#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
16/03/2010 16:15
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Παραδεισένια Oστά



THE LOVELY BONES

Ηθοποιοί: Saoirse Ronan, Mark Wahlberg, Rachel Weisz, Stanley Tucci, Rose McIver, Susan Sarandon, Michael Imperioli

Σενάριο: Philippa Boyens, Peter Jackson, Fran Walsh

(βασισμένο στο βιβλίο ‘The Lovely Bones’ της Alice Sebold)

Σκηνοθεσία: Peter Jackson

Είδος: μεταφυσικό δράμα/θρίλερ

Διάρκεια: 139’

 Το τέλος είναι πολύ σημαντικό πράγμα σε μια ταινία. Νοηματοδοτεί ό,τι έχει προηγηθεί. Σε μια περιπέτεια είναι σχετικά απλό να φτιάξεις ένα καλό τέλος (αν και όχι εύκολο): επινοείς μια εντυπωσιακή και αμφίρροπη σύγκρουση μεταξύ του ήρωα και του αντιπάλου του. Σε μια ταινία όμως που κινείται ταυτόχρονα σε τρία επίπεδα, το να σχεδιάσεις ένα ικανοποιητικό φινάλε είναι εξαιρετικά δύσκολο. Βέβαια, εδώ υπεισέρχεται πιο έντονα ο υποκειμενικός παράγοντας. Κάποιος μπορεί να πει ότι το Lovely Βones κλείνει με τρόπο ιδιοφυή. Δεν ξέρω. Προσωπικά έφυγα από το σινεμά δυσαρεστημένος, σα να με ξεγέλασαν την τελευταία στιγμή ενώ θα μπορούσαν όλα να είχαν ολοκληρωθεί καλύτερα.

 Όμως μάλλον προτρέχω. Δε σας έχω πει καν ποιο είναι το θέμα της ταινίας. Λοιπόν, στο Lovely Βones βλέπουμε την ιστορία ενός δεκατετράχρονου κοριτσιού, της Σούζυ Σόλμον, που πέφτει θύμα δολοφονίας και στη συνέχεια παρακολουθεί από τον άλλο κόσμο την οικογένειά της αλλά και τον ίδιο το δολοφόνο της. Η ιστορία ξεκινάει λίγο πριν το τρομερό γεγονός και συνεχίζει μετά από αυτό με τη Σούζυ να διαπιστώνει ότι βρίσκεται σε έναν παράξενο κόσμο από όπου πρέπει να περάσει για να πάει στον τελικό της προορισμό, τον Παράδεισο. Όμως φαίνεται πως δεν είναι ακόμη έτοιμη να συνεχίσει το ταξίδι της. Υπάρχουν πράγματα που την κρατάνε δεσμευμένη σε όσα συμβαίνουν στη Γη. Προς μεγάλη της έκπληξη βλέπει ότι είναι σε θέση να παρακολουθεί την οικογένειά της σα να είναι κοντά της. Τον πατέρα της, που είναι αποφασισμένος να μάθει τι της συνέβη, τη μητέρα της, συνετριμμένη από την απώλειά της και τα δυο αδέλφια της, τη Λίντσεϋ και τον μικρό Μπάκλεϋ. Το μέρος όπου έχει πάει είναι γαλήνιο και όμορφο όμως η Σούζυ δεν μπορεί να ξεχάσει τον αποτρόπαιο θάνατό της. Παρόλο που έχει εγκαταλείψει σωματικά το γήινο κόσμο, η σκέψη της είναι καθηλωμένη σε αυτόν.

