Poltergeist (Το Πνεύμα του Κακού)
07/06/2015 21:29
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Poltergeist (Το Πνεύμα του Κακού)

Τρόμου - paranormal, 93’ Sam Rockwell, Rosemarie DeWitt, Kennedi Clements Σκην.: Gil Kenan >> 6 <<

Στο «Πνεύμα του Κακού» μια οικογένεια μετακομίζει σε ένα σπίτι που είναι στοιχειωμένο και τα πνεύματα επιβουλεύονται το μικρότερο από τα παιδιά της.

Το έργο μοιάζει με το Insidious (2010) και το The Conjuring (2013) (απαγωγή παιδιού, ομάδα ειδικών που έρχονται στο σπίτι με ηλεκτρονικό εξοπλισμό) αλλά μετά σκέφτηκα ότι βασίζεται σε ταινία που είχε βγει πολύ πιο παλιά, το 1982. Άρα το αρχικό Poltergeist ήταν πολύ πρωτότυπο στον καιρό του. Όμως το remake βγήκε αφού έχουν προηγηθεί παρόμοια έργα κι έτσι δεν εκπλήσσει.

Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα, αν και έπρεπε να αναπτυχθεί περισσότερο. Η οικογένεια μαθαίνει πολύ εύκολα το άσχημο παρελθόν της περιοχής, απλά της το λένε οι γείτονες! Η επίθεση στα παιδιά γίνεται πριν χτιστεί αρκετή ένταση και ο πιο ενδιαφέρων χαρακτήρας, ο Κάριγκαν Μπερκ, εμφανίζεται μισή ώρα πριν το τέλος. Η αποστολή διάσωσης σχεδιάζεται γρήγορα και κρατάει λίγο. Υπάρχουν δύο κλιμακώσεις, η μία μετά την άλλη, χωρίς καμία να είναι αρκετά καλή. Επιπλέον, οι αντιδράσεις της Κέντρα μάλλον δεν ταιριάζουν στην κατάσταση (αν μαύρη πηχτή λάσπη ανάβλυζε από μια τρύπα στο πάτωμα του σπιτιού μου θα έπαιρνα τα αδέλφια μου στην πλάτη και θα έτρεχα μέχρι να φτάσω σε άλλη πολιτεία!).

Η σκηνοθεσία είναι κάπως αδύναμη: δε βοηθάει στη δημιουργία σκοτεινής ατμόσφαιρας, αφού υπάρχει κάμποσο φως στο σπίτι και δε χρησιμοποιούνται οι σκιές. Όσο για τον «άλλο κόσμο», είναι μικρός και μένουμε εκεί πολύ λίγο.

Παρόλα αυτά διασκέδασα. Καταρχάς, μου άρεσαν οι ηθοποιοί και οι χαρακτήρες, ο Sam Rockwell στο ρόλο του πατέρα που θέλει το καλύτερο για την οικογένειά του με τις περιορισμένες δυνάμεις του, ο Jared Harris (γιος του Εντ Χάρις) ως έμπειρος, ταλαιπωρημένος «κυνηγός φαντασμάτων», η κούκλα Saxon Sharbino ως η καλομαθημένη μεγάλη κόρη και η Kennedi Clements, με την απίστευτα γλυκιά φατσούλα, που υποδύεται το μικρότερο παιδί των Μπόουεν. Επίσης, αρκετές σκηνές μου έκαναν εντύπωση, π.χ. η φάση με τη φρικαλέα κούκλα κλόουν, το περιστατικό με το τρυπάνι ή όταν τα παιδιά αγγίζουν με περιέργεια το πόμολο της ντουλάπας.

Το Poltergeist είναι μέτριο αλλά ως φαν των «light» τρόμου (αν υπάρχει τέτοιο είδος), δε μετάνιωσα που το είδα. Όμως, όσοι θέλουν κάτι πρωτότυπο ή «spooky» δύσκολα θα ικανοποιηθούν.

Captain America

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.