THE HOBBIT: THE BATTLE OF THE FIVE ARMIES
04/01/2015 18:23
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

THE HOBBIT: THE BATTLE OF THE FIVE ARMIES

Περιπέτεια - φαντασία >> 7 <<

Είμαι από τους λίγους που δεν τους άρεσαν τα προηγούμενα Χόμπιτ και έτσι πήγα στο νο3 μόνο για παρέα σε ένα φίλο μου.

Το έργο ξεκινάει με ένα τέταρτο δράσης που έπρεπε λογικά να κλείνει την προηγούμενη ταινία. Αφού ξεμπερδεύουμε με το φαφλατά δράκο Σμωγκ, βλέπουμε τις φιλονικίες γύρω από το βουνό των νάνων και τον αμύθητο θησαυρό που κρύβει. Πρωταγωνιστούν ο Θόριν, βασιλιάς των νάνων, και ο Μπίλμπο, το χόμπιτ, ενώ εμφανίζονται επίσης ο Λέγκολας, ο Γκάνταλφ και άλλοι. Κάπου στα μισά ξεκινάει μια επική μάχη που φτάνει χωρίς διακοπή ως το τέλος.

Η ιστορία έχει διάφορα προβλήματα, όπως περιττά κομμάτια (το φοβερά επιτηδευμένο ρομάντσο της Τόριελ, τα παιδιά του Μπαρντ), χαζό χιούμορ (ο πρώην βοηθός του δημάρχου), άστοχες προσπάθειες για δημιουργία αγωνίας (πολλές φορές κάποιος σώζεται ακριβώς πριν σκοτωθεί), έλλειψη δράματος (ο δράκος καίει μια πόλη αλλά σχεδόν όλοι οι κάτοικοι σώζονται), προσδοκίες που δεν ικανοποιούνται (δεν υπάρχει ‘μάχη των πέντε στρατιών’ αφού οι άνθρωποι προσπαθούν απλά να μη σφαχτούν και η δεύτερη στρατιά των ορκ εμφανίζεται για ένα λεπτό), ελλιπή ανάπτυξη χαρακτήρων (οι περισσότεροι νάνοι διαφοροποιούνται μόνο εμφανισιακά, οι μεταβολές στη συμπεριφορά του Θόριν συντελούνται στιγμιαία) και cgi που έχουμε ξαναδεί (η σπηλιά με το χρυσάφι, το ερειπωμένο οχυρό όπου κρατείται ο Γκάνταλφ).

Επίσης οι μάχες μπορούσαν να είναι καλύτερες, αν ο Λέγκολας δεν έκανε ακροβατικά α λα Spiderman, ο Γκάνταλφ πολεμούσε με μαγεία αντί για ξίφος, οι άνθρωποι μάτωναν όταν τους χτυπάνε με σπάθες και τα ξωτικά χρησιμοποιούσαν τακτική και τα τόξα τους.

Κι όμως, η ταινία μου άρεσε γιατί, αντίθετα με τις δυο προηγούμενες, έχει ταυτότητα: είναι μια περιπέτεια φαντασίας όπου πρωταγωνιστούν οι νάνοι και τα ξωτικά, με τους βασιλιάδες τους να διακρίνονται στο πεδίο της μάχης. Η αλλαγή κλίμακας και τοποθεσίας στη σύγκρουση (από την πεδιάδα στον παλιό πύργο) ανανεώνει το ενδιαφέρον και ανεβάζει την ένταση. Ο Θόριν πολεμάει αντάξια της φήμης του και ο αγώνας του στην παγωμένη λίμνη είναι αξιομνημόνευτος. Ο ξάδελφός του είναι ακριβώς αυτό που ήθελα να δω, ένας θωρακισμένος τύπος που πρώτα κοπανάει με το διπλό σφυρί του και μετά μιλάει, και ο αρχηγός των ξωτικών συνδυάζει την περηφάνεια με το θάρρος και την άφταστη πολεμική ικανότητα. Οι ηθοποιοί ταιριάζουν στους ρόλους τους και τα κουστούμια βοηθάνε στη δημιουργία εντυπωσιακών εικόνων.

