσαμε ποτέ, υπήρχε μία αμοιβαιότητα. Στα χρόνια του Ρεχάγκελ η Εθνική ήταν μια νησίδα πατρικής λειτουργίας. Καλούσε παίκτες και όταν δεν έπαιζαν, ακόμη κι αν δεν είχαν ομάδα, μετά από μακροχρόνιους τραυματισμούς. Αυτός είπε ότι πέρασε μερικά από τα πιο ωραία χρόνια της ζωής του με την Εθνική.

Και όλοι εμείς περάσαμε κάποια πολύ ωραία βράδια, έστω κι αν λόγω χαμένου στοιχήματος ο γράφων πήγε στην Ομόνοια με τα πόδια μετά τον ημιτελικό με την Τσεχία.

Ο Κλαούζεβιτς έλεγε πόσο σημαντικό είναι να ξέρεις πότε θα επιτεθείς και πότε θα αμυνθείς. Αυτό ο Ρεχάγκελ το γνωρίζει απόλυτα.

Και η τύχη του επεφύλαξε να πέσει με τον Ντιέγκο στο ρόλο του Ουέλλινγκτον και του Μπλύχερ… Νοτιοκορεάτης

Μικρός Οδυσσέας





ΥΓ: Τώρα με τον Σάντος θα χορτάσουμε μπάλα. Σύγχρονο ταμπούρι, overlapping στα άκρα, 3 κόφτες σύρτες, η χαρά της ανίας

ΣΧΟΛΙΑ

  1. man8os avatar
    man8os 24/06/2010 10:33:37

    Τελικα φευγει ο Ρεχαγκελ?

  2. Aris. A avatar
    Aris. A 24/06/2010 10:37:19

    Οτο πάντα θα σε τιμούμε και θα σε ευχαριστούμε για την χαρά του 2004.
    Η γεννιά μας ήταν τυχερή που έζησε αυτά τα τρια μαγικά παιχνίδια.
    Μετά τις χαρές της οικογενειάς μου ήταν η μεγαλύτερη χαρά που έζησα.
    Πάντα θα σε αγαπάμε και θα σε ευγνωμονούμε.
    Καλή συνέχεια φίλε.

    • man8os avatar
      man8os @ Aris. A 24/06/2010 10:42:07

      Ο Οτα εχει περασει για παντα στην ιστορια. Ημαστε περηφανοι για αυτον. (Αν συνεχιζε για αλλα 2 χρονια θα μου αρεσε)

      • man8os avatar
        man8os @ man8os 24/06/2010 10:42:28

        *Οτο

  3. antiathlitikos avatar
    antiathlitikos 24/06/2010 10:45:38

    Καλημέρα, ταξιδευτή μου! Υπέροχο το κείμενό σου και ο βαθμός μου για τη λογοτεχνικότητα ήταν μάλλον αυστηρός, άσε που δεν πέρασε και κανένα από τα στοιχήματα που της αντιστοιχούσαν ...

    Δε σκοπεύω να ξενερώσω κανέναν ούτε να αποπροσανατολίσω τη συζήτηση από το συναίσθημα, τη λογική ανάλυση, τα ευχαριστήρια και τη λογοτεχνικότητα. Πέρα από όλα αυτά τα υπέροχα και (πλέον) νοσταλγικά, πέρα από τα πάθη και τις εύλογες διαφωνίες, παραθέτω εδώ «στεγνά» τα στατιστικά του Ρεχάγκελ, αντιπαραβάλλοντάς τα με τα αντίστοιχα τα οποία ο Όθωνας επέτυχε (αθροιστικά ως παίκτης και ως προπονητής) στη Bundesliga:

    Εθνική Ελλάδας:

    Ποσοστό νικών 50%
    Ποσοστό Ισοπαλιών 21%
    Ποσοστό Ηττών 29%
    Σχέση τερμάτων υπέρ/κατά: 1,26

    Bundesliga:
    Ποσοστό νικών 48%
    Ποσοστό Ισοπαλιών 25%
    Ποσοστό Ηττών 27%
    Σχέση τερμάτων υπέρ/κατά: 1,28!

