#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
28/02/2012 17:46
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

«Ο Παλαμάς πέθανε. Είχαμε ξεχάσει πώς ήταν θνητός»....



«Στις 27 Φεβρουαρίου 1943 έφευγε από τη ζωή, σε ηλικία 84 ετών, ο σπουδαίος έλληνας ποιητής Κωστής Παλαμάς. Ήταν βαριά άρρωστος όταν τον συνάντησε ο χάρος στο σπίτι του, στην οδό Περιάνδρου 3 στην Πλάκα. Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 9 Φεβρουαρίου του 1943, είχε πάρει τη γυναίκα του Μαρία.

Το νέο του θανάτου του επιφανέστερου ποιητή της γενιάς του 1880 κυκλοφόρησε με αστραπιαία ταχύτητα στην κατοχική Αθήνα. «Χτες βράδυ μία είδηση ακατανόητη μας ήρθε. Μία είδηση ασύλληπτη. Ο Γέρο-Παλαμάς πέθανε. Είχαμε ξεχάσει πως ήταν θνητός»,  γράφει στο προσωπικό της ημερολόγιο η Ιωάννα Τσάτσου.

Από νωρίς το πρωί της 26ης Φεβρουαρίου πλήθος λαού άρχισε να συγκεντρώνεται στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας για να αποτίσει το ύστατο χαίρε στον μεγάλο ποιητή, αλλά και για να εκφράσει τα αντικατοχικά του αισθήματα.

Στις 11 το πρωί άρχισε η νεκρώσιμος ακολουθία, χοροσταντούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Δαμασκηνού. Ο πνευματικός κόσμος της χώρας έδωσε βροντερό «παρών»: Σπύρος Μελάς, Μαρίκα Κοτοπούλη,Κωνσταντίνος Τσάτσος, Γιώργος Θεοτοκάς, Άγγελος Σικελιανός, Ηλίας Βενέζης, Ιωάννα Τσάτσου, Γιώργος Κατσίμπαλης, κ.ά.

Οι επίσημες αρχές, προσπαθώντας να περιορίσουν το νόημα της παλλαϊκής συγκέντρωσης, εκπροσωπήθηκαν στην κηδεία από τον ίδιο τον δοτό πρωθυπουργό  Κωνσταντίνο Λογοθετόπουλο και από εκπροσώπους των γερμανικών και ιταλικών κατοχικών δυνάμεων.

Αυτό δεν απέτρεψε τη μετατροπή της κηδείας σε εκδήλωση πατριωτικής έξαρσης. «Σε αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα» είπε εύστοχα ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός (1884-1951), δίνοντας το πνεύμα ομόθυμης παρουσίας του λαού στην κηδεία.

Και «με μια φωνή όσο ποτέ δυνατή» απήγγειλε το ποίημα Παλαμάς, που είχε γράψει  προς τιμήν του μεγάλου ποιητή:

Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,

δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...

Βογκήστε τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές

σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

 Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! Ένα βουνό

με δάφνες αν υψώσουμε ως το Πήλιο κι ως την Όσσα,

κι αν το πυργώσουμε ως τον έβδομο ουρανό,

ποιόν κλεί, τι κι αν το πεί η δικιά μου γλώσσα;

 Μα εσύ Λαέ, που τη φτωχή σου τη μιλιά,

Ήρωας την πήρε και την ύψωσε ως τ' αστέρια,

μεράσου τώρα τη θεϊκή φεγγοβολιά

της τέλειας δόξας του, ανασήκωσ' τον στα χέρια

 γιγάντιο φλάμπουρο κι απάνω από μας

που τον υμνούμε με καρδιά αναμμένη,

πες μ' ένα μόνο ανασασμόν: "Ο Παλαμάς !",

ν' αντιβογκήσει τ' όνομά του η οικουμένη !

 Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,

δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...

Βογκήστε τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές

σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

 Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα ! Ένας λαός,

σηκώνοντας τα μάτια του τη βλέπει...

κι ακέριος φλέγεται ως με τ' άδυτο ο Ναός,

κι από ψηλά νεφέλη Δόξας τονε σκέπει.

 Τι πάνωθέ μας, όπου ο άρρητος παλμός

της αιωνιότητας, αστράφτει αυτήν την ώρα

Ορφέας, Ηράκλειτος, Αισχύλος, Σολωμός

την άγια δέχονται ψυχή την τροπαιοφόρα,

 που αφού το έργο της θεμέλιωσε βαθιά

στη γην αυτήν με μιαν ισόθεη Σκέψη,

τον τρισμακάριο τώρα πάει ψηλά τον Ίακχο

με τους αθάνατους θεούς για να χορέψει.

 Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,

δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...

Βόγκα Παιάνα ! Οι σημαίες οι φοβερές

της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

 Στην συνέχεια ο ποιητής Σωτήρης Σκίπης (1881-1952) από τους τελευταίους εκπροσώπους της Νέας Αθηναϊκής Σχολής, απήγγειλε συγκλονιστικά το ποίημα του

Στον Κωστή Παλαμά.

Μέσ' από τα κάγκελλα τ' αόρατα

της απέραντής μας φυλακής,

μέσα στο κελί το σκοτεινό μας,

δεν εβάσταξες στον πόνο της Φυλής

κι έπεσες σα δρυς

από τα χτυπήματα

κάποιων μαύρων ξυλοκόπων

στο σκοτάδι της νυχτιάς της τραγικής,

δίχως να προσμείνεις την αχτίδα

της καινούργιας Χαραυγής.

Κι έπεσες καθώς από σεισμό

πέφτει μια μαρμάρινη κολόνα

κάποιου πανάρχαιου ναού.

Σα ναός, οπού χτυπιέται

απ' τα βόλια των βαρβάρων.

Σαν τον Παρθενώνα,

ήρωα, ποιητή του Αιώνα.

Μάτια στερεμένα από τις τόσες

συμφορές,

δάκρυα δε θα χύσουνε για Σένα.

Θα σε κλάψουνε μια μέρα

οι ίδιοι αυτοί που μας σκοτώνουν

έναν - ένα,

σαν ξυπνήσουν απ' τη μέθη τους

κι αντικρύσουν τι ερημιές

εσκορπίσανε στο διάβα τους

σ' αναρίθμητες καρδιές.

Φεύγεις, πας για το ταξίδι σου

το Αχερούσιο, το στερνό,

ω πρωτότοκε αδερφέ μας,

όμως κοίτα πώς ξοπίσω σου

οι Έλληνες σε χαιρετάνε.

Ο καθένας ένα στίχο σου

ψέλνοντας μελωδικό,

σε ξεπροβοδάνε

με τα μύρια σου τραγούδια,

που βουίζουν σα μελίσσια

πάνω απ' Απριλιού λουλούδια,

σα να προμηνάνε την Ανάσταση,

ω μεγάλε ραψωδέ μας.»

Όταν τελείωσε η νεκρώσιμη ακολουθία, ο Σπύρος Μελάς, ο Άγγελος Σικελιανός και νέα παιδιά σήκωσαν το φέρετρο και κατευθύνθηκαν προς τον χώρο της ταφής.

Την ώρα που θα εναπόθεταν το φέρετρο μέσα στη γη, πλησίασε ο αντιπρόσωπος του κατακτητή να καταθέσει στεφάνι.

Τότε ο λογοτέχνης Γιώργος Κατσίμπαλης άρχισε να τραγουδά τον Εθνικό Ύμνο: «Σε γνωρίζω από την κόψη...».

Ακολούθησε το συγκεντρωμένο πλήθος, «πρώτα δειλά» –περιγράφει ο Κωνσταντίνος Τσάτσος– «ύστερα η φωνή κατάκτησε όλον τον κόσμο, μυριόστομη».

Ήταν η στιγμή η πιο συγκινητική. Ο κόσμος τραγουδούσε με πάθος. Κάποιος φώναξε “Ζήτω η ελευθερία του πνεύματος”. Αλλά ο κόσμος ήθελε ελευθερία σκέτη και φώναζε :

“Ζήτω η Ελευθερία”»!»

Πηγη: www.sansimera.gr

Για να θυμόμαστε, μέρες που ζούμε

Υπεύθυνος για την αντιγραφή Κώστας Ροδινός

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γεώργιος Τ. avatar
    Γεώργιος Τ. 28/02/2012 18:03:49

    Κε Ροδινέ, πολύ καλά κάνεις και μας μαθαίνεις-θυμίζεις τέτοιες στιγμές. Τέτοια είναι η Ελλάδα μας, τέτοιους Μεγάλους βγάζει, αυτό είναι το αθάνατο Πνεύμα της που δεν πεθαίνει ποτέ, όσο και να το προσπαθούν με όλα τα μέσα οι εχθροί της.

    • ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΠΟΥΡΔΑΛΑΚΗΣ avatar
      ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΠΟΥΡΔΑΛΑΚΗΣ @ Γεώργιος Τ. 29/02/2012 00:15:13

      Στις 26 Φεβρουαριου συγκεντρωθηκε το πληθος στο νεκροταφειο για την


      κηδεια που θα γινοταν μετα τις 27 Φεβ. που απεβιωσε???

      • Κώστας Ροδινός avatar
        Κώστας Ροδινός @ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΠΟΥΡΔΑΛΑΚΗΣ 29/02/2012 00:22:48

        λάθος στην αντιγραφή!
        Στη 28 Φεβρουαρίου είναι το ορθό

  2. voter avatar
    voter 28/02/2012 18:08:47

    Μπράβο !

    Οαση στην δυσοσμία των καιρών ! Και να σκεφθει κανείς οτι η Πασοκολαιλαπα τον είχε εξορίσει απο τα σχολεία ως εθνικιστή !

  3. juliet avatar
    juliet 28/02/2012 18:39:39

    27 Φεβρουαρίου 1938 γεννήθηκε ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης(Βαγορής) ο μικρός ήρωας που την 14-3-1957 έδωσε ότι τη ζωή του για την Ελευθερίαν.
    ''Ολοι πεθαίνουν μια μέρα .Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταίαν μου κατοικία.Τι σήμερα,τι αύριο .Ολοι πεθαίνουν μια μέρα.Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα.''
    Καιρός να διώξουμε την πασοκολαίλαπα ,καιρός να ξυπνήσουμε,να μονιάσουμε και να αγωνιστούμε για την Ελευθερία ...δεν μπορεί η Ελλάδα να έδωσε ήρωες και 30 χρόνια ν΄αλλοίωσαν τα πάντα.Είναι ντροπή για τις γενιές που θα έλθουν.

  4. Δαναός avatar
    Δαναός 28/02/2012 19:00:28

    Να είσαι καλά Κώστα!Και ας διαβάσουμε κι αυτό:
    Στον Δάσκαλο
    Του Κωστή Παλαμά

    Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
    Κι ότι σ' απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,
    Μην τ' αρνηθείς! Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!



    Χτισ' το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
    Κι αν λίγη δύναμη μεσ' το κορμί σου μένει,
    Μην κουρασθείς. Είν' η ψυχή σου ατσαλωμένη.


    Θέμελα βάλε τώρα πιο βαθειά,
    Ο πόλεμος να μη μπορεί να τα γκρεμίσει.
    Σκάψε βαθειά.Τι κι' αν πολλοί σ’ έχουνε λησμονήσει;


    Θα θυμηθούνε κάποτε κι αυτοί
    Τα βάρη που κρατάς σαν Άτλαντας στην πλάτη,
    Υπομονή! Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!

    • juliet avatar
      juliet @ Δαναός 28/02/2012 19:18:30

      Παιδιά το σπίτι που γεννήθηκε φάνταζε στα μάτια μας κάτι ιερό,εκεί στη Κορίνθου.Θεωρούσαμε τιμή που γεννήθηκε στη Πάτρα,ένα μέρος που αγαπούσε .
      Θα ήθελα να γράψω το ποιημά του αφιερωμένο στη πόλη που γεννήθηκε,στη πόλη που λατρεύω.
      ΠΑΤΡΑ
      Όπου βογκάει το πολυκάραβο λιμάνι
      απ΄άγριο κύμ΄απλώνεται δαρμέν΄η χώρα,
      και δε θυμάμαι μήτε σαν ονείρου πλάνη
      τα πρωτινά μετάξια της τα πλουτοφόρα.

      Πολύκαρπα τ΄αμπέλια την πλουτίζουν τώρα
      το κάστρο της φορεί ,παλαιΐκό στεφάνι,
      δίξα του ξένου,Φράγκου,Τούρκου ,από την ώρα
      που το διπλοθεμέλιωσαν οι Βενετσάνοι.

      Ενα βουνό από πάνω της αγρυπνοστέκει
      κι ο Παρνασσός λευκοχαράζει στον αέρα
      βαθιά,κι ο Ρουμελίωτης ο Ζυγός παρέκει

      αυτού πρωτάνοιξα τα μάτια μου στη μέρα
      κι η μνήμη μου σαν όνειρο του ονείρου πλέκει
      γλυκιά ,μισοσβησμέν΄εικόνα,μια μητέρα.

      • Νίκος Αργεάδης avatar
        Νίκος Αργεάδης @ juliet 28/02/2012 20:11:01

        Ιουλιέτα, μόλις πριν λίγες μερες ημουν στην Πάτρα -πολη που αγαπάω ιδιαιτερα- για επαγγελματικούς λόγους, και περασα από την Κορίνθου για να δω το σπίτι του Παλαμά.

