#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
20/04/2011 23:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ι.Χ.Θ.Υ.Σ. †






Ο καυτός απογευματινός ήλιος που επί μία ολόκληρη ημέρα έκαιγε και τσουρούφλιζε τα πάντα στο πέρασμά του, φάνηκε επιτέλους αργά αργά  να υποχωρεί στο μέχρι πρότινος καταγάλανο στερέωμα. Ένα απαλό αεράκι που φύσηξε ξαφνικά από τους απέναντι μακρινούς λόφους είχε σαν ευεργετικό αποτέλεσμα μια ανεπαίσθητη δροσιά να κυριαρχήσει ευχάριστα  στον  χώρο. Η σταδιακή κάθοδος του ήλιου στο βάθος του  ορίζοντα έδινε με τη σειρά της ένα απόκοσμο κοκκινωπό χρώμα τόσο στον ουρανό όσο και στις μέχρι πριν από λίγη ώρα ξασπρισμένες από το έντονο φως του επιφάνειες. Επιφάνειες μιας κατάξερης φύσης που συνέθετε το γύρω τοπίο. Ένα  άνυδρο και γυμνό τοπίο στο οποίο κυριαρχούσαν αραιά και που διάσπαρτοι… στεγνοί θάμνοι, κοφτερές πέτρες  και  ημιθανή πουρνάρια. Ένα τοπίο που διψούσε για νερό. Και να σκεφτεί κανείς ότι ήταν  άνοιξη…

<Αυτή λοιπόν είναι η γη της επαγγελίας; Αυτό είναι το ευλογημένο Ισραήλ;> μουρμούρισε μέσα απ`τα δόντια του ο ψηλόλιγνος γενειοφόρος άνδρας που όρθιος επάνω σε έναν λόφο  ατένιζε με δέος το δειλινό.

<Μέλι και γάλα να ρέει…> ψιθύρισε χαϊδεύοντας με τα οστεωμένα δάχτυλά του τα μακριά κατάμαυρα μαλλιά του.



Γυρίζοντας το κεφάλι του προς το μικρό φοινικόδασος  λίγο πιο πέρα, στους πρόποδες του μικρού λοφίσκου, ένα αμυδρό χαμόγελο φάνηκε να σχηματίζεται   στα λεπτά του χείλη. Οι κατάκοποι σύντροφοί του είχαν ήδη ξαπλώσει κάτω από τις μίζερες σκιές των ελάχιστων φοινικόδενδρων και βγάζοντας από τα υφασμάτινα σακούλια τους ότι φαγώσιμο διέθετε ο καθένας,  το είχαν ρίξει στο φαγητό.  Η ατμόσφαιρα που σχηματίστηκε σιγά σιγά γύρω από την ολιγομελή ομάδα έδειχνε γιορταστική. Οι χουρμάδες, τα κουκιά, τα σύκα και το κατακόκκινο αγνό κρασί ήταν αρκετά για να φέρουν την παρέα σε κατάσταση χαλαρής ευθυμίας. Δυνατά γέλια, χαρούμενα τραγούδια και πολλά χαχανητά ακούγονταν και αντιλαλούσαν στην γύρω ερημιά. Ο άνδρας ξαναέστρεψε το βλέμμα του προς τον κιτρινωπό ήλιο που είχε πλέον σχεδόν εξαφανισθεί. Η σκοτεινή σκιά που άφηνε με την υποχώρησή του ο ήλιος και που με ταχύ ρυθμό ξετυλίγονταν καλύπτοντας  το γεωγραφικό τοπίο είχε πια φτάσει   πάνω από τα πλινθόκτιστα κτίσματα της πόλης της Ιερουσαλήμ που γαλήνια υποδέχονταν τη νύχτα μόλις μερικά χιλιόμετρα προς τα δυτικά. Το πρόσωπό του άνδρα σοβάρεψε απότομα. Αυτή τη φορά έδειχνε συνοφρυωμένος καθώς απορροφήθηκε και πάλι στις σκέψεις του.

<Γιάσουα, έλα κοντά μας. Τα σύκα σε λίγο θα τελειώσουν και σε βλέπω να μένεις πάλι νηστικός…>

Η χαρούμενη φωνή του συντρόφου του τον επανέφερε στην πραγματικότητα. Η φωνή του  Σίμωνα, του  πιστού του φίλου που από την αρχή της περιπλάνησής του είχε σταθεί δίπλα του και που τον στήριζε,  γερός σαν βράχος. Σαν πέτρα… Και όμως ούτε και αυτός ο Πέτρος, όπως τον είχε ονομάσει ο Γιάσουα, αλλά ούτε και ο <διανοούμενος> Ιούδας, ούτε  κανένας άλλος από την όλη συντροφιά  δεν θα μπορούσε να αντιληφθεί αυτό που του συνέβαινε. Αυτό που έκανε τα σωθικά του να ταράζονται και στο μυαλό του να στροβιλίζονται  χίλιες μύριες απορίες. Στα μάτια των συντρόφων του ήταν ο σοφός, ήταν  <ο δάσκαλος>. Ήταν αυτός που είχε απαντήσεις για όλους και για όλα. Αυτός που με μια κουβέντα ή μια ματιά του ή ακόμα  και με ένα απλό άγγιγμά των χεριών του  έδινε νόημα στη ζωή τους. Αυτός που με τα λόγια του μοίραζε ελπίδα στους κατατρεγμένους και χαμόγελα στους κατηφείς. Αυτός που ανακούφιζε τις ψυχές όλων όσων  έσπευδαν από παντού να τον συναντήσουν και να τον ακούσουν να τους μιλάει για έναν άλλο καλύτερο κόσμο. Έναν κόσμο αγάπης.  Και που τον πίστευαν… Ε λοιπόν, δεν θα μπορούσε κανένας τους ποτέ να φανταστεί ότι μέσα στα σκοτεινά βάθη της  ψυχής του, ο πάντα αγέρωχος Γιάσουα, ο <εκλεκτός> για τους πολλούς,  αισθάνονταν και αυτός  για πρώτη φορά αμήχανος, αισθάνονταν … φόβο.

Από μικρό παιδί ήξερε ότι ήταν διαφορετικός. Είχε θαρρείς από πάντα την μοναδική δυνατότητα, χωρίς ποτέ να μπορεί να το εξηγήσει, να βλέπει μέσα από μικρές χαραμάδες το άμεσο μέλλον. Πολλές φορές μάλιστα, παίζοντας με τους φίλους του προέβλεπε κι`αυτήν ακόμη την εξέλιξη των παιχνιδιών τους.  Ο Γιάσουα έβλεπε μπροστά. Αυτή η μυστηριώδης και συνάμα απόκοσμη ικανότητα του δεν τον έκανε και πολύ αγαπητό στις παιδικές παρέες. Μια φορά μάλιστα τον ξυλοκόπησαν άγρια κάποια συνομήλικα του  παιδιά διότι γνωρίζοντας ο Γιάσουα ότι αν συνεχίσουν το παιχνίδι τους θα ποδοπατηθούν άσχημα  από κάποια αφηνιασμένα γαϊδούρια, τους σταμάτησε. Ακόμη θυμάται τα λόγια του γέρου πατέρα του που βλέποντάς τον να κλαίει γοερά, του είχε πει πως πρέπει  να μάθει να  κάνει υπομονή και ότι ίσως κάποτε να μπορέσει να δαμάσει το δώρο αυτό που του είχε χαρίσει ο Θεός…



Αρκετά χρόνια αργότερα και έχοντας πλέον ενηλικιωθεί, μπόρεσε επιτέλους πραγματικά και χαλιναγώγησε το θείο αυτό χάρισμα μέσα από σκληρές και επίπονες προσπάθειες. Νηστείες, προσευχή και διαλογισμός ήταν τα όπλα με τα οποία πάλεψε. Και νίκησε… Το κόστος όμως της νίκης του  ήταν  βαρύ. Η δυνατότητα να ελέγχει τα <οράματα> του, του στοίχιζε σε ισχυρούς πονοκεφάλους αλλά και ναυτίες που πολλές φορές κρατούσαν ολόκληρα εικοσιτετράωρα. Άξιζε όμως τον κόπο. Οι μικροσκοπικές θολές σχισμές που άνοιγε στο αδιαπέραστο για τους υπόλοιπους ανθρώπους  μέλλον, σιγά σιγά γιγαντώθηκαν. Έγιναν ξεκάθαρες εικόνες που μπορεί να διαρκούσαν ελάχιστα μόνο δευτερόλεπτα αλλά ήταν απόλυτα διαυγείς. Πολλές φορές μάλιστα συνοδεύονταν   και  από απόμακρες,  μεταλλικές, ουράνιες φωνές, που του μιλούσαν για αρχέγονες  ιδέες και διαχρονικά νοήματα. Του αποκάλυπταν αλήθειες για θείες γνώσεις όπως είναι η αδελφοσύνη, η ειρήνη και η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων. Απλές έννοιες που αν και θα έπρεπε να είναι αυτονόητες σε όλους, είχαν εν τούτοις εδώ και καιρό  για πάντα ξεχαστεί από τους συνανθρώπους του.

Έτσι ο Γιάσουα, πιστεύοντας ότι αποτελεί καθήκον του να μοιραστεί τα αγγελικά αυτά μηνύματα που του δίνονταν απλόχερα,  αποφάσισε να αφήσει το χωριό του, τους φίλους του και την οικογένειά του και να χαρίσει το σπάνιο δώρο που του είχε δοθεί,  σε όλους τους  συμπατριώτες του. Ξεκίνησε λοιπόν  την περιπλάνηση του στις διάφορες περιοχές της Γαλιλαίας και της Παλαιστίνης. Στις χώρες του Ισραήλ. Στην αρχή ήταν μόνος και  όλα του ήταν δύσκολα. Η ματαιότητα της προσπάθειας του ήταν περισσότερο από καταφανής. Πολλές  μάλιστα ήταν οι φορές που σκέφτηκε να τα παρατήσει και να επιστρέψει πίσω στο χωριό του και να δουλέψει όπως παλιά στο φτωχικό ξυλουργείο του πατέρα του. Η πίστη του όμως σε όλα αυτά που αποσπασματικά και κατά ριπές πολιορκούσαν το μυαλό του, του έδινε κουράγιο να συνεχίσει. Οι περισσότεροι βέβαια από αυτούς που μαζεύονταν για να τον ακούσουν γελούσαν μαζί του και πολλοί τον θεωρούσαν αλαφροΐσκιωτο. Οι υπόλοιποι τον περνούσαν απλά για δαιμονισμένο. Πολλοί ήταν αυτοί που όταν τους μιλούσε για πράγματα τελείως δικά τους, όταν τους αποκάλυπτε αλήθειες της δικής τους ζωής   και που κανένας τρίτος δεν θα έπρεπε να γνωρίζει, αντί να τον αποδεχθούν και να πεισθούν για την  <θεϊκή> του αυτή ικανότητά, του πετούσαν πέτρες και τον έδιωχναν βρίζοντάς τον. Τον φοβόντουσαν. Για αυτούς δεν ήταν παρά ένας ακόμη τιποτένιος <μάντης>, ένας μάγος  που θα έπρεπε να εξοστρακιστεί.

Ήταν φανερό πως ο απλός κόσμος  δεν ήταν ακόμη έτοιμος να ακούσει για πράγματα που στην καθημερινότητά του δεν ζούσε ή είχε ξεχάσει από καιρό. Η έννοια της αγάπης του ήταν πλέον ξένη. Σε έναν σκληρό κόσμο όπου κυριαρχούσε η επίπονη καθημερινή εργασία, η πείνα και η ανελέητη εκμετάλλευση, δεν υπήρχε χώρος για τις διδασκαλίες του. Δεν υπήρχε χώρος για την έννοια της συγχώρεσης ή της αδελφικής αγάπης. Στο συλλογικό υποσυνείδητο του Εβραϊκού λαού είχε πλέον για τα καλά μπολιάσει το ατομικό συμφέρον και μόνο. Βασικός σκοπός του απλού ανθρώπου είχε γίνει η επιβίωση και μόνον αυτή. Και σκοπός του πλουσίου άρχοντα είχε γίνει ο περαιτέρω … πλουτισμός. Ακόμη και αυτό το  Θρησκευτικό Ιερατείο που διαφέντευε τους πάντες και που θα έπρεπε κανονικά να αποτελεί τον αυστηρότερο θεματοφύλακα της Ιουδαϊκής ηθικής, τον στυλοβάτη της πίστης του Ιουδαϊκού έθνους… ακόμη και αυτό είχε παραδοθεί στο κυνήγι της υλικής απόλαυσης, του αχαλίνωτου πλούτου και της κοσμικής ηδονής. Είχε παραδοθεί στα πάθη και είχε γίνει μαλθακό.

