#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
15/06/2009 13:09
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

MEFISTO FOR EVER

After the novel of KLAUS MANN, from TONEELHUIS -FLANDERS' MAJOR THEATRE

- Φώτα.  Στη σκηνή γυάλινα τραπέζια . Επάνω τους ανθρώπινα κορμιά. Αλληλο -εξουσιάζονται ερωτοτροπώντας. Μόνοι. Απέναντι ο καθείς σε μια βιντεοκάμερα που προβάλλει το πρόσωπό του σε γιγαντοοθόνη. Λήψη από πάνω .Σαν κάποιος να αιχμαλωτίζει και να μεγεθύνει την απομόνωσή τους...Μιλούν με λόγια από τον Σαίξπηρ .Ίσως είναι κρεβάτια σύγχρονου νεκροτομείου με κουφάρια που φαντασιώνονται κάτω από παραλυτική μάσκα νεκροφάνειας: Άμλετ - Γερτρούδη.


_____________________________________________________________________________________________
-Τα φώτα αλλάζουν . Ήταν πρόβα Θεάτρου . Έξω η πόλη ψυχομαχεί . Βία στους δρόμους, παντού. Ο Φασισμός προ των πυλών.

- Κεντρική Ευρώπη λίγο πριν την άνοδο του Ναζισμού . Η πρόβα επαναλαμβάνεται. Ο φόβος οδηγεί τους ηθοποιούς σε δρόμους υποκριτικής αμεσότητας και επικοινωνιακής αλληλεγγύης, δεν παίζουν τώρα μόνο για τον εαυτό τους .Στη γιγαντοοθόνη κάδρα γραμμικών σχημάτων.
Αντιστέκονται ενωμένοι... Είναι αργά! Ο Φασισμός πρόλαβε κι έριξε τα τείχη, είναι εκεί!

Εδώ τελειώνει το έργο του Klaus Mann.

Μερικοί ηθοποιοί, οι πιο ευαίσθητοι, η οι πιο αδύναμοι εγκαταλείπουν την πατρίδα . Πολιτικοί πρόσφυγες ,φυγάδες, εμιγκρέδες ,δειλοί η απλά «εκμεταλλευτές» όπως τους αποκαλούν στις χώρες καταφυγής. Ποιος νοιάζεται...Η Ζωή, το Θέατρο συνεχίζει ,πρέπει να συνεχίσει και χωρίς αυτούς .Ναι το Θέατρο υπάρχει και χωρίς τον Ηθοποιό τώρα. Γιατί ο καθένας μπορεί να υποκριθεί με την κατάλληλη καθοδήγηση .Ποιος νοιάζεται για την ποιότητα .Όλα κρίνονται από τον υπεύθυνο προπαγάνδας του κόμματος που επιβάλλει τον δικό του νέο διευθυντή ,που επιβλέπει τις πρόβες ,την διανομή ,το αποτέλεσμα . Για το καλό της επανάστασης ,για το συμφέρον του λαού, για τη δίκαιη κατανομή του πλούτου ,για τον εθνικοσοσιαλισμό, «για να μην νικήσουν οι βάρβαροι»....

Η πολιτική είναι Τέχνη λέει ένας ηθοποιός στο διάλειμμα, όχι η Τέχνη είναι πολιτική απαντά ο νέος διευθυντής που ανεβάζει παραστάσεις υπακούοντας τις διαταγές της φασιστικής εξουσίας .Τα χρήματα που λαμβάνει ως επιβράβευση των υπηρεσιών του γεννάνε καινούριες διαταγές. Ναι η Τέχνη είναι Πολιτικό χρήμα σκέφτεται ο θεατής ακούγοντας τον να λέει: Κάθε νέα ελίτ γλύφει τον κώλο της προηγούμενης....

