#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
29/08/2013 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πώς η τεχνολογία καταστρέφει τη μεσαία τάξη

Οι David Αutor, καθηγητής οικονομικών στο ΜΙΤ και ο David Dorn, λέκτορας οικονομικών στο Κέντρο Οικονομικών και Νομισματικών Σπουδών στη Μαδρίτη, σχολιάζουν το μέλλον του εργασιακού τοπίου.


Τέσσερα χρόνια αφότου έληξε επίσημα η Μεγάλη Ύφεση, η παραγωγικότητα των Αμερικανών εργαζομένων – όσων είχαν την τύχη να έχουν μια δουλειά - έχει αυξηθεί έξυπνα. Αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να έχουν δύο εκατομμύρια λιγότερες θέσεις εργασίας από ό,τι πριν από την ύφεση, το ποσοστό ανεργίας έχει κολλήσει σε επίπεδα που δεν είχαν παρατηρηθεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και το ποσοστό των ενηλίκων που εργάζονται είναι τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες λιγότερο από το επίπεδο όταν έφτασε στο αποκορύφωμά του το 2000.
Η έλλειψη θέσεων εργασίας έχει κάνει τις αυθεντίες να αναρωτιούνται εάν μας έχει καταβάλει μια μεγάλη ασθένεια της απασχόλησης. Και από εκεί, είναι μόνο ένα μικρό άλμα το να ρωτήσουμε αν η ασθένεια αυτή είναι η ίδια η παραγωγικότητα. Έχουμε απαξιώσει τους εαυτούς μας μέσω της μηχανικής και της πληροφορικής;
Κινδυνεύουμε  να χάσουμε τον «αγώνα ενάντια στη μηχανή», όπως υποστηρίζουν σε ένα πρόσφατο βιβλίο οι μελετητές του ΜΙΤ Erik Brynjolfsson και Andrew McAfee; Γινόμαστε σκλάβοι στους «αφέντες μας τα ρομπότ», όπως προειδοποίησε ο δημοσιογράφος Kevin Drum στο Mother Jones; Μας  απειλούν οι «έξυπνες μηχανές»  με «μακροπρόθεσμη δυστυχία», όπως οι οικονομολόγοι Jeffrey D. Sachs και Laurence J. Kotlikoff προφήτευσαν στις αρχές του χρόνου; Έχουμε φτάσει στο «τέλος της εργασίας», όπως θρηνεί ο Noah Smith στο The Atlantic;

Φυσικά το άγχος, ακόμη και η υστερία για τις αρνητικές επιπτώσεις της τεχνολογικής αλλαγής στην απασχόληση, έχουν μια σεβάσμια ιστορία. Στις αρχές του 19ου αιώνα, μια ομάδα τεχνιτών της αγγλικής κλωστοϋφαντουργίας που αποκαλούνταν Λουδίτες οργάνωσαν μια εξέγερση ενάντια στις μηχανές. Η ορμή τους, τους έδωσε μια θέση (σπάνια θετική) στο λεξικό, αλλά είχαν εύλογους λόγους ανησυχίας.
Οι οικονομολόγοι έχουν ιστορικά απορρίψει αυτό που λέμε πλάνη της «κατ’ αποκοπή εργασίας»: η υπόθεση ότι η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας,μειώνει αναπόφευκτα την απασχόληση, επειδή υπάρχει μόνο ένα πεπερασμένο ποσό της δουλειάς που κάνουμε. Ενώ είναι διαισθητικά ελκυστική, αυτή η ιδέα είναι αποδεδειγμένα ψευδής. Το 1900, για παράδειγμα, το 41 τοις εκατό του εργατικού δυναμικού των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν στη γεωργία. Μέχρι το 2000, το ποσοστό αυτό είχε πέσει στο 2 τοις εκατό, αφού η Πράσινη Επανάσταση άλλαξε τις αποδόσεις των καλλιεργειών. Όμως, ο δείκτης απασχόλησης-πληθυσμού αυξήθηκε κατά τον 20ο αιώνα, καθώς οι γυναίκες βγήκαν από το σπίτι στην αγορά και το ποσοστό ανεργίας κυμάνθηκε κυκλικά, χωρίς μακροπρόθεσμη αύξηση.
Η τεχνολογική αλλαγή εξοικονόμησης εργασίας μετατοπίζει αναγκαστικά τους εργαζομένους που εκτελούν ορισμένα καθήκοντα – από εκεί  προέρχονται τα κέρδη της παραγωγικότητας - αλλά μακροπρόθεσμα δημιουργεί νέα προϊόντα και υπηρεσίες που αυξάνουν το εθνικό εισόδημα και αυξάνουν τη συνολική ζήτηση για εργατικό δυναμικό. Το 1900, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι έναν αιώνα αργότερα, η υγειονομική περίθαλψη, η χρηματοδότηση, η τεχνολογία πληροφοριών, τα ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης, η φιλοξενία, η αναψυχή και η ψυχαγωγία θα μπορούσαν να απασχολούν πολύ περισσότερους εργαζόμενους από τη γεωργία. Φυσικά, καθώς οι κοινωνίες αναπτύσσονται με περισσότερη ευημερία, οι πολίτες επιλέγουν συχνά να εργάζονται λιγότερες ημέρες, να κάνουν περισσότερες διακοπές και να συνταξιοδοτούνται νωρίτερα - αλλά αυτό επίσης είναι πρόοδος.