Έτσι για τον Γιάσουα, όλα φαίνονταν μάταια… και θύμωνε. Αυτά όμως μόνο στην αρχή. Η επιμονή του χαρακτήρα του, η τεράστια πίστη σε αυτό που έκανε, η διαρκής πλέον ομοβροντία των <οραμάτων> του και τέλος η ανιδιοτελής στήριξη των λιγοστών <μαθητών> του που με πρωτεργάτη τον Σίμωνα Πέτρο  σιγά σιγά συγκεντρώθηκαν γύρω του, όλα αυτά  τον βοήθησαν όχι μόνο για να συνεχίσει αλλά με την πάροδο του χρόνου να καταφέρει να αποκτήσει και κοινό. Ένα ετερόκλητο κοινό αποτελούμενο από απλούς και φτωχούς ακτήμονες αγρότες, ψαράδες, χειρώνακτες αλλά και πλούσιους εμπόρους, ακόμα και κάποιους  μορφωμένους Ιουδαίους που παρατούσαν τις δουλειές τους στα χωράφια ή ακόμα και τις όποιες απολαύσεις τους και συναθροίζονταν γύρω του μαγεμένοι από τα μεστά του λόγια. Άνθρωποι που έμοιαζαν να έρχονται από παντού για να νιώσουν και αυτοί λίγη από την θεϊκή του αύρα. Για να τον ακούσουν να τους μιλάει με έναν ήρεμο τρόπο που μόνο εκείνος μπορούσε και να γαληνέψουν οι ψυχές τους. Να τον ακούσουν να τους μιλάει ήρεμα, χρησιμοποιώντας  παραδείγματα βγαλμένα από την καθημερινότητά τους. Με αλληγορίες, διηγήσεις  και παραβολές που κατάφερναν να περάσουν δύσκολα νοήματα στο ζαλισμένο μυαλό ακόμη και των πιο απλοϊκών χωρικών. Και οι καρδιές τους ζεσταίνονταν. Και τον λάτρευαν. Και κρέμονταν από τα χείλη του. Με την πάροδο του  καιρού ο Γιάσουα είχε γίνει για πολλούς όχι μόνο ο <Ο Δάσκαλος> αλλά και  ο περιβόητος <αναμενόμενος>… Εκείνος, την έλευση του οποίου προέβλεπαν οι Γραφές. Ο <σωτήρας> που θα επανέφερε επιτέλους το Ισραήλ στην προτεραία  του και άκρως προνομιούχα θέση. Αυτήν του ευνοούμενου και εκλεκτού Έθνους  του ενός και μοναδικού Θεού…



Στα λίγα χρόνια των περιοδειών  του ο Γιάσουα, χωρίς ποτέ να το επιδιώξει συνειδητά, κατάφερε με τον καιρό, εκτός από οπαδούς να αποκτήσει και πάμπολλους ισχυρούς εχθρούς. Φανερούς και μη. Πολλοί ήταν οι <βολεμένοι> στους οποίους οι εμπνευσμένες διδασκαλίες του για αγάπη, δικαιοσύνη και κοινοκτημοσύνη δημιουργούσαν τεράστιο πρακτικό πρόβλημα. Έννοιες όπως η συντροφικότητα και η μοιρασιά αποτελούσαν απειλή για την ύπαρξή τους. Και η συνεχώς αυξανόμενη προσέλευση όλο και πιο πολλών απλών ανθρώπων στις συναθροίσεις του Γιάσουα δημιουργούσε για αυτούς το μέγιστο των προβλημάτων. Ήταν αυτοί οι στυλοβάτες του καθεστώτος που η δική τους οικονομική και κοινωνική πρόοδος βασίζονταν στον σαφή διαχωρισμό των εχόντων και μη. Τα τεράστια προνόμια που απολάμβαναν στηρίζονταν στην κατάπνιξη οποιασδήποτε προσπάθειας συσπείρωσης ή αφύπνισης των από κάτω. Οι κατώτεροι έπρεπε να μείνουν τέτοιοι διότι η δική τους πολυτελής διαβίωση στηρίζονταν σε αυτούς. Στηρίζονταν στη διαρκή πάλη μεταξύ των εξαθλιωμένων φτωχών. Πάλη για ένα κομμάτι ψωμί, πάλη για εύνοια και πάλη για επιβίωση. Το <διαίρει και βασίλευε> ήταν το βασικό όπλο των αρχόντων της Παλαιστίνης στην διατήρηση αυτού του στρεβλού πλην όμως απαραίτητου για την οντότητά  τους  status quo. Η συνέχιση της ύπαρξης του Ισραήλ βασίζονταν σε αυτό. Και οι ίδιοι άλλωστε αποτελούσαν ένα μικρό μέρος ενός μεγαλύτερου <διαίρει και βασίλευε> που εφάρμοζαν στη χώρα οι πραγματικοί αφέντες, οι Ρωμαίοι επικυρίαρχοι. Όλα ήταν ένα στημένο παιχνίδι. Και ο Γιάσουα ενσάρκωνε την απόλυτη απειλή. Οι δεικτικές και κατ`αυτούς ανατρεπτικές διδαχές του στοχοποιούσαν και τους ίδιους. Έπρεπε λοιπόν να τον εξουδετερώσουν.

Η απλή γνώση που ο λιπόσαρκος στο σώμα και ανιδιοτελής στην ψυχή  ραβίνος μετέδιδε τόσο αποτελεσματικά στις μάζες των εξαθλιωμένων ήταν όχι μόνο ανατρεπτική αλλά και εξόχως επικίνδυνη. Θεωρίες περί ισότητας και δικαιοσύνης μπορεί να ακούγονταν καλά στα αφτιά αλλά στην πραγματικότητα αποτελούσαν  νάρκη στα θεμέλια της καθεστηκυίας  τάξης. Στα θεμέλια της κοινωνίας. Σε καμία περίπτωση ο λαός δεν θα έπρεπε να ξυπνήσει πόσο δε μάλλον να αμφισβητήσει το ισχύον καθεστώς που μόνο σε ισότητα και δικαιοσύνη δεν στηρίζονταν. Σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να αφεθεί ο Γιάσουα να συνεχίζει να ανασηκώνει το πέπλο του σκοταδιού το οποίο είχε επιτηδευμένα και αριστοτεχνικά απλωθεί εδώ και αιώνες πάνω από τον <περιούσιο> λαό. Και επειδή οι άρχοντες όσο δυνατοί και αν ήταν δεν θα μπορούσαν ποτέ να νικήσουν βάζοντάς τα  κατά μέτωπο με τον λαό, αποφάσισαν να τα βάλουν με τον Γιάσουα …  στρέφοντας τον λαό εναντίον του. Σε έναν μεγάλο βαθμό το πέτυχαν. Μέσα από υπόγειες συνεννοήσεις, μηχανορραφίες, δωροδοκίες   και γενικά αήθεις δολοπλοκίες, κατάφεραν να περάσουν στην κοινωνία την ίδια εικόνα για τον Γιάσουα που αιώνες πριν είχαν περάσει οι βολεμένοι Αθηναίοι για τον έτερο <διδάσκαλο> της αγάπης και της σωφροσύνης τον Σωκράτη. Σε αγαστή συνεργασία μεταξύ τους λοιπόν, οι πολιτικοί, οικονομικοί και θρησκευτικοί ταγοί του Ισραήλ κατάφεραν να ταυτίσουν, στα μάτια του λαού, τον Γιάσουα με την εικόνα ενός αιρετικού αναρχικού που μοναδικό σκοπό έχει την εισαγωγή <καινών δαιμονίων> στις ψυχές του λαού και την βίαιη ανατροπή της μιας και αληθινής θρησκευτικής δοξασίας των Ιουδαίων. Κατάφεραν δηλαδή να πείσουν όλο και περισσότερους Εβραίους ότι ο Γιάσουα είχε ως αποστολή του την υπονόμευση. Είχε ως σκοπό  το γκρέμισμα του μονοθεϊσμού και την αντικατάστασή του από ξενόφερτες παγανιστικές… μαγείες.

Αυτά για τον λαό.  Πάνω από όλους όμως, και αυτή ήταν η κυριότερη επιτυχία του κατεστημένου, κατάφεραν να πείσουν τους Ρωμαίους αφέντες της χώρας, ότι ο Γιάσουα ήταν κατά βάση ένας ακόμη ζηλωτής επαναστάτης. Ένας επικίνδυνος αντάρτης που αν αφεθεί ελεύθερος να συνεχίσει το ποταπό του έργο τότε κινδυνεύει η πολιτική σταθερότητα της περιοχής. Κινδυνεύει η Ρωμαϊκή επαρχία της  Παλαιστίνης να καταρρεύσει από γενικευμένη λαϊκή επανάσταση. Η πλήρης αγραμματοσύνη και  η τυφλή θρησκοληψία των μαζών σε συνδυασμό με την  απόλυτη ανάγκη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για την διατήρηση της όποιας ειρήνης στην απομακρυσμένη αυτή επαρχία, είχαν σαν αποτέλεσμα να περάσει τελικά η άποψη των ισχυρών πολέμιων του Γιάσουα. Ο Ρωμαίος Έπαρχος που ανέκαθεν τηρούσε αυστηρή στάση ουδετερότητας απέναντι στα όποια τοπικά θρησκευτικά ζητήματα,  προβληματίστηκε από το ενδεχόμενο της  πολιτικής υπονόμευσης της εξουσίας του που αντιπροσώπευε ο Γιάσουα και που του πλάσαραν με μαεστρία οι προύχοντες και έτσι ελήφθη η  οριστική απόφαση να συλληφθεί μα πάνω απ`όλα να θανατωθεί ο αιρετικός ραβίνος.

Ο Γιάσουα τα γνώριζε όλα αυτά. Οι γενικές γραμμές της περίπλοκης και ανέντιμης συνομωσίας που εξυφαίνονταν εναντίον του, του είχαν αποκαλυφθεί με μικρές ξεκάθαρες εικόνες εδώ και καιρό. Βδελυρές εικόνες που του έδειχναν την άδοξη κατάληξη της καλοπροαίρετης  προσπάθειάς του για την διαφώτιση των συνανθρώπων του. Σπασμωδικές εικόνες που τρυπούσαν το μυαλό του σαν βελόνες και  μέσα από τις οποίες είχε δει ξανά και ξανά τον εαυτό του αφημένο στα χέρια του λαού στον οποίο τόσο πίστευε, να δέχεται ταπεινωτικούς προπηλακισμούς και χυδαίες ύβρεις. Είχε δει σαν σε νοσηρό όνειρο ή μάλλον εφιάλτη και  από μακρινή απόσταση το ματωμένο του κορμί   να κρέμεται σαν σφάγιο καρφωμένο επάνω σε έναν τεράστιο ξύλινο Ρωμαϊκό σταυρό. Είχε πονέσει από τα σκουριασμένα καρφιά που έβλεπε μπηγμένα στους καρπούς του. Είχε δει ξεκάθαρα το οδυνηρό τέλος του και είχε νιώσει τους τύπους των ήλων.  Και επειδή τα είχε δει και αισθανθεί  όλα αυτά, αγωνιούσε. Και αμφέβαλλε. Και μέσα του συνεχώς αναρωτιόταν…

<Αξίζει τον κόπο άραγε;>



Πλησιάζοντας τους ήδη μισοκοιμισμένους συντρόφους του ένιωσε ένα γλυκό μούδιασμα και μια  απροσδιόριστη   αμηχανία να γεμίζει το κορμί του.  Ένα πρωτοφανές για εκείνον αίσθημα ζήλιας έκανε την εμφάνισή του βλέποντας τα γαλήνια πρόσωπα τους αλλά αμέσως ο Γιάσουα το κατέπνιξε. Τους αγαπούσε όλους σαν παιδιά του. Τον νεαρό Ιωάννη με την εφηβική του αφέλεια. Τον δύσπιστο Θωμά που όλα μα όλα τα αμφισβητούσε. Αγαπούσε τον Σίμωνα Πέτρο για την ήρεμή του δύναμη και που όμως ήξερε πως σε λίγες ώρες  θα τον απαρνιόταν.  Αγαπούσε ακόμη και  τον Ιούδα που μέσα του γνώριζε ότι   αυτός ήταν που πρώτος θα τον προδώσει. Τους αγαπούσε όλους. Έναν προς έναν.

<Που να ήξεραν…> μουρμούρισε χαμηλόφωνα  καθώς χάιδεψε στοργικά τα μαλλιά του κοιμισμένου Ιωάννη.