(Η παράσταση παρουσιάστηκε στο Θέατρο -Ελληνικός Κόσμος /Φεστιβάλ Αθηνών / Ιούνιος 2009)

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ: http://lex-eikon.blogspot.com/

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Βασιλική Σ. avatar
    Βασιλική Σ. 15/06/2009 18:58:02

    Ζώντας αυτές τις μέρες στην ήρεμη και όμορφη ελληνική επαρχία, ήπειρος μεριά, και διαβάζοντας τα σχόλια του Μποτίλια στο πέλαγος στην προηγούμενη ανάρτηση για τον δυαρχισμό και τον δούρειο ίππο του ορθολογισμού, ξεδιαλύνει η αλλοίωση του πνευματικού τοπίου μεμιάς. Από τους συγγενείς και τους χωριανούς άκουσα για τους οικολόγους που ρίχνουν σκαντζόχοιρους και φίδια στα χωράφια και δεν άκουσα για τους λαθρομετανάστες. Άνθρωποι με καταγεγραμμένη στη συλλογική μνήμη την φτώχεια και τον κατατρεγμό ξέρουν πως να τα βγάλουν πέρα με την συμβίωση και πως να ισορροπήσουν αυτό που δεν χωράει (δείτε στο γκουγκλμαπ τα χωριά στο Σούλι για όποιον μπορεί να καταλάβει, πως και γιατί χωρίζαν οι φατρίες και με τι κόπο ξεκινάγαν από την πέτρα και χωρίς νερό), με τα ξένα και τα αλλότρια και τα αφύσικα δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα. Ξέρουν πως τα φυτοφάρμακα ρημάξαν τα ζωντανά, μα είχαν προλάβει να ζήσουν πόσα σκαντζοχοιράκια γεννάει μια σκαντζοχοιρίνα, μ΄ αυτούς όμως τους άλλους ανθρώπους που μιλάνε μια άλλη γλώσσα της ζωής και έχουν βάλει την στολή παραλλαγής "υπερασπιστές της φύσης", χωρίς να την είχαν ποτέ βίωμα δεν ξέρουν τι να κάνουν, μ΄ αυτούς απορούν.
    Όμως για να λέω και του στραβού το δίκηο, στη γειτονιά μου στην Αθήνα, αμπελόκηποι, δεν είχα ξαναδεί λεφούσια πακιστανών. κι αυτό είναι ένα πρόβλημα για μας τους διχασμένους. και καλά όσοι έχουμε γερά κρατήματα από τα σπάργανά μας και μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τον κατευθυνόμενο φασισμό, αυτοί που μεγάλωσαν χωρίς αυτά και καταλαβαίνουν καλύτερα την γλώσσα των άλλων ανθρώπων, των σύγχρονων που θεωρούν πως μια ΜΚΟ είναι καλό και άγιο πράγμα αφού αυτή μας υπόσχεται πως θα κάνει τη δουλειά που είναι δικό μας χρέος ως κοινωνία, πώς θ΄ αντισταθούν;

  2. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 15/06/2009 21:45:03

    Ένα θαυμάσιο μπλογκ μιας δημιουργού με ισχυρή έκφραση. Η αλληλουχία κειμένου και εικόνας που προάγει η ίδια δημιουργική φαντασία, σφίγγουν την πραγματικότητα σε μια σουρεαλιστική μέγγενη. Μπαίνοντας σε ένα χώρο που διαθέτει τη δική του ιερότητα, υποχρεωνόμαστε να αφήσουμε τα άρματά μας έξω από την είσοδο. Όλες τις θωρακίσεις και τις κρυσταλλώσεις μας.
    Όποιος δεχθεί να αφεθεί στο ταξίδι των εικονισμών, πάλλεται μέσα στην πραγματικότητα που αυτά αποκαλύπτουν. Αισθάνεται ότι το συγκεκριμένο υπάρχει μόνο γιατί εμείς του δίνουμε αυτήν την μορφή. Και εάν στην πορεία δεν συναντάει την κάθαρση, κατανοεί ότι αυτή δεν υπόθεση της εικόνας, αλλά των οφθαλμών. Γιατί η αποκατάσταση μπορεί να είναι μόνο δικό μας ζητούμενο. Προσωπικό και ατομικό.
    Μια παραστατική τελείως άλλη από αυτή του άδολου και αγνού νατουραλισμού της "οφιούσας", που επενεργεί όμως παρόμοια μηνύματα. Γιατί η σπίλωση του σουρεαλισμού δεν αποτελεί παραμόρφωση, αλλά αποκάλυψη του εσωτερικού μας κατόπτρου.

    @Βασιλική Σ.
    Σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου. Όσο κι αν κυνηγάμε την ομίχλη στα τοπία, ίσως είναι προτιμότερο να της επιτρέπουμε να πέφτει ως πρωινή δρόσος πάνω στα ξερά φύλλα μιας καινούριας ημέρας.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.