10/05/2009 23:08
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Χημικός πόλεμος… μέσα στο σπίτι

Η οικολογία είναι  στάση ζωής και δεν είναι λογικό από τη μία να διαδηλώνουμε για να κλείσει ένα εργοστάσιο, που εκλύει «φονικά» αέρια για το όζον της ατμόσφαιρας και από την άλλη να κηρύττουμε έναν «χημικό πόλεμο» -μέσα στο σπίτι μας-, στο όνομα της καθαριότητας ή να ρυπαίνουμε τις θάλασσες μας στο όνομα μιας αστραφτερής πλύσης.

Τα απορρυπαντικά

Η εποχή του σαπουνιού και του ενεργού άνθρακα, από τη στάχτη του τζακιού,  αποτελεί παρελθόν.

Σήμερα, τα απορρυπαντικά -σκόνες και υγρά- συντροφεύουν τη νοικοκυρά, στο έργο της πλύσης.

Είναι ενδεικτικό, ότι περισσότερα από χίλια ευρώ που πληρώνει -ετησίως- κάθε ελληνικό νοικοκυριό μόνον για τα απορρυπαντικά ρούχων, συντηρώντας έτσι μία ανθηρή βιομηχανία, με πάνω από 22 επώνυμες μάρκες, των οποίων ο διαφημιστικός τζίρος -κάθε χρόνο-  φθάνει τα εκατοντάδες εκατομμύρια. ευρώ

(Οι πωλήσεις απορρυπαντικών ρούχων, στην Ελλάδα, υπολογίζεται : το 1981 σε 19.000 τόνους, το 1991 σε 49.700 τόνους και το 2001 σε 74.300 τόνους). 

Όλα τα συμβατικά απορρυπαντικά βασίζουν τη σύνθεση τους στα παράγωγα πετρελαίου και στα φωσφορικά άλατα. Αποτέλεσμα,  η ρύπανση των θαλασσών, των λιμνών και των ποταμών, που δέχονται -εκτός όλων των άλλων - και τα απόνερα της πλύσης.

Έτσι, -και στο βαθμό που η απόπειρα των επιστημόνων, από τη μακρινή Ιαπωνία, να «πλύνουν» με υπέρηχους, απέτυχε- η μόνη λύση για την προστασία του υγρού  περιβάλλοντος είναι τα οικολογικά απορρυπαντικά.

Οι επιπτώσεις

Υπολογίζεται, ότι για κάθε κάτοικο της Αθήνας αντιστοιχούν, περίπου, 4-5 κιλά απορρυπαντικού, σε ετήσια βάση.

Αυτό σημαίνει, ότι ο Σαρωνικός κάθε χρόνο δέχεται περίπου 200.000 τόνους από απόνερα, με απορρυπαντικά που δεν διασπώνται. Αποτέλεσμα, είναι το φαινόμενο του «ευτροφισμού», κατά τη διαδικασία του οποίου επικρατούν κάποια μόνον είδη, της θαλάσσιας χλωρίδας, τα οποία «τρέφονται» με τα φωσφορικά άλατα των συμβατικών απορρυπαντικών και κατά τον «γιγαντισμό» τους απορροφούν τεράστιες ποσότητες οξυγόνου, «κλέβοντας» -μ΄ αυτόν τον τρόπο- την ανάσα από τα ψάρια και από τα άλλα θαλάσσια φυτά.

Η σύνθεση των συμβατικών απορρυπαντικών αποτελείται κατά 10-15% από αποσκληρυντικά, 30-40% από λευκαντικά, κατά 20-30% από αντιοξειδωτικά του πλυντηρίου, κατά 3-5% από οπτικά λευκαντικά και  κατά 0,1-1%  από αρώματα και χρωστικές ουσίες.

Βέβαια, η ποσοστιαία σύνθεση παραλλάζει ανάλογα με τη μάρκα και τη γενιά του απορρυπαντικού. Το 1960, για παράδειγμα, η γερμανική εταιρεία HENKELS εισάγει τη χρήση των φωσφορικών αλάτων στις σκόνες πλυντηρίων. Τις δύο επόμενες δεκαετίες, εγκαταλείπεται το φυσικό τασιενεργό, που είναι το σαπούνι και επιλέγονται τα συνθετικά.