<Δάσκαλε δεν κοιμάσαι; Πρέπει να ξεκουραστείς. Αύριο μπαίνουμε στην Ιερουσαλήμ. Ο κόσμος σε περιμένει… Πρέπει να ξεκουραστείς….>

<Σσσσσσς… Κοιμήσου  Ιωάννη μου. Εγώ  πάω να προσευχηθώ. Θέλω να μείνω μόνος μου για λίγο.>

<Δάσκαλε…>

Ο Ιωάννης άλλαξε πλευρό συνεχίζοντας τον ήρεμο ύπνο του καθώς ο Γιάσουα απομακρύνθηκε με γοργά βήματα προς την κοντινή έρημο…



Επί ώρες ο Γιάσουα καθισμένος οκλαδόν στη μέση της ερημικής τοποθεσίας και ατενίζοντας το κιτρινωπό μισοφέγγαρο στον σκοτεινό ουρανό προσπαθούσε να συγκεντρωθεί και να διαλογιστεί. Το κρύο αλλά και η έντονη νευρικότητα που τον τύλιγαν δεν βοηθούσαν. Μάταια προσπαθούσε να ζεσταθεί κουλουριάζοντας μέσα στον φτιαγμένο από τραχύ καναβάτσο μανδύα του. Και δεν ήταν μόνο το κρύο που τον κυρίευε. Ήταν και ο φόβος… Άσχετα με το τι πίστευαν οι μαθητές του και άσχετα με τις, πολλές φορές ακόμη και σ`αυτόν τον ίδιο, ανεξήγητες ικανότητές του, δεν έπαυε να είναι ένας ακόμη απλός άνθρωπος. Ένας άνθρωπος με τις ίδιες αδυναμίες και τις ίδιες φοβίες που ένιωθαν όλοι. Ο πανανθρώπινος φόβος του θανάτου που για αυτόν τώρα φάνταζε εγγύς τον έκανε να τρέμει σύγκορμος. Η γνήσια  απορία του για το αν αξίζει τον κόπο να συνεχίσει την προδιαγεγραμμένη πορεία  προς την αυτοθυσία, του δημιουργούσε ένα άγχος που ποτέ δεν είχε ξανανιώσει. Πάντα πίστευε ότι στο τέλος θα υπήρχε κάποιο αντίκρισμα σε όλα αυτά που πρέσβευε. Ότι θα επικρατούσε τελικά η δικαιοσύνη και ότι ο κόσμος θα ανταποκρινόταν στο κάλεσμά του για αγάπη.  Ότι θα υπήρχε αναγνώριση της θυσίας του. Δικαίωση. Πίστευε πως ο παράδεισος είναι επί της γης…Και ότι μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την αγάπη.  Η γνώση όμως ότι όλα αυτά  ήταν τουλάχιστον μάταια και ότι η μοίρα του επιφύλασσε ένα άσχημο τέλος όμοιο με αυτό των κακοποιών και των εγκληματιών, τον συγκλόνιζε συθέμελα.  Τίποτα μάλλον δεν θα άλλαζε. Η ζωή του θα πήγαινε στράφι. Αναστέναξε. Έγειρε το κεφάλι του στο πλάι. Τα τσακάλια που ακούγονταν να ουρλιάζουν στο βάθος και τα κρωξίματα των όρνεων που έψαχναν απεγνωσμένα για ψοφίμια τον νανούριζαν. Στο τέλος τον υπνώτισαν. Έκλεισε τα μάτια του και κοιμήθηκε.

Οι εικόνες που αντίκρισε ήταν πρωτοφανείς ακόμη και για αυτόν. Αυτή την φορά το μέλλον δεν του αποκαλύφθηκε αποσπασματικά και μέσα από στενές χαραμάδες ή στατικές εικόνες αλλά μάλλον μέσα από μια συνεχή και καταιγιστική ροή με αλλεπάλληλα και ταχέως  εναλλασσόμενα σενάρια. Ήταν σαν η συνολική ιστορία του μέλλοντος της ανθρωπότητας να ξετυλίγονταν μπροστά του σε χρόνο μηδέν. Το πραγματικά μακρινό μέλλον που για πρώτη φορά του αποκαλύπτονταν  φάνταζε απίθανο. Φάνταζε μαγικό. Η όλη εμπειρία ήταν για τον Γιάσουα πρωτόγνωρη και  συνάμα συναρπαστική. Αισθάνθηκε τον εαυτό του να πετάει σαν πουλί επάνω από χώρες και τοπία που ποτέ δεν θα πίστευε ότι υπήρχαν σ`αυτόν τον κόσμο. Χώρες και τοπία που καμία μα καμία σχέση δεν είχαν με τις περιορισμένες γεωγραφικές εναλλαγές που πρόσφερε η μικρή άνυδρη και ασήμαντη Παλαιστίνη και που μόνο αυτές γνώριζε ο Γιάσουα.

Πέταξε επάνω από αχανή καταπράσινα λιβάδια, πυκνές ζούγκλες που ανέδιδαν χρώματα και οσμές, λευκές ατελείωτες οροσειρές, καταγάλανες λίμνες, μεγάλες και επιμελώς καλλιεργημένες εκτάσεις, γάργαρα νερά σε αφρισμένα ποτάμια, αμμώδεις κοραλλένιες παραλίες, χιονισμένα χωριουδάκια και απέραντες τσιμεντένιες μεγαλουπόλεις.  Είδε τεράστιες σιδερένιες γέφυρες, πελώριες καμινάδες και πανύψηλα γυάλινα κτίρια που οι κορυφές τους άγγιζαν θαρρείς τον ουρανό. Είδε γυαλιστερά μεταλλικά πουλιά που μέσα τους είχαν χαρούμενους επιβάτες και που ταξίδευαν σε  χώρες μακρινές κατοικημένες από περίεργες φυλές ανθρώπων. Είδε σιδερένια κουτιά με ρόδες που διέσχιζαν με μεγάλη ταχύτητα τεράστιες αποστάσεις. Είδε ογκώδη πλοία γεμάτα με πλούσια εμπορεύματα. Είδε σειρές επί σειρών από διαθέσιμα σε όλους τρόφιμα και χαμογελαστά τροφαντά παιδιά να παίζουν και να χαίρονται. Είδε συγκεντρώσεις χιλιάδων ευτυχισμένων νέων να παραληρούν εκστασιασμένοι στο άκουσμα μιας περίεργης εκκωφαντικής μουσικής. Είδε μικρά κουτιά που έδειχναν στους ανθρώπους κινούμενες χρωματιστές εικόνες, άκουσε ήχους και θορύβους πρωτόγνωρους και είδε ακόμη και κοντινές καθαρές εικόνες από το μακρινό και άγνωστο διάστημα…



Εδώ είναι ο παράδεισος τελικά… σκέφτηκε. Στην γη!!!

Ο Γιάσουα δεν πίστευε ότι τέτοια πράγματα υπάρχουν ή ότι είναι δυνατόν να υπάρξουν. Και ξαφνικά κατάλαβε ότι το μέλλον της ανθρωπότητας θα είναι πολύ πιο  σύνθετο απ`ότι νόμιζε και βασισμένο σε μια άγνωστη σειρά αξιών και μια ακόμη πιο άγνωστη προς το παρόν τεχνολογία. Αυτή η πρόοδος της ανθρωπότητας, σκέφτηκε, δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν επικρατήσει η ισονομία και η δικαιοσύνη την οποία και ευαγγελίζονταν ο ίδιος. Όταν μάλιστα είδε άπειρους τεράστιους ναούς στολισμένους με το έμβλημα του Ρωμαϊκού σταυρού μέσα στους οποίους εκατομμύρια, σε όλες τις άκρες του κόσμου, ευλαβικοί άνθρωποι προσεύχονταν μπροστά σε εικόνες και αγάλματα που απεικόνιζαν τον … ίδιο, λύγισε. Και κατάλαβε. Αυτά τα συγκλονιστικά επιτεύγματα, αυτή η λατρευτική δικαίωση του έργου του μάλλον  σημαίνουν ότι ίσως η προσπάθεια του τελικά να  άξιζε τον κόπο. Ίσως το μικρό λιθαράκι που και αυτός θα έβαζε με τη θυσία του… ίσως  να παίζει μακροπρόθεσμα κάποιον σημαντικό ρόλο. Για αυτό και οι άγνωστες δυνάμεις του αποκαλύπτουν το μέλλον. Για να συνεχίσει. Για να μη λυγίσει. Ξαφνικά ο Γιάσουα συνειδητοποίησε την ασημαντότητα της σημερινής μιζέριας, την ασημαντότητα των Ρωμαίων, την ασημαντότητα της όποιας εξουσίας, την ασημαντότητα των αρχιερέων και των λοιπών εχθρών του. Συνειδητοποίησε την αναγκαιότητα της θυσίας του προκειμένου οι άνθρωποι να φτάσουν στην πραγματοποίηση των εικόνων που έβλεπε ζωντανά μπροστά του. Προκειμένου να πετύχουν τον επί γης παράδεισο. Και αναθάρρησε.  Και αποφάσισε να συνεχίσει. Και τότε είδε την άλλη όψη…

Οι εκρήξεις ήταν εκκωφαντικές. Το ίδιο εκκωφαντικοί ήταν και οι κρότοι που τις συνόδευαν και που σκέπαζαν με τη βοή τους την απαίσια εικόνα καταστροφής. Πυκνά σύννεφα σκούρας σκόνης, ψηλές στήλες γκρίζου  καπνού και απέραντες πύρινες  γλώσσες κατακόκκινης φωτιάς απλώνονταν παντού σκεπάζοντας με τον νοσηρό όγκο τους τον ήδη κατάμαυρο και απειλητικό στην όψη ουρανό. Ο Γιάσουα αυτή τη φορά  δεν πετούσε παρατηρώντας από  ψηλά αλλά  βρήκε τον εαυτό του να συμμετέχει γλιστρώντας,  σαν να … αιωρείται απόκοσμα, μέσα στον απόλυτο ορυμαγδό που κυριαρχούσε παντού. Οι εικόνες που ξετυλίγονταν μπροστά του ήταν απερίγραπτες. Απερίγραπτες λόγω του πόνου και της οδύνης που περιέγραφαν. Ούτε στον χειρότερό του εφιάλτη δεν θα μπορούσε να φανταστεί το μέγεθος της καταστροφής που μπορεί να επιβάλλει άνθρωπος σε συνάνθρωπο του. Γλίστρησε δίπλα από μάχες σώμα με σώμα μεταξύ ανθρώπων που είχαν το σύμβολο του σταυρού αποτυπωμένο στα στήθη τους. Είδε σιδερένια πουλιά να βουτάνε πάνω από πόλεις και χωριά ξερνώντας φωτιά και θάνατο επάνω σε τρομαγμένα γυναικόπαιδα που μάταια έτρεχαν να σωθούν. Πουλιά που στο πλάι τους είχαν ζωγραφισμένο και αυτά τον σταυρό του μαρτυρίου του. Κινήθηκε γλιστρώντας δίπλα από χιλιόμετρα σκαμμένων μέσα στο λασπωμένο χώμα  χαρακωμάτων που μέσα τους εκατοντάδες, ακόμα και  χιλιάδες  εξαθλιωμένοι στρατιώτες, δίπλα από πτώματα συντρόφων τους  και τρέμοντας σύγκορμοι από τον φόβο είχαν …. το όνομά του στα χείλη τους,  περιμένοντας με τη σειρά τους κι`αυτοί έναν οδυνηρό και απαίσιο θάνατο που δεν αργούσε να τους βρει….

Πριν προλάβει να συνέλθει από το απόλυτο στρες που τον κατέλαβε, ο Γιάσουα βρέθηκε να αιωρείται αυτή τη φορά μέσα σε ένα μουντό περιβάλλον κτιριακών εγκαταστάσεων που το περιέβαλλαν από παντού πελώρια συρματοπλέγματα. Χρώμα δεν υπήρχε πουθενά. Όλα μα όλα ήταν σε μια μονότονη απόχρωση του γκρι. Το πιο χαρακτηριστικό σημείο ήταν οι πανύψηλες καμινάδες που απ` τις οροφές των θλιβερών κτιρίων ξερνούσαν συνεχώς ατελείωτα σύννεφα  μαύρου πυκνού καπνού. Η μυρωδιά καμένης σάρκας που κυριαρχούσε στον χώρο   έφερε τον Γιάσουα στα πρόθυρα ναυτίας. Τα μάτια του δάκρυσαν. Τα πόδια του λύγισαν. Και τότε τους είδε. Ατέλειωτες  φάλαγγες κατάκοπων, ρημαγμένων ανθρώπων, μεταξύ τους και παιδιά, που τυλιγμένοι σε άθλια και βρώμικα κουρέλια κατευθύνονταν σιωπηλά προς τις πόρτες των κτιρίων.  Στα πρόσωπά τους ήταν αποτυπωμένη η ταπείνωση…η πλήρης παράδοση. Και στα καταξεσκισμένα ρούχα όλων τους δέσποζε περήφανο και κατακίτρινο το … άστρο του Δαυίδ. Το σύμβολο του Ισραήλ. Ο Γιάσουα έκλαψε γοερά.

Αυτή λοιπόν είναι η κατάληξη του λαού μου; Αυτός είναι ο περιούσιος λαός; σκέφτηκε….

<Όλα αυτά στο όνομά μου; Τόσος θάνατος… τόση θλίψη… εξαιτίας μου;> Αυτή τη φορά φώναξε δυνατά κοιτάζοντας προς τον ουρανό σαν να περίμενε απάντηση.

<Για αυτό το τέλος θυσιάζομαι; Για αυτή τη ματαιότητα;>

Το κορμί του τον πρόδωσε και ο Γιάσουα σωριάστηκε στο έδαφος.