Συνολικά το Χόμπιτ 3 είναι σαφώς καλύτερο από τα προηγούμενα. Έφυγα από το σινεμά ευχαριστημένος που δεν είχα χάσει το χρόνο μου και ο Τζάκσον θυμήθηκε τι πρέπει να δείξει. Μάλιστα, θέλω να ξαναδιαβάσω το βιβλίο, για να μεταφερθώ πάλι στο μαγικό κόσμο του Τόλκιν.

Captain America

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιώργος avatar
    Γιώργος 08/01/2015 12:17:58

    Καλύτερη από τις προηγούμενες δυο δεν θα την έλεγα, πάντως μου άρεσε και μένα πολύ και έφυγα ευχαριστημένος από το σινεμά.

    • Captain America avatar
      Captain America @ Γιώργος 09/01/2015 08:45:04

      Είναι αλήθεια ότι η ταινία χειρίζεται κάπως επιπόλαια τα δύο βασικά της θέματα, την αλλαγή του Θόριν και τη μάχη με τα ορκ. Η μεταστροφή του Θόριν γίνεται εκτός οθόνης (είναι ήδη άπληστος όταν τον συναντάμε στην αρχή) και η θεραπεία του είναι απότομη κι αναίτια (δε φαινόταν ως τότε να τον αγγίζουν όσα του έλεγαν οι υπόλοιποι). Επίσης δε βλέπουμε τη μάχη με τα ορκ να τελειώνει, απλά υποθέτουμε ότι έχασαν. Αυτό είναι ένα επαναλαμβανόμενο πρόβλημα στις ταινίες του Τζάκσον: φτιάχνει γιγάντιες στρατιές κακών οι οποίες είναι αδύνατο να αναχαιτιστούν αλλά μετά χάνουν σχεδόν στιγμιαία επειδή έρχεται κάποια υπερδύναμη (στο Χόμπιτ νο3 οι αετοί, στον Άρχοντα νο2 ο Γκάνταλφ, στον Άρχοντα νο3 τα πνεύματα). Δηλαδή δεν υπάρχει σωστή κλιμάκωση και κλείσιμο της σύγκρουσης. Άρα ίσως πράγματι το Χόμπιτ 3 δεν είναι καλύτερο από το νο1. Το Desolation of Smaug το βρήκα κακογραμμένο, με περιττούς χαρακτήρες (π.χ. ο δήμαρχος της Λιμνούπολης), ρομάντσο-fast food και ανακάτεμα αταίριαστων στοιχείων (η φρίκη διαδεχόταν ξαφνικά την ομορφιά και η πλάκα το θάνατο, σα να μην έπρεπε ο θεατής να προλάβει να αφομοιώσει όσα έβλεπε). Γενικά πέρασαν τρεις ώρες για να πάνε οι νάνοι από το σημείο α στο σημείο β και να δώσουν μόνο μια μάχη, ενάντια σε ένα δράκο που πιο εύκολα σε σκότωνε με την πολυλογία παρά με τις φλόγες του. Τα σκηνικά ήταν εξαιρετικά πάντως, η επιλογή των ηθοποιών σωστή και ο γρίφος στο βράχο έξυπνος. Χαίρομαι που σου άρεσε κι εσένα το τελευταίο Χόμπιτ.

  2. Ο Λούμπεν avatar
    Ο Λούμπεν 11/01/2015 04:14:34

    Να παρατηρήσω ότι όλη η ιστορία του Tolkien στηρίζεται στην αντιπαράθεση των καλών βορείων και δυτικών έναντι στους κακούς και κακάσχημους νότιου και ανατολικούς. Κρίνοντας δε από την όψη των... ηρώων οφείλουμε να υποθέσουμε ότι αυτοί είναι αποκλειστικά προτεστάντες. Απορώ πώς το βλέπουν Ιταλοί, Ισπανοί και Έλληνες χωρίς να κάμουν εμετό!

