#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
08/12/2010 19:04
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Σαν σήμερα δολοφονήθηκε o John Lennon



Σαν σήμερα, πριν από τριάντα ακριβώς χρόνια, δολοφονήθηκε στη Νέα Υόρκη ο John Lennon. Είχε μόλις επανεμφανισθεί στο προσκήνιο, μετά από πέντε χρόνια εθελοντικής απομόνωσης, παρουσιάζοντας στο κόσμο το τελευταίο του δημιούργημα, τον δίσκο  Double Fantasy, που έφτιαξε με τη σύζυγό του, την αμφιλεγόμενη Yoko Ono.

Ο Lennon ήταν ο πλέον χαρακτηριστικός Beatle. Ήταν αυτός που καθόρισε το ροκ  εν ρολ τους, τη κοινωνική τους συνείδηση, και το παροιμιώδες πνεύμα τους. Ήταν με λίγα λόγια το σύμβολό τους, και δικαίως χαρακτηρίζονταν, αν όχι ο σκεπτόμενος (καθώς υπήρχε και ο Harrison), αλλά τουλάχιστον ως ο πιο πολιτικοποιημένος από τα λοιπά σκαθάρια. Παίζοντας με τους  Beatles, έγραψε και συνέθεσε, μόνος ή με άλλους, δεκάδες από κομμάτια που σήμερα θεωρούνται κλασικά, και τα ερμήνευσε με μια χαρακτηριστική και ανθρώπινη φωνή που τον κατέστησε ως έναν από τους μεγαλύτερους τραγουδιστές ροκ όλων των εποχών.

Όμως αυτό δεν του έφτανε. Πολύ νωρίς συνειδητοποίησε, πως τα σκαθάρια είχαν τη μοναδική ευκαιρία να κάνουν κάτι περισσότερο από το να διασκεδάζουν απλά τη νεολαία, παίζοντας διάφορα «silly little love songs». Μπορούσαν να τη σχηματίσουν, να τη διδάξουν, να τη πάνε μπροστά. Και σε μια εποχή τόσο εκρηκτική όσο αυτή των `60ς, η πίστη του αυτή είχε πολλαπλή σημασία. Ίσως για αυτό και οι Beatles να διαλύθηκαν τόσο σύντομα. Αυτά που ήθελε ο Lennon δεν ταίριαζαν με αυτά που ήθελαν οι υπόλοιποι, και κυρίως ο McCartney. Και έτσι προχώρησε σε σόλο καριέρα, προσφέροντας στο κόσμο μια από τις καλύτερες μουσικές προτάσεις στην ιστορία της μουσικής.

Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο μουσικό της ροκ (με την εξαίρεση ίσως του Bob Dylan), ο Lennon εξέφρασε και προσωποποίησε το πολιτικό στοιχείο, ενώ πολιτικοποίησε το προσωπικό. Πολλές φορές μάλιστα, οι δυο αυτές όψεις διαπλέκονταν, άλλες φορές συγκρούονταν. Και ενώ ο Dylan εξέφραζε την πολιτική αλλά και την προσωπική του εικονοκλασία μέσω του αφηγηματικού στοιχείου, αναγκάζοντας το ρυθμό και τη μελωδία να προσαρμοστούν, ο Lennon αγκάλιασε και επεξέτεινε τη ποπ μουσική, επιτιθέμενος εναντίον της συμβατικότητας από κάθε πλευρά.



Ο  Lennon όμως, εκτός από μεγάλος μουσικός, ήταν πάνω από όλα άνθρωπος. Και μάλιστα ένας άνθρωπος που μέσα από τη δύναμη που κέρδισε από το ταλέντο του, δεν καταναλώθηκε στο πως να αποκτήσει όλο και μεγαλύτερες βίλες ή να επεκτείνει τη συλλογή των εξωτικών αυτοκινήτων του (βλέπετε Elvis Presley), ούτε εξελίχθηκε σε ένα μισάνθρωπο, ανθρωπόμορφο κατασκεύασμα, αποκλεισμένο στον ιδιωτικό του φανταστικό κόσμο, με προσωπικό ζωολογικό κήπο, κυνηγώντας αγοράκια (βλέπετε Michael Jackson). O John Lennon πίστευε με πάθος πως η δημοφιλής  (ποπ) μουσική μπορούσε, αλλά και έπρεπε να κάνει πολύ περισσότερα από το να  διασκεδάζει απλώς. Και έχοντας αυτή τη πεποίθηση, την οποία υπηρέτησε μέχρι το τέλος, μπόρεσε και άλλαξε το πρόσωπο τη μουσικής ροκ εν ρολ για πάντα.