Όταν επιτέλους άνοιξε τα μάτια του το τοπίο που  αντίκρισε ήταν μαγευτικό. Η ψυχή του γαλήνεψε. Απ`άκρη σε άκρη και ως εκεί που μπορούσε να δει, ένα ατελείωτο καταπράσινο λιβάδι  σπαρμένο  παντού με πανέμορφα χρωματιστά λουλούδια… Ένα χάρμα οφθαλμών. Η άνοιξη όπως θα έπρεπε να είναι. Και σαν κερασάκι στη τούρτα …  χαρούμενες παιδικές φωνές και γέλια ακούγονταν από παντού. Ένα πανέμορφο αγοράκι με καταγάλανα τεράστια μάτια τον πλησίασε από το πουθενά. Το χαμόγελό του έκανε τον Γιάσουα να αναριγήσει. Χαμογέλασε.

<Πως σε λένε αγόρι μου;>

<Μη στενοχωριέσαι Κύριε… Εμείς σε αγαπάμε.>

Η φωνή του μικρού παιδιού αντήχησε στα αφτιά του Γιάσουα σαν χαρμόσυνη μουσική. Ο Γιάσουα ξεθάρρεψε. Το γελαστό προσωπάκι του παιδιού ήταν αρκετό για να αποφασίσει εδώ και τώρα, μια για πάντα, ότι η όποια θυσία εκ μέρους του αξίζει τελικά  τον κόπο.

Το μέλλον ανήκει στα παιδιά σκέφτηκε.

Αυτά θα φτιάξουν τον παράδεισο. Για αυτά τα παιδιά και μόνο θα συνεχίσω.

Οι εικόνες πολέμου που μέχρι λίγο πριν τον είχαν τσακίσει ολάκερο, με μιας εξαφανίσθηκαν από το μυαλό του. Τη θέση τους πήρε το χαμόγελο του μικρού παιδιού και οι φωνές των άλλων παιδιών που του φώναζαν για να συνεχίσει το παιχνίδι μαζί τους.

<Αδόλφε έλα να συνεχίσουμε… έλα γρήγορα … Αδόλφε…>



Πριν προλάβει να το χαιρετίσει ο Γιάσουα, το μικρό αγόρι έφυγε τρέχοντας χαρούμενα προς τη συντροφιά του.

Και ο Γιάσουα γεμάτος ζεστασιά, αποφάσισε οριστικά. Θα συνέχιζε την πορεία του προς τον θάνατο. Η θυσία του άξιζε πραγματικά τον κόπο. Υπήρχε  τελικά ελπίδα στον κόσμο. Ο μικρός Αδόλφος με τα καταγάλανα ματάκια του του έδειχνε τον δρόμο του παραδείσου. Του έδειχνε το μέλλον.

Strange Attractor

 

(Δημοσιεύτηκε το 2008 στο περιοδικό STRANGE, με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Μάριος Αντύπας).

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Στρυμών avatar
    Στρυμών 21/04/2011 09:29:41

    Κανένα σχόλιο.
    Καλή Ανάσταση σε όλους!

    • κυρία Λουκά avatar
      κυρία Λουκά @ Στρυμών 21/04/2011 11:01:19

      Το πασχα φέτος αναβάλλεται. Βρέθηκε το πτώμα.

  2. Γιώργος Μεσσηνίας avatar
    Γιώργος Μεσσηνίας 21/04/2011 10:11:56

    Τελικά εκεί που δεν το υποψιάζεσαι εντοπίζεις τα πιο μεστά, ουσιαστικά και όμορφα άρθρα!
    Καλή Ανάσταση και πάλι!

  3. faaithon avatar
    faaithon 21/04/2011 10:20:06

    "Ειν' ένας θάνατος να βγείς απ' τό εγώ σου κύριε μα όμως σε σώζει απ τό Θάνατο " αν καλα θυμάμαι έγραψε ο μεγάλος Ποιητής Νίκος Καρούζος .
    '' Πού σου Θάνατε τό κέντρον , πού σου Άδη τό νίκος "
    "Ανέστη Χριστός και Ζωή πεφανέρωται ".
    Η Ταπεινή Αγάπη θριαμβεύει . Υπέρβαση τών μικρών και μεγάλων Εγωισμών. Πρόταξη του Εμείς . Ήθος Σταυροαναστάσιμο .
    Καλή Ανάσταση !
    Προσωπική και Εθνική !

  4. Επώνυμος avatar
    Επώνυμος 21/04/2011 10:36:51

    Πρόκειται για κείμενο ψευδολογίας και βλασφημίας, που αποδίδει στον Ιησού Χριστό ανθρώπινα πάθη, ανύπαρκτα στον αναμάρτητο Υιό του Θεού και Θεό. Πρόκειται για κείμενο που αποδομεί το Χριστό ως Θεάνθρωπο και τον υποβιβάζει σε απλό άνθρωπο.

    Δικαίωμα του καθενός να έχει τις απόψεις του, αλλά από χριστιανικής απόψεως δεν είναι τίποτε άλλο παρά βλασφημία βασισμένη σε ακάτασχετη μυθοπλαστική φαντασιοπληξία, χωρίς απολύτως κανένα ιστορικό έρεισμα για όσα γράφονται.

    Αν το έγραψες για να "τιμήσεις" το πνεύμα των ημερών, να ξέρεις ότι κάθε άλλο παρά αυτό έκανες. Από κει κει πέρα, δικαίωμα του καθενός να έχει τις απόψεις του. Όσο βλάσφημες και φαντασιόπληκτες και αν είναι.

    • Factorx avatar
      Factorx @ Επώνυμος 21/04/2011 10:40:52

      Να τον κάψουμε στο πυρ το εξώτερον, Επώνυμε;

      Διακρίνω πάντως μια ανασφάλεια στα πιστεύω σου. Μόνο όσοι δεν είναι σίγουροι γι αυτα που πιστεύουν επιτίθενται με τόσο μανία σε όσους έχουν άλλη άποψη

  5. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 21/04/2011 10:57:35

    Επώνυμε, σαν να εκπροσωπείς όλα αυτά που προσπάθησε να πολεμήσει και ο Ιησούς, και τον τελείωσαν κάποιοι αρχιερείς που κατείχαν τη "μοναδική αλήθεια". Την ίδια αρτηριοσκληρωτική δογματική νοοτροπία διακρίνω.
    Αν ζούσες πριν από 300 χρόνια θα ήσουν ο ιδανικός ιεροεξεταστής.
    Χαλάρωσε. Διήγημα είναι, και όχι θεολογική μελέτη. Απόλαυσέ το με ανοιχτό μυαλό (αν μπορείς).
    Κάτι σαν τον "τελευταίο πειρασμό" δηλαδή.

    • αλλενάκι avatar
      αλλενάκι @ Strange Attractor 21/04/2011 11:03:37

      O Nταφόε σε ποια ταινία έπαιζε το Χριστό;

      • Strange Attractor avatar
        Strange Attractor @ αλλενάκι 21/04/2011 11:05:11

        τελευταίο πειρασμό

    • Επώνυμος avatar
      Επώνυμος @ Strange Attractor 21/04/2011 11:09:39

      Πρόκειται για παραποίηση της ιστορικής αλήθειας και τέτοια "διηγήματα" αποτελούν υλικό για την πανταχόθεν προερχόμενη επίθεση κατά του προσώπου του Ιησού Χριστού και της ορθόδοξης παράδοσης της Ελλάδας.

      Ειλικρινά, σε προτιμώ ως υμνητή του αρχιεγκληματία Βελουχιώτη.

      • Maya avatar
        Maya @ Επώνυμος 21/04/2011 14:18:04

        "Ιστορική αλήθεια" ;

        Μεγάλες κουβέντες για ένα πρόσωπο που έζησε 2.000 χρόνια πριν και το μάθαμε από κουτσουρεμένες ιστορικές πηγές. Εδώ βλέπεις σήμερα, με τέτοια έκρηξη της πληροφορίας και πάλι ξέρουμε ότι δεν μας τα λένε όλα ή μας λένε μόνο αυτά που θέλουν να μάθουμε.

        Τα ιστορικά ευαγγέλια που αναγνωρίζουμε και διαβάζουμε το βράδυ της Μ.Πέμπτης, γράφτηκαν αρκετά χρόνια μετά τη Σταύρωση, αφήνουν ένα μεγάλο κενό καθώς αγνοούμε τι έγινε στη ζωή του Χριστού από τα 12 μέχρι τα 31 του χρόνια και δεν είναι κι όλα, παρά όσα αποφάσισαν να είναι κάποιοι άλλοι, τρεις αιώνες μετά την Ανάσταση.

        Πνευματική αλήθεια, αλήθεια εξ αποκαλύψεως ναι. Ιστορική... πολύ δύσκολο.

        Αλλά ακόμα και στα Ευαγγέλια που ξέρουμε, το "Ηλί Ηλί λαμά σαβαχθανί", είναι έκφραση ανθρώπινης φύσης. Και πώς αλλιώς αφού ήταν ΚΑΙ σάρκα.

        Άσε που αν είσαι ενσαρκωμένος θεός, και έχεις έρθει για να σώσεις το ανθρώπινο είδος, το λογικό κι επόμενο είναι να θες να αφήσεις κι απογόνους...
        http://www.youtube.com/watch?v=vDbYT2O93S8

        • Επώνυμος avatar
          Επώνυμος @ Maya 21/04/2011 16:53:20

          Για αυτά που λέει το άρθρο έχουμε κανένα, έστω ένα ιστορικό στοιχείο; Μπορείς να αμφισβητείς όσο θέλεις τα Ευαγγέλια (αν θέλεις), όμως για αυτά που γράφονται εδώ δεν υπάρχει το ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ στοιχείο. Οπότε, όταν έχει κάτι που δεν συμφωνεί με τις πηγές (τις όποιες πηγές), ούτε με τα Ευαγγέλια, ούτε με καμία άλλη, μπορείς να μιλάς για ιστορική διαστρέβλωση και για μυθοπλαστική φαντασιοπληξία του συγγραφέα.

          • Maya avatar
            Maya @ Επώνυμος 21/04/2011 18:51:31

            Το ότι ο Ιησούς είχε αμφιβολίες είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε από τα κανονικά Ευαγγέλια.
            Μέχρι το ότι έχασε την πίστη Του πάνω στον Σταυρό.
            Το ίδιο λέει και το συγκεκριμένο διήγημα απλά το λέει με άλλα λόγια, πιο πολλά και διανθισμένα προκειμένου να φτιάξει ένα διήγημα.
            Η εμφάνιση του Σατανά στην έρημο (τρεις φορές) είναι οι σκέψεις που έφεραν τις αμφιβολίες.

            Επίσης το κείμενο λέει πως ήταν και φύση θεϊκή, ανώτερη και ξεχωριστή καθώς και επικίνδυνη για το ρωμαϊκό κατεστημένο και το Σαχεντρίν.

            Δείχνει ακόμα τον όχλο, τον ανίδεο κόσμο ως εκείνον που ζήτησε "Σταύρωση" υποστηρίζοντας από την άλλη πως οι αρχές της διδασκαλίας Του ήταν η αγάπη και η δικαιοσύνη.

            Όλα αυτά τα λένε τα κανονικά Ευαγγέλια.
            Τι δεν ισχύει;

            Όταν είπες "ιστορική αλήθεια", κατάλαβα πως εννοείς την θεϊκή φύση του Ιησού ως τη μία και μοναδική υπόστασή Του. Κανείς δεν μπορεί να ισχυρίζεται πως ξέρει τα πάντα για τον Χριστό δεδομένου ότι η μισή Του ζωή αγνοείται ή μάλλον σβήστηκε από μια Σύνοδο τρεις αιώνες μετά τη Σταύρωση.

            Τι έσβησαν και τι κράτησαν;
            Τι άλλο αν όχι την ανθρώπινη πλευρά Του;

            Το ερώτημα είναι τι αλλάζει, αν ο Χριστός ήταν και άνθρωπος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο "αδυναμιών", αν είχε φοβίες, αν ένιωθε μοναξιά, αν υπήρξαν στιγμές που δεν ήθελε να πιει "το ποτήριον τούτο". Είναι τόσο σημαντικό ώστε να πάψει κάποιος να πιστεύει στην μοναδικότητά Του;

            Μήπως δεν κινδυνεύεις εσύ ή εγώ αν δούμε τον Χριστό και ως άνθρωπο, αλλά κάποιοι που βολεύονται πολύ παρουσιάζοντάς Τον μόνο ως θεό; Κάποιοι που θέλουν να πιστεύεις μόνο με την καρδιά και όχι ΚΑΙ με το μυαλό;

          • Misha avatar
            Misha @ Maya 23/04/2011 19:33:20

            ... είναι άξια για Νόμπελ η «ανακάλυψη» πως κάποια σύνοδος έσβησε τα όσα αφορούσαν την «πραγματική » ζωή του Ιησού....

            Γιατί δεν φτιάχνεις τον σχετικό φάκελλο, προσθέτοντας και τα ονόματα αυτών των «πλαστογράφων» που «όλως τυχαίως» ήσαν στην πλειοψηφία τους κυνηγημένοι , φυλακισμένοι και εξορισμένοι για την πίστη τους;

  6. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 21/04/2011 11:00:47

    Φάκτορ, τίνος είναι ο πρώτος πίνακας; Θα έπαιρνα όρκο ότι απεικονίζει τον Ιούδα, αλλά γράφει Ιησούς.