    • Captain America avatar
      Captain America @ Ο Λούμπεν 11/01/2015 14:06:10

      Ακόμη κι αν αποφασίσουμε να δούμε την ιστορία αλληγορικά, είναι χαρακτηριστικό ότι ο πιο ευγενής, σοφός και αξιόμαχος λαός στη Μέση Γη είναι τα ξωτικά, που ζούνε πολύ διαφορετικά από τους βορειοδυτικοευρωπαίους. Οι δε κακοί, τα ορκ και τα γκόμπλιν, έχουν το χαρακτηριστικό ότι επεκτείνουν διαρκώς τα εδάφη τους καταστρέφοντας το περιβάλλον και χρησιμοποιώντας φονικές μηχανές. Στο Χόμπιτ ο Τόκλιν γράφει για τα γκόμπλιν 'Δεν αποκλείεται αυτοί να έχουν εφεύρει μερικές από τις μηχανές που ταλαιπωρούν τον κόσμο, ιδιαίτερα τις μεγαλοφυείς επινοήσεις για να σκοτώνεις μεγάλο αριθμό ανθρώπων μονομιάς, γιατί οι τροχοί, οι μηχανές και οι εκρήξεις τους ευχαριστούσαν πολύ, καθώς και το να μη δουλεύουν με τα χέρια τους παραπάνω από ό,τι χρειαζόταν. Αλλά εκείνη την εποχή και σε εκείνα τα μέρη δεν είχαν προοδεύσει (όπως το λένε) τόσο πολύ.' Επομένως αν υπάρχει μια αλληγορία εδώ, αυτή είναι επικριτική προς κυρίαρχες πρακτικές των βορειοδυτικοευρωπαϊκών χωρών. Το ίδιο ισχύει για ένα βασικό θέμα του Άρχοντα και του Χόμπιτ, τις καταστροφικές συνέπειες της απληστίας και της πρόσδεσης στην ύλη. Αυτά βέβαια μπορεί να τα καταλάβει κάποιος που προσέχει τρόπους ζωής και όχι μούρες.

  3. Ο Λούμπεν avatar
    Ο Λούμπεν 11/01/2015 15:38:56

    Τα ξωτικά αποτελούν σταθερό τμήμα της βόρειας μυθολογίας (όπως περίπου οι θεοί και οι ημίθεοι σε εμάς). Το ότι ο κόσμος των βορείων και δυτικών δεν είναι τέλειος αλλά υποκύπτει στα πάθη και στις άλλες αδυναμίες (εγωισμούς, αρχομανία κτλ.) δεν αποτελεί πρωτοτυπία (όπως εξάλλου και στην Ιλιάδα). Απλά ο Tolkien οργανώνει την βόρεια μυθολογία όπως σε εμάς ο Όμηρος, με την διαφορά ότι χρησιμοποιεί δικά του ονόματα για χαρακτήρες και τόπους. Το βασικό μύνημα παραμένει και είναι κατά την άποψή μου ακριβώς η διαφορά ανάμεσα στους ανεπτυγμένους και εξελιγμένους βόρειους και δυτικούς και στους υπανάπτυκτους, κατώτερης ποιότητας, νότιους και ανατολικούς. Εν πάσει περιπτώσει, ο καθένας έχει την άποψή του σε αυτό το θέμα.

  4. Lichnee avatar
    Lichnee 17/01/2015 10:44:45

    Γενικά δεν πιστεύω ότι η ταινία πρέπει υποχρεωτικά να είναι πιστό αντίγραφο του βιβλίου.
    Το Χόμπιτ (σε αντίθεση με τον Άρχοντα που με ενθουσίασε) με άφησε με ανάμικτα συναισθήματα (και μιλώ για όλη την τριλογία αφού όπως και το Lord of the Rings αναφέρεται σε ένα βιβλίο και όχι σε 3).
    Όχι γιατί δεν ακολούθησε το βιβλίο ή γιατί το εφέ εδώ δεν ταίριαζε ή γιατί έλειπε κάτι ή προστέθηκε κάτι άλλο.
    Το θέμα μου είναι ότι δεν με έβαλε στον κόσμο όπως έκανε το βιβλίο πριν καμιά 30αριά χρόνια που το διάβασα...
    Ελπίζω στο Silmarilion να κάνουν καλύτερη δουλειά (αν και εκεί είναι δύσκολη η μεταφορά -ίσως αδύνατη).