Όχι μόνο επιτέθηκε στο πόλεμο του Βιετνάμ (αλλά και σε όλους τους πολέμους) αλλά αμφισβήτησε ευθέως ακόμη και το ίδιο το σύστημα που τον κατέστησε ζάπλουτο και διάσημο. Παίρνοντας αυτά τα μεγάλα ρίσκα, πολλές φορές απέτυχε, και άλλες φάνηκε αστείος, μπορεί και  γελοίος. Κρίνοντάς τον όμως εκ των υστέρων, βλέπουμε πως ακόμη και οι αποτυχίες του,  είχαν την αίσθηση της «αρχοντιάς». Και το γεγονός ότι νοιάζονταν τόσο για τους ανθρώπους, φαίνεται  ακόμη και μέσα από τα λάθη του.

Ο Lennon ήταν κάτι παραπάνω από ένας μουσικός. Ήταν μάλλον κάτι σαν προφήτης. Σαν μεσσίας. Και είναι λογικό, γιατί αν θα έπρεπε να εμφανιστεί στα χρόνια μας ο μεσσίας, τι πιο φυσιολογικό από το να πάρει τη μορφή και την υπόσταση ενός δημοφιλούς ροκ σταρ, που όλοι οι νέοι θα ακολουθήσουν… Η πολιτική του άποψη ήταν παντού και πάντα εμφανής, για αυτό και υπήρξε διαχρονικός στόχος του FBI που τον θεωρούσε ως επικίνδυνο να διαφθείρει τη νεολαία. Το ότι, αν και ένας από τους πιο πλούσιους και διάσημους ανθρώπους του πλανήτη,  οι Αμερικάνοι δεν του έδιναν άδεια μόνιμης διαμονής (πράσινη κάρτα) νομίζω πως τα λέει όλα.

Τέλος, αρκεί να θυμηθούμε το τραγούδι του Give Peace a Chance, ή το «αναρχικό» Imagine, που θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα όλων των εποχών, και που τα λέει όλα. Θυμίζει εκκλησιαστικό ύμνο, με στίχους που λες και βγήκαν από τα γραπτά του Κροπότκιν ή του Προυντόν…. Και όσο παράταιρο και αν ακούγεται, ένας δισεκατομμυριούχος να υμνεί την ακτημοσύνη, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αυτός τουλάχιστον το έκανε. Έστω στα λόγια. Οι άλλοι;

Strange Attractor

Δείτε το και θυμηθείτε τον, μέρες που είναι.  Το αξίζει:

http://www.youtube.com/watch?v=hb2YSAVHmIE









(φωτό: στην πρώτη με την Όνο. Στην δεύτερη κόσμος έξω απο το σπίτι του την ημέρα της δολοφονίας)

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Κώστας Ροδινός avatar
    Κώστας Ροδινός 08/12/2010 19:19:17

    Eξαίρετο κομμάτι Strange.
    Εξαίρετο, αν και αδικείς λίγο τον Paul.

  2. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 08/12/2010 19:26:49

    Ο Lennon υπήρξε μουσική ιδοφυία. Ίσως δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ακόμα και σήμερα την επίδραση που άσκησε στην τέχνη στο δέυτερο μισό του 20ου αιώνα. Ακούς σημερινά συγκροτήματα art και progressive rock και αισθάναιση την παρουσία του παντού. Στις φόρμες, στο στίχο, στην αύρα...

    Τελικά το Λίβερπουλ έβγαλε την καλύτερη μπάντα στον κόσμο και μια απο τις καλύτερες ομάδες του κόσμου. Παραξενιές της ιστορίας.