Στη δεκαετία του 1980, ανακαλύπτονται τα κατιονικά τασιενεργά, τα οποία εξασφαλίζουν την απαλότητα στα ρούχα, αλλά είναι τοξικά για τους υδρόβιους οργανισμούς. Και ο κατάλογος συνεχίζεται. Σύμφωνα με το νόμο, τα τασιενεργά θα πρέπει να αποικοδομούνται ( δεν σημαίνει την τέλεια διάσπαση, αλλά τη μη δημιουργία αφρού στην επιφάνεια της θάλασσας) κατά 80%, μέσα στις πρώτες τρεις εβδομάδες και το υπόλοιπο 20% μέσα στις τρεις επόμενες. Η ίδια διάταξη περιορίζει και τη χρήση φωσφορικών αλάτων, αλλά δεν κάνει λόγο για τα προϊόντα της διάσπασης, που ενεργοποιούν τα βαρέα μέταλλα, που βρίσκονται στον πυθμένα της θάλασσας.

Θα πρέπει να παραδεχτούμε, πάντως, ότι αυτού του είδους η ρύπανση είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στις ποσότητες των τοξικών λυμάτων και των πετρελαιοειδών, που ρίχνονται -χωρίς επεξεργασία- στο υγρό στοιχείο.

Τα οικολογικά απορρυπαντικά

Η σύνθεση των οικολογικών απορρυπαντικών ποικίλει και εξαρτάται από την επιλογή  των φυσικών στοιχείων, από τον κατασκευαστή. Κυρίως, παράγονται από φυτικές ύλες, οι οποίες προέρχονται  από κοκοφοινικοπυρηνέλαιο (λάδι από το κουκούτσι των χουρμάδων- αλλά και από παράγωγα που προέρχονται από τη ζάχαρη τις πατάτες, το σιτάρι και το καλαμπόκι.

Η κάθε νέα «πατέντα», οικολογικού απορρυπαντικού, εγκρίνεται και πιστοποιείται από τους οργανισμούς πιστοποίησης οικολογικών προϊόντων, που υπάρχουν, σε κάθε χώρα.

Για την ώρα δεν υπάρχει καμία κοινοτική οδηγία -για τα συμβατικά απορρυπαντικά υπάρχει-, που να καθορίζει τη σύνθεση των οικολογικών απορρυπαντικών.

Στην ελληνική αγορά -σήμερα- κυκλοφορούν 4-5 εισαγόμενα οικολογικά απορρυπαντικά και αποτελούν μέρος ολοκληρωμένων σειρών καθαριστικών -δηλαδή η ίδια εταιρεία εισάγει καθαριστικά σπιτιού, αλλά και σκόνες ή υγρά για πλυντήρια, ρούχων και πιάτων.

Τα οικολογικά απορρυπαντικά είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά, σε ότι αφορά την πλύση,  δεν ρυπαίνουν το υγρό στοιχείο -βιοδιασπώνται περισσότερο από 90%-, αλλά είναι λίγο πιο ακριβά από τα συμβατικά.

Το πρώτο οικολογικό απορρυπαντικό «έφθασε» στη χώρα μας, το 1992, από τη HENKELS, χωρίς όμως να τύχει  της προσοχής του καταναλωτικού κοινού.

 Παρά τα 400 εκατομμύρια δραχμές, που απετέλεσαν το διαφημιστικό τζίρο του προϊόντος αυτού, -για τον πρώτο χρόνο της παρουσίας του στην ελληνική αγορά- δεν κατάφερε να ξεπεράσει το 1% στις προτιμήσεις των νοικοκυρών.

Τα καθαριστικά

Η χημεία «κυκλώνει» ολοένα τη ζωή μας.  Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου  5 εκατομμύρια χημικές ενώσεις και ότι ο καθένας μας έρχεται σε επαφή με 60-70.000 χημικές ενώσεις, κατά τη διάρκεια της ζωής του. Μέχρι στιγμής, οι επιστήμονες εκφράζουν υπόνοιες για 22.000 χημικές -σε ότι αφορά την καρκινογόνο δράση τους-, ενώ για περίπου 2.000 έχει αποδειχθεί η φονική τους δράση. Αυτό το «χημικό πλαίσιο» αφορά την ανθρωπότητα.

Στο μικρόκοσμο του σπιτιού μας, όμως, -με ελάχιστη προσπάθεια- μπορούμε να εξασφαλίσουμε ένα λιγότερο χημικό περιβάλλον.

