18/07/2009 15:56
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ο «καρχαρίας» τρώει τον «άνθρωπο», ή ο «άνθρωπος» τον «καρχαρία»;



«Υπάρχει μια τεράστια δημοσιότητα γύρω από τις επιθέσεις του καρχαρία όταν υπάρχουν μόνο 65 ευρώ ετησίως σε παγκόσμια κλίμακα και μόνο 5 από αυτές καταλήγουν σε θανάτους» δηλώνει εκπρόσωπος της οργάνωσης. Την ίδια στιγμή 73 εκατομμύρια καρχαρίες θανατώνονται για τα πτερύγια τους, δηλώνει εκπρόσωπος της οργάνωσης Pew Environment Group

Αυτή την εβδομάδα η οργάνωση σημείωσε μια σημαντική επιτυχία στην Ουάσιγκτον, πείθοντας εννέα επιζώντες από επιθέσεις καρχαρία στο λόμπι  της γερουσίας των ΗΠΑ να υιοθετήσουν νομοθεσία για την υπεράσπιση αυτού του είδους από την υπεραλίευση

Η σάρκα του καρχαρία, ιδίως των πτερυγίων του, θεωρείται λιχουδιά στην ασιατική κουζίνα (η περίφημη σούπα πτερυγίου καρχαριών). Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των ΗΠΑ τα μισά από τα μεγάλα μεταναστευτικά κήτη βρίσκουν αργό θάνατο μετά την αφαίρεση των πτερυγίων τους από ψαράδες. Μια πρακτική που έχει απαγορευθεί στις ΗΠΑ από το 2.000.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ avatar
    ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ 18/07/2009 20:32:55

    Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι

    Το «Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι», είναι η εκτενέστερη από τις 87 αφηγήσεις που αποτελούν τις «Ιστορίες του κ. Κόινερ», έργου που γράφτηκε από τον Μπέρτολντ Μπρεχτ σε διάστημα τριάντα χρόνων (1926-1956). Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1949

    «Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι» ρώτησε τον κ. Κ. η μικρή κόρη της σπιτονοικοκυράς του, «θα φέρονταν τότε καλύτερα στα μικρά ψάρια;».

    «Σίγουρα» απάντησε αυτός.

    «Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έφτιαχναν στη θάλασσα για τα μικρά ψάρια τεράστιες κασέλες με διάφορες τροφές μέσα, τόσο φυτά όσο και ζώα. Θα φρόντιζαν να έχουν οι κασέλες πάντα φρέσκο νερό και θα έπαιρναν εν γένει διάφορα υγειονομικά μέτρα. Οταν π.χ. ένα ψαράκι τραυμάτιζε το πτερύγιό του, τότε οι καρχαρίες θα του έβαζαν αμέσως έναν επίδεσμο, για να μην τους πεθάνει πριν την ώρα του. Για να μην είναι τα ψαράκια μελαγχολικά, θα διοργανώνονταν πού και πού μεγάλες γιορτές στο νερό, γιατί τα χαρούμενα ψαράκια έχουν καλύτερη γεύση από τα μελαγχολικά. Θα υπήρχαν φυσικά και σχολεία μέσα σε αυτές τις κασέλες. Στα σχολεία αυτά τα ψαράκια θα μάθαιναν πώς να κολυμπάνε στο στόμα των καρχαριών. Θα χρειάζονταν π.χ. τη γεωγραφία για να μπορούν να βρίσκουν τους μεγάλους καρχαρίες που θα βρίσκονταν κάπου τεμπελιάζοντας. Το σπουδαιότερο θα ήταν φυσικά η ηθική διαπαιδαγώγηση των μικρών ψαριών. Θα διδάσκονταν ότι το υψηλότερο και ωραιότερο ιδεώδες είναι να θυσιάζεται ένα ψαράκι πρόθυμα και ότι όλα έπρεπε να πιστεύουν στους καρχαρίες, προπαντός όταν τους έλεγαν ότι θα μεριμνούσαν για ένα καλύτερο μέλλον.