    Η Γιαπωνέζα πάντως διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στη διάλυση των σκαθαριών. Καλύτερα πάντως που διαλύθηκαν τότε. Έτσι έμεινε ο μύθος ζωντανός...

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ Γιάννης Φαίλτωρ 08/12/2010 19:45:17

      Μάλλον είμαι απ τους ελάχιστους που συμπαθούν τη Γιόκο (αλλά και τη μουσική της). Άκου αυτό και ίσως συμφωνήσεις.

      h__p://www.youtube.com/watch?v=TA63ZTrLleM

    • tsilivithras avatar
      tsilivithras @ Γιάννης Φαίλτωρ 08/12/2010 20:40:50

      " Ακούς σημερινά συγκροτήματα art και progressive rock και αισθάναιση την παρουσία του παντού."

      χμμμ....εεε...γκασπ...ααααα....τι;;;;

  3. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 08/12/2010 19:31:58

    Ευχαριστώ.
    Τον αδικώ; Δεν νομίζω. Άλλος αυτός άλλος ο άλλος. Έτσι δεν έχουν τα πράγματα;
    Περιμένω πάντως να ακούσω παράπονα από θαυμαστές του Τζάκο.

  4. νεφέλη avatar
    νεφέλη 08/12/2010 19:44:03

    Κι απορούσα από το πρωί ...ούτε μια λέξη δεν θα πείτε ....

    30 xρόνια μόνοι με την ΟΝΟ
    ...just watching the wheels
    go round and round again!

  5. TASSOS avatar
    TASSOS 08/12/2010 19:44:25

    Η μεγαλύτερη δικαίωση του και απόδειξη του ποιός ήταν και που μπορούσε να οδηγήσει (σε όποιο βαθμό) την νεολαία ήταν η δολοφονία του. Ότι πιό κοντινό σε αυτές τις μορφές δολοφονίας μπορούσε να ομολογήσει το ίδιο το σύστημα το έκανε το 1997 με τις "Θεωρίες συνωμοσίας " / Mel Gibson, Julia Roberts.

  6. Lalakis avatar
    Lalakis 08/12/2010 19:52:15

    Πραγματικά τεράστιος. Μπράβο που τον τιμάτε.

  7. Professor Moriarty avatar
    Professor Moriarty 08/12/2010 19:52:27

    Yoko Ono? Προτιμώ την χήρα του Μάο.

  8. παραέλληνας avatar
    παραέλληνας 08/12/2010 23:36:06

    o john lennon πήρε πράσινη κάρτα, και αυτό ήταν η αιτία που δολοφονήθηκε.

    http://beatlestweets.posterous.com/a-green-card-for-john-lennon

    • παραέλληνας avatar
      παραέλληνας @ παραέλληνας 08/12/2010 23:48:34

      και κάτι βασικό που πρέπει να γνωρίζετε για τον τύπο, θνητοί:
      1968. John Lennon, recently inspired by LSD (ασινταρισμένος από χθες το βράδυ, ή ποιος ξέρει από πόσες μέρες σερί), calls an emergency meeting of the Beatles at their Apple headquarters in London. "I've got something very important to tell you," Lennon says. "I am Jesus Christ. I have come back again. This is my thing." "Right," responds Ringo Starr, well-used to the eccentricities of this brilliant Beatle. "Meeting adjourned. Let's go have some lunch." At the restaurant, Lennon, unbowed, is approached by a fan eager to meet John. "Actually, I'm Jesus Christ," he insists. "Well," replies the fan, "I still liked your last record."

      http://www.youtube.com/watch?v=7OdBV971_Fw

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ παραέλληνας 09/12/2010 00:12:36

      "...οι Αμερικάνοι δεν του έδιναν άδεια μόνιμης διαμονής...",
      αλλιώς θα έγραφε "έδωσαν", αθάνατε.

