#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
20/02/2010 11:39
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Λεσβίες με παιδιά και γυναίκες φονταμενταλιστών

Του ΝΙΝΟΥ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗ


Μια μέρα μάς χωρίζει από την απονομή της Χρυσής Αρκτου και των άλλων βραβείων της 60ής Μπερλινάλε. Μέχρι στιγμής δεν είδαμε το αριστούργημα, που θα ξεχώριζε από τις άλλες ταινίες και θα διευκόλυνε την απόφαση της κριτικής επιτροπής. Πάντως το φεστιβάλ, χωρίς να είναι από τα καλύτερα των τελευταίων χρόνων, μας πρόσφερε μερικές καλές ταινίες.



Η Βόσνια σκηνοθέτις Γιασμίλα Ζμπάνιτς αγκαλιάζει την Κροάτισσα Ζρίνκα Τσβίτεβιτς, πρωταγωνίστρια της ταινίας της «Στον δρόμο». Τι συμβαίνει όταν ξαφνικά ο σύζυγός της γίνεται φονταμενταλιστής; Από τις πιο ενδιαφέρουσες αναφέρω την κινέζικη «Χωριστά μαζί» του ήδη βραβευμένου με Χρυσή Αρκτο (2007) Γουάνγκ Κουάν'αν, τη ρουμάνικη «Αν θέλω να σφυρίξω, σφυρίζω» του Φλόριν Σέρμπαν και τη ρώσικη «Πώς τέλειωσα αυτό το καλοκαίρι» του Αλεξέι Ποπογκρέμπσκι -ταινία όπου η φύση, αγαπημένο θέμα του Χέρτσοκ, παίζει σημαντικό ρόλο.

Ακολουθούν η δανέζικη «Submarino» του Τόμας Βίντερμπεργκ και η νορβηγική «Ενας κάπως ευγενικός άνθρωπος» του Χανς Πέτερ Μόλαντ. Στα «αουτσάιντερ» θα έβαζα την αμερικανική «Ο συγγραφέας-φάντασμα» του Ρόμαν Πολάνσκι (ένα βραβείο θα βοηθούσε σίγουρα τον υπό περιορισμό στο σπίτι του στην Ελβετία δημιουργό) και την τούρκικη «Μέλι» του Σεμίχ Καπλάνογλου.

Από πλευράς ερμηνειών, στο ανδρικό τομέα ξεχώρισαν αρκετοί: ο Γκεόργκε Μιτουλέσκου («Αν θέλω να σφυρίξω, σφυρίζω»), ο Στέλαν Σκάρσγκαρντ («Ενας κάπως ευγενικός άνθρωπος»), το δίδυμο Γιάκομπ Σέντεγκρεν και Πέτερ Πλάουγκμποργκ («Submarino»), ο Τζέιμς Φράνκο («Howl») και ο Γιούαν ΜακΓκρέγκορ («Ο συγγραφέας-φάντασμα»). Ενώ, από γυναικείας πλευράς, φαβορί είναι η Λίζα Λου, η 82χρονη πρωταγωνίστρια του Γουάνγκ Κουάν'αν και οι: Γκρέτα Γκέργουικ («Γκρίνμπεργκ»), Ζρίνκα Τσβίτεβιτς («Στον δρόμο») και Σουν Χονγφκ Λέι («Μια γυναίκα, ένα όπλο κι ένα μαγαζί για νουντλς»).

Οι ιρανικές Αρχές δεν επέτρεψαν στον βραβευμένο το 2006 με την Αργυρή Αρκτο για το «Οφσάιντ», Τζαφάρ Παναχί, να ταξιδέψει στο Βερολίνο. Θα συμμετείχε σε συζήτηση για τον ιρανικό κινηματογράφο. «Μας λύπησε ιδιαίτερα το ότι απαγορεύτηκε σε ένα σκηνοθέτη, που έχει κερδίσει τόσα διεθνή βραβεία, να συμμετάσχει στο εορταστικό μας φεστιβάλ και να εκφράσει τις κινηματογραφικές του απόψεις», δήλωσε ο διευθυντής της Μπερλινάλε Ντίτερ Κόσλικ.

- Με τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένα νεαρό ζευγάρι -από την ξαφνική απόφαση του συζύγου να γίνει φονταμενταλιστής μέχρι την απόφασή τους ν' αποκτήσουν παιδί με τεχνητή γονιμοποίηση- σε μια χώρα που μόλις έχει βγει από ένα καταστροφικό πόλεμο, καταπιάνεται η ταινία «Στον δρόμο» της Βόσνιας Γιασμίλα Ζμπάνιτς (Χρυσή Αρκτος το 2006 για το «Σεράγεβο σ' αγαπώ»). Σκηνοθετημένη με ξεχωριστή φροντίδα και με μια πολύ καλή ερμηνεία από την Ζρίνκα Τσβίτεβιτς.

- Η γερμανική ταινία «Ο περιπλανώμενος Ιουδαίος: άνοδος και πτώση» του Οσκαρ Ρέλερ («Στοιχειώδη μόρια») αναφέρεται στην τραγική καριέρα του Γερμανού ηθοποιού Φέρντιναντ Μάριαν, πρωταγωνιστή στη ναζιστική, αντι-σημιτική ταινία, «Ο περιπλανώμενος Ιουδαίος» του Φάιτ Χάρλαν (1942). Ο Ρέλερ καταγράφει την πορεία του, από την αρχική άρνησή του να ερμηνεύσει τον Εβραίο μέχρι την αποδοχή του, ύστερα από πίεση του Γκέμπελς. Παράλληλα παρακολουθούμε τη σχέση του με την εβραϊκής καταγωγής γυναίκα του, η οποία συλλαμβάνεται και εκτελείται, αλλά και άλλες γυναίκες. Ο ρόλος αυτός κατέστρεψε την καριέρα του ηθοποιού -στράφηκε στο ποτό και μετά τη πτώση του ναζισμού αυτοκτόνησε. Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα, από πλευράς αναπαράστασης της εποχής, ταινία που, όμως, δεν ξεπερνά τα όρια της παραδοσιακής βιογραφίας. Καλός στον ρόλο του Μάριαν ο Τομπίας Μορέτι.

- Ηρωίδα στο «Παζλ» της Ναταλίας Σμιρνόφ είναι μια παντρεμένη και με μεγάλα παιδιά γυναίκα, που, χάρη σε ένα «παζλ» που παίρνει δώρο στα γενέθλιά της, ανακαλύπτει το ταλέντο της στο παιχνίδι και κερδίζει πρώτο βραβείο σε τουρνουά. Δυστυχώς είναι μια πεζή, τηλεοπτική βασικά, ταινία που διερωτάσαι πώς επιλέχθηκε στο διαγωνιστικό τμήμα.

- Η εκτός συναγωνισμού ταινία «Ολα τα παιδιά είναι καλά» της Λίζας Τσολοτένκο, έχει ηρωίδες δύο λεσβίες (Ανέτ Μπενίνγκ και Τζούλιαν Μουρ) και τα έφηβα παιδιά που απέκτησαν με τεχνητή γονιμοποίηση. Οταν κάποτε αποφασίζουν να ανακαλύψουν τον βιολογικό πατέρα τους (Μαρκ Ράφαλο), αρχίζουν οι εντάσεις ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας. Μια διασκεδαστική, ρομαντική κωμωδία που η σκηνοθέτρια («Laurel Canyon») αντιμετωπίζει με χιούμορ, χωρίς όμως τίποτα το ξεχωριστό. Βασικό ατού: οι πολύ καλές οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών.

http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=133713

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.