Τι περιέχουν

Καθαριστικά τουαλέτας: Είναι από τα πλέον τοξικά καθαριστικά, καθώς περιέχουν από τις πλέον δραστικές ενώσεις. Συνήθως, περιέχουν σκόνη μαρμάρου ή άμμο και σκόνη ελαφρόπετρας ή κιμωλία. Για να λευκαίνουν περιέχουν χημικά υπερλευκαντικά, υποχλωρικό κάλλιο ή νάτριο. Για να απολυμαίνουν περιέχουν χλώριο, φορμαλδεϋδη ή φαινόλη, αλλά και  χημικές αρωματικές ουσίες, για καλή οσμή -το υπόλοιπο, περίπου 35% , είναι νερό. Η ταυτόχρονη «απελευθέρωση» του χλωρίου με τη φορμαλδεϋδη και τις χημικές αρωματικές ουσίες δημιουργεί τοξικότατα αέρια. (Το 1918, στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο πέθαναν 85.000 στρατιώτες από χημικά αέρια, που ως βάση είχαν το χλώριο. Εξάλλου, «γνωστός» είναι ο βήχας και το άσθμα των καθαριστριών).

Καθαριστικά σπιτιού: Τα καθαριστικά αυτά έχουν ως βάση αποκλειστικά το χλώριο. Όταν η χλωρίνη αναμιχθεί με άλλα καθαριστικά δημιουργούνται αέρια, όπως το φωσγένιο (χρησιμοποιείται ως χημικό όπλο), χλωροφόρμιο, τετραχλωράνθρακας (τοξικό) και χλωροαιθυλένιο (καρκινογόνο). Συχνά, οι νοικοκυρές, που κάνουν αυτές τις μίξεις παθαίνουν «χλωριοακμή», που εκδηλώνεται με κοκκίνισμα του δέρματος, έντονη φαγούρα και πυώδη σπυράκια.

Αποφρακτικά αποχετεύσεων : Περιέχουν ισχυρά αλκαλικά (30-100% υδροξείδιο του καλίου ή του νατρίου) με ρινίσματα αλουμινίου ή μαγνησίου  για ν' αναπτύσσεται  θερμότητα, μέχρι 80 βαθμούς Κελσίου. Τα αλκαλικά είναι πολύ καυστικά για το δέρμα και τα παραγόμενα αέρια, από την απόφραξη είναι ιδιαίτερα τοξικά.

Καθαριστικά τζαμιών: Περιέχουν, μέχρι 40% οινόπνευμα, επιφανειοδραστικές ουσίες -κυρίως αμμωνία,  που είναι επικίνδυνη για τα μάτια. Άλλα καθαριστικά, για τζάμια, περιέχουν υδροξείδιο του καλίου  θειικό ή φωσφορικό  νάτριο και οξικό οξύ.

Οικολογικές λύσεις καθαρισμού

Για την καθαριότητα του σπιτιού : Να αποφεύγεται αυστηρά η χρήση καθαριστικών, που περιέχουν χλώριο.

Τα μικρόβια και οι μύκητες, που θα έρθουν σε επαφή μαζί του δεν σκοτώνονται ακαριαία -απαιτείται χρόνος και μεγάλη ποσότητα.

Εάν η ποσότητα του χλωρίου είναι μικρή τότε οι μικροοργανισμοί σταματούν την ανάπτυξη τους, αλλά δεν πεθαίνουν.

Εάν πάλι είναι αρκετή για να τα εξοντώσει, τότε όσα προλαβαίνουν να γεννήσουν δημιουργούν ανθεκτικότερες γενιές μικροβίων.

Υπάρχουν στην αγορά σκόνες και υγρά καθαρισμού, που δεν περιέχουν χλώριο. Ωστόσο, ένας κουβάς ζεστό νερό με δύο ποτήρια λευκό ξύδι εξασφαλίζουν στο σφουγγάρισμα απολυμαντικές ιδιότητες.

Η μυρουδιά, από το ξύδι, αδρανοποιεί τους μικροοργανισμούς και στις περισσότερες περιπτώσεις σταματά την αναπαραγωγική τους δυνατότητα. Εκείνο που δεν πρέπει, πάντως, να ξεχνάμε είναι ότι το σπίτι δεν είναι νοσοκομείο.

Τα παιδιά, που μεγαλώνουν σ ένα σπίτι, που έχει απολυμανθεί με «βαριά» υλικά, κινδυνεύουν  όταν βρεθούν στο εξωτερικό περιβάλλον, καθώς το ανοσοποιητικό τους είναι «αθώο» από ιούς, μικρόβια και μικροοργανισμούς.

Για να καθαρίσετε το μπάνιο σας: Χρησιμοποιείται υγρό σαπούνι ή οικολογικό καθαριστικό.

Θα πρέπει, βέβαια, να μπείτε στον κόπο να το τρίψετε καλά με μία βούρτσα.