Αν, λοιπόν, οι τεχνολογικές εξελίξεις δεν απειλούν την απασχόληση, αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από τις «έξυπνες μηχανές»; Στην πραγματικότητα όχι - και εδώ είναι που οι Λουδίτες είχαν κάποιο δίκιο. Αν και πολλοί Βρετανοί του 19ου αιώνα επωφελήθηκαν από την εισαγωγή των νεότερων και καλύτερα αυτοματοποιημένων αργαλειών - ανειδίκευτοι εργάτες είχαν προσληφθεί για να λειτουργούν τους αργαλειούς και μια όλο και μεγαλύτερη μεσαία τάξη μπορούσε πλέον να διαθέσει υφάσματα μαζικής παραγωγής- είναι απίθανο ότι οι ειδικευμένοι εργάτες της κλωστοϋφαντουργίας ωφελήθηκαν στο σύνολό τους.
Επιστρέφουμε γρήγορα στο παρόν. Η εξαιρετική μείωση του κόστους της πληροφορικής από το 1970 έχει δημιουργήσει τεράστια κίνητρα για να αντικαταστήσουν οι εργοδότες με όλο και πιο φθηνούς και ικανούς υπολογιστές την ακριβή εργασία. Οι ραγδαίες εξελίξεις - που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, όταν κάνουμε check-in στα αεροδρόμια, παραγγέλνουμε βιβλία online, πληρώνουμε λογαριασμούς σε ιστοσελίδες των τραπεζών μας ή συμβουλευόμαστε τα smartphones για να μας δείχνουν το δρόμο ενώ οδηγούμε- έχουν αναζωπυρώσει το φόβο ότι οι εργαζόμενοι θα εκτοπιστούν από τα μηχανήματα. Αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά;