    • Captain America avatar
      Captain America @ Lichnee 17/01/2015 17:56:56

      Συμφωνώ ότι μόνο δευτερευόντως μια ταινία κρίνεται ως μεταφορά βιβλίου. Κι εμένα πρώτα με νοιάζει αν μου άρεσε κι αν είναι καλή ταινία. Μπορείς πάντως μερικές φορές να καταλάβεις γιατί δε 'λειτουργεί' καλά, π.χ. υστερεί σε ρυθμό ή δε σου προκαλεί συναισθήματα, συγκρίνοντάς τη με το βιβλίο. Ένας βασικός λόγος που δεν τα κατάφεραν είναι ότι ξέχασαν βασικούς κανόνες της συγγραφής σεναρίων. Παράδειγμα: θυμάμαι που ένας από τους συντελεστές των Χόμπιτ είπε ότι επινόησαν το ρομάντσο της Λίλυ επειδή ήθελαν να προσθέσουν 'γυναικεία ενέργεια' στην ιστορία. Όμως, όπως σωστά επισήμανε ένας σχολιαστής στο imdb, αν κάτι δεν υπηρετεί την ιστορία σου τότε, όσο κι αν σου αρέσει όταν το βλέπεις μεμονωμένο, δεν το βάζεις. Αυτή είναι η πολύτιμη αρχή της οικονομίας, που εφαρμόζεται από την εποχή του αρχαίου θεάτρου. Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι ο Τζάκσον δε φαίνεται να προσέγγισε το βιβλίο όσο σύνθετα και σε βάθος θα έπρεπε. Το είδε κυρίως ως διαδοχή σημαντικών γεγονότων χωρίς να αισθανθεί σε καθένα από αυτά τι μπορεί να κάνει το κοινό του να νιώσει. Για παράδειγμα, όταν οι νάνοι κι ο Μπίλμπο έφτασαν στο σπίτι του Έλροντ, ο Τόλκιν περιγράφει ότι αναπαύτηκαν και ψυχαγωγήθηκαν με απλό τρόπο, δίνοντας παράλληλα ένα στοιχείο από την ανθρώπινη φύση, ότι για τις ευχάριστες εμπειρίες μας συχνά δεν έχουμε να πούμε τίποτα ενώ για τις δυσάρεστες μπορούμε να μιλάμε συνέχεια. Αυτό το κομμάτι μου έμεινε. Πώς το μετέφερε ο Τζάκσον; Με το να δείξει ένα ακόμη γεύμα. Παράδειγμα 2: στην αρχή της ιστορίας οι νάνοι έρχονται και τρώνε στο σπίτι του Μπίλμπο. Στο βιβλίο αυτό διαρκεί μερικές σελίδες και το πέρασα γρήγορα. Στην ταινία, κρατάει κάπου είκοσι λεπτά και δεν έβλεπα την ώρα να τελειώσει. Δηλαδή υπάρχει πρόβλημα ροής στην αφήγηση, το οποίο θα είχε αποφευχθεί αν το σενάριο δεν ακολουθούσε τόσο πιστά το βιβλίο. Παράδειγμα 3: ο Μπίλμπο όταν μιλάει με το δράκο παρασύρεται από την επιτυχία του και κάνει μια αλαζονική δήλωση, με αποτέλεσμα παραλίγο να καεί στις φλόγες του. Στη συνέχεια, όσο ανάρρωνε, η καλή του ψυχολογία είχε χαθεί κι ο Τόλκιν μας μεταδίδει την ανησυχία του όταν βραδιάζει και μαζί με τους νάνους βρίκονται κλεισμένοι στο τούνελ, προσπαθώντας να μαντέψουν τι θα κάνει ο δράκος. Στην ταινία ο Τζάκσον το έριξε στα εφέ και μας έδωσε μια τελείως υπερβολική μάχη των νάνων με το δράκο, που κρατάει πολύ και ξέρεις από την αρχή ότι δε καταλήξει πουθενά.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.