        • juliet avatar
          juliet @ Νίκος Αργεάδης 28/02/2012 20:31:00

          Νίκο,εκεί στο ίδιο σπίτι τρία χρόνια πριν, 1856 , γεννήθηκε η διάσημη Ιταλίδα συγγραφέας Ματθίλδη Σεράο ,απο πατέρα Ιταλό πολιτικό φυγάδα και μητέρα Ιταλίδα.
          Βέβαια όπως θα είδες οι Πατρινοί ,δεν είχανε λεφτά να κάνουν ανακαίνιση!Εγώ είχα τη τύχη να ζήσω την ακμή της πόλης και όχι τη παρακμή της .Δεν μπορούσανε να χωνέψουνε ότι δεν έγινα ποτέ πασοκ και όχι μόνο αλλά από παιδί τους ανέλυα τα σοσιαλιστικά καθεστώτα με μελανά χρώματα και χλευασμό.Εχω φίλους παιδικούς και αγάπες .....χιχιχι.

          • juliet avatar
            juliet @ juliet 28/02/2012 20:51:24

            μητέρα Ελληνίδα.....

          • Νίκος Αργεάδης avatar
            Νίκος Αργεάδης @ juliet 29/02/2012 11:26:05

            Ναι, το είδα αλλά δεν ήθελα να πω τίποτα. Είναι θλιβερό. Λεφτά για "προοδευτικά" αγάλματα ξένων έχουν. Όταν η ιδεολογία τυφλώνει...

    • Y. avatar
      Y. @ Δαναός 28/02/2012 22:34:14

      Δάσκαλε, το δάσκαλό τους, κανείς δεν τον ξεχνά
      (..το ‘χω ψάξει το θέμα)

    • ΒΑΣΙΛΗΣ avatar
      ΒΑΣΙΛΗΣ @ Δαναός 18/02/2013 16:58:07

      Σε ποια ποιητική συλλογή ανήκει το ποίημα; Σε ποιο βιβλίο μπορώ να το βρω;

  5. tak avatar
    tak 28/02/2012 19:12:36

    Δεν μέτρησες ποτέ σου

    Χώρα μου και πατρίδα αγαπημένη,
    δεν μέτρησες ποτέ σου τους νεκρούς σου,
    στων ζωντανών σου τα μικρά παραδομένη
    ξέχασες τους αγώνες τους ιερούς σου
    *
    Χώρα μικρή αντέχεις στους αιώνες
    μ’ αίμα πολύ χτισμένη η τιμή σου
    γραμμένη στις μετόπες, στις κολώνες,
    που σώζουν την αρχαία τη φωνή σου
    *
    Ω χώρα μου πως σκύβεις το κεφάλι
    κι αντέχεις τα σκυλιά που σε γαβγίζουν,
    απελπισμένα ψάχνεις για μια λύση.
    *
    Δεν έχει ανατολή δεν έχει δύση,
    μη ψάχνεις για κυρίους να σ’ ορίζουν,
    μπροστά σου είναι η τιμή και πάλι.

    Yak

    Στον Κώστα Ροδινό με αγάπη!

  6. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 28/02/2012 19:14:09

    Ας γίνει ετούτη η ανάρτηση μικρό ανθολόγιο στη μνήμη του

    Το τέλος

    Σὲ ξένη χώρα γυριστῆς καλέστηκα σὲ γάμο,
    ἡ νύφη ἦταν πεντάμορφη καὶ μάγος ὁ γαμπρός,
    καὶ καβαλλάρης βρέθηκα κ᾿ ἔτρεχα νὰ προκάμω·
    δὲν εἶχε ὁ δρόμος τελειωμό, κι ὅλο τραβοῦσα ἐμπρός.

    Καὶ ἡ ξένη χώρα εἶν᾿ ὅραμα, κ᾿ εἶναι καπνὸς τὸ ἄτι,
    καὶ ὁ γάμος ἀγγελόσκιασμα, καὶ –ὢ ξύπνημα σκληρὸ–
    πάντα εἶμ᾿ ἐγὼ ὁ παράλυτος καὶ ρέβω στὸ κρεββάτι.
    Ἦχοι παλιοὶ καὶ γνώριμοι, μονάχα ἐσὰς κρατῶ.