Μια αφετηρία για τη συζήτηση είναι η παρατήρηση ότι, παρότι οι υπολογιστές είναι πανταχού παρόντες, δεν μπορούν να κάνουν τα πάντα. Η ικανότητα ενός υπολογιστή να εκτελέσει ένα έργο γρήγορα και φτηνά εξαρτάται από την ικανότητα ενός ανθρώπου προγραμματιστή να γράψει οδηγίες ή κανόνες που κατευθύνουν το μηχάνημα να λάβει τα σωστά βήματα σε κάθε έκτακτη ανάγκη. Οι υπολογιστές υπερέχουν σε «συνήθη» καθήκοντα: οργάνωση, αποθήκευση, ανάκτηση και χειρισμός πληροφοριών, ή εκτέλεση ακριβών κινήσεων στις διαδικασίες παραγωγής. Αυτές οι εργασίες είναι πιο διαδεδομένες σε θέσεις εργασίας μέσων δεξιοτήτων, όπως η τήρηση βιβλίων, η εργασία γραφείου και η επαναλαμβανόμενη παραγωγή.
Λογικά, η μηχανοργάνωση έχει μειώσει τη ζήτηση για αυτές τις θέσεις εργασίας, αλλά έχει αυξήσει τη ζήτηση για τους εργαζόμενους που εκτελούν εργασίες «μη ρουτίνας» που συμπληρώνουν τις αυτοματοποιημένες δραστηριότητες. Τα καθήκοντα αυτά τυχαίνει να βρίσκονται στα αντίθετα άκρα της κατανομής επαγγελματικών δεξιοτήτων. Στο ένα άκρο είναι τα λεγόμενα αφηρημένα καθήκοντα που απαιτούν επίλυση προβλημάτων, διαίσθηση,  πειθώ και δημιουργικότητα. Οι εργασίες αυτές είναι χαρακτηριστικές της επαγγελματικής, διοικητικής, τεχνικής και δημιουργικής απασχόλησης, όπως το δίκαιο, η ιατρική, οι επιστήμες, η μηχανική, η διαφήμιση και ο σχεδιασμός. Οι άνθρωποι σε αυτές τις θέσεις εργασίας έχουν συνήθως υψηλά επίπεδα εκπαίδευσης και αναλυτική ικανότητα και επωφελούνται από τους υπολογιστές που διευκολύνουν τη μετάδοση, την οργάνωση και την επεξεργασία των πληροφοριών. Στο άλλο άκρο είναι οι λεγόμενες χειρονακτικές εργασίες, οι οποίες απαιτούν προσαρμοστικότητα, οπτική και γλωσσική αναγνώριση και προσωπική αλληλεπίδραση. Η προετοιμασία για ένα γεύμα, η οδήγηση ενός φορτηγού μέσα στην κίνηση της πόλης ή ο καθαρισμός ενός δωματίου ξενοδοχείου αποτελούν  σύνθετες προκλήσεις για τους υπολογιστές. Αλλά είναι εύκολα για τους ανθρώπους, καθώς απαιτούν κατά κύριο λόγο έμφυτες ικανότητες, όπως επιδεξιότητα, διορατικότητα και  αναγνώριση γλώσσας, καθώς και μέτρια εκπαίδευση. Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να αντικατασταθούν από ρομπότ, αλλά και οι δεξιότητές τους δεν είναι σπάνιες, με αποτέλεσμα να είναι συνήθως χαμηλόμισθοι.
