#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
06/03/2010 17:36
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το Νησί των Καταραμένων



SHUTTER ISLAND

Ηθοποιοί: Leonardo DiCaprio, Mark Ruffalo, Ben Kingsley, Michelle Williams, Max von Sydow

Σενάριο: Laeta Kalogridis (βασισμένο στο βιβλίο ‘Shutter Island’ του Dennis Lehane)

Σκηνοθεσία: Μartin Scorsese

Είδος: θρίλερ/μυστηρίου

Διάρκεια: 138’

 Στο Νησί των Καταραμένων συνεργάζονται για τέταρτη φορά δύο διάσημες φιγούρες του Χόλυγουντ, ο Μάρτιν Σκορτσέζε και ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο. Στη συγκεκριμένη ταινία βλέπουμε την περιπέτεια του Tέντυ Ντάνιελς, ενός πράκτορα του FBI ο οποίος καλείται μαζί με τον συνάδελφό του στο νησί Σάτερ, όπου βρίσκεται μια κλινική για επικίνδυνους ψυχασθενείς, προκειμένου να βοηθήσει στην ανεύρεση μιας τροφίμου που δραπέτευσε πρόσφατα.

 Το νησί είναι απομονωμένο από τον υπόλοιπο κόσμο και η μόνη δίοδος προς αυτό είναι το τοπικό φέρι μπόουτ. Ο Ντάνιελς διαπιστώνει σύντομα ότι δεν πρόκειται για μια απλή απόδραση ασθενούς. Η Ρέιτσελ Σολάντο, που είχε καταδικασθεί για ένα ειδεχθές έγκλημα, το έσκασε από το κελί της χωρίς να αφήσει το παραμικρό ίχνος για το πώς τα κατάφερε ή πού πήγε στη συνέχεια. Ο δρ. Κόουλυ, που αναλαμβάνει να ενημερώσει τους δύο αστυνομικούς για το περιστατικό, δε μοιάζει ιδιαίτερα πρόθυμος να τους βοηθήσει στις έρευνές τους. Ο Ντάνιελς αρχίζει να υποψιάζεται ότι κάτι του κρύβουν. Αναρωτιέται αν κάποιοι από το προσωπικό του ιδρύματος συμμετείχαν στην απόδραση και ποιο θα μπορούσε να είναι το κίνητρό τους.

 Δυστυχώς για αυτόν, μια σειρά παραγόντων δυσχεραίνει περισσότερο τη διαλεύκανση της υπόθεσης. Το νησί έχει δύσβατο έδαφος, με πυκνή βλάστηση και απόκρημνες ακτές, και η δραματική επιδείνωση του καιρού σχεδόν ταυτόχρονα με την άφιξή του καθιστά οποιαδήποτε αναζήτηση όχι μόνο κουραστική αλλά κι επικίνδυνη. Η πτέρυγα Γ της κλινικής, στην οποία κρατούνται οι ασθενείς με το πιο βεβαρυμένο μητρώο, ίσως περιέχει χρήσιμες πληροφορίες, είναι όμως προσβάσιμη μόνο στους γιατρούς. Ο Τσακ Όουλ, ο συνάδελφός του, δείχνει έξυπνος και παρατηρητικός αλλά συνεργάζονται για πρώτη φορά κι έτσι δεν ξέρει κατά πόσο μπορεί να τον εμπιστευθεί. Επιπλέον, ο ίδιος δεν είναι άμοιρος προβλημάτων. Η ανάμνηση της Ντολόρες, της γυναίκας του, που πέθανε σε μια τρομερή πυρκαγιά πριν μερικά χρόνια, τον στοιχειώνει ακόμη. Την πρώτη νύχτα που αναγκάζεται να περάσει στο νησί εμφανίζεται στα όνειρά του και του μιλάει σα να είναι οι δυο τους ακόμη μαζί.

