#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
07/03/2010 17:58
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Στην Άκρη του Νήματος



Edge of Darkness

Mel Gibson, ο σκηνοθέτης του καλύτερου James Bond, διεφθαρμένοι πολιτικοί και αδίστακτοι μεγαλοεπιχειρηματίες ιδιωτικών εταιρειών που αναλαμβάνουν κρατικά συμβόλαια, δυνατές σκηνές γεμάτες περιπέτεια, σκευωρίες και όμορφα πλάνα από την Βοστόνη, είναι τα υλικά που οδηγούν «Στην Άκρη του Νήματος».

Η ταινία βασίζεται στην βραβευμένη με BAFTA ομώνυμη μίνι-σειρά του BBC την οποία είχε γράψει ο Troy Kennedy-Martin και είχε σκηνοθετήσει και πάλι ο Martin Campbell («Casino Royale», «GoldenEye»). Ήταν η εποχή όπου ο Ψυχρός Πόλεμος και η πυρηνική απειλή αντανακλούσαν και επηρέαζαν τόσο την ίδια την Βρετανία όσο και την παγκόσμια πολιτική σκακιέρα, πολλές κινήσεις στην οποία, όπως το πλουτώνιο και η παραγωγή του, αποτελούν ακόμα μέχρι σήμερα επτασφράγιστα μυστικά συγκεκριμένων κλειστών «κοινωνιών» και συστημάτων.

Η σειρά απολαμβάνει την 15η θέση των 100 κορυφαίων τηλεοπτικών προγραμμάτων του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου και θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα και με την μεγαλύτερη επιρροή δείγματα που έχει παράγει ποτέ η βρετανική τηλεόραση.

Και είναι και ο λόγος που έκανε τον Mel Gibson να επιστρέψει έπειτα από απουσία 7 χρόνων, ξανά μπροστά από τις κάμερες.

Υποδύεται έναν βετεράνο του Ανθρωποκτονιών του Αστυνομικού Τμήματος της Βοστόνης που βλέπει την κόρη του να δολοφονείται μπροστά στα μάτια του, πιστεύοντας αρχικά ότι οι δολοφόνοι στόχευαν τον ίδιο. Γρήγορα όμως ανακαλύπτει πως τα δεδομένα της πραγματικότητας πρέπει να αναθεωρηθούν, ξεκινώντας από το ποια είναι στ’ αλήθεια η ζωή της κόρης του.

Όπως είναι φυσικό, «το πρώτο βιολί» είναι ο Gibson, καθώς ο συγκεκριμένος ρόλος είναι γραμμένος και κομμένος στα μέτρα του, όμως τις εντυπώσεις κλέβει ο «καλός-κακός», και πολύ αινιγματικός Ray Winstone («The Departed») καθώς η φυσιογνωμία του είναι κάτι παραπάνω από ιδανική για την σκοτεινή φιγούρα που κρύβεται πίσω από τα πολιτικά και μιντιακά δρώμενα και παρασκήνια.

Η πλοκή είναι γρήγορη, έντονη και οι ανατροπές σε ξαφνιάζουν ανεβάζοντας την αδρεναλίνη και δημιουργώντας την κατάλληλη ατμόσφαιρα που κάθε θρίλερ που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να προσφέρει στο κοινό του. Αυτό, οφείλεται αφ’ ενός στην «κοφτερή» κάμερα του Νεοζηλανδού Martin Campbell και τις πολύ καλογυρισμένες και προσεγμένες σκηνές δράσεις. Αφ’ ετέρου, στους δύο σεναριογράφους· τον Αυστραλό Andrew Bovell και τον βραβευμένο με Όσκαρ για τον «Πληροφοριοδότη» William Monahan οι οποίοι και ανέλαβαν την πετυχημένη σύμπτυξη και διασκευή του αρχικού σεναρίου από τις έξι στις δύο ώρες το οποίο συνεπάγεται και την αναγκαία προσαρμογή του σκηνικού από το 1985 στο 2010.

Θα μπορούσε άραγε να ζητήσει κανείς κάτι παραπάνω; Σίγουρα, την μουσική του Howard Shore που είναι εκεί, αλλά λείπει.

Όταν αναλαμβάνει ένας τέτοιος «τιτάνας» της κινηματογραφικής μουσικής, πιστεύεις ότι φεύγοντας από την αίθουσα, θα σε συνοδεύουν τα πλάνα και οι στιγμές της ταινίας μαζί με το θέμα της, κάτι το οποίο όμως δεν συνέβη τώρα. Αν δεν το διάβαζα, ούτε που θα το καταλάβαινα.

Όμως ευτυχώς, κατά τα υπόλοιπα, η ταινία είναι ό,τι ακριβώς υπόσχεται. Ένα καλογυρισμένο αστυνομικό και πολιτικό θρίλερ, με νεύρο και κίνηση, με πανέμορφη φωτογραφία, και ερμηνείες κύρους.

Πρέπει να το παραδεχθούμε στο Χόλιγουντ. Οι τύποι είναι μάστορες στο είδος. Ξέρουν να γυρίζουν περιπέτειες. Και καλές περιπέτειες που ευτυχώς, δεν περιορίζονται αποκλειστικά στο τρίπτυχο σεξ-εκρήξεις-βία.

Παραγωγή: GK FILMS/BBC FILMS/ICON PRODUCTIONS (2010)

Σκηνοθεσία: Martin Campbell

Σενάριο: Andrew Bovell-William Monahan

Πρωταγωνιστούν: Mel Gibson, Ray Winstone, Danny Huston, Bojana Novakovic, Shawn Roberts, David Aaron Baker

Διάρκεια: 116 λεπτά

Μάγια

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.