ΤΗΕ JUDGE
09/11/2014 09:09
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

ΤΗΕ JUDGE

δράμα-κοινωνικό 2014 141’ Robert Downey Jr., Robert Duvall, Vera Farmiga σκην.: David Dobkin >>> 6,5<<<

Είδα το The Judge στο σινεμά επειδή μου αρέσει ως ηθοποιός ο Ρόμπερτ Ντυβάλ, ο Ντάουνυ Τζούνιορ είναι διάσημος σταρ και με ενδιαφέρουν οι δικαστικές υποθέσεις.

Το σενάριο αφορά ένα πλούσιο δικηγόρο που επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια στη γενέτειρά του στην επαρχία για την κηδεία της μητέρας του και εκεί αναγκάζεται να υπερασπιστεί τον πατέρα του, παλιό δικαστή, απέναντι σε κατηγορίες για φόνο ενός εγκληματία. Το δικαστικό κομμάτι του έργου είναι απλό και δεν κρύβει κάποιο μυστήριο. Χρησιμεύει όμως για να έχει ο ήρωας ένα κίνητρο και να προωθείται η πλοκή. Η έμφαση δίνεται στη σχέση του γιου με τον πατέρα του, η οποία δεν είναι καλή. Η ταινία παρουσιάζει ρεαλιστικά το πείσμα και τις αδυναμίες του δικαστή καθώς και τη σταδιακή φθορά της υγείας του. Ο Ντυβάλ δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία. Ο Ντάουνυ ενσαρκώνει πειστικά ένα δύσκολο ρόλο, εκείνου του ανθρώπου που μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου υπερβαίνει κάθε δυσκολία, έξω όμως από αυτήν βασανίζεται από τη μοναξιά και μια αίσθηση του αδικαίωτου. H σχέση των δυο τους περνάει από πολλά σκαμπανεβάσματα με τελικό σκοπό τη συμφιλίωση.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν διάφοροι χαρακτήρες: η πρώην κοπέλα του Χανκ, που την υποδύεται ωραία η Βέρα Φαρμίγκα, τα δυο αδέλφια του και η μικρή κόρη του. Όλοι τους αναπτύσσονται σε σχέση με τον ήρωα και του δίνουν βάθος. Ωστόσο επηρεάζουν λίγο την πλοκή και οι σεναριογράφοι δεν ενδιαφέρθηκαν για το πώς θα καταλήξουν οι σχέσεις του Χανκ μαζί τους. Θα μείνει με την παλιά του κοπέλα; Θα κρατήσει την κόρη του αν πάρει διαζύγιο; Θα εγκατασταθεί στην επαρχία από την οποία τόσο είχε προσπαθήσει να ξεφύγει όταν ήταν νέος; Το φινάλε είναι ασαφές. Κι αφού οι σεναριογράφοι δε θεώρησαν τα διάφορα νήματα πλοκής αρκετά σημαντικά ώστε να τα κλείσουν έχασαν το νόημά τους και για εμένα. Επιπλέον, η αλλαγή του ήρωα στο τέλος μου φάνηκε κάπως απότομη και τεχνητή. Πάντως, υπήρχαν όμορφες σκηνές, όπως στο δικαστήριο, όταν ο εισαγγελέας συμπονάει το δικηγόρο, ήστη λίμνη.

Με ένα διαφορετικό φινάλε θα έδινα στο The Judge 7,5/10. Έτσι όπως τελειώνει του δίνω 6,5. Αν θέλετε να δείτε κάποιο κοινωνικό δράμα στο σινεμά είναι καλή επιλογή. Αλλιώς περιμένετε για το dvd.

Ψιλά γράμματα: η ταινία προβάλλει την ιερότητα του νόμου στον αγγλοσαξωνικό πολιτισμό (ο δικαστής θεωρεί την αίθουσά του ναό και ο εισαγγελέας εκθειάζει το νόμο επειδή κατά τη γνώμη του εξισώνει τους ανθρώπους) και τη νεωτερική αντίληψη ότι η πίστη είναι μια ιδεολογία, την οποία υιοθετούν κυρίως όσοι έχουν κάποιο άλυτο σοβαρό πρόβλημα (κουβέντα πατέρα και γιου στη βεράντα για το Θεό).

Captain America

Υ.Γ.: Σε μια ταινία λαμβάνω υπόψη και το είδος της, άρα π.χ. δεν περιμένω τα ίδια πράγματα από μια περιπέτεια και ένα δράμα.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Άλυτη Εξίσωση avatar
    Άλυτη Εξίσωση 12/11/2014 19:50:13

    Το είδα και μου άρεσε. Τρυφερό και καλοστημένο, με έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις και συγκρούσεις. Εγώ πήρα τις απαντήσεις μου στα ερωτήματα που μοιάζουν εκκρεμή. Στη σκηνή του τέλους, που μπαίνει μες στην άδεια αίθουσα του Δικαστηρίου ο πρωταγωνιστής και περιεργάζεται το χώρο στριφογυρίζοντας την καρέκλα, βλέπει τον εαυτό του ήδη εκεί ως Δικαστή. Συμφιλιώθηκε με τον πατέρα, πήρε την πολυπόθητη αποδοχή που σ΄όλη τη ζωή του απελπισμένα αποζητούσε κι επέστρεψε..... Στην Ινδιανάπολη, που ''όλοι θέλουνε να την αφήσουν πίσω'' , όπως έλεγε στην αρχή..... Εγώ του δίνω 8,5 :-)

    • Captain America avatar
      Captain America @ Άλυτη Εξίσωση 13/11/2014 08:48:10

      Καλή ερμηνεία. Σε ευχαριστώ για το σχόλιο!