    Θα δίδασκαν στα ψαράκια ότι το μέλλον αυτό τότε μόνο είναι εξασφαλισμένο, όταν μάθαιναν υπακοή. Τα ψαράκια θα έπρεπε να φυλάγονται απ' όλες τις ταπεινές, υλιστικές, εγωιστικές και μαρξιστικές διαθέσεις και να αναφέρουν αμέσως στους καρχαρίες, όταν κανένα από αυτά έδειχνε τέτοιες διαθέσεις. Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έκαναν φυσικά και πολέμους αναμεταξύ τους, για να κυριέψουν ξένες ψαροκασέλες και ξένα ψαράκια. Τους πολέμους θα έβαζαν να τους κάνουν τα δικά τους ψαράκια. Θα δίδασκαν στα ψαράκια ότι ανάμεσα σ' αυτά και τα ψαράκια των άλλων καρχαριών υπάρχει τεράστια διαφορά. Τα ψαράκια, θα διακήρυσσαν, είναι, ως γνωστόν, βουβά, αλλά σωπαίνουν σ' εντελώς διαφορετικές γλώσσες και γι' αυτό δεν μπορούν να καταλάβουν το ένα το άλλο. Σε κάθε ψαράκι που θα σκότωνε στον πόλεμο μερικά άλλα ψαράκια εχθρικά, που σωπαίνουν σε άλλη γλώσσα, θα απένειμαν ένα μικρό παράσημο από θαλασσινά φύκια και τον τίτλο του ήρωα. Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα υπήρχε φυσικά σε αυτούς και τέχνη. Θα υπήρχαν ωραίοι πίνακες, στους οποίους θα παριστάνονταν τα δόντια των καρχαριών με υπέροχα χρώματα, τα στόματά τους σαν αληθινά πάρκα αναψυχής, όπου θα μπορούσε να κάνει κανείς έναν υπέροχο περίπατο.

    Τα θέατρα στο βυθό της θάλασσας θα έδειχναν πώς ηρωικά ψαράκια κολυμπάνε ενθουσιασμένα στα στόματα των καρχαριών και η μουσική θα ήταν τόσο ωραία, ώστε τα ψαράκια θα ορμούσαν, κάτω από τους ήχους της, με την μπάντα μπροστά, σαν σε όνειρο και με το νανούρισμα των πιο ευχάριστων σκέψεων, στα στόματα των καρχαριών. Θα υπήρχε βέβαια και μια θρησκεία, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι. Θα δίδασκε ότι για τα ψαράκια μόνο στην κοιλιά των καρχαριών θα άρχιζε η αληθινή ζωή.

    Εξάλλου, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, τα ψαράκια θα έπαυαν επίσης να είναι ίσα όπως συμβαίνει τώρα. Μερικά από αυτά θα έπαιρναν αξιώματα και θα τα τοποθετούσαν πάνω από τα άλλα. Στα κάπως μεγαλύτερα θα επιτρεπόταν μάλιστα να τρώνε τα μικρότερα.

    Αυτό δε θα ήταν για τους καρχαρίες παρά ευχάριστο, αφού οι ίδιοι θα είχαν έπειτα να τρώνε, συχνά, μεγαλύτερες μπουκιές. Και τα μεγαλύτερα ψαράκια, που θα είχαν πόστο, θα φρόντιζαν για την τάξη ανάμεσα στα ψαράκια και θα γίνονταν δάσκαλοι, αξιωματικοί, μηχανικοί για την κατασκευή κασελών κτλ. Με λίγα λόγια, πολιτισμός θα υπήρχε στη θάλασσα, μόνο αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι».


    ΠΠ

  2. Ανώνυμος avatar
    Ανώνυμος 18/07/2009 22:23:14

    Εν τω μεταξύ το τραγικό είναι πως το πτερύγιο του καρχαρία, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να προσθέτει «πυκνότητα» στον ζωμό. Δεν έχει καθόλου γεύση, η μόνη του επίδραση παρατηρείται στην υφή της σούπας. Όλα τα υπόλοιπα είναι μπαχαρικά και προσθήκες κρεατικών. Καταλαβαίνετε για τι πράγμα μιλάμε? Σφάζεται ο καρχαρίας κόβοντάς του το πτερύγιο, πετάμε το ζώο στη θάλασσα νεκρό και με το πτερύγιό του το κάνουμε «business launch» προκειμένου να εντυπωσιαστεί ο συνδαιτυμόνας από το γεγονός πως τον κερνάμε πτερύγιο καρχαρία, που σε τελική ανάλυση είναι εντελώς άγευστο.
    Καθαρό marketing τρικ. Υπάρχουν αποθήκες με αποξηραμένα πτερύγια ΛΕΥΚΟΥ ΚΑΡΧΑΡΙΑ (θεωρείται προστατευόμενο είδος) που γεμίζουν ολόκληρα ράφια και σακιά. Κρίμα και πάλι κρίμα. Τα λέω όλα αυτά μπας και βρεθεί κάποιος σε εστιατόριο που σερβίρουν πτερύγιο καρχαρία. Μάγκες, μη τσιμπάτε, μην παραγγείλετε αυτό το περιττό έδεσμα, είναι προσβολή για το ανθρώπινο είδος αυτό που συμβαίνει. Ντροπή και αίσχος.