 Μόλις σας παρουσίασα τα βασικά συστατικά μιας από τις καλύτερες ιστορίες μυστηρίου που έχω δει. Ο θεατής ακολουθεί τον Ντάνιελς βήμα προς βήμα σε μια πορεία που συνεχώς ανεγείρει νέα ερωτηματικά και υπαινίσσεται ότι πράγματι κάτι πολύ παράξενο συμβαίνει στο νησί Σάτερ. Τα στοιχεία που σταδιακά ανακαλύπτει διαφωτίζουν μερικές πλευρές της υπόθεσης, παράλληλα όμως της προσθέτουν νέες σκοτεινές πτυχές. Ο ήρωας προχωράει σε μια αναζήτηση της οποίας το τέλος παραμένει απροσδιόριστο, αποφασισμένος να φτάσει μέχρι εκεί που του επιτρέπουν οι δυνάμεις του, ψυχικές και σωματικές.

 Μάλλον έχετε ήδη καταλάβει ότι η ταινία μου άρεσε πολύ. Διαθέτει σπουδαία πλοκή, που ξετυλίγεται έτσι ώστε ο θεατής δε γνωρίζει ποτέ περισσότερα από τον ήρωα και ανακαλύπτει την αλήθεια μαζί του. Επιπλέον αποφεύγει τον κυριότερο σκόπελο στον οποίο θα μπορούσε να πέσει, δηλαδή ένα φινάλε που κλείνει βιαστικά και πρόχειρα την ιστορία αφήνοντας αναπάντητα ερωτηματικά. Απεναντίας το τέλος του Shutter Island απαντάει σε όλες τις απορίες του θεατή συνδέοντας περίτεχνα τα περιστατικά που έχουν προηγηθεί. Ίσως να μην αρέσει σε μερικούς ως προς την επιλογή του περιεχομένου του αλλά τεχνικά είναι άρτιο.

 Η σκηνοθεσία είναι εξαιρετική. Οι διάφορες τοποθεσίες του αφιλόξενου νησιού όπως το ανήλιαγο δάσος, η ακτογραμμή με τα σκούρα κοφτερά βράχια, ο παλιός εγκατελειμμένος φάρος ή το απομακρυσμένο νεκροταφείο σχηματίζουν ένα χώρο που φαίνεται να κρύβει καλά τα μυστικά του. Βέβαια, το μέρος που απορροφάει τις περισσότερες προσπάθειες του ήρωα δεν είναι άλλο από την ίδια την κλινική. Χτισμένη στη μέση του νησιού, περιτριγυρισμένη από ψηλούς, απροσπέλαστους τοίχους και με ένοπλους φύλακες να περιπολούν ασταμάτητα, θυμίζει φρούριο από το οποίο είναι αδύνατο να βγεις όταν κλείσουν οι βαριές, σιδερένιες πόρτες του. Η εσωτερική διαμόρφωση της κλινικής εντείνει την αίσθηση ότι υπάρχουν περισσότερα από όσα βλέπει κανείς με την πρώτη ματιά. Τα μικρά κελιά των ασθενών και οι ψυχροί διάδρομοι έρχονται σε ζωηρή αντίθεση με το ζεστό και άνετο δωμάτιο όπου συνεδριάζουν οι ψυχίατροι ή με την υπερπολυτελή αίθουσα όπου περνάει τα βράδια του ο δρ. Τζερεμάια Νέρινγκ, επικεφαλής του ιδρύματος, βυθισμένος σε σκέψεις που κρατάει μόνο για τον εαυτό του. Εντύπωση προξενούν και τα μέρη που επισκέπτεται ο ήρωας όταν ονειρεύεται, τα οποία μάλιστα διατηρούν μια παράξενη συσχέτιση με την υπόθεση που διερευνά. Οι φωτισμοί, τα χρώματα και τα σκηνικά, όλα συνθέτουν ένα οπτικό σύνολο διαφορετικό από ό,τι έχουμε συνηθίσει έως σήμερα, ένα κόσμο αλλόκοτο, ανησυχητικό κι επικίνδυνο. Σε όλη τη διάρκεια του έργου ο θεατής αισθάνεται μια υπόκωφη απειλή, σαν το νησί να κρύβει ένα φοβερό μυστικό που αν αποκαλυφθεί θα συμπαρασύρει μαζί του τον άτυχο ήρωα. Ακόμη και τα περίεργα σχόλια ασθενών ή άλλων χαρακτήρων για την ανθρώπινη φύση και τις βίαιες τάσεις της, θα μπορούσαν να εκληφθούν ως μια προειδοποίηση, ως ένα μήνυμα που δεν πρέπει να αγνοηθεί. Τη σκοτεινή, δυσοίωνη ατμόσφαιρα συμπληρώνει κι ενισχύει έξοχα η μουσική υπόκρουση της ταινίας. Ειδικά όταν ο πρωταγωνιστής ετοιμάζεται να εισέλθει σε κάποιο χώρο που δεν έχει ξαναεπισκεφθεί, η μουσική με τα παράξενα εφέ της φτάνει σε κρεσέντο και εντείνει την αγωνία με τρόπο μοναδικό.