Η πληροφορική έχει καλλιεργήσει ως εκ τούτου μία πόλωση της απασχόλησης, με την αύξηση των θέσεων εργασίας να συγκεντρώνεται τόσο στα υψηλότερα όσο και στα χαμηλότερα αμειβόμενα επαγγέλματα, ενώ οι θέσεις εργασίας στη μέση έχουν μειωθεί. Παραδόξως, τα συνολικά ποσοστά απασχόλησης έχουν παραμείνει σε μεγάλο βαθμό ανεπηρέαστα σε πολιτείες και πόλεις που υποβάλλονται σε αυτή την ταχεία πόλωση. Αντίθετα, καθώς η απασχόληση σε εργασίες ρουτίνας έχει υποχωρήσει, η απασχόληση έχει αυξηθεί τόσο σε υψηλόμισθα διοικητικά, επαγγελματικά και τεχνικά επαγγέλματα όσο και σε χαμηλόμισθα επαγγέλματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών.
Έτσι, η πληροφορική δεν αφορά τη μείωση της ποσότητας των θέσεων εργασίας, αλλά την υποβάθμιση της ποιότητας των θέσεων εργασίας για ένα σημαντικό υποσύνολο των εργαζομένων. Η ζήτηση για υψηλού μορφωτικού επιπέδου εργαζόμενους που διαπρέπουν σε αφηρημένα καθήκοντα είναι ισχυρή, αλλά η μέση αγορά εργασίας, όπου βρίσκονται οι συνήθεις εργασίες υψηλής έντασης, είναι χαλαρή. Οι εργαζόμενοι χωρίς κολεγιακή εκπαίδευση συνεπώς επικεντρώνονται σε εργασίες χειρονακτικές εργασίες υψηλής έντασης - όπως οι υπηρεσίες τροφίμων, καθαρισμού και ασφάλειας – οι οποίες είναι πολλές, αλλά προσφέρουν χαμηλούς μισθούς, επισφαλή εργασιακή ασφάλεια και ελάχιστες προοπτικές για ανοδική κινητικότητα. Αυτός ο διχασμός στις ευκαιρίες  απασχόλησης έχει συμβάλει στην ιστορική αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας.
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους εργαζόμενους να δαμάσουν το κύμα της τεχνολογικής αλλαγής, αντί να καταποντιστούν από αυτό; Μια κοινή σύσταση είναι ότι οι πολίτες θα πρέπει να επενδύσουν περισσότερο στην εκπαίδευσή τους. Ωθούμενη από την αυξανόμενη ζήτηση για εργαζομένους που εκτελούν καθήκοντα αφηρημένης εργασίας, η πληρωμή για τα κολεγιακά και επαγγελματικά πτυχία έχει εκτοξευθεί. Παρά την τρομερή τιμή της, η τριτοβάθμια εκπαίδευση ίσως ποτέ να μην αποτελούσε μια καλύτερη επένδυση. Αλλά απέχει πολύ από μια ολοκληρωμένη λύση στα προβλήματα της αγοράς. Δεν είναι όλοι οι απόφοιτοι Λυκείου ακαδημαϊκά ή ιδιοσυγκρασιακά έτοιμοι να διεκδικήσουν ένα τετραετές πτυχίο κολεγίου. Μόνο το 40 τοις εκατό των Αμερικανών εγγράφονται σε ένα τετραετές κολλέγιο μετά την αποφοίτησή τους από το γυμνάσιο και περισσότερο από το 30 τοις εκατό των ατόμων που εγγράφονται δεν ολοκληρώνουν το πτυχίο τους εντός οκτώ ετών.