    Καὶ σᾶς κρατῶ καθὼς κρατεῖ τὸ ἀξέχαστο παιγνίδι
    ἀπὸ τὴ θέρμη λυώνοντας καὶ λάμποντας μαζὶ
    ἀπὸ νιοφύτρωτα λευκὰ φτεράκια γιὰ ταξίδι,
    τὸ βαριαρρωστημένο, τὸ χαδιάρικο παιδί.

    Ἐγώ, τ᾿ ἀδέξιο, τ᾿ ἄβουλο παιδὶ τ᾿ ὀνειροπλάνο.
    Ἦχοι παλιοὶ καὶ γνώριμοι, στ᾿ ἀφράτα σας φτερὰ
    πάρτε μ᾿ ἐσεῖς καὶ φέρτε μὲ νὰ γιάνω ἢ νὰ πεθάνω
    στὸν ἴσκιο τοῦ λευκοῦ σπιτιοῦ μέσα σὲ μιὰ ἀγκαλιά.

  7. Κώστας Ροδινός avatar
    Κώστας Ροδινός 28/02/2012 19:23:22

    http://www.youtube.com/watch?v=vVOUkhMu-o4

    • Y. avatar
      Y. @ Κώστας Ροδινός 28/02/2012 22:41:14

      “...γκρεμίζω την ασκήμια..”

  8. Β.Κ.Σ. avatar
    Β.Κ.Σ. 28/02/2012 19:45:00

    Κώστα Ροδινέ και Φάκτορα,
    Εύγε για την ανάρτηση.
    Από καρδιάς

  9. Λουκάς avatar
    Λουκάς 28/02/2012 19:55:45

    Πατέρες - Παιδί το περιβόλι μου

    Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,
    Όπως το βρεις κι’ όπως το δεις να μη το παρατήσεις.

    Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα,
    και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτηνε τη γη του,
    κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,
    και να του φέρεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας.

    Κι άν αγαπάς τ’ ανθρώπινα κι’ όσα άρρωστα δεν είναι,
    ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν,
    και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα.

    Γίνε οργοτόμος ,φυτευτής , διαφεντευτής.

    Κι αν είναι κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα,
    πέσουν καιροί οργισμένοι,
    κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα,
    για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια,
    μη φοβηθείς το χαλασμό. Φωτιά ! τσεκούρι !τράβα !,
    ξεσπέρμεψέ το , χέρσωσε το περιβόλι, κόφ’ το,
    και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα,
    για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα.

    Π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει,
    κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων.
    R
    Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,
    κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα.

  10. τάσος avatar
    τάσος 28/02/2012 20:05:46

    Ο κόσμος λάμπει
    σαν ένα αστέρι,
    βουνά και κάμποι,
    δένδρα, νερά,
    γιορτάζουν πάλι,
    καθώς προβάλλει
    το καλοκαίρι.
    Θεού χαρά!
    Φωνούλες γέλια
    φέρνει τ' αγέρι
    μέσ' απ' τ' αμπέλια
    τα καρπερά.
    Παιδιά αγγελούδια
    ψέλνουν τραγούδια
    στο καλοκαίρι.
    Θεού χαρά!
    Την ώρα τούτη
    σκορπά ένα χέρι
    χάδια και πλούτη,
    κι η γη φορά,
    σαν μια πορφύρα.
    Ζωής πλημμύρα
    το καλοκαίρι.
    Θεού χαρά!
    Η φύσις πέρα
    ω νέοι και γέροι,
    σα μια μητέρα
    μας καρτερά.
    Η φύσις όλη
    σαν περιβόλι
    το καλοκαίρι.
    Θεού χαρά!

    το πεμπταπόσταγμα σύγκορμων πάντων των νιτσεϊκών μυδραλιοβολικών ορυμαγδών, με λεξούλες.

    • τάσος avatar
      τάσος @ τάσος 28/02/2012 20:23:54

      http://www.youtube.com/watch?v=HI2aEap4hPM

  11. ΕΥΑ avatar
    ΕΥΑ 28/02/2012 20:06:25

    Μπράβο σε όλες κι όλους...

  12. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 28/02/2012 20:12:37

    Κώστα, πολύ συγκινητική η αφιέρωση και η ενθύμιση του μεγίστου ποιητή μας. σ΄ευχαριστώ.

  13. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 28/02/2012 20:23:47

    Ο Παλαμάς για τη γλώσσα...