      • παραέλληνας avatar
        παραέλληνας @ Strange Attractor 09/12/2010 00:42:46

        δεν του έδιναν έγραψες και είναι σαφές, αυτά τα δεν του έδωσαν είναι σούξουμούξου μανταλάκια. θα το σκεφτώ πάντως να σε συγχωρήσω για την ασάφεια και την απόπειρα κουκουλώματος αυτής.

  9. blue nile avatar
    blue nile 09/12/2010 00:07:37

    Πάντως υπήρχε εξήγηση στην μακροβιότητα της σχέσης του με τη Γιόκο.
    Κάτι σκοτεινές και ερεβώδεις νύχτες του πάσαρε στο δωμάτιο του τρυφερές μικρές οδαλίσκες προς μέχρι πρωίας διδασκαλία τους στη σύνθεση μουσικών κομματιών...
    Τις λαχταριστές νεάνιδες τις επέλεγε προσωπικά η Γιόκο και ήταν όλες σκιστομάτες. Ρουφιάνα με βούλα δηλαδή αν και έχει το άλλοθι του χίππικου no ownership στον έρωτα.
    Όσο για τον ίδιο τον Lennon τώρα δεν είναι ο αγαπημένος μου μουσικός ενώ έχω πραγματικά αγαπήσει λίγα από τα τραγούδια του.
    Δεν μπορώ όμως να μην πω ότι ήταν και είναι μια μοναδική περίπτωση στην ιστορία της μουσικής. Μαζί με τα άλλα σκαθάρια κατάφεραν να απογειώσουν την ανέμελη ποπ τους μεταμορφώνοντας την σε μια άγουρη ψυχεδέλεια που ακόμα και τώρα συγκλονίζει ενώ η προσωπική του καριέρα κοσμείται από πραγματικούς ύμνους αγάπης ειρήνης και αδελφοσύνης.
    Η ζωή του χαρακτηρίστηκε από γνήσιο αντικομφορμισμό και αγωνιστική διάθεση για τα πιστεύω του. Αν κακίζω κάπου τη Γιόκο ήταν στο ότι όταν γνωρίστηκαν ο Lennon διήνυε τη φάση της ενηλικίωσης του αναζητώντας νόημα στη ζωή του και η Γιαπωνέζα τον έτρεψε σε καταστάσεις παθητικότητας. Από την άλλη κανείς δεν μπορεί να της αρνηθεί ότι με τον τρόπο της ότι έφερε ισσοροπία στον σύντροφο της έστω και εύθραστη.

    ...Yes , A Working Class Hero is something to be
    If you want to be a hero well just follow me...

  10. ruddock avatar
    ruddock 09/12/2010 11:27:27

    Σε ένα αφιέρωμα του περιοδικού Mojo για τα καλύτερα κομμάτια που έχει γράψει ο Lennon κλήθηκαν να ψηφίσουν γνωστοί και καταξιωμένοι καλλιτέχνες (ενδεικτικά είχε από Marianne Faithful ή από μέλη των Crosby,Stills και σια έως Supergrass και Manic Street Preachers).
    Οι περισσότεροι ψήφιζαν το κομμάτι της αρεσκείας τους αλλά δεν παρέλειπαν να πουν και κανά δυο πράγματα για το ποιον του ως χαρακτήρα,καλός ή κακός δηλαδή.
    Μου έκανε εντύπωση η συχνή χρήση της φράσης "he was a bit of an asshole" που χρησιμοποίησαν πολλοί από αυτούς και μάλιστα οι παλιότεροι,που είχαν και την ευκαιρία να τον γνωρίσουν και από κοντά.
    Τέλος πάντων,ποιοι είμαστε εμείς που θα μιλήσουμε για Lennon ή M.J.,που δεν τον συμπαθεί κι ο συγγραφέας του άρθρου αυτού.
    Προσωπικά μένω στη μουσική του,γιατί σαν άνθρωπο δεν τον βλέπω και πολύ της προκοπής και τελικά δεν έχει και τόση σημασία.
    Τώρα βέβαια,αν πω ότ βρίσκω πωςι τα μεγαλύτερα αριστουργήματα τα έχει γράψει ο "συντηρητικός" Paul θα σας χαλάσω τον επικήδειο ? :) (για τον οποίο Paul ελάχιστοι γνωρίζουν ότι χρηματοδότησε γενναία το βρεττανικό underground ,ότι εμφανίζονταν ινκόγκνιτο ντυμένος Άραβας στο UFO club του Λονδίνου το 1966-1967 και ότι βρίσκονταν πίσω από την έκδοση σημαντικών underground εντύπων όπως το ΙΤ (International Times).
    Α,ναι,υπάρχει και η γνωστή διένεξη μεταξύ John Lennon και Todd Rundgren,η αλήθεια είναι ότι του την είχε πει χοντρά ο Todd και καλά έκανε.