    Η σταθερότητα, η μεγάλη διάρκεια και οι σχεδόν μηδενικές αποκλίσεις από εξωφρενικά «ίδιες» επιδόσεις παντού (!) είναι ανατριχιαστκές αλλά ταυτόχρονα και τα μόνα πραγματολογικά στοιχεία που διηγούνται πεζά την «πραγματικότητα» του Γερμανού χωρίς φιοριτούρες – επιβεβαιώνοντας παράλληλα και τα ... μαθηματικά των μεγάλων αριθμών.

    Αυτός ήταν ο Ρεχάγκελ προ του 2001, αυτός διατηρήθηκε με ... θρησκευτική ευλάβεια και κατά τη δεκαετία (!) που καθοδήγησε την Εθνική.

    Απλώς, μαζί με τους αμείλικτους αριθμούς, η στατιστική δείχνει ότι με όλα του τα ίσα του και τα στραβά του ο Όθωνας «ριμούλκησε» την Εθνική προς τη μεριά των δικών του επιδόσεων και δε συνέβη το αντίθετο!

  4. Lalakis avatar
    Lalakis 24/06/2010 10:52:42

    να παει στο καλο να παρη και τον χαριστεα μαζυ του, άϊντε πια.

    • Lalakis avatar
      Lalakis @ Lalakis 24/06/2010 11:43:03

      να παρει μαζυ του και τον λουμπινιαρη τον σαμαρα που μονον σεντερ φορ δεν ειναι. και τον νινη το κακομαθημενο αταλαντο αλβανοπουλο.

    • αναρχοδεξιός avatar
      αναρχοδεξιός @ Lalakis 24/06/2010 11:45:29

      ναι! να έρθει ο σάντος και να φέρει τους παιχταράδες του επιτέλους. σε 50 χρόνια πάλι θα ξαναπροκριθούμε σε κάποια μεγάλη διοργάνωση χαχαχα.
      όσο υπάρχουν λαλάκηδες σ' αυτή τη χώρα, πάντα έτσι θα είναι αυτή η χώρα.

      • Lalakis avatar
        Lalakis @ αναρχοδεξιός 24/06/2010 11:57:39

        μιπως ειστε και σεις ατζεντιδες ποδοσφεριστών; για το μπακαγιοκο;

      • αναρχοδεξιός avatar
        αναρχοδεξιός @ αναρχοδεξιός 24/06/2010 12:10:13

        ε όχι και ατζέντης ο ότο. ο άνθρωπος στήριξε τα παιδιά του. σ' αυτή τη χώρα όποιος προσφέρει πραγματικά τρώει φάπες.

  5. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 24/06/2010 11:21:48

    Όμορφο,εύστοχο,λυρικό κύριε λογοτέχνα μου!

    Ο Γερμανός μπορεί να μην μας ανέπτυξε ποδοσφαιρικά, (πως θα μπορούσε άλλωστε μόνος του να το κάνει), όμως σφυρηλάτησε χαρακτήρα νικητή σε μια ομάδα που ήταν ποδοσφαιρικός παρίας του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Και βέβαια, όπως όλοι οι σπουδαίοι άνθρωποι, είχε κι' αυτός τις εμμονές του. Μήπως όμως αυτό που εμείς θεωρούμε εμμονή, στη δική του νοοτροπία και αντίληψη είναι η προσήλωση σε αρχές, στήριξη σε συνεργάτες και φίλους?
    Τέλος πάντων!
    Όλα τα ωραία πράγματα έχουν ένα τέλος. Το ποδόσφαιρο είναι πανέμορφο αρκεί να μην το παίρνεις πολύ σοβαρά! Ευχαριστούμε το Γερμανό για ότι προσέφερε στο μικρό ποδοσφαιρικό μας χωριό. Η δόξα ανήκει σε αυτόν και στους παίκτες του και σε κανέναν άλλο.