Τα καλά νέα, όμως, είναι ότι η μέση εκπαίδευση, οι μεσαία αμειβόμενες θέσεις εργασίας δεν προβλέπεται να εξαφανιστούν εντελώς. Ενώ πολλές θέσεις εργασίας μεσαίας δεξιότητας είναι ευαίσθητες στην αυτοματοποίηση, άλλες απαιτούν ένα μίγμα των καθηκόντων που εκμεταλλεύονται την ανθρώπινη προσαρμοστικότητα. Για να δοθεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα παραϊατρικά επαγγέλματα - τεχνικός ακτινολογίας, φλεβοτόμος, νοσοκόμα - είναι μια ταχέως αναπτυσσόμενη κατηγορία των σχετικά καλά αμειβόμενων, μεσαίας ειδίκευσης επαγγελμάτων. Αν και αυτά τα επαγγέλματα δεν απαιτούν συνήθως ένα τετραετές πτυχίο κολεγίου, απαιτούν κάποια μεταδευτεροβάθμια επαγγελματική κατάρτιση.
Αυτές οι θέσεις εργασίας μεσαίων δεξιοτήτων θα εξακολουθήσουν  να υφίστανται, και, ενδεχομένως, να αναπτύσσονται, επειδή αφορούν εργασίες που δεν μπορεί εύκολα να διαχωριστούν χωρίς σημαντική μείωση της ποιότητας. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, την απογοήτευση του να καλέσεις μια εταιρεία λογισμικού για τεχνική υποστήριξη και να ανακαλύψεις ότι ο τεχνικός δεν γνωρίζει τίποτα περισσότερο από τις τυποποιημένες απαντήσεις που εμφανίζονται στην οθόνη του υπολογιστή - δηλαδή, ο τεχνικός να είναι ένα «φερέφωνο» και όχι κάποιος που δίνει λύσεις. Αυτό δεν είναι γενικά μια παραγωγική μορφή της οργάνωσης της εργασίας, επειδή αδυνατεί να αξιοποιήσει την συμπληρωματικότητα μεταξύ τεχνικών και διαπροσωπικών δεξιοτήτων. Με απλά λόγια, η ποιότητα των υπηρεσιών σε οποιοδήποτε επάγγελμα θα βελτιωθεί όταν ένας εργαζόμενος συνδυάζει καθήκοντα ρουτίνας (τεχνική) και μη ρουτίνας (ευελιξία).
Ακολουθώντας αυτή τη λογική, προβλέπουμε ότι οι θέσεις εργασίας μεσαίων δεξιοτήτων που επιβιώνουν θα συνδυάζουν τεχνικά καθήκοντα ρουτίνας με την αφηρημένη και χειρωνακτική εργασία, στις οποίες οι εργαζόμενοι έχουν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα – τη διαπροσωπική αλληλεπίδραση, την προσαρμοστικότητα και την επίλυση προβλημάτων. Μαζί με τα παραϊατρικά επαγγέλματα, η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει πολλές θέσεις εργασίας για όσους έχουν δεξιότητες στην επισκευή: υδραυλικοί, οικοδόμοι, ηλεκτρολόγοι, μηχανικοί εγκατάστασης συστημάτων εξαερισμού και κλιματισμού, τεχνικοί αυτοκινήτων, εκπρόσωποι εξυπηρέτησης πελατών, ακόμα και υπάλληλοι που θα χρειάζεται να κάνουν  περισσότερα από το να δακτυλογραφούν και να αρχειοθετούν. Πράγματι, καθώς τα επαγγέλματα πρώην μεσαίας ειδίκευσης τα οποία έχουν υποβαθμιστεί ή δεν έχουν πλέον τα τεχνικά καθήκοντα ρουτίνας (η διαμεσολάβηση μετοχών για παράδειγμα), άλλα πρώην σοφιστικέ επαγγέλματα γίνονται προσιτά σε εργαζόμενους με μικρότερη εσωτερική τεχνική μαεστρία (για παράδειγμα, η δουλειά του νοσηλευτή που κάνει πρακτική, ο οποίος όλο και περισσότερο κάνει διαγνώσεις και γράφει φάρμακα στη θέση ενός γιατρού). Ο Lawrence F. Katz, ένας οικονομολόγος της εργασίας στο Χάρβαρντ, αποκαλεί χαρακτηριστικά εκείνους που συνδυάζουν γόνιμα τις θεμελιώδεις δεξιότητες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με συγκεκριμένες επαγγελματικές δεξιότητες «νέους τεχνίτες».
Οι προοπτικές για τους εργαζόμενους που δεν έχουν τελειώσει το κολέγιο είναι αβέβαιες, αλλά όχι χωρίς ελπίδα. Θα υπάρξουν ευκαιρίες απασχόλησης σε θέσεις εργασίας μέσης ειδίκευσης, αλλά όχι με τον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής και υπαλληλικών θέσεων του παρελθόντος. Αντίθετα, περιμένουμε να δούμε αύξηση της απασχόλησης στις τάξεις των «νέων τεχνιτών»: νοσοκόμες με άδειες και ιατρικούς βοηθούς, δασκάλους και καθηγητές σε όλα τα εκπαιδευτικά επίπεδα, σχεδιαστές κουζίνας, επόπτες κατασκευών και εξειδικευμένους τεχνίτες κάθε είδους, ειδικούς εμπειρογνώμονες και τεχνικούς υποστήριξης και πολλούς ανθρώπους που προσφέρουν την προσωπική τους εκπαίδευση και βοήθεια, όπως φυσιοθεραπευτές, γυμναστές, προπονητές και οδηγοί. Οι εργαζόμενοι αυτοί θα συνδυάζουν τις τεχνικές δεξιότητες με την διαπροσωπική αλληλεπίδραση, την ευελιξία και την προσαρμοστικότητα, ώστε να προσφέρουν υπηρεσίες που είναι μοναδικά ανθρώπινες.