    • Factorx avatar
      Factorx @ αλλενάκι 21/04/2011 11:07:01

      να απαντήσει ο strange

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ αλλενάκι 21/04/2011 11:07:40

      Christ in Gethsemane, του Michael D. O’Brien

  7. Επώνυμος avatar
    Επώνυμος 21/04/2011 11:07:44

    Νομίζω ότι λέω ξεκάθαρα ότι είναι δικαίωμα του καθενός να έχει τις απόψεις του. Και δικό μου, επίσης, να έχω τις δικές μου.

    Μην τυχόν και πούμε κάτι εναντίον ενός αντίχριστου κειμένου, αμέσως να μας βγάλετε ιεροεξεταστές.

    Και γιατί παρακαλώ ανασφάλεια; Το πρόβλημά μου είναι να μην βλασφημείται (και μάλιστα δημοσίως) το πρόσωπο του Χριστού αυτές τις Άγιες ημέρες που εορτάζουμε τη Σταύρωση και την Αναστάση Του. Τα άλλα είναι δικός σας τρόπος σκέψης.

    • http://neotera.wordpress.com avatar
      http://neotera.wordpress.com @ Επώνυμος 21/04/2011 15:02:37

      Δεν είναι προσωπικές μόνον απόψεις. Εντάσονται σ' ένα κλίμα της εποχής, το οποίο είναι καταδικασμένο να σηκώνει τον σταυρό της συνωμοσιολογίας αφού προέρχεται απ' τους ίδιους κυρίαρχους ιδεολογικούς μηχανισμούς. Πχ. εγώ πριν το διαβάσω γνώριζα ότι θα ήταν κείμενο αποδόμησης του χριστιανισμού και βεβαιώθηκα από την εικονογράφηση...
      Σε κάθε περίπτωση ουδεμία σχέση υπάρχει με την κοινωνική αμφισβήτηση την κλασσική που διατρέχει όλες τις εποχές από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Εκείνη τη γνωστή λαϊκή αμφισβήτηση που εύχεται "ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ", ή ακόμα "ΌΥΤΕ ΘΕΟΣ, ΟΥΤΕ ΑΦΕΝΤΗΣ" και ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑΡΑ ! ))

  8. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 21/04/2011 11:09:19

    Νάσαι καλά. Ευχαριστώ.

  9. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 21/04/2011 11:12:19

    Ξέχασες ότι θαυμάζω και τον έτερο "εκδοροσφαγέα', τον Τσε;

  10. Ρομπέν το Γκαρσόν avatar
    Ρομπέν το Γκαρσόν 21/04/2011 11:15:09

    Καταπληκτικό διήγημα. Θυμίζει Καζαντζάκη.
    Μπράβο.

  11. Επώνυμος avatar
    Επώνυμος 21/04/2011 11:15:39

    Διαφορετικές περιπτώσεις ο Τσε και ο Βελουχιώτης. Αλλά δεν έχει σχέση εδώ, απλώς θέλω να σου δείξω πόση μεγάλη είναι η απαρέσκειά μου για το κείμενό σου.

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ Επώνυμος 21/04/2011 11:18:59

      Υγεία!

      • Επώνυμος avatar
        Επώνυμος @ Strange Attractor 21/04/2011 13:47:15

        Πράγματι. Και σωματική και πνευματική.

  12. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 21/04/2011 11:19:54

    το έψαχνα με Όρος των Ελαιών

  13. Ρομπέν το Γκαρσόν avatar
    Ρομπέν το Γκαρσόν 21/04/2011 11:24:49

    Καταπληκτικό διήγημα. Θυμίζει Καζαντζάκη.
    Μπράβο.

  14. boanerges avatar
    boanerges 21/04/2011 12:34:53

    «Άγγλος ή Γερμανός ή Γάλλος δύναται να είναι κοσμοπολίτης ή άθεος ή ό,τι δήποτε. Έκαμε το πατριωτικόν χρέος του, έκτισε μεγάλην πατρίδα. Τώρα είναι ελεύθερος να επαγγέλλεται χάριν πολυτελείας την απιστίαν και την απαισιοδοξίαν. Αλλά Γραικύλος της σήμερον, όστις θέλη να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον έως άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση και αυτός γίγας. Το Ελληνικόν έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέ ήττον και το ελεύθερον, έχει δια παντός ανάγκην της θρησκείας του». Καλή Ανάσταση.

    • ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. avatar
      ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. @ boanerges 21/04/2011 17:02:31

      Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

  15. nick avatar
    nick 21/04/2011 12:52:24

    "Θεική" σε εισαγωγικά,
    "Αναμενόμενος" σε εισαγωγικά,
    "Σωτήρας" σε εισαγωγικά,
    Το κείμενο είναι προσβλητικό για την πίστη της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων. Αντιμετωπίζει τον Ιησού Χριστό μόνο ως άνθρωπο - παραβλέποντας το σπουδαιότερο όλων - ότι παράλληλα είναι και Θεός. Όσα εισαγωγικά και να μπουν, όσα ανθρώπινα πάθη και να προσπαθήσουν να του αποδώσουν, αυτό που δεν αλλάζει είναι ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού του Ζώντος.
    Σε μια εποχή που ο Δήμος Αθηναίων δίνει εντολή στον 9,84 να μην εύχονται "Χριστός Ανέστη", αλλά "χρόνια πολλά" και να μη μεταδίδονται θείες λειτουργίες για να μη προσβληθούν θρησκευτικές μειοψηφίες, σε μια εποχή που όλα τα ΜΜΕ είναι εχθρικά απέναντι στην πίστη των Ελλήνων (ναι, αυτή που αποτελεί εμπόδιο για να μπορέσουν να τιθασεύσουν τον ελληνικό λαό), καλό είναι να υπάρχει σεβασμός στην πίστη των Ελλήνων ειδικά σε site που έχουν μεγάλη επισκεψιμότητα από σκεπτόμενους Έλληνες.
    Ο καθένας φυσικά μπορεί να πιστεύει όπου θέλει και καλό είναι κατηγορίες περί "ιεροεξεταστών" να αποδίδονται εκεί που πρέπει και όχι στην Ορθόδοξη Εκκλησία που ουδεμία σχέση έχει με τέτοιες πρακτικές.
    Σε πιστεύοντες και μη αδερφούς Έλληνες, Καλή Ανάσταση... χωρίς εισαγωγικά.

  16. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 21/04/2011 13:01:12

    Καλή Ανάσταση χρονοταξιδευτή...

  17. Ρομπέν το Γκαρσόν avatar
    Ρομπέν το Γκαρσόν 21/04/2011 13:01:18

    Στη δική σου περίπτωση φίλτατε, μάλλον χρειάζονται εισαγωγικά στη λέξη σκεπτόμενος.

    • nick avatar
      nick @ Ρομπέν το Γκαρσόν 21/04/2011 13:05:31

      Να είσαι καλά αδερφέ! Καλή Ανάσταση και σε εσένα...

    • Επώνυμος avatar
      Επώνυμος @ Ρομπέν το Γκαρσόν 21/04/2011 13:45:09

      Ενώ στη δική σου...

      Να οι αφοριστές, να οι σημερινοί ιεροεξεταστές, όλοι αυτοί που αρνούνται να επιχειρηματολογήσουν και έχουν μόνον αφορισμούς ως "επιχειρήματα".

  18. boanerges avatar
    boanerges 21/04/2011 14:27:11

    Πρόκειται για ένα δηλητηριώδες αποκύημα συγκρητισμού με σαφή νεοταξική κατεύθυνση.
    Εξηγούμαι: διαλογισμός και Χριστός δεν συμβιβάζονται.
    Ο διαλογισμός είναι το αποκούμπι των παραζαλισμένων δυτικών που θέλοντας να ξεφύγουν από την υλοζωϊστική παρακμή τους μέσω αυτού οδηγούνται στον μηδενισμό και τον πλήρη αμοραλισμό.
    Δεν έχουμε καμία χρεία κειμένων σαν αυτό στην Ελλάδα κύριοι. Καλά οι δυτικοί, αυτούς του χωρίζει ωκεανός χρόνων και γλώσσας από τον Χριστιανισμό αλλά εμείς εδώ στην Ελλάδα;
    Υπάρχουν τα Πατερικά κείμενα, τα έχετε ακουστά;
    Υπάρχει η Φιλοκαλία σε πολλές εκδόσεις (Αστήρ, Περιβόλι της Παναγίας, και άλλες). Την έχετε διαβάσει;
    Υπάρχει η ζώσα εκκκλησιαστική παράδοση και η ενορία. Περισυλλογή-μετάνοια, νηστεία, εξομολόγηση-Θεία Κοινωνία. Υπάρχει απευθείας σχέση με τον Χριστό μέσω της παράδοσης, της Εκκλησίας και της γλώσσας.
    Και καλά όλα αυτά, διάβασε κανείς άραγε όλο το κείμενο προσεκτικά;
    Τον Αδόλφο στο τέλος δεν τον πήρε χαμπάρι κανείς;
    Επώνυμε, μπορεί να διαφωνώ με τις διχαστικές σου αντιλήψεις κάποιες φορές
    (το παραμύθι αριστεράς-δεξιάς στην Ελλάδα μας τελείωσε, δεν το πήρες ακόμα χαμπάρι; Δεν πειράζει θα το καταλάβεις αργά ή γρήγορα) αλλά είσαι ο μόνος που κατάλαβε το πνεύμα του εν λόγω κειμένου.

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ boanerges 21/04/2011 18:30:28

      "Τον Αδόλφο στο τέλος δεν τον πήρε χαμπάρι κανείς;"
      Επειδή μάλλον δεν είσαι και ο πιο γρήγορος λαγός στο δάσος, να στο συλλαβίσω:
      Ο Αδόλφος είναι το κλου του διηγήματος (ναι διηγήματος, άρα φανταστικού, άρα λογοτεχνικής αδείας, κλπ)
      Το διήγημα περιγράφει πως ο Ιησούς δίστασε πριν θυσιαστεί, βλέποντας σε όραμα το μέλλον του κόσμου (πόλεμοι κλπ.) Ξαφνικά όμως εμφανίζεται ένα γλυκό παιδάκι με μπλε ματάκια και του δίνει θάρρος να συνεχίσει τη πορεία του, της αυτοθυσίας δηλαδή για χάρη του ανθρώπου.
      Έλα όμως που το παιδάκι αυτό είναι ο Αδόλφος. Ναι αυτός.
      Άρα γίνεται κύκλος. Ο Ιησούς εκπλήρωσε τη Θεία του αποστολή με αφορμή τον Αδόλφο!!!!
      Λίγη φαντασία θέλει και λίγο ανοιχτό μυαλό.
      Δεν είναι μόνο τα πατερικά κείμενα...

      • boanerges avatar
        boanerges @ Strange Attractor 21/04/2011 21:42:57

        Ο πιο γρήγορος λαγός στο δάσος δεν είμαι, αλλά τα δόκανα ξέρω να τα ξεχωρίζω. Όπως και τα δηλητήρια, ακόμα και όταν μπαίνουν σε φανταχτερά και απαστράπτοντα μπουκάλια. Όπως και τον συγκρητισμό. ¨Ολες οι θρησκείες είναι ίδιες κατα βάθος", "Ο Χριστός ήταν γκουρού" και άλλα τέτοια. Ο Χριστός δεν διαλογιζόταν. Προσευχόταν στον Θεό και Πατέρα Του. Ο Χίτλερ ήταν αποκρυφιστής. Τα εγκλήματά του κατά της ανθρωπότητας εντάσσονται σ'αυτά τα πιστεύω του. Βεβαίως ο Χριστός θυσιάστηκε για τον αμαρτωλό άνθρωπο και προφανώς αγαπά και τους Αδόλφους όπως και τους Ιούδες. Αλλά η αποστολή του ήταν η σωτηρία του ανθρώπου. Δεν υπάρχει κανένας "κύκλος". Η πορεία της ανθρωπότητας είναι ευθεία και σύμφωνα με το Ευαγγέλιο και τα λόγια του Χριστού θα καταλήξει στην Δευτέρα Παρουσία, οπότε και ο Χριστός θα κρίνει ζώντες και τεθνεώτες.
        Κατά τα άλλα ο καθένας γράφει ό,τι θέλει. Απλώς δεν συμμερίστηκα την γενική εντύπωση που επικράτησε εδώ (πλην του Επώνυμου και ενός ή δύο ακόμα) ότι αυτό ήταν ένα κείμενο χριστιανικού προσανατολισμού- δημοσιευμένο μάλιστα την Μεγάλη Πέμπτη ανήμερα. Είναι ξεκάθαρο αιρετικής υφής, ανεξαρτήτως των προθέσεων του συγγραφέα.
        Τον Χριστό δεν τον προσεγγίζεις με "φαντασία" και "ανοιχτό μυαλό". Αυτά χρειάζονται στη ζωή, στην ποίηση, στον έρωτα, στα ανθρώπινα σχέδια. Τον Χριστό τον προσεγγίζεις με καρδιά, αγάπη, προσευχή, πίστη και μελέτη των κειμένων και του Ευαγγελίου και με συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας.
        Τουλάχιστον αυτά λέει η Ορθοδοξία. Τα περί διαλογισμού δεν συνάδουν ούτε με την Οροθοδοξία, ούτε με το πνεύμα της ημέρας. Αυτό είναι όλο. Κατά τα άλλα no offence με εσένα Attractor. Καλή Ανάσταση σε όλους.