    ΥΓ.
    Εκπληκτικός, απολαυστικός Ηλίας Μπαζίνας σήμερα στο Φίλαθλο για την ελληνική αχαριστία. Δένει απόλυτα με το κείμενο του μικρού ταξιδευτή.
    h**p://www.sport-fm.gr/newspapers/latest/filathlos

  6. NTINOS avatar
    NTINOS 24/06/2010 11:48:34

    Ο ΡΕΧΑΓΚΕΛ ΧΑΡΙΣΕ ΜΑΖΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΑΓΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ.
    ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ.

  7. fitsulas avatar
    fitsulas 24/06/2010 11:58:15

    Μέχρι το '04 έκανε παπάδες. Μετά όμως στρογγυλοκάθησε στην κούπα και έτρωγε από τα έτοιμα. Η επιλογή Σάντος μεγάλο λάθος. Ακολουθεί κι αυτός τη συνταγή με τους φιλότιμους μπετατζήδες να παίζουν ταμπούρι. Θέλουμε προπονητή να προωθήσει και να δουλέψει τα πιτσιρίκια του Νιόμπλια που είναι όλοι μπαλαδόροι. Η περίπτωση Κοτσιανικούλη είναι ενδεικτική της ακαταλληλότητάς του.

    • Lalakis avatar
      Lalakis @ fitsulas 24/06/2010 12:00:09

      θελουμε ελληναρά στιλ αλεφαντου. τερμα οι ξενοφερτοι που τα αρπαζουν απ τους ατζεντιδες προοθοντας αταλαντους

      • αναρχοδεξιός avatar
        αναρχοδεξιός @ Lalakis 24/06/2010 12:37:00

        τον παπαποστόλου ρε. ο μεγαλύτερος προπονητής, μετά το δανιήλ, που περασε από τα ελληνικά γήπεδα.

  8. antiathlitikos avatar
    antiathlitikos 24/06/2010 12:04:58

    Έχω inside information ότι ο Φραντς τηλεφώνησε μετανιωμένος και επειγόντως στον Otto να του ζητήσει, τώρα που δεν έχει σταθερή απασχόληση, τεχνική βοήθεια σε part time βάση, αφού το κασκολάκι του Λεβ δεν αρκεί για τον επικείμενο ευρωπαϊκό πόλεμο. Κι ο Otto του απάντησε: «Κοίτα Φραντς, αφού το μειράκιο δεν κατάλαβε ότι οι Σέρβοι του προσφέρανε την ευκαιρία να προκριθεί ως δεύτερος ακόμη και με ήττα για να παίξει με τα Αμερικανάκια, θα προτιμήσω λίγες διακοπές και τα ξανασυζητάς με τη Μπεάτε για το επόμενο Μουντιάλ» ...

    ΥΓ: Το συμβάν επιβεβαιώνεται εμμέσως και από την παραπλανητική δήλωση του Κάιζερ, που κατηγόρησε υποκριτικά τους Εγγλέζους για ηλιθιότητα. Ο πόλεμος θα είναι μέχρις εξοντώσεως!

  9. lotofagos avatar
    lotofagos 24/06/2010 12:33:27

    Στη Γερμανια αξια αποκαλειται και 'Rehakles'

    • Lalakis avatar
      Lalakis @ lotofagos 24/06/2010 12:53:46

      σε εμας αποκαλειται ρεμπεσκες

      • lotofagos avatar
        lotofagos @ Lalakis 24/06/2010 14:50:53

        Βλεπω οτι οι αποψεις διιστανται...

  10. antiathlitikos avatar
    antiathlitikos 24/06/2010 13:27:43

    Να περάσουν οι Ιταλιάνοι δεύτεροι, να δω τι θα κάνουν οι Ολλανδοί!