    "Δεν είμαι καθαρευουσιάνος ούτε δημοτικιστής. Αυτά τα λένε οι άνθρωποι των κομμάτων. Ποτέ δεν τους έμοιασα, ούτε τους γνώρισα. Στους επαναστατικούς καιρούς, αναγκάζεται κανείς να βάλει κάποια σημαία, κάποια ετικέτα για κάποια ιδέα που πρέπει να ζήσει, που αδικείται και συκοφαντείται, έχει το ποσόν της αλήθειας της και πρέπει να ανασυρθεί και να κυριαρχήσει στους ηλίθιους. Ύστερα έρχονται οι καιροί της γαλήνης και της penetration.
    Είμαι ένα φτωχό όνομα. Είμαι ο Κωστής Παλαμάς. Και καθαρεύουσα και δημοτική δεν μπορούν να ζήσουν χωριστά. Ζουν και οι δυο. Κι έχει κάθε μια την ώρα της και τη θέση της."

    • victoria (true) avatar
      victoria (true) @ Γιάννης Φαίλτωρ 28/02/2012 20:53:55

      Περισσότερο από όλα στενοχωριέμαι που δεν βλέπω τέτοια μυαλά σήμερα Γιάννη.

      • Γιάννης Φαίλτωρ avatar
        Γιάννης Φαίλτωρ @ victoria (true) 28/02/2012 21:10:49

        Κι αν υπάρχουν, χάνονται μέσα στο ορυμαγδό των ατέλειωτων πληροφοριών από τις οποίες βαλλόμαστε "κατά ριπάς" από παντού.
        Που να προλάβει κανείς να ξεδιαλέξει και να ξεχωρίσει τα πραγματικά καλά. Μας έφαγε το Lifestyle και το "Δέκα πράγματα που πρέπει να έχετε κάνει οπωσδήποτε στη ζωή σας...αν θέλετε να..."

        • airman avatar
          airman @ Γιάννης Φαίλτωρ 28/02/2012 23:04:38

          Κάθε κοινωνία είναι ένα σύστημα - με την κάλη έννοια πάντα - το οποίο αποτελείται από επιμέρους υποσυστήματα. Ας παρομοιάσουμε το κάθε υποσύστημα με μια λίμνη. Εδώ και χρόνια στην επιφάνεια έχει σχηματισθεί σταδιακά μια ανατροφοδοτούμενη ''κρούστα'' που εμποδίζει την ομαλή λειτουργία του συστήματος αυτού , με αποτέλεσμα την αποδιοργάνωση, την παρακμή, την αυτοκαταστροφή και το θάνατο. Αυτή η ''κρούστα'' πρέπει να αφαιρεθεί, να ανανεωθεί το νερό, να λειτουργήσει ξανά το σύστημα με ξεκάθαρους κανόνες για να ξαναζωντανέψει. Πρώτιστα όμως απαιτείται να θεσπιστούν διαδικασίες ελέγχου, ώστε με συνεχή και επισταμένη επίβλεψη να αποτρέπονται/απομονώνονται παραβατικές συμπεριφορές και να επιβάλλονται κυρώσεις. Με τον τρόπο αυτό το σύστημα θα αυτοεξυγιένεται και τυχόν ''κηλίδες'' θα διαλύονται άμεσα, χωρίς να χρειάζονται έξωθεν ή άνωθεν παρεμβάσεις προς αποκατάσταση της ισορροπίας. Ακούγονται ιδανικά αλλά πρέπει να αποτελέσουν στόχο, η επίτευξη του οποίου είναι η μόνη καταλυτική και σωτήρια για να μπορέσει το νέο να δημιουργήσει και να προοδεύσει, μακριά από τις αγκυλώσεις και τις παθογένειες του παρελθόντος.
          Κακοφορμίσαμε και οφείλουμε με γενναίες τομές, επίπονη και επίμονη προσπάθεια να κερδίσουμε αυτό που τόσα χρόνια κακοποιούσαμε. Όχι τόσο για το δικό μας μέλλον αλλά για το μέλλον αυτών στους οποίους ανοίκει. Ίσως και για να περισώσουμε κάτι από την υστεροφημία μας.

    • Silence t. avatar
      Silence t. @ Γιάννης Φαίλτωρ 28/02/2012 21:05:51

      Πέντε λόγια απλά , εμπνευσμένα , ταπεινά , που επιβεβαιώνουν την σπουδαιότητα και το ειδικό βάρος του ανθρώπου .

