#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
15/04/2010 23:04
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

The Messenger



Πρόκειται για μια από τις καλύτερες ταινίες που είδα τα τελευταία χρόνια, και σίγουρα την καλύτερη που είδα φέτος. Μια πολεμική ταινία χωρίς μάχες. Μια αντιπολεμική ταινία χωρίς κηρύγματα και τσιτάτα.

 Το The Hurt Locker μπορεί να τράβηξε όλη τη προσοχή και να κέρδισε  τα Όσκαρ, όμως το The Messenger ήταν, κατά τη γνώμη μου κατά πολύ ανώτερο. Το πρώτο σε ταξιδεύει στα αστικά πεδία μάχης του Ιράκ, όπου οι βόμβες εκρήγνυνται παντού και η ζωή είναι φτηνή. Το δεύτερο σε πάει στα μετόπισθεν, σε επιστρέφει στη «πατρίδα», όπου η ζωή συνεχίζεται απερίσπαστα όπως πάντα, και οι θάνατοι στο «μέτωπο» είναι απλά κάποιες μακρινές ειδήσεις, που βλέπεις στη τηλεόραση. Εκτός και αν αφορούν σε δικούς σου ανθρώπους.  Τότε, η είδηση του θανάτου γίνεται και αυτή μια βόμβα την οποία κανένας πυροτεχνουργός δεν μπορεί να εξουδετερώσει. Και αυτή η είδηση, που ο κάθε γονιός απεύχεται, είναι το κεντρικό θέμα που διαπραγματεύεται η εν λόγω κινηματογραφική ταινία.

Από τη πρώτη σκηνή, ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος (κατά το ήμισυ) Oren Moverman, κρατάει τους θεατές σε μια κατάσταση ανισορροπίας όπως αυτή στην οποία βρίσκονται και οι πρωταγωνιστές του. Για παράδειγμα, η πρώτη ακριβώς σκηνή δείχνει ένα δάκρυ, που όμως όπως φαίνεται λίγο αργότερα είναι απλά οι σταγόνες που ο Will Montgomery (Ben Foster) βάζει στο τραυματισμένο του μάτι. Τόσο το μάτι όσο και το χτυπημένο του πόδι, μαζί με την ταμπέλα του «ήρωα», είναι όσα του απέμειναν από τη συμμετοχή του στις πολεμικές επιχειρήσεις του Ιράκ. Εν μέρει του απέμεινε και η πρώην φιλενάδα του, που αν και αρραβωνιασμένη πλέον με άλλον, προθυμοποιείται να του προσφέρει «σεξ και συμπάθεια». Και αυτός τα δέχεται και τα δυο με πλήρη αποστασιοποίηση. Η καρδιά του είναι μουδιασμένη αν όχι ψυχρή. 

Με μόλις τρεις μήνες να απομένουν προκειμένου να αποστρατευτεί, ο παρασημοφορημένος αλλά τελείως τσακισμένος Will τοποθετείται σε μια περίεργη στρατιωτική μονάδα (Casualty Notification Team).  Πρόκειται για αυτούς τους στρατιωτικούς που φορούν  την επίσημη στολή τους και επισκέπτονται τα σπίτια των συγγενών, προκειμένου να τους ενημερώσουν για το θάνατο στη μάχη του οικείου τους.

Ο αξιωματικός δίπλα στον οποίο τοποθετείται ο  ζαλισμένος Will, ο Tony Stone (Woody Harrelson) είναι ένας ατσαλάκωτος καριερίστας (που όμως τελικά δεν έχει κάποια ιδιαίτερη καριέρα) και που εκτός στρατοπέδου ζει τη ζωή του loser. Πρόκειται για έναν τρεις φορές χωρισμένο, πρώην αλκοολικό, άξεστο γυναικά, και στην ουσία βυθισμένο στη μοναξιά του. Η βασική συμβουλή του προς τον νεαρό του υφιστάμενο, πριν επισκεφτούν τους πρώτους συγγενείς,  είναι να κρατά τις αποστάσεις, και να μην επιτρέπει στο συναίσθημα να παρεμβαίνει στα νέα του καθήκοντα. «Διάβασε τις οδηγίες, μην συμπάσχεις, μη προσποιείσαι πως μπορείς να κάνεις τη κατάσταση πιο εύκολη απ`ότι είναι… και να θυμάσαι πως πολλοί από αυτούς κουβαλάνε  όπλα». Και σε αυτό το είδος της αποστολής, το να πυροβολήσει κανείς τον αγγελιαφόρο δεν είναι καθόλου απίθανο. Δείτε τη ταινία. Θα σας αγγίξει.

 Strange Attractor

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.