    Δανία – Ιαπωνία, Χ ημίχρονο, Χ τελικό, απόδοση 4,40
    Καμερούν – Ολλανδία, Χ ημίχρονο, 1 τελικό, απόδοση 9,00

    Και για πολλά γούστα:
    Σλοβακία – Ιταλία, πρώτο γκολ Μοντολίβο, απόδοση 15,00

  11. kastroHEL avatar
    kastroHEL 24/06/2010 14:14:57

    βρε Lalakis εσυ που ξερεις να βρηζεις...ποιον θεωρεις οτι θα ηταν καλητερος απο τον Οτο???γιατι στην Ελλαδα ειμαστε ολοι μαγκες και επαναστατες του καναπε...

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ kastroHEL 24/06/2010 14:38:13

      Σου απάντησε πιο πάνω: Τον Αλέφαντο!!!!

      • kastroHEL avatar
        kastroHEL @ Strange Attractor 24/06/2010 15:21:04

        Παναγια μου!!!!απο τοτε που πηρανε ecdl οι κεθε λογεις μακακες σπαμαρουν παντου!!!

    • Lalakis avatar
      Lalakis @ kastroHEL 25/06/2010 09:06:22

      καστρο για τον ευτο σου μιλας;

  12. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 24/06/2010 15:13:11

    Παραθέτω και προσυπογράφω, αναλογιζόμενος τον μικρό μου ήρωα Λιονέλ και περιμένοντας να τον απολαύσω όταν θα σηκώνει τη κούπα.

    «Καθώς περνούν τα χρόνια, και έμαθα να αποδέχομαι αυτό που είμαι, συνειδητοποιώ πως είμαι απλά ένας ζητιάνος του καλού ποδοσφαίρου. Γυρνάω στα γήπεδα του κόσμου, με τεντωμένο χέρι, εκλιπαρώντας: Μια τρίπλα, ένα σπάσιμο της μέσης σας παρακαλώ. Και όταν δω μια τέτοια φαντεζί κίνηση, όταν δηλαδή δω καλό ποδόσφαιρο, ευχαριστώ τη τύχη μου για το θαύμα που απόλαυσα, και αδιαφορώ για το ποια ομάδα ή ποια εθνική το πέτυχε.»

    Eduardo Galeano από το βιβλίο του: «Soccer in Sun and Shadow”.

    • Lalakis avatar
      Lalakis @ Strange Attractor 25/06/2010 09:05:55

      και γω το ιδιο φιλε

  13. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 24/06/2010 15:28:00

    "Το ποδόσφαιρο είναι η τελευταία ιερή παράσταση των καιρών μας. Κατά βάθος πρόκειται για ιεροτελεστία, αν και είναι μια απόδραση. Ενώ άλλες ιερές παραστάσεις βρίσκονται σε παρακμή, ακόμα και η θεία λειτουργία, το ποδόσφαιρο είναι η μοναδική που μας έχει απομείνει. Είναι το θέαμα που αντικατέστησε το θέατρο...

    Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν στιγμές που είναι αποκλειστικά ποιητικές: οι στιγμές των «γκολ». Κάθε γκολ είναι μια εφεύρεση, πάντα μια ανατροπή του κανόνα: Κάθε γκολ είναι αναπόφευκτο, λαμπρό, καταπληκτικό και μη αναστρέψιμο. Όπως ακριβώς και ο ποιητικός λόγος...

    Και το «ντριπλάρισμα» είναι ποιητικό αφ’ εαυτού (ίσως όχι πάντα, όπως είναι το γκολ). Στην πραγματικότητα το όνειρο κάθε παίκτη (το οποίο συμμερίζεται και κάθε φίλαθλος) είναι να ξεκινήσει από τη σέντρα, να τους ντριπλάρει όλους και να σημειώσει γκολ. Αν, μέσα στα όρια του επιτρεπτού, μπορεί κανείς να φανταστεί κάτι το έξοχο στο ποδόσφαιρο, τότε είναι αυτό ακριβώς. Δεν συμβαίνει όμως ποτέ...

