#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
01/01/2014 14:27
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

60 χρόνια Rock N' Roll ή πώς μια μαύρη μουσική έγινε φλωράδικη λευκή



Πριν από 60 χρόνια, ο Bill Haley ηχογράφησε το Rock Around the Clock και ο Elvis κυκλοφόρησε τα πρώτα του singles.

Μπορεί να έχετε διαφορετική άποψη περί τούτου - και πολλοί έχουν, εδώ και δεκαετίες - αλλά για όσους δεν είναι τόσο σχολαστικοί με τη μουσική, το 2014 σηματοδοτεί την 60η επέτειο από τη γέννηση του rock'n'roll: το 1954 ήταν η χρονιά που ο Bill Haley ηχογράφησε το Rock Around the Clock και ο Elvis κυκλοφόρησε τα πρώτα του singles.

Αν και η φράση «rock'n'roll» - αρχικά ένας ευφημισμός για τη σεξουαλική επαφή – υπήρξε από τη δεκαετία του '30, το 1954 θεωρείται επίσης η χρονιά που χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά για να περιγράψει ένα μουσικό στυλ, από τον αμερικανό DJ Alan Freed.
Ενώ είναι σχεδόν αδύνατο τώρα να φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς rock'n'roll - θα πρέπει να είναι κάποιος στα 70 του για να ήταν έφηβος πριν από την έκρηξη του rock'n'roll- δεν είναι και δύσκολο να ενθουσιαστείς ακούγοντας τις πρώτες επιτυχίες του Elvis, του Little Richard, του Jerry Lee Lewis, του Eddie Cochran ή του Chuck Berry.

Ήταν μια μουσική που δεν ασχολήθηκε με υπεκφυγές και λεπτότητα, αλλά πρόσφερε μια απλή, καθαρή δόση αδρεναλίνης. Το Keep A-Knockin του Little Richard, ακόμη και σήμερα, θα μπορούσε να είναι τα πιο συναρπαστικά λεπτά που ηχογραφήθηκαν στο όνομα της ποπ μουσικής - δεν είναι περίεργο το ότι όταν οι Led Zeppelin ηχογράφησαν ένα τραγούδι με τον απλό τίτλο Rock and Roll, απλά «έκλεψαν» την εισαγωγή με ντραμς ως το πλέον πρόδηλο σημαίνον του τι ήθελαν να μεταφέρουν .

Εξήντα χρόνια μετά, το rock'n'roll μπορεί πλέον να μην έχει την ίδια σημασία για την οποία το προόριζε ο Alan Freed, αλλά το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα νέα γκρουπ δηλώνουν ότι είναι «μια rock'n'roll μπάντα» αποδεικνύει τον τίτλο του παλιού τραγουδιού: Rock'n'Roll Is Here to Stay.

http://www.theguardian.com/commentisfree/2013/dec/31/in-praise-of-rock-n-roll

Αυτά λέει o Guardian. Ωστόσο εμείς που είμαστε πιο ψαγμένοι ροκάδες σας προτείνουμε να δείτε την ταινία  "Cadillac Records" όπου αποκαλύπτεται η αλήθεια για την εκμετάλλευση της μουσικής των αφροαμερικάνων - ιερών τεράτων όπως του Muddy Waters, του Little Richard και του Chuck Berry, από τους λευκούς. Βέβαια στο τέλος αποκαταστάθηκε η τάξη μετά από τη συνεργασία των "Rolling Stones" με τον Muddy Watters, όπου σε μία σειρά συναυλιών το 80 έμαθε ο κόσμος τι εστί Blues. Πραγματικά αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στον Τζάγκερ και τις Κυλιόμενες Πέτρες , τους μόνους που αποκατέστησαν την αλήθεια.

Στο video βλέπετε τον Jagger να "τρώει ξύλο" από τον  Muddy Waters.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Diamond Angel avatar
    Diamond Angel 01/01/2014 18:01:05

    Όταν είδα την ταινία αναρωτιόμουν, ποιός άλλος θα ενδιαφερόταν γι' αυτό το θέμα ..... Καλή Χρονιά , κύριοι του antinews , με περισσότερα τέτοια άρθρα !!! http://youtu.be/tg2EbJy-9dc

  2. Κώστας Σταματάκης avatar
    Κώστας Σταματάκης 01/01/2014 18:04:30

    Α ρε antinews τι μας θυμίζεις χρονιάρες μέρες, τις εφηβικές μας αιώνιες αγάπες και τρέλες:
    Willie Dixon
    John Lee Hooker
    Sonny Terry και Brownie McGhee (Για όσους γουστάρουν φυσαρμόνικα, οι μοναδικοί!)
    Muddy Waters
    Lightnin Hopkins
    B. B. King
    Κλπ. Κλπ.

    Και κάτι προσωπικό. Το 1975 υπήρχε στη πλάκα ένα μαγαζί που έπαιζε μπλούζ, το τζαζ ροκ, αν θυμάμαι καλά. Συχνάζαμε εκεί κάτι φοιτητές από το ΕΜΠ παθιασμένοι με το μπλούζ. Μερικοί από εμάς είχαμε σχέση και με την τότε ΚΝΕ. Μας διαγράψανε τότε γιατί η μουσική αυτή που ακούγαμε ήταν αμερικάνικη και ιμπεριαλιστική! Η μεγάλη φάση ήταν όταν στις πρόσφατες εκλογές του ΤΕΕ, άκουσα από το περίπτερο της παράταξης του Συριζα να παίζουνε την μοναδική και ιδιότυπη μουσική του John Lee Hooker και τρελάθηκα, μεγάλη αλλαγή μετά από τόσα χρόνια! Τελειώνοντας για όσους αρέσουν τα μπλούζ, ψάχτε να βρείτε την ταινία του Ροβήρου Μανθούλη «Μπλούζ με σφιγμένα δόντια», είναι μοναδική.

  3. εφήμερος avatar
    εφήμερος 02/01/2014 00:13:47

    Τι μας θυμίσατε πρωτοχρονιάτικα. Μικρή τώρα συμβολή στην ιστορική έρευνα. Ναός του Rock N' Roll στα fifties ήταν το Whiskey a gogo στην Μαυροματαίων.Λιγώτερο το Top Hat στην Πατησίων.Διαγωνισμοί χορού γίνονταν κάθε Κυριακή στα πρωινά του Οικονομίδη και του Αθηναίου στο Ρεξ και το Κοτοπούλη.Μέγας πρωταθλητής ο πρόωρα λχαμένος Γιωργος Φλίσκος. Ο δημοσιογράφος Δημήτρης Ψαθάς με πύρινα άρθρα στα Νέα κατακεραύνωνε τα πάντα

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.