http://opinionator.blogs.nytimes.com/2013/08/24/how-technology-wrecks-the-middle-class/

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μανιάτης avatar
    Μανιάτης 29/08/2013 08:11:38

    Συγχαρητήρια για την ανάρτηση αυτού του άρθρου.
    Βοηθάει, μεταξύ των άλλων, να κατανοήσουμε τις προκλήσεις που η χώρα μας έχει να αντιμετωπίσει άμεσα.
    Το μέγιστο πρόβλημα της Ελλάδος είναι η δόμηση της οικονομικής της δραστηριότητας και του κοινωνικού της ιστού στη ξεπερασμένη τεχνολογικά μεσαία τάξη.
    Το γεγονός αυτό δυσκολεύει την διαδικασία προσαρμοστικής πολιτικής. Το πρόβλημα γίνεται κοινωνικό και πολιτικά συγκρουσιακό.

  2. blue nile avatar
    blue nile 29/08/2013 08:26:56

    Θα χυθούν τόνοι μελάνι ακόμα για να αποκρυφτεί η μεγάλη αλήθεια.
    Παλιά όποιος ήθελε να βγάλει λεφτά άνοιγε μια επιχείρηση με συνέπεια να προσλάβει και υπαλλήλους.
    Όσο πιο πολλοί άνοιγαν επιχειρήσεις τόσο καλύτερα πήγαινε η οικονομία γιατί εγάλωνεη ζήτηση.
    Οι άνεργοι παγκοσμίως έχουν αυξηθεί γιατί τώρα ο έχων την οικονομική δυνατότητα έχει την ευκαιρία να επενδύσει τα χρήματα του σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα που πολλές φορές είναι τοξικά και ουσιαστικά υπάρχουν λόγω της ύποπτης ανοχής των αρμόδιων κρατικών ελεγκτικών αρχών.
    Γλυτώνοντας το άγχος της επένδυσης...

    • Zame avatar
      Zame @ blue nile 30/08/2013 09:37:55

      ζούμε εποχές που το μακριά μπορει σε χρόνο dt να γίνεται πολύ κοντά..
      & θέμα που αναδεικνύει παραπανω ο blue nile
      είναι ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ά σ ο β α ρ ό τ α τ ο & ο υ σ ι α σ τ ι κ ό τ α τ ο.
      & αν συμπεριληφθούν και οι αυξανόμενες τάσεις μετακίνησης των πληθυσμών σε μια νεόφυτη κοινωνία μεταναστών με δίχως κληροδότημα Iστορίας..από την μία..
      και μεταφοράς της πλειοψηφίας των παραγωγικών εργασιών σε συγκεκριμένες (γνωστούς λόγους) κοινωνίες.. από την άλλη..
      νομίζω πως ναι έχουμε φτάσει στην μεγάλη συρρίκνωση..
      (ευνοητοι λογοι..)
      γιατι οχι φτάνουμε ολοταχώς στο τέλος της εργασίας..αφου
      Η ωμή εμπορευματοποίησης της σπουδής και της έρευνας..
      σε λογικες μεγιστοποιησης του κερδους απο την μια ..
      και μεγιστοποίησης της καταναλωτικής ευχέρειας..
      σαφως για τα υψηλής κατά κεφαλήν εισοδήματα..
      πού όλως τυχαίως & αυτα θα συρρικνώνονται..
      κάνοντας αναποτελεσματική & ανεπαρκή την κυκλική ανταπόδοση του ολοένα και συρρικνωμένου κοινωνικού δικαίου-κράτους..

      λογικές χρηματολαγνείας του τυχοδιώκτη (ή της απελπισμένης φτωχολογιάς) που φτάνουν μέχρι που..?
      illisium ερχομαστε?

      & υποψιν πως αυτές τις κάκιστες (για πολλα χρόνια) υπηρεσίες..
      στοίχισαν & στοιχίζουν ακόμα από πανάκριβα ..έως καταχρηστικά στα ορια υπονομευσης..
      με τις καθοδηγιες των αρμοδίων συνδικάτων & ευλογίες των πολιτικών κουτοπονηρων -εξυπνάκηδων - προϊσταμένων..
      έφτασαν & κατόρθωσαν να "π ρ ο σ φ ε ρ ο υ ν την α γ α ν ά κ τ η σ η
      & κάνουν ε π ι θ υ μ η τ ή την ιδιωτικοποίηση των παντων..
      όπου φυσικά κανένας δεν τολμά τέτοια συμπεριφορά..
      αλλά εκεί πάλι ανοίγουν κάποιας άλλη μορφής θέματα..
      που σαφώς επιδεινώνουν το γνωστό δομικό-λογικό..
      του "δημιουργώ πρόβλημα για να πουλήσω την λύση".

    • Mpourloto avatar
      Mpourloto @ blue nile 30/08/2013 09:56:45

      Αυτα τα "χρηματοπιστωτικα προιοντα" συνηθως φουσκα , οντως ειναι καταστροφικα , ειδικα για μικρες οικονομιες οπως η δικη μας .

  3. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 29/08/2013 13:05:25

    Το ενδιαφέρον άρθρο θίγει εμμέσως τις ρίζες του οικονομικού προβλήματος της χώρας.

  4. Heaven avatar
    Heaven 29/08/2013 13:21:18

    ετσι ακριβώς!
    καποιοι θα πρέπει να το μάθουν απ΄εξω!!!