    Το πεζό ποδόσφαιρο είναι το λεγόμενο συστηματικό (το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο), και το σχήμα του είναι το εξής:

    Το «γκολ» επαφίεται στην τελική ενέργεια ενός «ρεαλιστή ποιητή» πιθανόν, όπως ο Ρίβα, αλλά πρέπει να προέλθει από την οργάνωση του παιχνιδιού σε συλλογική βάση, ύστερα από μια σειρά «γεωμετρικά» περάσματα που έχουν γίνει σύμφωνα με τους κανόνες του κώδικα.

    Το ποιητικό ποδόσφαιρο είναι το λατινοαμερικανικό: Για την πραγματοποίησή του απαιτείται μια τερατώδης ικανότητα να ντριπλάρεις (κάτι που στην Ευρώπη σνομπάρουν στο όνομα της «συλλογικής πρόζας»). Γκολ μπορεί να εφεύρει ο οποιοσδήποτε από οποιαδήποτε θέση.

    Αν το ντριπλάρισμα και το σκοράρισμα είναι οι ατομικές-ποιητικές στιγμές, τότε το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο είναι ποιητικό ποδόσφαιρο. Με καθαρά τεχνικούς όρους και χωρίς να κάνουμε αξιολογική διάκριση, στο Μεξικό το ματς ήταν μεταξύ της ιταλικής εστέτ πρόζας και της βραζιλιάνικης ποίησης...

    Πιέρ Πάολο Παζολίνι
    Το Ποδόσφαιρο
    Από τη Μηνιαία Επιθεώρηση, Τεύχος 18

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ Γιάννης Φαίλτωρ 24/06/2010 15:39:57

      Έλα όμως που το γκολ που επιτυγχάνεται από έναν ποδοσφαιριστή ο οποίος ξεκινά απ τη σέντρα, τους περνάει όλους και σκοράρει έχει γίνει τουλάχιστον μια φορά σε μουντιάλ από τον Μαραντόνα το 1986 και στο ισπανικό πρωτάθλημα από τον Μέσσι.Επίσης έχει γίνει και από τον Τζόρτζ Μπέστ. Στα καθ`ημάς έγινε απ τον Βάσια στον τελικό κυπέλλου του 1976. Κοινό γνώρισμα των παραπάνω είναι ότι κανείς τους δεν ήταν βραζιλιάνος. (Ίσως νάκανε κάτι παρόμοιο πιο παλιά ο Πελέ και πιο πρόσφατα ο Ροναλντίνιο)
      Σήμερα κυριαρχούν τα καραγκιοζλίκια του υπερτιμημένου Ρομπίνιο, που κουνάει τα πόδια του πέρα δώθε σαν βλάκας, θεωρώντας πως κάνει τρίπλα. Όμως η τρίπλα προϋποθέτει να κουνάς τη μπάλλα μαζί με το πόδι... αν μπορείς φυσικά. (Το ίδιο ισχύει για τον Πορτογάλο κάγκουρα Ρονάλντο).

      • undercover gpr avatar
        undercover gpr @ Strange Attractor 25/06/2010 09:30:50

        χαχαχαχα
        +1000
        like,like,like στη φεισμπουκιανή γλώσσα.

      • Lalakis avatar
        Lalakis @ Strange Attractor 25/06/2010 09:34:25

        και γω συμφωνω απολυτα.ποιοι βραζιλιανοι και πιτσες τώρα. ο ρομπινιο ειναι καραγκιοζακος και ο πορτογαλλος ροναλτος θυμιζει δυτικες συνικιες και παπακι. Ο ρεχαγκελ ειναι ρεμπεσκες, Αυτά.

      • antiathlitikos avatar
        antiathlitikos @ Strange Attractor 25/06/2010 09:52:31

        Καμμιά αντίρρηση για την απόλαυση του Μέσι, του Βάσια και φυσικά του μόνου Ευρωπαίου καταραμένου, που καταδικασμένος στα λασπωμένα αγγλικά γήπεδα να παίζει στις πιο στεγνές ... άκρες, δεν είχε ποτέ τη δυνατότητα να γίνει μεγάλο 10άρι.