    • juliet avatar
      juliet @ Γιάννης Φαίλτωρ 28/02/2012 21:09:06

      Το 1907 ,στο ποιητικό βιβλίο του ''Ο δωδεκάλογος του Γύφτου ''γράφει:
      ''Eίμαι ο ποιητής,βέβαια ένας ποιητής μέσα στους πολλούς ,απλός στρατιώτης του στίχου ,όμως πάντα ο ποιητής ,που θέλει να κλείσει μέσα στους στίχους του τους πόθους και τα ερωτήματα του παντοτινού ανθρώπου και του πολίτη,τις έγνοιες και τους φανατισμούς.Μπορεί να μην είμαι άξιος πολίτης, μα δεν μπορεί να είμαι μοναχά ο ποιητής του εαυτού μου.Είμαι ο ποιητής του καιρού μου και του γένους μου''.
      Σε ολόκληρη την ποιητική του διαδρομή σαν άγρυπνος βάρδος-δημιουργός βιώνει τίμια λαό και έθνος.Γίνεται λυράρης και εκφράζει μέσα απο το δημοκρατικό σύνολο κάθε τι εθνικό και κοινωνικό.Είναι ο πολιτισμός του ανθρώπου του καθημερινού μόχθου ,η συνείδηση των κοινών αγώνων και η αγάπη στα πανανθρώπινα ιδανικά.Με ανδρίκιο λόγο βροντοφωνάζει:
      ''Γίνε δουλευτής
      σβύσε κάθε σου ξεχώρισμα.
      Ρίξ΄το δακτυλίδι σου αρρεβώνα
      μέσα στο κανάλι του λαού
      ένας γίνε απ΄τους στύλους τους αμέτρητους
      του μεγάλου έργου του συντροφικού''

  14. Τιγράνης avatar
    Τιγράνης 28/02/2012 22:04:58

    Δὲν ξέρω ἐγὼ...

    Δὲν ξέρω ἐγὼ κανένα θεὸ Χρέος,
    ἕνα θεὸ ἐγὼ ξέρω· τὴν Ἀγάπη.
    Ἀγάπη, ἀπὸ τὸ χρέος σου εἶμαι ὡραῖος.

    Ἐσὺ μὲ κάνεις δοῦλο, ἐσὺ σατράπη,
    φτερὰ τὰ κάνεις τὰ σκοινιὰ τοῦ γάμου·
    πότε μὲ δέρνεις, βέργα ἑνὸς ἀράπη,

    πότε ἀνθεῖς, περιβόλι ὁλόγυρά μου.
    Ἐσὺ μὲ τὰ βαθιά τα καταφρόνια
    μὲ γιομίζεις· πλαταίνεις τὴν καρδιά μου,

    σὰ θάλασσας ἀγέρας τὰ πλεμόνια.
    Ἔρωτα ἐσύ, μονάρχη καὶ γενάρχη!
    Ἐσὺ τυφλὴ καὶ ἡ Μοίρα, ἐσὺ καὶ ἡ Πρόνοια.

    Ὅ,τι δὲν ἀγαποῦμε, δὲν ὑπάρχει.

    Σατιρικὰ γυμνάσματα, 1912
    Ἅπαντα, τόμ. Ε´, σελ. 260

  15. Y. avatar
    Y. 28/02/2012 22:24:10

    “Στις 27 Φεβρουαρίου 1943 έφευγε από τη ζωή”
    “Από νωρίς το πρωί της 26ης Φεβρουαρίου πλήθος λαού άρχισε να συγκεντρώνεται στο Α’ Νεκροταφείο”
    ?????

  16. Y. avatar
    Y. 28/02/2012 22:30:20

    “Ζήτω η ελευθερία του πνεύματος”. Αλλά ο κόσμος ήθελε ελευθερία σκέτη και φώναζε :
    “Ζήτω η Ελευθερία”»!»

    Μπράβο Κώστα!!!

  17. Y. avatar
    Y. 28/02/2012 22:53:09

    Καιρός να γυρίσουμε στην Ελληνική Παιδεία. Τουλα΄χιστον να μέινει αυτό. Και που ξέρεις. Ίσως να είναι το λίπασμα, για τους νεώτερους. Γιατί εμείς τα κάναμε σκατά

  18. ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. avatar
    ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. 28/02/2012 23:01:57

    Kωστὴς Παλαμᾶς - Ἡ Φοινικιά

    (...)