    Και κλείνω αναφέροντας το αγαπημένο μου κομμάτι του l
    Lennon,διότι όποιος κι αν ήταν σαν άνθρωπος δεν παύει να κρίνεται ως καλλιτέχνης και ως τέτοιος υπήρξε απλά τε-ρά-στι-ος.
    Είναι το κομμάτι across the universe :)

    υγ-αλήθεια πόσοι από εσάς γνωρίζετε ότι το κτήριο στο οποίο έμενε ο Lennon στην ΝΥ ήταν το κτήριο Concord (αν δεν με ξεγελά η μνήμη),το οποίο θεωρείται ως το κτήριο με τα περισσότερα σατανιστικά εξωτερικά σύμβολα στην πόλη,όπως επίσης είναι και το κτήριο όπου γυρίστηκε η γνωστή "αποκρυφιστική" ταινία του Polanski ,Μωρό της Ρόζμαρυ

  11. Εν Πλώ avatar
    Εν Πλώ 09/12/2010 11:45:41

    Κορυφαίοας καλλιτέχνης. Τίποτα άλλο. Κρίμα που χάθηκε.

  12. Εν Πλώ avatar
    Εν Πλώ 09/12/2010 11:47:22

    Το να συγκρίνεται ο Λένον με τον Τζάκσον είναι ύβρις. Σαν να συγκρίνουμε τον Σαββόπουλο με τον Βας Βας ο Παρασκευάς ή με τον Λεπά. Ντροπή. Ο Λέννον ήταν δημιουργός, ο άλλος ήταν μαιμού.

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ Εν Πλώ 09/12/2010 18:59:29

      Πέστα μεγάλε....

  13. ruddock avatar
    ruddock 09/12/2010 13:52:57

    'Οταν αποκαλείς τον Μ.J. μαϊμού,φίλε Εν Πλώ,το εννοείς σαν εκπρόσωπο της μαύρης φυλής ή ότι π.χ. μιμείται άλλους καλλιτέχνες (μαϊμουδίζει όπως λέμε συνήθως) ?
    Διότι,αν το εννοείς με την πρώτη έννοια,ότι είναι μαύρος δηλαδή,το κακό είναι ότι πέφτεις έξω,επειδή όλοι γνωρίζουμε ότι ο M.J. απεβίωσε...άσπρος !!
    Άσε που και μαύρος να πέθαινε,πάλι δεν θα είχε νόημα η δήλωσή σου,διότι αν δεν υπήρχαν οι μαύροι δεν θα υπήρχε και ο John Lennon ο ίδιος.

    Τώρα,αν εννοούσες ότι "μαϊμουδίζει" απλώς,σε παραπέμπω στη δουλειά του με τους Jackson 5,με τον Quincy Jones στα Off the Wall και Thriller,οι οποίες δουλειές κρίνονται ως εντελώς μοναδικές στο είδος τους,ότι άνοιξαν νέες προοπτικές για ΧΙΛΙΑΔΕΣ άλλους μαύρους (αλλά,και λευκούς φυσικά)καλλιτέχνες,και τέλος πάντων,από αυτό που έγραψες φάνηκε πολύ καλά πως είτε έχεις εμπάθεια με τον M.J. είτε δεν έχεις ακούσει τίποτε άλλο εκτός από το heal the world :)

    Ζητώ συγνώμη και για την ίσως άκοψη παρέμβαση,εφόσον το θέμα αφορά στον John Lennon.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.