        • amt avatar
          amt @ boanerges 21/04/2011 21:58:29

          Φίλε τα είπες ΟΛΑ. Περιεκτικά αλλά ΞΕΚΑΘΑΡΑ !
          Όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Αυτό που κάνει εντύπωση είναι ότι περιμένουν τις άγιες αυτές μέρες να βγάλουν τη χολή τους.
          Έτσι ο ΣΚΑϊ ξαναπροβάλλει τα γνωστά ανιστόρητα ντοκυμαντέρ του περί "απόκρυφων ευαγγελίων", ξαναχτύπησε ο γνωστός και μη εξαιρετέος "Ιός" στο "rednotebook", ακόμα κι Π. Μπουκάλας ξεσπάθωσε στην Καθημερινή.
          Όσο για τον συγγραφέα του κειμένου που σχολιάζουμε, αν κάνει κανείς εύρεση "Μάριος Αντύπας" στο ίντερνετ θα κατανοήσει...καλύτερα το κείμενό του παραπάνω.
          Αλήθεια "Μάριε" έχεις σχέση με το www.antidogma.gr;

          Καλή Ανάσταση σε όλους

          • Strange Attractor avatar
            Strange Attractor @ amt 22/04/2011 00:30:02

            Είσαι γάτα με πέταλα εσύ. Και όπως αφήνεις να εννοηθεί, πρέπει να είναι πολύ μούτρο αυτός ο Μ. Αντύπας.
            Να φανταστείς, έγραψε μερικά διηγήματα επιστ. φαντασίας!!!
            Τον άθλιο. Στη πυρά αμέσως. Και μετά να τον φάμε! Τον βδελυρό...
            (Αν θες πάντως να τον "κατανοήσεις καλύτερα", πάνε στο search επάνω δεξιά και χτύπα strange attractor και S.A. για να δεις τι γράφει εδώ μέσα, και τι σόι κουμάσι είναι. Μόνο μη μπερδευτείς).
            Κι αν δεν το κατάλαβες ακόμη, εγώ είμαι...

          • amt avatar
            amt @ Strange Attractor 22/04/2011 12:59:59

            Γάτα με πέταλα δεν είμαι, ωστόσο είμαι σε θέση να ξεχωρίσω το ρύζι απ' το ρυζόγαλο. Κι αυτά τα περί πυράς άστα στην άκρη. Αμέσως το ίδιο παραμύθι, η ίδια καραμελίτσα περί "πυράς". Κι επειδή ξέρω τι γράφεις εδώ, γι' αυτό μου κάνει εντύπωση που είσαι τόσο ανυποψίαστος ώστε δεν έχεις καταλάβει ότι στη πυρά σε λίγο καιρό θα καίνε (οι αντιχριστιανοί φονταμενταλιστές, συγκρητιστές, νεοταξίτες, και λοιποί συγγενείς) όσους λένε ότι θέλουν να έχουν μια πατρίδα, ένα σπίτι και μια θρησκεία. Όσους δεν θέλουν να είναι μέσα στην χύτρα του παγκοσμοιοποιημένου, ομοιόμορφου χυλού.
            Γι' αυτό κι επειδή δεν σε κόβω ακόμα έτοιμο να διαβάσεις Φιλοκαλία ή Πατέρες της Εκκλησίας όπως (σωστά) λέει ο υιός της βροντής, κάνε ένα κόπο και διάβασε τουλάχιστον το "Κλεμμένη Ζωή" του Άρη Φακίνου. Θα σου κάνει καλό.

            Άϊντε Καλή Ανάσταση.

            Υ.Γ. Για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, άλλη φορά όταν μιλάτε με Ορθοδόξους να μην αναφέρετε την πυρά γιατί οι Ορθόδοξοι, ΟΥΔΕΠΟΤΕ την χρησιμοποίησαν. Αυτά στου παπικούς.

  19. koinos_nous avatar
    koinos_nous 21/04/2011 15:31:30

    «Περί μέν θεών ουκ έχω ειδέναι, ούθ’ ως εισίν ούθ’ ως ουκ εισίν, ούθ’ οποίοί τινες ιδέαν: πολλά γάρ τά κωλύοντα ειδέναι, ή τ’ αδηλότης καί βραχύς ών ο βίος τού ανθρώπου».
    Ταδε εφη ο γιγαντας Πρωταγορας πολυ πριν τα εβραικα παραμυθια.

    • Αρκουδιάρης avatar
      Αρκουδιάρης @ koinos_nous 21/04/2011 19:07:00

      Ναι αλλά άλλα μας λέει η "Ζωή τουΠαιδιού"

  20. tsar avatar
    tsar 21/04/2011 15:49:07

    Ένα μεγάλο μπράβο από εμένα και στον συγγραφέα του κειμένου και σε όποιον το επέλεξε για ανάρτηση.

    Για τους υπόλοιπους που ξυνίσαν, ένα έχω μόνο να τους πω: Ξύδι !

    Καλή ανάσταση.

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ tsar 21/04/2011 18:31:10

      Καλή Ανάσταση φίλε μου.

      • tsar avatar
        tsar @ Strange Attractor 21/04/2011 20:55:28

        Υπάρχει μιά ιστορία που νομίζω ταιριάζει στην περίπτωση:

        Ζούσαν κάποτε -λέει- σε ένα μικρό απομονωμένο νησάκι, τρείς άγιοι άνθρωποι που αν και εντελώς αγράμματοι, έκαναν πολλά θαύματα, γι' αυτό και πολλοί άνθρωποι, πήγαιναν να τους επισκεφτούν από κοντά και να πάρουν την ευλογία τους.

        Η φήμη τους απ' τα θαύματα που έκαναν, κάποια στιγμή, έφτασε στα αυτιά του τοπικού επισκόπου, ο οποίος θορυβημένος απ' τις φήμες, έσπευσε να γνωρίσει ο ίδιος αυτοπροσώπως τους τρείς "αγίους".

        Μόλις έφτασε στο νησί, πλησίασε τους τρείς αγράμματους "αγίους" οι οποίοι την ώρα εκείνη προσεύχονταν. Μπόρεσε όμως να ακούσει την προσευχή που έλεγαν φωναχτά και έμεινε κατάπληκτος.

        -Είμαστε τρείς, είσαστε τρείς... λυπηθείτε μας !

        Μόλις τελείωσαν την μονότονη επαναλαμβανόμενη προσευχή τους, ο επίσκοπος τους ρώτησε ποιοί ήταν οι τρείς απ' τους οποίους τους ζητούσαν να τους λυπηθούν. Οι τρείς "άγιοι" απάντησαν: η Αγία Τριάδα !

        Ο επίσκοπος, αφού πρώτα έβαλε τα γέλια, έπειτα τους είπε με αυστηρό τόνο φωνής, πως αυτή δεν ήταν κανονική προσευχή και πως εάν ήθελαν να προσευχηθούν κανονικά, έπρεπε να μάθουν απ' έξω, μιά σωστή προσευχή. Τους έβαλε κάτω λοιπόν και τους έμαθε μιά άλλη προσευχή, απ' αυτές που προέβλεπαν οι κανόνες της επίσημης εκκλησίας.

        Αφού βεβαιώθηκε πως οι τρείς αγράμματοι, έμαθαν την νέα προσευχή, τους χαιρέτησε και μπήκε στην βάρκα για να ξαναγυρίσει πίσω.

        Μετά όμως από κάμποση ώρα και ενώ η βάρκα είχε απομακρυνθεί αρκετά απ' την στεριά, είδε γεμάτος έκπληξη, τους τρείς άνδρες, να τρέχουν επάνω στην επιφάνεια της θάλασσας, σαν να ήταν στεριά, ερχόμενοι προς την βάρκα.

        Μόλις την έφτασαν και ενώ εξακολουθούσαν να βρίσκονται όρθιοι επάνω στην επιφάνεια την θάλασσας, οι τρείς άνδρες του είπαν του επίσκοπου:

        -Δέσποτα, να μας συγχωρείς αλλά εμείς είμαστε αγράμματοι άνθρωποι και ξεχάσαμε ήδη την νέα προσευχή που μας είπες. Μήπως θα μπορούσες να μας την ξαναπείς άλλη μιά φορά;
        ...

  21. A.M. avatar
    A.M. 21/04/2011 16:31:32

    Ο καθένας ζεί με τους γίγαντες της εποχής που επιθυμεί.
    Άλλος ζεί με τους γίγαντες της πρό του Χριστού εποχής σήμερα
    άλλο ζεί με τους γίγαντες των ιστορικών ημερών του Ιησού Χριστού σήμερα
    άλλος ζεί με τους γίγαντες της μετά Χριστόν εποχής σήμερα
    και άλλος ζεί με τους γίγαντες της σημερινής του Ιησού Χριστού ημέρας.

    Γούστα είναι αυτά, προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός;

    «ΣΉΜΕΡΟΝ κρεμάται επί ξύλου,
    ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
    Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
    ο των αγγέλων βασιλεύς.
    Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται,
    ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις.
    ΡΆΠΙΣΜΑ κατεδέξατο,
    ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
    Ήλοις προσηλώθη, ο νυμφίος της Εκκλησίας.
    Λόγχη εκεντήθη, ο υιός της Παρθένου.
    Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
    Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.»

    ΣΉΜΕΡΟΝ λοιπόν όλα αυτά,
    ΌΧΙ πριν δυό χιλιάδες χρόνια.
    ΣΉΜΕΡΟΝ!

    Και τι διαμαρτύρεσαι Επώνυμε;
    Που στην λένε;
    Καλά κάνουν και στην λένε!
    Ο Ορθόδοξος γι αυτό είναι,
    για να του την λένε όλοι.

    Ο Θεός κατεδέξατο ράπισμα, εμείς ούτε μια προσβολή και ούτε ένα υποτιμητικό σχόλιο;

    Εμπτυσμούς, χλευασμούς, μαστίγωμα..
    και εμείς δεν δεχόμαστε μύγα στο σπαθί μας;

    Ο Χριστός Αυτός ήταν πάντα, Αυτός είναι ΣΉΜΕΡΑ, Αυτός θα είναι πάντα!

    Και τότε ραπίσματα και σήμερα ραπίσματα και πάντα ραπίσματα.
    Και τότε εμπτυσμούς και σήμερα εμπτυσμούς και πάντα εμπτυσμούς.
    κ.ο.κ.
    Που το περίεργο;

    Αν κάποιος δεν δέχεται την περιφρόνηση, τον χλευασμό, τους εμπτυσμούς, τα ραπίσματα δεν δέχεται τον Χριστό.

    Αν δέχεται τον Χριστό τότε οφείλει να δέχεται τα πάντα.
    Και όχι μόνο να τα δέχεται αλλά και να προσεύχεται για όσους τα μετέρχονται.

    «Πάτερ, άφες αυτοίς, ού γάρ οίδασι τι ποιούσι»

    Ούτε τότε έβλεπαν, ούτε σήμερα βλέπουν, ούτε ποτέ θα δούν.
    Και πάντα τα ίδια θα κάνουν.

    Ο Ιησούς Χριστός ήταν είναι και θα είναι πάντα ΣΗΜΕΊΟ.
    Ένα ΣΗΜΕΊΟ προς το οποίο ΌΛΟΙ θα παίρνουν ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΆ θέση, είτε υπέρ είτε κατά.

    Και εάν μέν παίρνουν θέση ΥΠΈΡ τότε θα υπόκεινται όσα ο ίδιος ο Ιησούς έπαθε, αν δε παίρνουν θέση ΚΑΤΆ θα είναι αυτοί που θα κάνουν αυτά που πάντα έκαναν σε όσους παίρνουν θέση ΥΠΈΡ.

    Αυτό δεν πρόκειται ΠΟΤΈ να αλλάξει.
    Και είναι έλλειψη πίστης και άγνοια το να θέλει κάποιος να ακολουθεί την Οδό που είναι ο Χριστός χωρίς να θέλει εν ταυτώ να υπόκειται και όσα υπέστη ο Ιησούς Χριστός.
    Δεν γίνεται αυτό. Είναι αδύνατον!

    «Η ζωή εν τάφω».

    • nick avatar
      nick @ A.M. 21/04/2011 16:55:45

      Τα είπες όλα!
      Καλή Ανάσταση!

    • ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. avatar
      ΜΑΝΩΛΗΣ Μ. @ A.M. 21/04/2011 17:04:22

      Αυτή είναι η κατάλληλη απάντηση σε όλους τους παραπάνω προβληματισμούς και στο άρθρο

    • Misha avatar
      Misha @ A.M. 23/04/2011 20:46:10

      Α.Μ.