  5. Δήμητρα avatar
    Δήμητρα 29/08/2013 14:06:02

    ....και φωτογραφίζει τέλεια την αμερικανικη κοινωνία και τις δομές της από το 1970 και εντεύθεν κυρίως μέσα από ενδιαφέρουσες συνδυαστικά επιστημονικές - στατιστικές μελέτες....

  6. Aggelos avatar
    Aggelos 29/08/2013 15:39:25

    κοινως ας σκεφτουμε δημιουργικα και πρωτοτυπα και ας αφησουμε τις παλιες συνταγες,,σαν ελλαδα ,αλλιως δεν θα παμε ποτε μπροστα..

    το μυαλο μετραει πια η φαντασια κοντα στη μηχανη..
    μονο αυτο μας ελειπε..
    αλλιως χίλια μέσα να έχεις,,ένα προγραμμα στον υπολογιστη θα κανει πλυ πιο συντομα πολλαπλασια δουλεια αππο αυτη που θα εκανες εσυ ξυνομενος σε ενα γραφειο

  7. Αντίθεσις avatar
    Αντίθεσις 29/08/2013 20:51:39

    Τα γραφόμενα στο άρθρο είναι πολύ μακριά από την ελληνική μίζερη πραγματικότητα. Για μεγάλο τμήμα της οικονομίας μας η τεχνολογία πρέπει να έχει παύσει να προοδεύει κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Ακούστε ιστορία που μου διηγήθηκε φίλη.

    Έχοντας εργασθεί στο παρελθόν σε επιχείρηση που δεν υφίσταται πλέον ζήτησε από το ΙΚΑ βεβαίωση ημερομισθίων για συγκεκριμένη περίοδο, ώστε να τη χρησιμοποιήσει ως αποδεικτικό σχετικής εμπειρίας.

    Η φίλη κατέθεσε τη σχετική αίτηση στο γραφείο Ι.Κ.Α. της περιοχής κατοικίας της (ΙΚΑ Α). Αυτή έπρεπε να σταλεί στο γραφείο ΙΚΑ της περιοχής της επιχείρησης (ΙΚΑ Β), σε απόσταση μικρότερη από 20 χλμ. από το ΙΚΑ Α. Μετά την παρέλευση περίπου 1,5 έτους χωρίς απάντηση, κατευθύνεται στο ΙΚΑ Α για να ενημερωθεί για την τύχη της αίτησής της. Το ΙΚΑ Α την ενημερώνει ότι είχε στείλει αρμοδίως (με πρωτόκολλο και λοιπά) την αίτησή της στο ΙΚΑ Γ (προσοχή Γ, όχι Β, λόγω λανθασμένης εκτίμησης του αρμοδίου γραφείου ΙΚΑ για την έδρα της συγκεκριμένης επιχείρησης-εργοδότη) 4 μήνες μετά την κατάθεσή της.

    Η φίλη, συνεχίζοντας την έρευνα, επισκέπτεται το ΙΚΑ Γ και εκεί της λένε ότι δεν έχουν προλάβει να ασχοληθούν με την αίτηση (που παρέλαβαν πριν ένα περίπου έτος) και της προτείνουν να πάει και να ξανακάνει την ίδια αίτηση στο ΙΚΑ Β, με την ελπίδα ότι έτσι θα συντομευθεί ο χρόνος απόκρισης.

    Η φίλη απτόητη επισκέπτεται το ΙΚΑ Β και εκεί της λένε ότι η εν λόγω επιχείρηση, πριν παύσει τη λειτουργία της, είχε μεταφέρει την έδρα της μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά και εκεί (ΙΚΑ Δ) θα πρέπει να σταλεί αρμοδίως η αίτησή της. Ο ευγενέστατος και καταβάλλων φιλότιμη προσπάθεια να εξυπηρετήσει υπαλλήλος, δίνοντάς της την αίτηση να την πάει σε άλλον όροφο του κτηρίου (στο γραφείο πρωτοκόλλου) και να του την επιστρέψει, της εκμυστηρεύεται ότι η αίτηση θα φύγει από το γραφείο του σε 2 περίπου μήνες. Η φίλη παίρνει το δρόμο για το γραφείο πρωτοκόλλου, όπου συναντά δύο υπαλλήλους: η μία πρωτοκολλεί τα εισερχόμενα και εξερχόμενα έγγραφα σε ένα χονδρό βιβλίο (χειρόγραφα προφανώς), ενώ η άλλη δεν κάνει απολύτως τίποτε.