 Μίλησα παραπάνω για πολυεπίπεδη ιστορία. Πράγματι, το Lovely Βones έχει ένα ιδιαίτερα σύνθετο σενάριο. Παρακολουθούμε τις δραματικές προσπάθειες της οικογένειάς της Σούζυ να αντιμετωπίσει το θάνατό της, ο καθένας με τον τρόπο του. Αυτό που κάνει την κατάσταση πιο τραγική είναι πως γνωρίζουν ότι είναι νεκρή αλλά δεν έχουν ιδέα ποιος τη σκότωσε. Δε βρέθηκε καν το σώμα της. Παράλληλα, ο δολοφόνος είναι ελεύθερος και φαίνεται ότι σύντομα θα επιχειρήσει να παγιδεύσει το επόμενο θύμα του. Η αφήγηση έχει μια διάσταση μεταφυσική, που δίνει τον κυρίαρχο τόνο και διαμορφώνει την ατμόσφαιρα του έργου. Η ηρωίδα είναι παγιδευμένη σε έναν αφύσικο κόσμο, μεταξύ της Γης και του Παραδείσου, από όπου μπορεί να φύγει προς τον τελικό της προορισμό μόνο όταν δε θα έχει αφήσει εκκρεμότητες στην προηγούμενη ζωή της. Πράγμα πολύ δύσκολο ύστερα από τον απότομο και τόσο άδικο θάνατό της. Ευτυχώς δεν είναι μόνη της. Ένα κορίτσι, η Χόλυ, είναι κι αυτή στο ίδιο μέρος και την παρηγορεί με την παρουσία της.

 Τα παραπάνω ίσως θυμίζουν τις συνηθισμένες ιστορίες με φαντάσματα δολοφονημένων ανθρώπων που ταλαιπωρούν τους ζωντανούς μέχρι να βρεθεί το πτώμα τους και να αποκαλυφθεί η αλήθεια. Ωστόσο το Lovely Βones ακολουθεί τελείως διαφορετική κατεύθυνση. Το κυνήγι του δολοφόνου, η ζωή της οικογένειας του άτυχου κοριτσιού μετά το χαμό του και η πορεία της στον μεταφυσικό κόσμο συνδέονται αριστοτεχνικά μεταξύ τους μέσα από τη ζωντανή αφήγηση της ηρωίδας  και μια ιστορία που δε χάνει ποτέ το ρυθμό της. Ως θρίλερ είναι ό,τι καλύτερο έχω δει μέχρι σήμερα. Δεν προσπαθεί να ξαφνιάσει το θεατή τρομάζοντάς τον αλλά τον καθηλώνει με μια ατμόσφαιρα συνεχούς αγωνίας. Και το πετυχαίνει χάρη σε ένα ευφυές τέχνασμα. Σε αντίθεση με άλλα θρίλερ, ο δολοφόνος είναι γνωστός από την αρχή και μάλιστα πρόκειται για άτομο που μένει κοντά στην οικογένεια του θύματός του. Η εγγύτητα του εγκληματία με τους αγαπημένους της Σούζυ δημιουργεί μια αίσθηση συνεχούς απειλής, που εντείνεται όσο ξετυλίγεται η πλοκή. Το δραματικό στοιχείο του έργου δε φτάνει σε τόσο υψηλά επίπεδα ποιότητας, είναι όμως αναπτυγμένο σωστά και δεν αποτελεί συμπλήρωμα της ιστορίας αλλά ουσιαστικό κομμάτι της. Κάθε μέλος της οικογένειας της Σούζυ εκφράζει τον πόνο του διαφορετικά, χωρίς υπερβολές αλλά έτσι όπως θα περιμέναμε ίσως να τους δούμε σε μια τόσο τραγική κατάσταση, με πιο συγκινητικό όλων τον πατέρα της.

 Όσον αφορά τη μεταφυσική διάσταση της ταινίας, δίνει την ευκαιρία στο σκηνοθέτη, τον Πήτερ Τζάκσον, να δείξει την αξία του. Ο κόσμος ανάμεσα στη Γη και τον Παράδεισο όπου περιπλανιέται η Σούζυ είναι από τα πια αλλόκοτα μέρη που έχουν εμφανισθεί στην κινηματογραφική οθόνη. Καταπράσινα δάση, λίμνες με κρυστάλλινα νερά, ψηλά χιονισμένα βουνά, ατέλειωτες παραλίες και πανέμορφα λιβάδια διαδέχονται το ένα το άλλο σε μια ατέλειωτη ποικιλία εικόνων όπου εμφανίζονται και στοιχεία σουρεαλιστικά, που δε χαλάνε την αισθητική αρμονία του συνόλου αλλά το εμπλουτίζουν και του δίνουν μια φυσιογνωμία μοναδική. Ωστόσο, το νέο ‘σπίτι’ της Σούζυ δεν είναι πάντα γαλήνιο. Μερικές φορές το κακό που τη βρήκε στην προηγούμενη ζωή της φαίνεται να την έχει ακολουθήσει, πράγμα που δίνει την ευκαιρία στο σκηνοθέτη να πλάσει μερικές από τις πιο παράξενες και ανησυχητικές σκηνές.

