Μια ορμόνη φταίει για την οικονομική κρίση…
18/02/2014 19:37
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Μια ορμόνη φταίει για την οικονομική κρίση…

Στην πραγματικότητα, τα άτομα και οι επιχειρήσεις έχουν την τάση να παγώνουν κατά τη διάρκεια των κρίσεων, τη στιγμή ακριβώς που οι αγορές προσφέρουν τις πιο ελκυστικές ευκαιρίες. Κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής κρίσης, η οικονομία χρειάζεται πιο πολλούς ριψοκίνδυνους, αλλά η αύξηση των ορμονών του στρες συμβάλλει ευρέως στην αποστροφή κινδύνου, που μερικές φορές ονομάζεται παράλογη απαισιοδοξία

Μπορεί οι οικονομολόγοι ακόμα να ψάχνουν τα αίτια της κρίσης, οι νευροεπιστήμονες πάντως βρίσκονται σε καλό δρόμο… Το άγχος από το οποίο υποφέρουν οι οικονομικοί traders σε περιόδους υψηλής μεταβλητότητας στις αγορές μειώνει την όρεξη τους για ρίσκο, σύμφωνα με μελέτη, με επικεφαλής τον νευροεπιστήμονα του Πανεπιστημίου του Cambridge και πρώην trader της Wall Street, John Coates. Αυτό μπορεί να παρατείνει τις οικονομικές κρίσεις.

Η έρευνα, που δημοσιεύεται στο Proceedings of the National Academy of Sciences, συνδυάζει εργαστηριακή και μη έρευνα. Ο δρ. Coates και οι συνεργάτες του ανακάλυψαν ότι τα επίπεδα της ορμόνης του στρες, της κορτιζόλης, αυξήθηκαν κατά 68 τοις εκατό κατά μέσο όρο σε μια ομάδα traders του City στο Λονδίνο, μέσα σε οκτώ ημέρες κατά τις οποίες η μεταβλητότητα της αγοράς αυξήθηκε. Οι επιστήμονες πήραν αυτό το εύρημα στο νοσοκομείο Addenbrooke στο Cambridge, όπου χρησιμοποίησαν τη φαρμακολογία - δισκία υδροκορτιζόνης- για να αυξήσουν τα επίπεδα της κορτιζόλης σε εθελοντές επίσης κατά 68 τοις εκατό μέσα σε οκτώ ημέρες. Οι συμμετέχοντες στη συνέχεια έπαιξαν ένα παιχνίδι κινήτρων και ανάληψης κινδύνων. Η όρεξη για ρίσκο κατέρρευσε, σχεδόν κατά 44 τοις εκατό σύμφωνα με ένα μέτρο, σε όσους είχαν αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης. (Η μελέτη ελέγχθηκε και με μια ομάδα που έλαβε εικονικά δισκία).

Ο καθηγητής Coates πιστεύει ότι οι επιπτώσεις είναι σημαντικές για τον οικονομικό κόσμο. Το υποκλινικό άγχος επηρεάζει την ανάληψη κινδύνων στη συμπεριφορά των ανθρώπων, με έναν τρόπο που οι συμβατικές μετρήσεις δεν μπορούν να ανιχνεύσουν. «Υπάρχει ένας ισχυρός φυσιολογικός μηχανισμός στην εργασία στις αγορές και κανένας - ούτε οι traders, ούτε οι διαχειριστές κινδύνου, ούτε οι πολιτικοί - δεν το γνωρίζουν», λέει. Η μελέτη εγείρει επίσης αμφιβολίες για την υπόθεση των οικονομικών ότι οι προτιμήσεις κινδύνου είναι σταθερές. «Αυτή η υπόθεση, ως επί το πλείστον ‘κρυμμένη’, βρίσκεται σχεδόν σε κάθε οικονομικό μοντέλο και, όπως αποδεικνύεται, σε κάθε δείκτη της ψυχολογίας της αγοράς», λέει ο καθηγητής Coates.

Στην πραγματικότητα, τα άτομα και οι επιχειρήσεις έχουν την τάση να παγώνουν κατά τη διάρκεια των κρίσεων, τη στιγμή ακριβώς που οι αγορές προσφέρουν τις πιο ελκυστικές ευκαιρίες. Κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής κρίσης, η οικονομία χρειάζεται πιο πολλούς ριψοκίνδυνους, αλλά η αύξηση των ορμονών του στρες συμβάλλει ευρέως στην αποστροφή κινδύνου, που μερικές φορές ονομάζεται παράλογη απαισιοδοξία. «Η αντίδραση στο στρες μπορεί να επιδεινώσει την αστάθεια της αγοράς και να παρατείνει τις κρίσεις», καταλήγει ο καθηγητής.

www.ft.com

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.