    Συμπεράσματα της φίλης μετά την παραπάνω οδύσσειά της:

    Δεν θα μπορεί να αποδείξει την εμπειρία της και να την χρησιμοποιήσει για εύρεση εργασίας για τα προσεχή 1-2 έτη τουλάχιστον. Παρά τα δισεκατομμύρια δραχμών που μοίρασε το Ι.Κ.Α. για προμήθεια μηχανογραφικών λύσεων διοίκησης (τα πλείστα σε εταιρεία συμεφρόντων του κ. Κόκκαλη) δεν έχει ακόμη: α) ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης εγγράφων, β) υποχρεωτική ηλεκτρονική επικοινωνία μεταξύ των υποκαταστημάτων του (ούτε καν με τηλεομοιοτυπία), γ) ηλεκτρονικό πρωτόκολλο, δ) ολοκληρωμένο σύστημα εξυπηρέτησης πελάτη, ε) ηλεκτρονικό τηλεφωνικό κατάλογο (οι υπάλληλοι εξακολουθούν να συμβουλεύονται εκτυπωμένους καταλόγους, που με τις κάθε λογής συγχωνεύσεις, καταργήσεις και μεταφορές γραφείων χρήζει ενημέρωσης από την επομένη της εκτύπωσής του), στ) στοιχειώδη προγραμματισμό διάθεσης ανθρωπίων πόρων, ζ) συνείδηση του κόστους της καθυστέρησης του, η) οποιαδήποτε δυνατότητα αποτελεσματικής σύγχρονης διοίκησης!

    Μερικοί υπολογιστές δεκαετίας (κρίνοντας από τις οθόνες τους - τεχνολογίας καθοδικού σωλήνα) που αναπαύονται και σκονίζονται στα γραφεία των υπαλλήλων (υπάρχουν φυσικά και άλλοι νεώτεροι) αποτελούν πεταμένα χρήματα, αφού οι υπάλληλοι (παρά τα προγράμματα κατάρτισης στελεχών στη χρήση τους) εξακολουθούν να τους αποφεύγουν.

    Δεν υπάρχει στοχοθεσία, μετρήσιμο αποτέλεσμα και δυναμική κατανομή των διαθέσιμων εργαζομένων κατά τις ανάγκες του παρακτέου έργου. Η δεύτερη κυρία του πρωτοκόλλου, αν υπήρχε σοβαρός ελέγχων διευθυντής στο υποκατάστημα, και όχι κάποιος που απλώς περιμένει να συνταξιοδοτηθεί, θα είχε χρησιμοποιηθεί για την μείωση του συσσωρευμένου έργου του τμήματος στο οποίο κατέθεσε την αίτησή της η φίλη.

    Όλα αυτά μόνο μελαγχολία και κακό μέλλον για τους νέους και τις νέες του τόπου προμηνύουν. Η τεχνολογία ήλθε, μας εκτύπησε τη θύρα, αλλά δεν μπήκε στην παραγωγή μας (με την έννοια να δημιουργήσει σταθερές θέσεις παραγωγικής εργασίας).

    Θα κλείσω με το σαρκαστικό σχόλιο της φίλης: από πέρυσι μέχρι εφέτος το Ι.Κ.Α. για την συγκεκριμένη εργασία έχει ανεβάσει την παραγωγικότητά του κατά 50%. Εκεί που απαιτούντο 4 μήνες για να σταλεί ένα χαρτί από ένα γραφείο σε ένα άλλο, σήμερα απαιτούνται μόνο 2 μήνες...

  8. αντιρεαλιστής avatar
    αντιρεαλιστής 30/08/2013 09:24:37

    Ας το αντιληφθεί αυτό η κυβέρνηση και ας κάνει κάτι σε ένα τομέα στον οποίο δεν έχουμε χάσει ακόμα το τραίνο:την βιοτεχνολογία!

  9. Mpourloto avatar
    Mpourloto 30/08/2013 09:53:15

    Συγχαρητηρια για τον κοπο της εξαιρετικης μεταφρασης .

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.