      Κι ο Πρόδρομος κι ο ίδιος ο Χριστός έπαθαν γιατί δεν έμειναν σιωπηλοί...

      και όλη η εκκλησιαστική κοινότητα , διαχρονικά, εύχεται ψαλμικώς «ἕως πότε κρίνετε ἀδικίαν καὶ πρόσωπα ἁμαρτωλῶν λαμβάνετε κρίνατε ὀρφανὸν καὶ πτωχόν ταπεινὸν καὶ πένητα δικαιώσατε, ἐξέλεσθε πένητα καὶ πτωχόν ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ ῥύσασθε αυτόν ».

      Για προσωπικά θέματα, να δεχθούμε και τα μπινελίκια και τις ταπεινώσεις.
      Όταν όμως τα ζητήματα αφορούν επιθέσεις στο ιερώτερο πρόσωπο της ζωής μας , τότε η σιωπή είναι συνενοχή... Θυμίζω την στάση του γέροντος Παϊσίου στην ταινία «ο Τελευταίος Πειρασμός» για να έχουμε μέτρο σύγκρισης...

  22. boanerges avatar
    boanerges 21/04/2011 17:39:12

    A.M. Δηλαδή δεν κάνει καλά ο Επώνυμος -ή όποιος άλλος, εμού συμπεριλαμβανομένου- που απαντάει; Ο Χριστός -τηρουμένων των αναλογιών βεβαίως- δεν απαντούσε στους εχθρούς του; δεν έκανε διάλογο με τους Φαρισαίους, τους Σαδουκαίους κ.λ.π.; έμενε σιωπηλός; δεν ρώτησε γιατί με χτυπάς; δεν μίλησε ευθέως στον Πιλάτο; δεν κατακεράυνωσε τους εμπόρους του ναού; Εκείνος, που ήταν Θεάνθρωπος…
    Ένας άγιος της Εκκλησίας δεν ήταν εκείνος που χαστούκισε τον Άρειο; …
    Tον σηκώνει το σταυρό του ο χριστιανός στο όνομα του Χριστού, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως μένει αμέτοχος και σιωπηλός. Απαντάει. Αυτό το "σφάξε με Αγά μου ν' αγιάσω" μας έχει φτάσει εδώ που είμαστε.
    Και ναι είναι "η Ζωή εν τάφω", αλλά "προσδοκώ ανάστασιν νεκρών" γιατί ο "Χριστός Ανέστη" .

  23. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 21/04/2011 17:40:04

    Δεν είναι άρθρο. Είναι διήγημα. Κι εγώ που νόμιζα πως μόνο 1-2 δεν κατάλαβαν τη διαφορά...

    • Misha avatar
      Misha @ Strange Attractor 22/04/2011 17:19:05

      S.A.

      Aν γράψω ένα, ανάλογου ύφους και στοχεύσεως, «διήγημα» για τον Σαμαρά , θα αναλάβεις να δημοσιοποιηθεί;

  24. Αρκουδιάρης avatar
    Αρκουδιάρης 21/04/2011 18:02:40

    Σταυρώστε τον συγγραφέα πάραυτα ταλιμπάνηδες της θρησκοληψίας και της υποκρισίας. Όπως κάποιοι άλλοι θεματοφύλακες της εποχής του σταύρωσαν και τον Ιησού επειδή τους την είπε.
    Ουστ υποκριτές φαρισαίοι Διαβάστε Καζαντζάκη να μαλακώσει λίγο η ψυχή σας που την μόλυναν τα κατηχητικά.

  25. Aris lalidis avatar
    Aris lalidis 21/04/2011 18:22:05

    Eχει την πλακα του γενικα ο Παντελης...
    Καλη Ανασταση σε ολους.

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ Aris lalidis 21/04/2011 18:24:11

      Δεν είναι όμως του Παντελή.

  26. Aris lalidis avatar
    Aris lalidis 21/04/2011 18:42:15

    Ενταξει Strange.
    Μιλησα για την εκδοτικη προσπαθεια.
    Καλη Ανασταση.

  27. Αρκουδιάρης avatar
    Αρκουδιάρης 21/04/2011 18:53:55

    Η θρησκοληψία είναι δηλητήριο για την ανθρώπινη ψυχή επώνυμε και λοιποί φανατισμένοι ημιμαθείς που μόνο απο εκκλησιαστικά και παραεκκλησιαστικά φυλάδια σκαμπάζετε. Ανοίξτε τα μάτια σας να ξεστραβωθείτε .

    • Misha avatar
      Misha @ Αρκουδιάρης 22/04/2011 17:20:33

      Αρκουδιάριη, ο Ντόουκινς κοπρίζει στην ψυχή σου και πριν καλά καλά το καταλάβεις, γίνεσαι χαβούζα πιο βρωμερή από της Ψυττάλειας...

      Τον νου σου...

  28. boanerges avatar
    boanerges 21/04/2011 21:56:10

    Κανείς δεν μίλησε για παραεκκλησιαστικά φυλλάδια εδώ. Για Πατερικά κείμενα, το Ευαγγέλιο και τη Φιλοκαλία, ναι. Μάλλον δεν κατέχεις την διαφορά. Και μετά μιλάς για ημιμάθεια Αρκουδιάρη. Μάλλον τα δικά σου μάτια είναι wide shut.

  29. Ναυσικά... avatar
    Ναυσικά... 21/04/2011 22:03:28

    ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
    ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ
    Ο Χριστός με τη ζωή Του μας δίδαξε ότι η ΟΥΣΙΑ της ζωής και εν γένει της υπάρξεώς μας δε βρίσκεται στα χειροπιαστά (την ύλη δηλαδή), αλλά στα αόρατα (τα οποία συνοψίζονται στη λέξη ΑΓΑΠΗ) και
    με το θάνατο και την Ανάστασή Του μας δίδαξε την ΕΛΠΙΔΑ.
    Την Αγάπη και την Ελπίδα προσπαθούν με κάθε τρόπο να αφαιρέσουν από τις ψυχές μας και να μας μετατρέψουν σε ανθρώπους κενούς,
    χωρίς κανόνες ηθικής και εσωτερικές αντιστάσεις, δήθεν ελεύθερους από φραγμούς, στερεότυπα και προκαταλήψεις, δούλους όμως επί της ουσίας των παθών μας, χωρίς ρίζες, παρελθόν, παρόν και φυσικά μέλλον. Στάχια (μονάδες δηλαδή) έτοιμα για θερισμό αντί για μέλη δέντρων που αντέχουν στις καιρικές συνθήκες και δεν ξεριζώνονται με τίποτα,
    ΧΩΡΙΣ ΨΥΧΗ, με μοναδική αξία την κάθε είδους κατανάλωση, ακόμα και αυτής της ίδιας της ύπαρξής μας.
    ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΕΤΕ ΑΥΤΟ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ.
    (Όλα αυτά τα υπέροχα τα δανείστηκα από το http://ainatem.blogspot.com/

  30. Ναυσικά... avatar
    Ναυσικά... 21/04/2011 22:18:06

    Αρκουδιάρη
    ξέχασα: "Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω." Ν. Καζαντζάκη, Ασκητική". Καλό Πάσχα.

  31. ήγγικεν avatar
    ήγγικεν 22/04/2011 00:13:22

    Είσαστε για λύπηση που τέτοιες μέρες βάζετε κείμενα υβριστικά του θείου μεγαλείου. Πραγματικά για λύπηση. Μερικοί δε με το που τομάει να αντιμηλήσει ο επώνυμος-από τις κορυφαίες πένες εδώ μέσα- ή όποιος άλλος χριστιανός στις ανοησίες σας, αμέσως μας εγκαλείτε για αυτομεμψία, ραπισμούς, ταπείνωση κλπ. Και ποιός σας είπε ότι οι χριστιανοί είναι καρπαζοεισπράχτορες έ. Άντε βουλώστε το πιά, τουλάχιστον αυτές τις ημέρες. Κρίμα και στον Factorx που βρήκε την ώρα. Πραγματικά κρίμα.

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ ήγγικεν 22/04/2011 00:46:38

      Να τον αφορίσουμε με συνοπτικές διαδικασίες πάτερ μου.
      Και όχι μόνο. Τρέχα εσύ για ξύλα, κι εγώ θα ψάξω για τα σπίρτα....

  32. Ρομπέν το Γκαρσόν avatar
    Ρομπέν το Γκαρσόν 22/04/2011 00:54:05

    Εγώ πάλι γιατι νομίζω ότι είναι ένα από τα πιο βαθιά χριστιανικά κείμενα που έχω διαβάσει; Και μιλάω για ουσιαστικό χριστιανισμό, όχι τυπολατρικό και δογματικό, όπως θέλουν κάποιοι στενοκέφαλοι εδώ μέσα.

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ Ρομπέν το Γκαρσόν 22/04/2011 18:06:12

      +100000

  33. Misha avatar
    Misha 22/04/2011 01:21:00

    «....ὁ θαυμαστός καί γλυκύτατος Κύριος Ἰησοῦς, ὁ Ἀναστάς Θεάνθρωπος, εἶναι ἡ μόνη Ὕπαρξις ὑπό τόν οὐρανόν μέ τήν ὁποίαν δύναται ὁ ἄνθρωπος ἐδῶ εἰς τήν γῆν νά νικήσῃ καί τόν θάνατον καί τήν ἁμαρτίαν καί τόν διάβολον, καί νά καταστῇ μακάριος καί ἀθάνατος, συμμέτοχος εἰς τήν Αἰωνίαν Βασιλείαν τῆς Ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ... Διά τοῦτο, διά τήν ἀνθρωπίνην ὕπαρξιν ὁ Ἀναστάς Κύριος εἶναι τά πάντα ἐν πᾶσιν εἰς ὅλους τούς κόσμους: ὅ,τι τό Ὡραῖον, τό Καλόν, τό Ἀληθές, τό Προσφιλές, τό Χαρμόσυνον, τό Θεῖον, τό Σοφόν, τό Αἰώνιον. Αὐτός εἶναι ὅλη ἡ Ἀγάπη μας, ὅλη ἡ Ἀλήθειά μας ὅλη ἡ Χαρά μας, ὅλον τό Ἀγαθόν μας ὅλη ἡ Ζωή μας, ἡ Αἰωνία Ζωή εἰς ὅλας τάς θείας αἰωνιότητας καί ἀπεραντοσύνας.

    - Διά τοῦτο καί πάλιν, καί πολλάκις, καί ἀναρίθμητες φορές: Χριστός Ἀνέστη! »

    π.Ιουστίνος Πόποβιτς

    και δεν μασάμε τις αναπαραγωγές «κώδικα Ντα Βίντσι»

    S.A.

    Το Μ.Σάββατο το πρωι θα ξαναγίνει με σκανδαλώδη και προκλητικά αποκαλυπτικό τρόπο το μέγα θαύμα του Αγίου Φωτός...Όποιος γουστάρει μαγκιές ας πάει να αναμετρηθεί μαζί του. Τα άλλα είναι «διανοητικός αυνανισμός».

    • Maya avatar
      Maya @ Misha 22/04/2011 02:40:50

      Αυτό δεν είναι απάντηση Misha, είναι κήρυγμα.

      Μέχρι στιγμής στα υπαρκτά θέματα που έχουν τεθεί η επιχειρηματολογία σας εξαντλείται σε λογικές του τύπου "εμείς προτιμούμε την αμάσητη τροφή" και "μόνο εμείς ξέρουμε την αλήθεια, όσοι δεν συμφωνούν, ψάχνουν και ρωτούν, απορρίπτονται με συνοπτικές διαδικασίες ως κακόμοιροι βλάσφημοι και εχθροί του Χριστού, βουλώστε το".
      Πετάς και το "θαύμα! θαύμα!" και καθάρισες.

      Επί της ουσίας δηλαδή άρες μάρες κουκουνάρες.

      • Misha avatar
        Misha @ Maya 22/04/2011 10:21:35

        Mα όλος ο Χριστιανισμός είναι η Ανάσταση του Χριστού, γεγονός απολύτως τεκμηριούμενο μέχρι και στις μέρες μας και μέσω του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ ΚΑΙ ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΣ τού Αγίου Φωτός , αλλά και με άλλους τρόπους ....

        Η πίστη , και μάλιστα η αυθεντική και Ορθόδοξη, δεν είναι αποτέλεσμα νοητικών διεργασιών , είναι χάρισμα Θεού...

        Γνωρίζουμε καλά και εκ των έσω και τον αγνωστικισμό και τον αθεϊσμό, διαπιστώσαμε στο πετσί μας τα επιχειρήματα και τα αποτελέσματα τους στις ανθρώπινες ζωές, γι αυτό και προτιμάμε τον «λόγον τον τοῦ Σταυροῦ» τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία , τοῖς δὲ σῳζομένοις δύναμις Θεοῦ . Γέγραπται γάρ· Ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν, καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν ἀθετήσω.
        Ποῦ σοφός; ποῦ γραμματεύς; ποῦ συζητητὴς τοῦ αἰῶνος τούτου; οὐχὶ ἐμώρανεν ὁ Θεὸς τὴν σοφίαν τοῦ Κόσμου τούτου; Ἐπειδὴ γάρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ Κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεόν, εὐδόκησεν ὁ Θεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τοὺς πιστεύοντας. Ἐπειδὴ καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσι, καὶ Ἕλληνες σοφίαν ζητοῦσιν, ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν, αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι, Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν καὶ Θεοῦ σοφίαν...»