Στους «δύσκολους λεκέδες» του μπάνιου απλώστε μισό κουταλάκι σόδα φαγητού και αφήστε την περίπου μία ώρα, πάνω στο λεκέ και στη συνέχεια τρίψετε καλά.

Για τα άλατα και το πουρί της τουαλέτας: Τα άλατα και το πουρί της τουαλέτας είναι οι πλέον «σκληρή» βρωμιά, που καλείται ν΄ αντιμετωπίσει η νοικοκυρά.

 Εάν δεν χρησιμοποιήσουμε κάποιο από τα οικολογικά καθαριστικά τότε μπορούμε να εμπιστευτούμε το λευκό ξύδι.

Το αφήνουμε να δράσει για 3-4 ώρες και στη συνέχεια τρίβουμε καλά τη λεκάνη με βούρτσα.

Ο συχνός καθαρισμός με ξίδι, εξασφαλίζει την απολύμανση της λεκάνης και δεν της επιτρέπει να πιάσει «σκληρά» άλατα.

Για τους βουλωμένους νιπτήρες ή τα μπάνια: Προτείνονται τα προληπτικά μέτρα, δηλαδή η χρήση σπιράλ και η καλή συνήθεια να μην πετάμε χαρτιά και άλλα αντικείμενα μέσα στη λεκάνη της τουαλέτας.

Ως μέσον απόφραξης, η παραδοσιακή βεντούζα ή το ξεβίδωμα του σωλήνα και η χρήση ενός σύρματος δεν θα πρέπει να μας τρομάζουν.

Για τη συντήρηση των σωλήνων χρησιμοποιούμε ζεστό νερό και λίγο υγρό σαπούνι. Υπάρχουν, βέβαια, στην αγορά και οικολογικές σκόνες ή υγρά που βοηθούν την απόφραξη και την καθαριότητα των σωλήνων.

Και η πιο σοφή συμβουλή: Μην αφήνεται τους σωλήνες να φράξουν εντελώς, για ν΄ ασχοληθείτε μαζί τους.

Για τον καθαρισμό των τζαμιών: Κατ΄ αρχήν εάν πέσει στα μάτια σας το καθαριστικό υγρό τζαμιών, που πωλείται στα σούπερ μάρκετ, ξεπλύνετε τα με άφθονο νερό για ν΄ αποφύγετε τις συνέπειες της αμμωνίας.

Κατ΄ άλλα, αγοράστε ένα ψεκαστικό πλαστικό μπουκάλι -αυτό που χρησιμοποιούμε στο ράντισμα ή στο σιδέρωμα -και ρίξετε μέσα μισή δακτυλήθρα καθαριστικό για τα πιάτα και μισό ποτήρι λευκό οινόπνευμα.

Ανακινήστε καλά, ψεκάστε και σκουπίστε με χαρτί. Η άλλη λύση είναι να εμπιστευτείτε οικολογικό καθαριστικό, που δεν περιέχει αμμωνία.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Νοικοκυρά avatar
    Νοικοκυρά 10/05/2009 23:41:00

    1. Εφόσον τα αστικά λύματα οδηγούνται μέσω του αποχετευτικού δικτύου σε εγκατάσταση επεξεργασίας λυμάτων (π.χ. Ψυτάλεια)τουλάχιστον δευτεροβάθμιας επεξεργασίας, δεν υπάρχουν κίνδυνοι για τα επιφανειακά και υπόγεια νερά, ούτε για την θάλασσα. Οι περισσότερες πόλεις και κωμοπόλεις στην Ελλάδα σήμερα έχουν τέτοια εγκατάσταση.
    2. Υπάρχουν και ελληνικές εταιρείες που φτιάχνουν οικολογικά καθαριστικά.
    3. Δυστυχώς, τα περισσότερα οικολογικά απορρυπαντικά πλυντηρίου δεν είναι συμβατά με τις σύγχρονες συσκευές και δημιουργούν προβλήματα.
    4. Σωστό για τα παραγόμενα επικίνδυνα αέρια. Γιαυτό, ζεστό νερό και ξύδι παντού.

  2. biocoral avatar
    biocoral 10/08/2011 15:15:15

    Στη Biocoral οραματιζόμαστε ένα καλύτερο αύριο. Σε μια περίοδο κρίσης τόσο οικονομικής όσο και περιβαλλοντολογικής ερχόμαστε να παντρέψουμε την οικονομία, με την οικολογία και την ποιότητα.

    Στόχος μας είναι να δούμε όσο το δυνατόν περισσότερα νοικοκυριά και επιχειρήσεις να αλλάζουν συνήθειες και εμείς είμαστε εδώ για να υποστηρίξουμε αυτήν την αλλαγή.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.