#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
31/05/2010 07:58
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Κούκλες



DOLLS

Το Μπουνράκου είναι ένα είδος παραδοσιακού ιαπωνικού θεάτρου με κούκλες, χρονολογείται από τον 16ο αιώνα οπότε και «γεννήθηκε» στην Οσάκα, και οι «πρωταγωνιστές» του έχουν ύψος μέχρι ένα μέτρο και 20 εκατοστά, ξύλινα πρόσωπα και εντυπωσιακά κουστούμια. Τρεις χειριστές απαιτούνται για κάθε κούκλα, και ενώ ο επικεφαλής έχει το πρόσωπό του ακάλυπτο, οι υπόλοιποι δύο το έχουν καλυμμένο και όλοι φορούν ενδυμασίες εποχής. Δεξιά της σκηνής, κάθονται ο αφηγητής ο οποίος δεν καλύπτει μόνο την διήγηση της ιστορίας, αλλά και όλα τα είδη των φωνών και κατ’ επέκταση συναισθημάτων, και ο μουσικός που «μιλάει» μέσα από το αρχαίο τρίχορδο μουσικό όργανο σαμισέν, ένα είδος λαούτου με μακρύ μπράτσο και με ηχείο φτιαγμένο από δέρμα γάτας, και για το οποίο ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί ένα πλήκτρο από κόκκαλο.

Πάνω σε αυτή την Τέχνη, ο Τακέσι Κιτάνο δημιούργησε τις δικές του «Κούκλες» μια ταινία – αποθέωση για την Μοίρα και την Αγάπη. Ένας νέος που εγκαταλείπει την αγαπημένη του και εκείνη επιλέγει τον θάνατο, ένας ηλικιωμένος αρχηγός της ιαπωνικής μαφίας και μια διάσημη νεαρή ποπ σταρ, τρεις διαφορετικές και όμως τόσο κοινές ιστορίες ζωής, μπλέκονται στον καμβά του Κιτάνο συμμαχώντας με την ανυπέρβλητη ομορφιά της Φύσης.

Τα χρυσαφένια πεσμένα στην γη φύλλα των δέντρων, τα χιονισμένα βουνά, οι ολάνθιστες κερασιές και τα απόκρημνα βράχια πάνω στα οποία ξεσπάνε τα κύματα, είναι κάποιες μόνο από τις εικόνες που δημιουργούν οι «Κούκλες». Γιατί υπάρχουν και οι άλλες εικόνες, εκείνες που δημιουργούνται μέσα από την ανάπτυξη των συναισθημάτων και τις συνέπειες των επιλογών.

Επιλογές βασισμένες στο «εγώ» που μέσα στην πορεία του χρόνου δίνουν την θέση τους στο «εσύ» σε μια ολική αναγέννηση που υφίστανται οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές μέσα από την εσωτερική τους αλλαγή.

Όλη αυτή η πορεία απαιτεί την αμέριστη προσοχή από την πλευρά του θεατή καθώς η ταινία δεν έχει την συνηθισμένη ροή και σεναριακή συνοχή και είναι πιθανόν κάποιος που δεν είναι οπλισμένος με υπομονή να χαθεί.

Όχι γιατί είναι μια δύσκολη ταινία από πλευράς νοημάτων και εννοιών, αν και βρίθει από μεταφορές και εσωτερικούς συμβολισμούς, αλλά μόνο επειδή ο παλμός της βαδίζει στο αμιγώς σινεφίλ ύφος.

Καθ’ όλη την διάρκεια της περιπλάνησης χτίζεται μπροστά μας ένα υπέροχο ψηφιδωτό χρωμάτων και αναζητήσεων η ολοκλήρωση του οποίου «κλείνει» με έναν ευρηματικό τρόπο στον αποκαλυπτικό επίλογο. Αν και μοιάζουν οι «Κούκλες» παραδομένες ως άλλες μαριονέτες στα χέρια της Μοίρας, όταν πέφτει η αυλαία φεύγεις από την σκηνή με μια μελαγχολική σιγουριά πως σε τελική ανάλυση, τα νήματα ήταν πάντα μια καθαρά προσωπική υπόθεση.

Παραγωγή: Ιαπωνία (2002)

Σενάριο-Σκηνοθεσία: Takeshi Kitano

Πρωταγωνιστούν: Hidetoshi Nishijima, Miho Kanno, Tatsuya Mihashi, Chieko Matsubara, Chieko Matsubara, Tsutomu Takeshige

Διάρκεια: 114 λεπτά

Μάγια

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.