        Αλλά ο Παζολίνι τάγραψε αυτά πολύ πριν υπάρξει Μαραντόνα και βεβαίως πριν το 1982, την τελευταία μεγάλη άμα τε και τραγική παράσταση των Βραζιλιάνων.

        Αλλοίμονο αν δεχτούμε ότι η ντρίπλα και το απρόοπτο, το όμορφο και το αδιανόητο, δε μας την προσέφεραν απλόχερα ο Πελέ, ο Γκαρίντσα και ο Ριβελίνο και τόσοι άλλοι Βραζιλιάνοι . Η Βραζιλία αγαπήθηκε απ΄όλο τον κόσμο ακριβώς γιατί συνδύαζε το αισθητικά αξεπέραστο με την επιτυχία.

        Όμως οι διαδοχικές αποτυχίες του 82 και του 86, χλώμιασαν πολύ την ατομική μαγεία και σε συνδυασμό με την έκρηξη της ομαδικής ποδοσφαιρικής μετανάστευσης στην Ευρώπη κατέστησαν τη Βραζιλία σχεδόν «ευρωπαϊκή» ομάδα και η μαγεία χάθηκε οριστικά.

        Και σε μια τέτοια πλέον Βραζιλία η φαντεζί ατομικότητα εμφανίστηκε κυρίως μέσω του Ροναλντίνιο σαν μια πινελιά που αποζητούσε όμως το συμπλήρωμα της αποτελεσματικότητας ενός Ρονάλντο ή την αέρινη αρχοντιά ενός Κακά ...

      • Professor Moriarty avatar
        Professor Moriarty @ Strange Attractor 25/06/2010 10:15:27

        Ανώτερος τεχνικά του Μαραντόνα ο Χατζηπαναγής και με περισσότερη φαντασία. Υστερούσε λίγο σε εκρηκτικότητα και δύναμη.

        Ποιός Πελέ και Μαραντόνα;

        Κήγκαν και Νταλγκλίς οι καλύτεροι ever. Γιατί έπαιζαν Ποδόσφαιρο original. Κι ο Μπεστ, ναι, αλλά τέλειωσε νωρίς.

        Με τον Πελέ ασχολούμαστε ακόμη; Κατασκεύασμα των μέσων ενημέρωσης. Pure fiction. Ο ΜπαρμπαΘωμάς το ποδοσφαίρου.

        Μέσι: αναμνήσεις από το μέλλον!

      • antiathlitikos avatar
        antiathlitikos @ Strange Attractor 25/06/2010 10:47:05

        Μήπως υπερβάλετε λίγο κύριε καθηγητά;

        Ο Πελέ αν σε κάτι «αδικείται» ιστορικά είναι ακριβώς η μικρή αντικειμενικά βοήθεια που ως ποδοσφαιριστής πήρε από τα μέσα, τα οποία στην εποχή του δεν τον είχαν πρωτοσέλιδο καθημερινά, ενώ και η τηλοψία ήταν ακόμη στα σπάργανα – το πώς προμοτάρουν σήμερα τα μέσα τον παράγοντα - «μπαρμπαθωμά» δεν έχει καμμιά σχέση με την ποδοσφαιρική αξία του Πελέ.

        Προϊόν των ΜΜΕ, αποκλειστικό μάλιστα, είναι αντθέτως η διαρκής και κουραστική σύγκριση μεταξύ Πελέ και Μαραντόνα (όπως και οποιαδήποτε άλλη σύγκριση – η αλήθεια είναι ότι δεν έχει υποπέσει ακόμη στην αντίληψή μου σύγκριση Ντιέγκο – Βάσια). Όχι η απόλαυση που μας προσέφεραν και οι δύο.

        Το ότι τον έναν τον περιφέρουν σαν τον απολύτως ενταγμένο και ξενέρωτο τύπο, έχει να κάνει με το ότι αυτό ταιριάζει στα «φιλανθρωπικά» ή διαφημιστικά τους συμφέροντα.