 Η μεταφορά από τον μεταφυσικό κόσμο στο γήινο και αντίστροφα, ενώ γίνεται συχνά, όχι μόνο δεν αποπροσανατολίζει το θεατή αλλά αιχμαλωτίζει το ενδιαφέρον του. Πράγμα που οφείλεται στο σενάριο, το οποίο διαπλέκει τα γεγονότα με μαεστρία, και τη σκηνοθεσία, που είναι πάντα ατμοσφαιρική, προσεγμένη σε κάθε της λεπτομέρεια και συμπληρώνεται έξοχα από τη μουσική επένδυση του έργου. Θέλω όμως να επισημάνω ότι η μεταφυσική του διάσταση περιορίζεται στο οπτικό του κομμάτι και δεν περιέχει φιλοσοφικούς προβληματισμούς. Δεν ξέρω αν το ομώνυμο βιβλίο ασχολείται με μεταφυσικά ζητήματα, πάντως εδώ δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Ωστόσο πρόκειται για συνειδητή επιλογή κι όχι για σεναριακή αδυναμία. Αν η αφήγηση αποκτούσε κι ένα επίπεδο φιλοσοφικό θα ήταν πολύ δύσκολο να διατηρήσει τη συνοχή της.

 Τα παραπάνω είναι νομίζω αρκετά για να πάτε στο σινεμά γνωρίζοντας τι είδους έργο θα δείτε. Προχωρώντας στους ηθοποιούς, ανάμεσά τους διακρίνεται η πρωταγωνίστρια, η Saoirse Ronan. Είναι απορίας άξιο πώς ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι μπορεί να παίζει με την άνεση ενός πεπειραμένου ηθοποιού και να υποδύεται έναν τόσο απαιτητικό ρόλο με πλήρη επιτυχία. Η εκφραστικότητα του προσώπου της, η χροιά της φωνής της και οι κινήσεις του σώματός της θα μπορούσαν να κάνουν ενήλικες ηθοποιούς να επιστρέψουν ντροπιασμένοι στη δραματική σχολή για επιπλέον μαθήματα. Πραγματικά εκπληκτική. Πέρα από αυτήν ξεχωρίζουν ο Μαρκ Γουόλμπεργκ ως ο πονεμένος κι ανυποχώρητος πατέρας, η Ρέιτσελ Γουέιζ ως η διαλυμένη ψυχολογικά μητέρα της και η Ρόουζ ΜακΊβερ, που παίζει την αδελφή της κι ενώ ξεκινάει απαρατήρητη, σταδιακά κερδίζει την προσοχή. Τέλος, ο Στάνλευ Τούτσι, παρόλο που δεν είναι πολύ γνωστός ηθοποιός, στο Lovely Βones είναι εξαιρετικός στο ρόλο του απάνθρωπου και παμπόνηρου δολοφόνου, που πίσω από την ήσυχη και συγκρατημένη συμπεριφορά του κρύβει μια φρικαλέα διαστροφή. Ίσως ο πιο τρομακτικός κακός που έχω δει, ακόμη κι όταν μιλούσε είχε κάτι που σε έκανε να ανακατεύεσαι.

 Τελικά και μετά από τόσα εγκωμιαστικά σχόλια δεν μπορώ να πω ότι το Lovely Βones μου άρεσε. Όχι πως δεν αξίζει ως ταινία. Απεναντίας όλα του τα στοιχεία, η πλοκή, οι χαρακτήρες, η σκηνοθεσία, οι ηθοποιοί, η μουσική, είναι υψηλής ποιότητας. Απλά θα ήθελα ένα διαφορετικό τέλος. Κι ας ήταν κάτι κοινότυπο κι αναμενόμενο. Για εμένα η κλιμάκωση του ήταν απογοητευτική. Όπως και να έχει, αυτό ίσως να μην ενοχλήσει άλλους που θα το δούνε. Επιπλέον έχει μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που δε θα μπορούσε να μεταδοθεί από την οθόνη της τηλεόρασης. Οπότε, αν θέλετε να δείτε στο σινεμά ένα πρωτότυπο και πολύ δυνατό θρίλερ το Lovely Βones αποτελεί μια καλή επιλογή.

Δημήτρης

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.