      • Ρηνα avatar
        Ρηνα @ Captain America 14/11/2014 18:53:47

        Καλος κινηματογραφος! Ηθοποιϊα, που τα τελευταια χρονια δεν πρωταγωνιστει στις ταινιες. Βγαινεις και το θυμασαι για καιρο. Με κρατησε απ την αρχη ως το τελος! Το συνιστω ανεπιφυλακτα, εκτος αν ειστε 20τοσο, οποτε να δειτε τον Δρακουλα η τον Γκοντζιλα....

        • Captain America avatar
          Captain America @ Ρηνα 15/11/2014 14:09:26

          Έι, ο Γκοντζίλα εμφανιζόταν λίγο αλλά η παρουσία του 'γέμιζε' την οθόνη, τα 'έσπαγε' θα έλεγα! Όσο για το Dracula Untold, υπάρχει κριτική του στο antinews.

  2. Ρηνα avatar
    Ρηνα 16/11/2014 12:55:14

    Σου αναλυω συντομα το σκεπτικο μου: Βλεπω πολλες ταινιες, αλλα μερικες μου μενουν ενω αλλες δεν θυμαμαι ουτε τιτλο ουτε περιεχομενο. Απο κει ξεκιναει και το κριτηριο μου και εξελισσεται.... Ας πουμε το "τελειο χτυπημα" του Τορνατορε με τον Τζεφρι Ρας μου εχει μεινει κι ας εχει περασει σχεδον χρονος, η Μικρα Αγγλια επισης. Γενικα τα blockbusters τα βλεπω απο περιεργεια και χαλαρωση, αλλα ο ποιοτικος κινηματογραφος με ελκυει περισσοτερο, χωρις να ειμαι σινεφιλ με την εννοια που δινουμε σημερα.

    • Captain America avatar
      Captain America @ Ρηνα 16/11/2014 14:54:18

      Σε ευχαριστώ για την άποψή σου και την ευκαιρία να πω μερικά πράγματα για τη δική μου προσέγγιση.
      Ο βαθμός που δίνω εκφράζει πόσο μου άρεσε ένα έργο αλλά και κατά πόσο πληρεί (όσο το καταλαβαίνω) αντικειμενικά κριτήρια όπως η ένταση, η σκιαγράφηση των χαρακτήρων, η ύπαρξη ενός ικανού ανταγωνιστή, η λογική συνοχή, η γρήγορη αφήγηση, η οικονομία, η συνεχής πορεία προς μια κλιμάκωση που κλείνει την ιστορία, το μη προβλέψιμο. Επομένως ο πιο καθοριστικός παράγοντας σε ένα έργο είναι το σενάριο. Όλα τα καλά έργα έχουν καλό σενάριο, ένα κακό σενάριο θα δώσει πάντα κακό έργο. Η σκηνοθεσία μου κάνει εντύπωση κυρίως σε περιπέτειες, θρίλερ και φαντασίας αλλά και σε μερικά κοινωνικά, π.χ. το 12 angry men ή το gran torino. Οι ερμηνείες είναι πιο δύσκολο να εξηγηθούν αλλά θεωρώ π.χ. ότι ο Κλούνεϋ ή η Κρίστεν Στιούαρτ είναι ηθοποιοί κάτω του μετρίου (ιδίως η δεύτερη είναι τραγική). Επίσης με ενδιαφέρει η ιδεολογία ενός έργου. Ποιότητα υπάρχει και στα blockbuster παρόλο που είναι διαδεδομένη η αντίθετη άποψη. Ο όρος blockbuster είναι ποσοτικός, δείχνει πόσα εισιτήρια έκοψε μια ταινία, και όχι ποιοτικός. Ο κόσμος δε συρρέει σε μια ταινία πάντα για τους ίδιους λόγους. Είναι δύσκολη η διάκριση ανάμεσα σε ταινίες που μοιάζουν πολύ σε εμφάνιση και έκαναν τεράστιες εισπράξεις όπως το Thor 2 και το Captain America 2. Κι όμως, το πρώτο είναι γελοίο με καλά εφέ ενώ το δεύτερο μια εκπληκτική περιπέτεια (σε πλοκή, σκηνοθεσία και επινοητικότητα στις σκηνές δράσης, εξέλιξη των χαρακτήρων μέσα από τη σχέση τους, ρυθμό, πολιτική κριτική, σωστό καστ, κλιμάκωση) με καλά εφέ. Ακόμη και οι φαν τους αν ρωτηθούν τι τους άρεσε κατά πάσα πιθανότητα δυστυχώς δε θα τα ξεχωρίσουν. Ωστόσο, η ποιότητα του CA 2 (όπως και άλλων blockbuster, π.χ. του Terminator 2, του Rambo First Blood, του Die Hard, για να πάω σε παλιές εποχές) υπάρχει ανεξάρτητα από το πόσοι την εκτιμούν. Απλά θέλει προσπάθεια, εξάσκηση και καλή διάθεση για να την εντοπίσεις. Στις αγαπημένες μου ταινίες είναι και εμπορικές επιτυχίες, π.χ. οι 300, και αποτυχίες, όπως το Lord of War, άγνωστες όπως το The next three days, ή πολύ παλιές, όπως το Μπεν Χουρ. Ελπίζω να βρεις τις κριτικές μου ενδιαφέρουσες και να σε βοηθήσουν να εντοπίσεις ταινίες που ταιριάζουν στα γούστα σου.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.