        Τα υποδέλοιπα , τα ψευτοπροοδευτικά, θολοκουλτουριάρικα και νεοεποχίτικα τα ακούμε πλέον βερεσέ... Μπενάκης και Βγενάκης.... Ο Αμπελαίν μουχλιασε εξάλλου...

        • Maya avatar
          Maya @ Misha 22/04/2011 13:13:14

          Παράδεισοι και Νησιά των Μακάρων υπήρχαν σε όλες τις αρχαίες θρησκείες των μεγάλων πολιτισμών. Η μετά θανάτον ζωή και η νίκη του ασώματου μέρους του ανθρώπου επί της ύλης, καθώς και η σημασία της θυσίας, δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο του Χριστιανισμού.

          Ερώτηση:
          Τι έκανε ο Χριστός από την ηλικία των 12 μέχρι τα 31; Πού ήταν, τι έλεγε, τι πίστευε; Με ποιους μίλαγε, ποιους δίδασκε, μήπως διδασκόταν και ο ίδιος;
          Πρόκειται για ένα μέρος της ζωής του Ιησού, πάρα πολύ σημαντικό, εκείνο που οδήγησε στη διδασκαλία και τις εντολές που μας κληροδότησε, και βεβαίως στο δρόμο της Σταύρωσης. Δεν έχετε έστω την περιέργεια να μάθετε; Δεν αναρωτιέστε γιατί αφού ήταν ο Θεός, και άρα προφανώς θα τα έκανε κι όλα θεϊκά, εν τούτοις η κοσμική εξουσία αποφάσισε τρεις αιώνες μετά, όταν ο Χριστιανισμός έγινε επίσημη θρησκεία, να σβήσει εκείνο το κομμάτι;

          Απάντηση:
          Η πίστη είναι χάρισμα Θεού. Αχάριστοι!


          Κάνετε πολύ μεγαλύτερη ζημιά στο πρόσωπο του Χριστού από τον οποιοδήποτε αγνωστικιστή που τουλάχιστον δεν φοβάται να παραδεχτεί: "δεν γνωρίζω".

          • Misha avatar
            Misha @ Maya 22/04/2011 17:16:10

            Μaya

            Toν Αμπελαίν και τις θεωρίες του για Χριστό σε Αίγυπτο, Ινδίες ή Θιβέτ τα διαβάσαμε εδώ και καμμιά εικοσαριά χρόνια...
            Kάποιοι από εμάς ξέρουμε εκ των έσω και τον αγνωστικισμό, και τα αποκρυφιστικά που φαντάζεσαι και τα αθεϊστικά...

            Άντε , ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ με τον Σταυρωμένο μαραγκό της Ναζαρέτ...

          • Maya avatar
            Maya @ Misha 23/04/2011 02:35:38

            'Ολα δικά σου τα θέλεις.
            Να μην απαντάμε σαν εξουσία και σαν πιστοί στο τι έγινε σε εκείνο το τόσο καθοριστικό χρονικό διάστημα, να μην ψάχνει και κανείς άλλος.

            Ακόμα κι αν δεν πήγε πουθενά κι έμεινε στη Ναζαρέτ μέχρι να φύγει για Ιερουσαλήμ, δεν μπορείς να κάνεις σαν να μην υπάρχει η ομοιότητα με την Αίγυπτο. Η σύγκριση είναι αναπόφευκτη, εκτός κι αν είσαι πνευματικά ευνουχισμένος.
            Το δράμα του Όσιρη και του Ιησού, ο αιγυπτιακός σταυρός με τον χριστιανικό, η Κρίση των νεκρών, η βρεφοκρατούσα Ίσιδα...

            Και δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός ερευνητής για να δεις τη σύνδεση. Μπορεί απλά να σου αρέσει ο Μότσαρτ. Κι όπως άκουσες και διάβασες το Ρέκβιεμ, κάπως έτσι να έψαξες και τον Μαγικό Αυλό.

            Καλή Ανάσταση και σε σένα.

          • Misha avatar
            Misha @ Maya 23/04/2011 18:29:19

            Σόρρυ που δε θα πάρω από το μασωνικό, θεοσ-οφιστικής εμπνεύσεως «γλυκό»...

            Σήμερα , ξαναήλθε στον Τάφο του Χριστού το Άγιο Φώς, σε πείσμα όλων όσων δεν μπορούν να χωνέψουν τον ιστορικό, σταυρωμένο και αναστημένο Ιησού...

            Γι αυτό και «δε μασάμε αποκρυφιστικούς ταραμάδες»...

            Χριστός Ανέστη!

  34. Ρομπέν το Γκαρσόν avatar
    Ρομπέν το Γκαρσόν 22/04/2011 01:43:28

    "το μέγα θαύμα του Αγίου Φωτός" δηλαδή πάλι θα πάρουν φωτιά οι μινι αναπτήρες ΜΠΙΚ; Προσοχή στα ράσα σας.

    • Misha avatar
      Misha @ Ρομπέν το Γκαρσόν 23/04/2011 19:08:45

      Αν έχεις τα κότσια αμφισβήτησε το πειστικά, όχι με αστειότητες για μπικ και λευκους φωσφόρους...
      Αλλιώς σσσσσςςςςς....

  35. ΚΜ avatar
    ΚΜ 22/04/2011 02:33:11

    Ο Επώνυμος τα είπε όλα σε τρεις γραμμές. Ας ενώσω κι εγώ την φωνή μου μαζί του, δεν θα μπορούσα άλλωστε να βρω άλλα λόγια πιο κατάλληλα και περιεκτικά:

    Πρόκειται για κείμενο ψευδολογίας και βλασφημίας, που αποδίδει στον Ιησού Χριστό ανθρώπινα πάθη, ανύπαρκτα στον αναμάρτητο Υιό του Θεού και Θεό. Πρόκειται για κείμενο που αποδομεί το Χριστό ως Θεάνθρωπο και τον υποβιβάζει σε απλό άνθρωπο.

    Καλή Ανάσταση!

    • sotirios avatar
      sotirios @ ΚΜ 23/04/2011 20:26:39

      Όλη αυτή η συζήτηση σε μια σελίδα που ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ εκφράζει την αντίσταση στην λαίλαπα της νέας τάξης πραγμάτων και του ξεπουλήματος της πατρίδας μας, που "στηρίζει" την "παράταξη" και τον Σαμαρά, τέτοιες άγιες μέρες, δείχνει, δυστυχώς, τα εξής:
      -υπάρχει ένας μεγάλος συγκρητισμός,
      -ο λαός μας έχει χάσει σε μεγάλο βαθμό τις αξίες του, τον μπούσουλά του,
      -αυτοί που παρουσιάζονται ως ταγοί και καθοδηγητές είναι πιο χαμένοι και μπερδεμένοι απ' όλους,
      -χρειαζόμαστε φωτεινά παραδείγματα, ανθρώπους που να διδάσκουν με το παράδειγμά τους
      Θέλουμε γλυκανάλατες ιστοριούλες (που θα τις αποδέχεται ο Τσίπρας), θέλουμε φαντασιώσεις χωρίς βάση, προσωπικές ερμηνείες και υποθέσεις, ή την αλήθεια όπως μας παραδόθηκε από την αδιάλειπτη παράδοσή μας;
      Το τι είπε και τι έκανε ο Κύριος δεν είναι θέμα ιστορικής έρευνας, αλλά είναι θέμα πίστης.
      Μπορείς να διαλέξεις ποια πίστη θα ακολουθήσεις. Δεν μπορείς να διαλέξεις ο,τι θεωρία γουστάρεις και να το λες Ορθοδοξία.
      Καλή Ανάσταση σε όλους!

      • BTS avatar
        BTS @ sotirios 24/04/2011 12:26:17

        Δεν είναι θέμα συγκρητισμού.
        Δεν λέω οτι κάποιοι εδω μέσα ζορίζονται που οι εβραίοι Αρχιερείς,
        -γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές- σταύρωσαν τον Χριστό.
        Ούτε οτι τότε ακόμα, δίδοντες "αργύρια ικανά" στους Ρωμαίους στρατιώτες οι οποίοι φύλαγαν τον τάφο του Ιησού,
        προσπάθησαν να κρύψουν απο τον Πιλάτο
        και τον απλό λαό των Ιεροσολύμων το γεγονός της Ανάστασης!
        Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους!
        Ούτε πυρές, ούτε ιερές εξετάσεις!
        Απλώς ο Strange, για όσους δεν τον γνωρίζουν αρκετά,
        ετοιμάζεται για το μπάρ μίστβα!

  36. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 22/04/2011 20:00:52

    Χριστιανικότατη η παρέμβασή σου Μίσια.

    • Misha avatar
      Misha @ Strange Attractor 23/04/2011 18:25:24

      Απολύτως χριστιανική Σ.Α....
      «Βλέπετε μη τις υμάς πλανήσει...»

  37. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 22/04/2011 20:02:03

    Ο Μεγάλος Φ. αποφασίζει.
    Νόμιζα πως τό`ξερες.

    • Misha avatar
      Misha @ Strange Attractor 23/04/2011 18:32:07

      Καταλαβαίνεις πως το ερώτημα ήταν ρητορικό...
      Η απάντηση σε αυτό , δειχνει και τις μη καθαρές προθέσεις του συγγραφέως του «διηγήματος» , όσο και αυτων που επέλεξαν τουτες τις άγιες μέρες να αναπαράξουν θεωρήματα μασωνικών στοών.

  38. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 22/04/2011 20:06:10

    Το διήγημα αναφέρεται στον Ιησού. Αυτόν των καθολικών, των προτεστάντων, των Ορθοδόξων, κλπ.κλπ. Όλων δηλαδή των Χριστιανών, και όλων των ανθρώπων.
    Τώρα αν εσύ διαχωρίζεις του Χριστιανούς, καταλαβαίνω πόση χριστιανική αγάπη έχεις μέσα σου.
    Γρήγορα επιστροφή στα θρανία των κατηχητικών.

  39. TopGunZ avatar
    TopGunZ 24/04/2011 13:11:41

    Χμμμ, δύσκολα μου βάζετε. Και προς έκπληξη όσων με γνωρίζουν νομίζω ότι κάπως θα δικαιολογήσω το κείμενο. Ο καθένας, από τον πιο μορφωμένο κοσμοπολίτη μέχρι τον αγράμματο χωρικό μπορεί να καταλάβει τον Χριστό διαφορετικά, μέσα από τα βιώματά του και την ιδιοσυγκρασία. Το βασικό συστατικό της πίστης μας, που δεν βρίσκεται σε άλλη θρησκεία τόσο έντονα, ακόμα και στα μη ορθόδοξα δόγματα του Χριστιανισμού, είναι η Αγάπη. Ούτε η λύτρωση από τα εγκόσμια μαρτύρια, ούτε η δύναμη, ούτε η ανταμοιβή, ούτε η επιβεβαίωση. Η αγνή τρισυπόστατη Αγάπη: προς το Θεό, προς τον πλησίον και προς τον εαυτό μας. Εάν κάποιος μπορεί να συλλάβει αυτό το μεγαλείο της πίστης μας, ακόμα κι αν του ξεφεύγουν μερικοί δογματικοί κανόνες, ακόμα κι αν άθελά του σκανδαλίζει τον αδερφό του πιστό, δεν μπορούμε να τον καταδικάσουμε και, ίσως έτσι, να τον απομακρύνουμε από τη πίστη του. Σίγουρα κάθε μέρα πρέπει να πολεμάμε για την ψυχή μας, αλλά κυρίως για του αδερφού μας, γιατί σε αυτουνού το πρόσωπο, πολεμάμε για τον Χριστό, αλλά και στον πόλεμο καθένας μάχεται από το δικό του μετερίζι, με τα δικά του όπλα και τις δικές του δυνάμεις.

    Θέλω να πιστεύω ότι το κείμενο, αν και σκανδαλίζει "παραβιάζοντας" άβατα της πίστης μας, εγράφη με την Αγάπη στο μυαλό. Δεν συμφωνώ με τη χρήση του προσώπου του Κυρίου μας τοιουτοτρόπως, αλλά στη σύντομη μέχρι τώρα παρουσία μου σε αυτό το κόσμο θέλω να πιστεύω ότι μπορώ να καταλάβω πότε κάποιος χρησιμοποιεί την πίστη με σωστό τρόπο, αλλά για τους λάθος σκοπούς, και πότε με το λάθος τρόπο, αλλά για καλό σκοπό. Το δεύτερο είναι ένα σφάλμα που με αγάπη διορθώνεται, το πρώτο είναι που ρημάζει ψυχές και κιβδηλώνει την πίστη.

    Χριστός Ανέστη και πάνω από όλα Αγάπη.

  40. Elpida avatar
    Elpida 26/04/2011 11:12:32

    Χριστός Ανέστη.....και τσούζει..!!!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.