    Ὦ Φοινικιά, μᾶς ἔσπειρεν ἐδῶ ἕνα χέρι,
    καὶ θὰ ξαναπλωθῇ, καὶ θὰ μᾶς ξερριζώσῃ,
    καὶ θὰ πεθάνουμε· τὸ κῦμα καὶ τ᾿ ἀγέρι
    καὶ τὸ νερὸ ἀνελεήμονα θὰ μᾶς σαρώσῃ,
    καὶ δὲ θὰ κλάψῃ μας τ᾿ ὁλόανθο καλοκαῖρι,
    κ᾿ ἡ πλατιὰ πλάση τὸ χαμό μας δὲ θὰ νιώσῃ,
    καὶ κάτου ἀπὸ τοῦ ἴσκιου σου τὰ μάγια πάλι
    θ᾿ ἀναστηθῇ μοσκόπνοη μιὰ βλάστηση ἄλλη.
    Καὶ μήτε θὰ βρεθῇ γιὰ μᾶς κανένα μνῆμα
    τοῦ διάβα μας τὸ φάντασμα νὰ συγκρατήσῃ·
    μονάχα ὁλόφωτο τριγύρω σου ἕνα ντύμα
    μὲ νέα μία λάμψη ἀχάλαστη θὰ σὲ στολίσῃ,
    καὶ θὰ εἶναι ἡ σκέψη μας κι ὁ λόγος μας καὶ ἡ ρίμα.
    Καὶ θὰ φανῆς ἐσὺ στὴν ξαφνισμένη χτίση
    σὰν ἕνα χρυσοπράσινο καινούριο ἀστέρι.
    Καὶ μήτ᾿ ἐσύ, μήτε κανεὶς δὲ θὰ μᾶς ξέρῃ…

  19. Φελίζα avatar
    Φελίζα 28/02/2012 23:25:05

    Ζωούλα ἐσύ, ποὺ σ᾿ ἔσβησε τὸ φύσημα τοῦ Χάρου
    στὴν ἀγκαλιὰ τῶν ἁπαλῶν ὀνείρων τῆς αὐγῆς,
    στὴ σκαλιστὴ δὲ δύναμαι λαμπράδα τοῦ μαρμάρου
    νὰ σ᾿ ἀναστήσω ἀθάνατη, φτωχὸς τραγουδιστής.

    Ὦ σωπασμένη μουσική, ποὺ ἡ μνήμη δὲ μπορεῖ μου,
    νὰ θυμηθῇ τὸν ἦχο σου καὶ νὰ τὸν ξαναπῇ,
    γι᾿ αὐτὸ μὲ κάτι πιὸ βαθὺ τὴ δένεις τὴν ψυχή μου,
    ἐσὺ ἀτραγούδιστη κ᾿ ἐσὺ ἀζωγράφιστη πνοή.

    Σὰ μακρινὸ ξημέρωμα χάραξες μέσ᾿ στὸ νοῦ μου,
    πολὺ γλυκό, πολὺ δειλό, πολὺ διαβατικό.
    Μιὰ μέρα ἀπάνω ἀπὸ τ᾿ ἁγνὸ κεφάλι τοῦ παιδιοῦ μου
    ἀνθοῦ χαμόγελο ἔσκυψες καὶ χάϊδεμ᾿ ἀγαθό.

    Καὶ κάτι μέσα μου ἄφησες ξανθὸ σὰν κεχριμπάρι,
    καὶ πέρασες ἀγύριστη. Καὶ τώρα στὴ βραδιά,
    ποὺ ἀργὰ ἀνεβαίνει μέσα μου, τὴν ὄψη σου ἔχει πάρει
    τῶν γαλανῶν παραμυθιῶν ἡ ἄϋλη ξωτικιά.

  20. Δημήτρης Ιατρόπουλος avatar
    Δημήτρης Ιατρόπουλος 29/02/2012 02:03:44

    Απ' όλο το πανανθρώπινο έργο του Τιτάνα-Ποιητή, ξεχωριστά ένας στίχος του, με μαχαιρώνει κάθε πρωί που ξυπνάω:

    "Σβησμένες όλες οι φωτιές οι πλάστρες μες στη χώρα.."

    Και βουρκώνω από ανήμπορη λύσσα.
    Κάθε πρωί..

  21. ΣΟΝ ΠΕΝ avatar
    ΣΟΝ ΠΕΝ 29/02/2012 08:13:48

    Εύγε Κώστα Ροδινέ.
    Κάποτε μπορούσαν οι Έλληνες να πουν "σ΄αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα"
    τώρα?

    Προσθέτω μια μαρτυρία από χθεσινό αφιέρωμα της ΕΤ1 ή ΝΕΤ, δε θυμάμαι.

    ...Μόλις κατέθεσε και ο εκπρόσωπος του Χίτλερ στεφάνι, αναφωνώντας "χάϊλ Χίτλερ", ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ το άρπαξε με σιχαμάρα και το σαβούρντισε σα δίσκο όπου έφτασε η δύναμή του.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.