        Το ότι ο άλλος εξακολουθεί να το παίζει διαφορετικός και ανένταχτος, αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχει αντιληφθεί ούτε ο ίδιος ότι το σύστημα αυτά τα «επαναστατικά» τα κάνει μια χαψιά, εντάσσοντάς τα σ΄ένα μυθοποιημένο πρότυπο, που δεν είναι εναλλακτικά επικίνδυνο, ακριβώς γιατί κινείται στα χωράφια της ρομαντικής μυθοπλασίας.

        Τίποτε από τα δύο δεν αναιρεί - αλλά ούτε και προάγει - την καθαρή ποδοσφαιρική μαγεία και των δύο.

      • Professor Moriarty avatar
        Professor Moriarty @ Strange Attractor 25/06/2010 13:07:18

        Ακριβώς επειδή δεν υπήρχε τηλεοπτική κάλυψη μπορούσε να γραφεί ωραίο παραμύθι με μερικά κινηματογραφικά μοντάζ. Το ποδόσφαιρο είχε ανάγκη από έναν μύθο και έπρεπε να τον εφεύρουν. Και άπρεπε να είναι exotic, μαύρος, για να πουλάει καλύτερα. Ο Γκαρίντσα κλάσεις ανώτερος, αλλά ρεμάλι, σαν τον Μπεστ. Ντι Στέφανο, Πούσκας κλάσεις ανώτεροι από την οθφαλμαπάτη Νασιμέντο, αλλά Ευρωπαίοι, και όχι exotic, ηλιοκαμμένοι, για παραμύθια.

      • Strange Attractor avatar
        Strange Attractor @ Strange Attractor 25/06/2010 13:56:42

        Ο Πελέ, εκτός από ποδοσφαιρική ιδιοφυία, ήταν και αθλητής. Με τα ακροβατικά ψαλίδια του, τις κεφαλιές του, το σπριντ κλπ.
        Οι Μαραντόνα, Χατζηπαναγής είχαν απλά ένα τέλειο, σπάνιο, έμφυτο ταλέντο, ενώ αθλητικά δεν έλεγαν και πολλά. Ο Μαραντόνα ήταν και είναι σαν λουκουμάς ενώ ο Βάσια τεμπέλιαζε ακόμη και στις προπονήσεις.
        Ο Μέσσι, που μου θυμίζει απόλυτα τον Βάσια στις κινήσεις και στο στυλ, είναι πολύ πιο γρήγορος από εκείνον.Αναγκαστικά βέβαια διότι και το παιχνίδι έγινε πιο γρήγορο.
        Κοινό γνώρισμα και των τριών: το αριστερό πόδι. Σύμπτωση;
        Θυμίζω επίσης Κ. Βαλντεράμα, Αριέλ Ορτέγκα, Χάτζι, Κίγκαν, Ροστό,Μπελάνοφ, Ζιντάν και μερικούς ακόμη που μου διαφεύγουν. Αυτοί ήταν το άρωμα από το ποδοσφαιρικό λουλούδι. Υποκλίνομαι.

  14. μικρός οδυσσέας avatar
    μικρός οδυσσέας 24/06/2010 16:29:15

    Θα πάρουμε τα Τουρκοβούνια δλδ Κώστα την Κυριακή. Για το πόνημα πες κάτι, αδιαφορώντας για τους υπαινιγμούς νεανίσκων αλλά και σιτεμένων ολίγον τι

  15. azxc avatar
    azxc 24/06/2010 17:23:04

    Πολλά συγχαρητήρια για το άρθρο.
    Ο Ότο θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας. Μεγάλου εκτοπίσματος προσωπικότητα.

    • μικρός οδυσσέας avatar
      μικρός οδυσσέας @ azxc 24/06/2010 18:50:37

      Έυχαριστώ πολύ azxc

  16. μικρός οδυσσέας avatar
    μικρός οδυσσέας 24/06/2010 21:40:40

    Ο Ροδινός ολοκλήρωσε τη μυστική προπόνηση για την Κυριακή

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.