 Όσον αφορά τους ηθοποιούς, ομολογώ ότι ήμουν σκεπτικός για την επιλογή του ΝτιΚάπριο στη θέση του κεντρικού ήρωα. Φοβούμουν ότι το baby face του θα αποδεικνυόταν ακατάλληλο για θρίλερ. Ευτυχώς έκανα λάθος. Ο ΝτιΚάπριο σηκώνει στις πλάτες του το έργο κι ενσαρκώνει πειστικά τον έμπειρο πράκτορα που είναι αποφασισμένος να μην εγκαταλείψει τις έρευνες παρά τα προσωπικά του βάσανα. Δεδομένου ότι έχει πρωταγωνιστήσει με επιτυχία σε πολύ διαφορετικές ταινίες, πρέπει πλέον να παραδεχθώ ότι είναι από τους πιο ταλαντούχους και πολυδιάστατους ηθοποιούς. Επίσης ο Μαρκ Ράφαλο παίζει πολύ καλά τον Τσακ, τον αφοσιωμένο συνάδελφό του, και η Μισέλ Γουίλιαμς μοιάζει αληθινά ονειρική στο ρόλο της πολυαγαπημένης του γυναίκας, που εμφανίζεται πια μονάχα στις αναμνήσεις του. Τέλος, τον δρ. Κόουλυ αποδίδει ρεαλιστικά ο έμπειρος Μπεν Κίνγκσλεϋ ενώ ο Μαξ φον Σύντοου υποδύεται τον δρ. Νέρινγκ δείχνοντας τη στόφα του μεγάλου ηθοποιού έστω και με λίγα λεπτά συμμετοχής.

 Γενικά, το Νησί των Καταραμένων είναι μια πρωτότυπη και πολύ ποιοτική ταινία. Συνδυάζει την αγωνία με το μυστήριο μέσα από ένα ασυνήθιστο και λεπτοδουλεμένο σενάριο, υψηλού επιπέδου σκηνοθεσία, δυνατές ερμηνείες και υποβλητική ατμόσφαιρα. Δεν πρόκειται για κλασικό αστυνομικό θρίλερ ούτε για έργο τύπου Σέρλοκ Χολμς. Αν αυτό δε σας ενοχλεί, τότε σας συνιστώ να το δείτε. Αν μη τι άλλο, έτσι ενθαρρύνουμε και το Χόλυγουντ να ξεφεύγει λίγο από τις χιλιοπαιγμένες συνταγές.

Δημήτρης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 25/03/2010 21:16:49

    Μεγάλο Φέσι.

  2. Δέσποινα Μπλαζουδάκη avatar
    Δέσποινα Μπλαζουδάκη 22/10/2012 00:16:57

    Πάρα πολύ ωραία ταινία. Ποτέ δε βλέπω ταινίες τέτοιου είδους, αλλά η συγκεκριμένη με εντυπωσίασε και ο Ντι Κάπριο μοναδικός.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.