  3. ευα 13 avatar
    ευα 13 14/05/2011 18:01:09

    Όσο κι αν απεχθάνομαι τους καρχαρίες δεν γίνεται να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Πως θα ήταν αν ξαφνικά κάποιο άλλο πλάσμα,που σε εμάς είναι άγνωστο κι εμείς σε αυτό,σίγουρα από άλλο πλανήτη και σύμπαν(διότι στην περιφέρεια του σύμπαντος μας δεν έχει βρεθεί άλλο απάνθρωπο πλάσμα εκτός από τον άνθρωπο όσο περίεργο κι αν ακούγετε αυτό). Όπου η τεχνολογία του επιτρέπει να επισκεφτεί καινούρια μέρη, έπεφτε στα χέρια του ένας άνθρωπος. Προφανώς τα δύο όντα δεν θα μπορούσαν να συνεννοηθούν μεταξύ τους.Το άλλο όμως ισχυρότερο και με μεγαλύτερη τεχνολογική εξέλιξη,όπως ο άνθρωπος(δεν βάζω τη δύναμη στο πεδίο της μάχης διότι ο καρχαρίας διαθέτει από την φύση του νομίζω περισσότερες δυνάμεις από έναν άνθρωπο), όπως είναι λογικό θα κυριαρχούσε στη μάχη ανάμεσα τους. Κι αν και πολύ ωμό αυτό που θα πω αποκεφάλιζε τον άνθρωπο, τον σκότωνε με βάναυσο τρόπο, του αφαιρούσε χέρια, πόδια , τον ξεκοίλιαζε για να διασκεδάσει, και από περιέργεια στο τέλος μιας και τον θεωρούσε απλώς ένα αντικείμενο εκμετάλλευσης τον έβαζε να βράσει σε μια κατσαρόλα, τον δοκίμαζε,(και μιας και οι άνθρωποι όπως ισχυριζόμαστε συνήθως ότι είμαστε καλοί σχεδόν σε όλα) η πλέον ψημένη ή μάλλον βρασμένη σάρκα μας είχε μια ιδιαίτερη, πικάντικη γεύση που ενθουσίαζε τον άγνωστο χ μας???
    φαντάζεστε?? Το σίγουρο είναι πως θα ήθελε κι άλλο περισσότερο... Όπως συμβαίνει και με τους δύσμοιρους τους καρχαρίες...
    Εφόσον θα ήθελε το ξένο και ισχυρότερο για εμάς πλάσμα περισσότερη από τη σάρκα μας να την μαγειρεύει για να απολαμβάνει την γεύση της ή ακόμα να την πουλάει αυτή τη νέα του ανακάλυψη ( να και πάλι η ένταξη του ανθρώπου στο εμπόριο, όχι όμως ως έμπορος αλλά ως προϊόν).
    Όσο απαίσιο και οδυνηρό κι αν ακουστεί αυτό το πλάσμα που δίκαιο θα το αποκαλούσαμε δολοφόνο θα ερχόταν να προμηθευτεί το προϊόν που θα ήθελε να πουλήσει!Όπως ακριβώς κάνουμε εμείς με τους δύσμοιρους τους καρχαρίες και άλλα ζώα. Δεν είναι μόνο οι καρχαρίες που κινδυνεύουν από την απειλή του ανθρώπου. Εμείς θα είχαμε το θράσος να αποκαλέσουμε κάποιον που σκότωσε 73.000.000 πλάσματα που δεν του έφταιγαν σε τίποτα και είχε εισβάλει και στο περιβάλλον τους δολοφόνοι. Δεν έχουμε όμως το θάρρος ή αλλιώς τα κότσια να κάνουμε την αυτοκριτική μας ... Δεν τολμάμε να κατονομάσουμε τον άνθρωπο, τους εαυτούς μας δολοφόνους... Όχι μόνο δεν τολμάμε αλλά δεν θέλουμε.
    Το χειρότερο είναι πως όλοι βαθιά μέσα μας άλλοι λιγότερο κι άλλοι τόσο βαθιά που το έχουν αφήσει να πιάσει πάτο...γνωρίζουμε πολύ καλά το τι συμβαίνει.
    Τώρα σε σχέση με τα στοιχεία που μας δίνονται παραπάνω, γνώμη μου είναι πως ο άνθρωπος σε καμία περίπτωση δεν τρώει τον καρχαρία, τον ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΖΕΙ. 73.000.000... Είμαστε υποχρεωμένοι να βρούμε έναν τρόπο να περιορίσουμε τον αριθμό αυτό!!!
    Όσο για το παράδειγμα που έδωσα παραπάνω( για τον άνθρωπο και τον εξωγήινο ανθρωποφάγο οργανισμό) εννοείται πως υπάρχουν και καλά νέα!!!!
    Εάν εξαφανίζονταν τόσοι άνθρωποι δεν θα θανατώνονταν και δεν θα βρίσκονταν τόσα πολλά είδη ζώων προς εξαφάνιση.
    Το τελευταίο μπορώ να πω πως ήταν λίγο υπερβολίκο αλλά δεν είπα πως τα καλά νέα ήταν για τους ανθρώπους..!

  4. βαγγελης avatar
    βαγγελης 12/06/2013 11:55:57

    θανατος στους καρχαριες κυριως στους λευκους

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.